ابوالحسن صبا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Safa: /* فعالیت‌های هنری صبا */

2025-12-19T12:21:34Z

فعالیت‌های هنری صبا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۱
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	== زندگی و خانواده ==		== زندگی و خانواده ==
	ابوالحسن صبا در تهران و در خانواده‌ای اهل موسیقی و ادب به‌دنیا آمد. خانواده پدری او تا سه نسل با حرفه پزشکی سر و کار داشتند، اما همه از دوست‌داران دانش و هنر بودند.<ref>[http://www.dw.com/fa-ir/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D8%B5%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C/a-16461674 یادی از ابوالحسن صبا، "شهریار" موسیقی. دویچه وله فارسی]</ref> او فرزند ابوالقاسم کمال‌السلطنه، پزشک، ادیب و عاشق موسیقی بود. پدرش سه‌تار می‌نواخت و اولین استاد ِ پسر، پدر بود. ابوالقاسم‌خان کمال‌السلطنه، خود نوه محمودخان صبا، ملک‌الشعرای دربار فتحعلی‌شاه قاجار بود.به‌علت تسلط پدر صبا به ادبیات فارسی و عربی، به او لقب کمال‌السلطنه داده بودند. وی در اصل از مردم آذربایجان و از خاندان امرای دنبلی است و در نسب‌نامه تا سی و یک پشت به خالد برمکی می‌رسد.<ref name=":0">[http://virtualtour.tehran.ir/DnnArticle/viwe/tabid/71/ArticleId/51/.aspx خانه ابوالحسن صبا. TEHRAN 3D]</ref>		ابوالحسن صبا در تهران و در خانواده‌ای اهل موسیقی و ادب به‌دنیا آمد. خانواده پدری او تا سه نسل با حرفه پزشکی سر و کار داشتند، اما همه از دوست‌داران دانش و هنر بودند.<ref>[http://www.dw.com/fa-ir/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D8%B5%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C/a-16461674 یادی از ابوالحسن صبا، "شهریار" موسیقی. دویچه وله فارسی]</ref>

			او فرزند ابوالقاسم کمال‌السلطنه، پزشک، ادیب و عاشق موسیقی بود. پدرش سه‌تار می‌نواخت و اولین استاد ِ پسر، پدر بود. ابوالقاسم‌خان کمال‌السلطنه، خود نوه محمودخان صبا، ملک‌الشعرای دربار فتحعلی‌شاه قاجار بود.به‌علت تسلط پدر صبا به ادبیات فارسی و عربی، به او لقب کمال‌السلطنه داده بودند. وی در اصل از مردم آذربایجان و از خاندان امرای دنبلی است و در نسب‌نامه تا سی و یک پشت به خالد برمکی می‌رسد.<ref name=":0">[http://virtualtour.tehran.ir/DnnArticle/viwe/tabid/71/ArticleId/51/.aspx خانه ابوالحسن صبا. TEHRAN 3D]</ref>

	مادر صبا نقل می‌کند که ابوالحسن از بچگی لب ایوان می‌نشست و چند تار به انگشت خود می‌بست و با دهان صدای سازهای مختلف را در می‌آورد. ابوالحسن را در شش سالگی به اساتید بزرگ موسیقی سپردند. ابوالحسن که لقب «صبا» را بعدها به‌عنوان نام خانوادگی خود برگزید، در همان نوجوانی نواختن ویولون و خواندن نت موسیقی را از حسین‌خان هنگ‌آفرین یاد گرفت .		مادر صبا نقل می‌کند که ابوالحسن از بچگی لب ایوان می‌نشست و چند تار به انگشت خود می‌بست و با دهان صدای سازهای مختلف را در می‌آورد. ابوالحسن را در شش سالگی به اساتید بزرگ موسیقی سپردند. ابوالحسن که لقب «صبا» را بعدها به‌عنوان نام خانوادگی خود برگزید، در همان نوجوانی نواختن ویولون و خواندن نت موسیقی را از حسین‌خان هنگ‌آفرین یاد گرفت .

	او نزد میرزا عبدالله فراهانی، [[درویش‌خان]] و علی‌نقی وزیری تار و سه‌تار، نزد حسین اسماعیل‌زاده کمانچه، نزد علی‌اکبر شاهی سنتور، نزد اکبرخان نی و نزد حاجی‌خان ضرب را آموخت.<ref>[https://tavaana.org/fa/Abolhassan_Saba ابوالحسن صبا، نابغه‌ی موسیقی ایران] - توانا</ref>[[پرونده:ابوالحسن صبا.jpg\|بندانگشتی\|استاد صبا \|320x320پیکسل]]ابوالحسن تحصیلات مقدماتی را در مدرسه علمیه و سپس در کالج آمریکایی به پایان رسانید و به زبان و ادبیات فارسی و انگلیسی آشنایی یافت.علاوه بر موسیقی، آموزش نقاشی را نزد کمال‌الملک و مهارت‌هایی چون سوهان‌کاری، خاتم‌کاری، نجاری، ریخته‌گری و معرق‌کاری را فرا گرفت که بعدها در ساخت سازها بکار گرفت.<ref>[http://hamshahrionline.ir/details/101815 زندگینامه ابوالحسن صبا] - همشهری آنلاین</ref> صبا، آثار نیما و هدایت را می‌خواند و با نیما و شهریار روابط نزدیک داشت.		او نزد میرزا عبدالله فراهانی، [[درویش‌خان]] و علی‌نقی وزیری تار و سه‌تار، نزد حسین اسماعیل‌زاده کمانچه، نزد علی‌اکبر شاهی سنتور، نزد اکبرخان نی و نزد حاجی‌خان ضرب را آموخت.<ref>[https://tavaana.org/fa/Abolhassan_Saba ابوالحسن صبا، نابغه‌ی موسیقی ایران] - توانا</ref>[[پرونده:ابوالحسن صبا.jpg\|بندانگشتی\|استاد صبا \|320x320پیکسل]]ابوالحسن تحصیلات مقدماتی را در مدرسه علمیه و سپس در کالج آمریکایی به پایان رسانید و به زبان و ادبیات فارسی و انگلیسی آشنایی یافت.علاوه بر موسیقی، آموزش نقاشی را نزد کمال‌الملک و مهارت‌هایی چون سوهان‌کاری، خاتم‌کاری، نجاری، ریخته‌گری و معرق‌کاری را فرا گرفت که بعدها در ساخت سازها بکار گرفت.<ref>[http://hamshahrionline.ir/details/101815 زندگینامه ابوالحسن صبا] - همشهری آنلاین</ref> صبا، آثار نیما و هدایت را می‌خواند و با نیما و شهریار روابط نزدیک داشت.

	فتح‌الله دولتشاهی از دوستان و هم‌شاگردی‌های صبا در کالج آمریکایی‌ها به تأثیرگذاری دو زن بر زندگی صبا اشاره می‌کند: <blockquote>«از دیگر شرایط مساعد برای پیشرفت ابوالحسن خردسال، وجود کوکب‌الدوله، عمه علاقمند به ساز و سرود او بوده است. این بانو ندیمه‌ای به اسم ربابه خانم (از منسوبان حبیب سماعی) داشته که تنبک‌نوازی چیره‌دست و خواننده‌ای بسیار خوش صدا بوده است. استاد صبا نواختن ساز بسیار مهم تنبک را از ربابه خانم فرا گرفت.»</blockquote>او در سال ۱۳۱۱ با یکی از شاگردان خود با نام منتخب اسفندیاری کوه نور، دختر عموی [[نیما یوشیج]] ازدواج کرد.		فتح‌الله دولتشاهی از دوستان و هم‌شاگردی‌های صبا در کالج آمریکایی‌ها به تأثیرگذاری دو زن بر زندگی صبا اشاره می‌کند: <blockquote>«از دیگر شرایط مساعد برای پیشرفت ابوالحسن خردسال، وجود کوکب‌الدوله، عمه علاقمند به ساز و سرود او بوده است. این بانو ندیمه‌ای به اسم ربابه خانم (از منسوبان حبیب سماعی) داشته که تنبک‌نوازی چیره‌دست و خواننده‌ای بسیار خوش صدا بوده است. استاد صبا نواختن ساز بسیار مهم تنبک را از ربابه خانم فرا گرفت.»</blockquote>او در سال ۱۳۱۱ با یکی از شاگردان خود با نام منتخب اسفندیاری کوه نور، دختر عموی [[نیما یوشیج]] ازدواج کرد.
خط ۵۵:		خط ۵۷:
	[[پرونده:ابوالحسن صبا21.jpg\|جایگزین=ابوالحسن صبا\|بندانگشتی\|219x219پیکسل\|ابوالحسن صبا]]		[[پرونده:ابوالحسن صبا21.jpg\|جایگزین=ابوالحسن صبا\|بندانگشتی\|219x219پیکسل\|ابوالحسن صبا]]
	'''ا'''بوالحسن صبا در سال ۱۳۰۲ در مدرسه عالی موسیقی که توسط علی‌نقی وزیری بنیان گذاشته شده بود، مشغول به تحصیل شد. هرچند صبا از کودکی در نواختن انواع سازهای اصیل ایرانی مهارت داشت، اما شگفتی هنر او را باید از زمان تأسیس این مدرسه عالی دانست'''.''' صبا در ۲۲ سالگی'''،''' دانشجوی ممتاز و تک‌نواز برنامه‌های مدرسه عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت. نخستین اثر ضبط‌شده صبا قطعه «''زرد ملیجه'''''»''' با ویولن بود که در میان دو بند سرود '''«'''''ای وطن'''''»''' از ساخته‌های استاد علی'''‌'''نقی وزیری و با صدای روح‌انگیز در سال ۱۳۰۶ در قالب صفحه، تولید شد'''.'''		'''ا'''بوالحسن صبا در سال ۱۳۰۲ در مدرسه عالی موسیقی که توسط علی‌نقی وزیری بنیان گذاشته شده بود، مشغول به تحصیل شد. هرچند صبا از کودکی در نواختن انواع سازهای اصیل ایرانی مهارت داشت، اما شگفتی هنر او را باید از زمان تأسیس این مدرسه عالی دانست'''.''' صبا در ۲۲ سالگی'''،''' دانشجوی ممتاز و تک‌نواز برنامه‌های مدرسه عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت. نخستین اثر ضبط‌شده صبا قطعه «''زرد ملیجه'''''»''' با ویولن بود که در میان دو بند سرود '''«'''''ای وطن'''''»''' از ساخته‌های استاد علی'''‌'''نقی وزیری و با صدای روح‌انگیز در سال ۱۳۰۶ در قالب صفحه، تولید شد'''.'''

	او در همین سال از طرف وزیری مأمور شد تا در رشت مدرسه‌ای مخصوص موسیقی تأسیس کند. او نزدیک ۲ سال در رشت ماند و در آنجا ضمن آموزش موسیقی، به روستاها و کوهپایه‌های شمال رفت و به جمع‌آوری آهنگ‌های محلی پرداخت و ارمغان‌هایی از این سفر به همراه آورد. آهنگ‌های دیلمان، رقص چوبی قاسم‌آبادی،کوهستانی و امیری مازندرانی محصول این دوره پژوهش و وارسی صبا در موسیقی محلی آن نواحی است.		او در همین سال از طرف وزیری مأمور شد تا در رشت مدرسه‌ای مخصوص موسیقی تأسیس کند. او نزدیک ۲ سال در رشت ماند و در آنجا ضمن آموزش موسیقی، به روستاها و کوهپایه‌های شمال رفت و به جمع‌آوری آهنگ‌های محلی پرداخت و ارمغان‌هایی از این سفر به همراه آورد. آهنگ‌های دیلمان، رقص چوبی قاسم‌آبادی،کوهستانی و امیری مازندرانی محصول این دوره پژوهش و وارسی صبا در موسیقی محلی آن نواحی است.

خط ۷۸:		خط ۸۱:
	== نقل قول و خاطرات ==		== نقل قول و خاطرات ==
	[[پرونده:مرضیه و صبا.jpg\|جایگزین=\|بندانگشتی\|بانو مرضیه و استاد ابوالحسن صبا در برنامه گلها]]		[[پرونده:مرضیه و صبا.jpg\|جایگزین=\|بندانگشتی\|بانو مرضیه و استاد ابوالحسن صبا در برنامه گلها]]
	دکتر تقی تفضلی، نویسنده و موسیقی‌شناس:<blockquote>«صبا نگران بود که یک عده همیشه می‌گویند موسیقی ایرانی غم‌انگیز، پردرد و غم‌ناک است. می‌گفت اگر قرار باشد که برای عوض کردن آن، بگردند که یک موسیقی نشاط‌انگیز پیدا کنند و خدای ناکرده ریشه آن موسیقی، موسیقی ایرانی نباشد، این صدمه و آسیبی است که به موسیقی ایرانی می‌خورد و نوعی از موسیقی بوجود می‌آید که ایرانی نخواهد بود. زیرا می‌بینیم عده‌ای هستند که موسیقی اصیل ایرانی را فراموش کرده‌اند و موسیقی‌ای که تحویل جوان‌ها می‌دهند، چیزی که نیست، موسیقی اصیل ایرانی است! صبا از اشخاصی است که کاملاً سنت موسیقی ایرانی را حفظ کرده و باعث افتخار موسیقی ایرانی است.»<ref>[http://iran-iran-iran-iran.blogfa.com/post/93 زندگینامه ابوالحسن صبا]</ref></blockquote>استاد همایون خرم:<blockquote>«کلاس صبا فقط کلاس یادگیری ویولن نبود. او با رفتار و بیان و نگاه همیشه مهربان خود، علاوه بر تعلیم موسیقی، بذر محبت را نیز در دل شاگردان می‌کاشت.»<ref>[https://musiceiranian.ir/65290-saba-5.html استاد ابوالحسن صبا به روایت استاد همایون خرم]</ref></blockquote>استاد حسین ملک:<blockquote>«مقام صبا خیلی بالاتر از حد تصور ماست. به همین دلیل است که به نظر من تاکنون مطلب و مقاله‌ای در خور شخصیت او نگاشته نشده. چهره معصوم او همیشه -به‌ویژه سر کلاس- جلوی نظرم هست. او با شاگردانش مثل یک پدر رفتار می‌کرد. اما نه هر پدری، یک پدر مسئولیت‌پذیر و دلسوز، رقابت غلط نداشت. به کسی حسادت نمی‌کرد. کسی را زیر پا نمی‌گذاشت تا خودش را بالا ببرد.»</blockquote>استاد اسدالله ملک:<blockquote>«صبا یک مکتب کامل است. او با همه ویژگی‌های اخلاقی و هنری راهی را آغاز کرد که بی‌تردید قابل اعتمادترین مکتب موسیقی ایران است.»<ref>[http://www.asadolah-malek.blogfa.com/post-11.aspx مصاحبه‌ای از اسدالله ملک]</ref></blockquote>		دکتر تقی تفضلی، نویسنده و موسیقی‌شناس:<blockquote>«صبا نگران بود که یک عده همیشه می‌گویند موسیقی ایرانی غم‌انگیز، پردرد و غم‌ناک است. می‌گفت اگر قرار باشد که برای عوض کردن آن، بگردند که یک موسیقی نشاط‌انگیز پیدا کنند و خدای ناکرده ریشه آن موسیقی، موسیقی ایرانی نباشد، این صدمه و آسیبی است که به موسیقی ایرانی می‌خورد و نوعی از موسیقی بوجود می‌آید که ایرانی نخواهد بود.

			زیرا می‌بینیم عده‌ای هستند که موسیقی اصیل ایرانی را فراموش کرده‌اند و موسیقی‌ای که تحویل جوان‌ها می‌دهند، چیزی که نیست، موسیقی اصیل ایرانی است! صبا از اشخاصی است که کاملاً سنت موسیقی ایرانی را حفظ کرده و باعث افتخار موسیقی ایرانی است.»<ref>[http://iran-iran-iran-iran.blogfa.com/post/93 زندگینامه ابوالحسن صبا]</ref></blockquote>استاد همایون خرم:<blockquote>«کلاس صبا فقط کلاس یادگیری ویولن نبود. او با رفتار و بیان و نگاه همیشه مهربان خود، علاوه بر تعلیم موسیقی، بذر محبت را نیز در دل شاگردان می‌کاشت.»<ref>[https://musiceiranian.ir/65290-saba-5.html استاد ابوالحسن صبا به روایت استاد همایون خرم]</ref></blockquote>استاد حسین ملک:<blockquote>«مقام صبا خیلی بالاتر از حد تصور ماست. به همین دلیل است که به نظر من تاکنون مطلب و مقاله‌ای در خور شخصیت او نگاشته نشده. چهره معصوم او همیشه -به‌ویژه سر کلاس- جلوی نظرم هست. او با شاگردانش مثل یک پدر رفتار می‌کرد. اما نه هر پدری، یک پدر مسئولیت‌پذیر و دلسوز، رقابت غلط نداشت. به کسی حسادت نمی‌کرد. کسی را زیر پا نمی‌گذاشت تا خودش را بالا ببرد.»</blockquote>استاد اسدالله ملک:<blockquote>«صبا یک مکتب کامل است. او با همه ویژگی‌های اخلاقی و هنری راهی را آغاز کرد که بی‌تردید قابل اعتمادترین مکتب موسیقی ایران است.»<ref>[http://www.asadolah-malek.blogfa.com/post-11.aspx مصاحبه‌ای از اسدالله ملک]</ref></blockquote>

	== منابع ==		== منابع ==

Khosro در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۶

2025-12-17T20:56:42Z

نمایش تغییرات

Safa در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۳

2024-12-19T09:23:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	}}		}}

	'''ابوالحسن صبا،''' (۱۲۸۱ – ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>		'''ابوالحسن صبا،''' (۱۲۸۱ – ۲۹ آذر ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>

	== زندگی و خانواده ==		== زندگی و خانواده ==

Safa: /* فعالیت های هنری */

2024-04-03T17:15:20Z

فعالیت های هنری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۵
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	استاد ابوالحسن صبا در ۲۹ آذر سال ۱۳۳۶ در سن ۵۵ سالگی به‌علت عارضه قلبی درگذشت. آرامگاه صبا در [[ظهیرالدوله]] شمیران در خیابان دربند تهران واقع شده است.		استاد ابوالحسن صبا در ۲۹ آذر سال ۱۳۳۶ در سن ۵۵ سالگی به‌علت عارضه قلبی درگذشت. آرامگاه صبا در [[ظهیرالدوله]] شمیران در خیابان دربند تهران واقع شده است.

	== ~~فعالیت های~~ هنری ==		== فعالیت‌های هنری صبا ==
	[[پرونده:ابوالحسن صبا.jpg\|بندانگشتی\|استاد صبا ]]		[[پرونده:ابوالحسن صبا.jpg\|بندانگشتی\|استاد صبا ]]
	'''ا'''بوالحسن صبا در سال ۱۳۰۲ در مدرسه عالی موسیقی که توسط [[علی‌نقی وزیری]] بنیان گذاشته شده بود، مشغول به تحصیل شد. هرچند صبا از کودکی در نواختن انواع سازهای اصیل ایرانی مهارت داشت، اما شگفتی هنر او را باید از زمان تأسیس این مدرسه عالی دانست'''.''' صبا در ۲۲ سالگی'''،''' دانشجوی ممتاز و تک‌نواز برنامه‌های مدرسه عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت. نخستین اثر ضبط‌شده صبا قطعه «''زرد ملیجه'''''»''' با ویولن بود که در میان دو بند سرود '''«'''''ای وطن'''''»''' از ساخته‌های استاد علی'''‌'''نقی وزیری و با صدای [[روح‌انگیز]] در سال ۱۳۰۶ در قالب صفحه، تولید شد'''.'''		'''ا'''بوالحسن صبا در سال ۱۳۰۲ در مدرسه عالی موسیقی که توسط [[علی‌نقی وزیری]] بنیان گذاشته شده بود، مشغول به تحصیل شد. هرچند صبا از کودکی در نواختن انواع سازهای اصیل ایرانی مهارت داشت، اما شگفتی هنر او را باید از زمان تأسیس این مدرسه عالی دانست'''.''' صبا در ۲۲ سالگی'''،''' دانشجوی ممتاز و تک‌نواز برنامه‌های مدرسه عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت. نخستین اثر ضبط‌شده صبا قطعه «''زرد ملیجه'''''»''' با ویولن بود که در میان دو بند سرود '''«'''''ای وطن'''''»''' از ساخته‌های استاد علی'''‌'''نقی وزیری و با صدای [[روح‌انگیز]] در سال ۱۳۰۶ در قالب صفحه، تولید شد'''.'''
خط ۷۱:		خط ۷۱:
	از میان انبوه شاگردان او می‌توان به [[حسین تهرانی]]، [[حسن کسایی]]، داریوش صفوت، [[فرامرز پایور]]،[[مرضیه\|بانو مرضیه]]، [[غلامحسین بنان]]، لطف‌الله مفخم پایان، [[علی تجویدی]]، جهانگیر کامیان، [[همایون خرم]]، [[رحمت‌الله بدیعی]]، ساسان سپنتا، ابراهیم قنبری مهر، [[مهدی خالدی]]، عباس شاهپوری، مهدی مفتاح، محمدعلی بهارلو، [[حبیب‌الله بدیعی]]، محمد طغانیان دهکردی، سعید قراچورلو، و بابک رادمنش اشاره کرد.		از میان انبوه شاگردان او می‌توان به [[حسین تهرانی]]، [[حسن کسایی]]، داریوش صفوت، [[فرامرز پایور]]،[[مرضیه\|بانو مرضیه]]، [[غلامحسین بنان]]، لطف‌الله مفخم پایان، [[علی تجویدی]]، جهانگیر کامیان، [[همایون خرم]]، [[رحمت‌الله بدیعی]]، ساسان سپنتا، ابراهیم قنبری مهر، [[مهدی خالدی]]، عباس شاهپوری، مهدی مفتاح، محمدعلی بهارلو، [[حبیب‌الله بدیعی]]، محمد طغانیان دهکردی، سعید قراچورلو، و بابک رادمنش اشاره کرد.

	== آثار ==		== آثار صبا ==
	از آثار همیشه جاودان صبا می‌توان به "زنگ شتر"،"بهارمست "، "به زندان "، "زرد ملیجه "، بیاد گذشته "، "در قفس "، "رقص چوبی قاسم آبادی "، "کوهستانی " و چهارمضراب‌های مختلف اشاره کرد.		از آثار همیشه جاودان صبا می‌توان به "زنگ شتر"،"بهارمست "، "به زندان "، "زرد ملیجه "، بیاد گذشته "، "در قفس "، "رقص چوبی قاسم آبادی "، "کوهستانی " و چهارمضراب‌های مختلف اشاره کرد.

	=== آثار مکتوب ===		=== آثار مکتوب صبا ===
	ردیف مجلسی برای ویولن، سنتور، تار و سه تار، نوشته‌های پراکنده و چاب نشده، کتابی تحقیقی درباره شناسایی سازهای ایرانی و تاریخچه آنها.		ردیف مجلسی برای ویولن، سنتور، تار و سه تار، نوشته‌های پراکنده و چاب نشده، کتابی تحقیقی درباره شناسایی سازهای ایرانی و تاریخچه آنها.

	=== آثار غیر مستقل===		=== آثار غیر مستقل صبا===
	سلوی ای وطن (دستور ویولن وزیری)، چهارمضراب سه‌گاه (دستور ویولن وزیری) ، رنگ بیات ترک (23 قطعه ضربی)، پیش درآمد ترک (18 قطعه پیش درآمد)، نوید بهار و چهار مضراب ساده در ماهور (کتاب اول ویولن). از دیگر خدمات صبا این بود که برای ساز تنبک نت مخصوصی تدوین کرد و درس‌های آن را روی کاغذ معمولی نوشت و در ضمن ملودی‌های مخصوص آهنگ‌ها را به نت تنبک درآورد و به شاگردان آموخت. <ref>[http://violin1.blogfa.com/post-9.aspx بیوگرافی ابوالحسن صبا. ویولونیست ایرانی]</ref>		سلوی ای وطن (دستور ویولن وزیری)، چهارمضراب سه‌گاه (دستور ویولن وزیری) ، رنگ بیات ترک (۲۳ قطعه ضربی)، پیش درآمد ترک (۱۸ قطعه پیش درآمد)، نوید بهار و چهار مضراب ساده در ماهور (کتاب اول ویولن). از دیگر خدمات صبا این بود که برای ساز تنبک نت مخصوصی تدوین کرد و درس‌های آن را روی کاغذ معمولی نوشت و در ضمن ملودی‌های مخصوص آهنگ‌ها را به نت تنبک درآورد و به شاگردان آموخت. <ref>[http://violin1.blogfa.com/post-9.aspx بیوگرافی ابوالحسن صبا. ویولونیست ایرانی]</ref>

	== نقل قول و خاطرات ==		== نقل قول و خاطرات ==

Safa: اصلاح نویسه‌های عربی

2024-04-03T17:11:41Z

اصلاح نویسه‌های عربی

نمایش تغییرات

Safa: /* زندگی و خانواده */

2024-04-03T17:11:22Z

زندگی و خانواده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۱
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	== زندگی و خانواده ==		== زندگی و خانواده ==
	ابوالحسن صبا در [[تهران]] و در خانواده‌ای اهل موسیقی و ادب به‌دنیا آمد. خانواده‌ پدری او تا سه نسل با حرفه‌ پزشکی سر و کار داشتند، اما همه از دوست‌داران دانش و هنر بودند.<ref>[http://www.dw.com/fa-ir/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D8%B5%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C/a-16461674 یادی از ابوالحسن صبا، "شهریار" موسیقی. دویچه وله فارسی]</ref> او فرزند ابوالقاسم کمال‌السلطنه، پزشک، ادیب و عاشق موسیقی بود. پدرش سه‌تار می‌نواخت و اولین استاد ِ پسر، پدر بود. ابوالقاسم‌خان کما‌ل‌السلطنه، خود نوه‌ محمودخان صبا، ملک‌الشعرای دربار [[فتح‌علی‌شاه قاجار]] بود.به‌علت تسلط پدر صبا به ادبيات ~~فارسي~~ و عربی، به او لقب کمال‌السلطنه داده بودند. وی در اصل از مردم [[آذربایجان]] و از خاندان امرای دنبلی است و در نسب‌نامه تا سی و یک پشت به خالد برمکی می‌رسد.<ref name=":0">[http://virtualtour.tehran.ir/DnnArticle/viwe/tabid/71/ArticleId/51/.aspx خانه ابوالحسن صبا. TEHRAN 3D]</ref>		ابوالحسن صبا در [[تهران]] و در خانواده‌ای اهل موسیقی و ادب به‌دنیا آمد. خانواده‌ پدری او تا سه نسل با حرفه‌ پزشکی سر و کار داشتند، اما همه از دوست‌داران دانش و هنر بودند.<ref>[http://www.dw.com/fa-ir/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D8%B5%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C/a-16461674 یادی از ابوالحسن صبا، "شهریار" موسیقی. دویچه وله فارسی]</ref> او فرزند ابوالقاسم کمال‌السلطنه، پزشک، ادیب و عاشق موسیقی بود. پدرش سه‌تار می‌نواخت و اولین استاد ِ پسر، پدر بود. ابوالقاسم‌خان کما‌ل‌السلطنه، خود نوه‌ محمودخان صبا، ملک‌الشعرای دربار [[فتح‌علی‌شاه قاجار]] بود.به‌علت تسلط پدر صبا به ادبيات فارسی و عربی، به او لقب کمال‌السلطنه داده بودند. وی در اصل از مردم [[آذربایجان]] و از خاندان امرای دنبلی است و در نسب‌نامه تا سی و یک پشت به خالد برمکی می‌رسد.<ref name=":0">[http://virtualtour.tehran.ir/DnnArticle/viwe/tabid/71/ArticleId/51/.aspx خانه ابوالحسن صبا. TEHRAN 3D]</ref>

	مادر صبا نقل ~~کرده است~~ که ابوالحسن از بچگی لب ايوان مي‌نشست و چند تار به انگشت خود می‌بست و با دهان صدای سازهای مختلف را در ~~مي‌آورد~~. ابوالحسن را در شش سالگی به اساتید بزرگ موسیقی سپردند. ابوالحسن که لقب «صبا» را بعدها به‌عنوان نام خانوادگی خود برگزید، در همان نوجوانی نواختن ویولون و خواندن نت موسیقی را از [[حسین‌خان هنگ‌آفرین]] یاد گرفت .		مادر صبا نقل می‌کند که ابوالحسن از بچگی لب ايوان مي‌نشست و چند تار به انگشت خود می‌بست و با دهان صدای سازهای مختلف را در می‌آورد. ابوالحسن را در شش سالگی به اساتید بزرگ موسیقی سپردند. ابوالحسن که لقب «صبا» را بعدها به‌عنوان نام خانوادگی خود برگزید، در همان نوجوانی نواختن ویولون و خواندن نت موسیقی را از [[حسین‌خان هنگ‌آفرین]] یاد گرفت .

	او نزد [[میرزا عبدالله فراهانی]]، [[درویش‌خان]] و [[علی‌نقی وزیری]] تار و سه‌تار، نزد [[حسین اسماعیل‌زاده]] کمانچه، نزد [[علی‌اکبر شاهی]] سنتور، نزد ا[[کبرخان]] نی و نزد [[حاجی‌خان]] ضرب را آموخت.<ref>[https://tavaana.org/fa/Abolhassan_Saba ابوالحسن صبا، نابغه‌ی موسیقی ایران] - توانا</ref>		او نزد [[میرزا عبدالله فراهانی]]، [[درویش‌خان]] و [[علی‌نقی وزیری]] تار و سه‌تار، نزد [[حسین اسماعیل‌زاده]] کمانچه، نزد [[علی‌اکبر شاهی]] سنتور، نزد ا[[کبرخان]] نی و نزد [[حاجی‌خان]] ضرب را آموخت.<ref>[https://tavaana.org/fa/Abolhassan_Saba ابوالحسن صبا، نابغه‌ی موسیقی ایران] - توانا</ref>

	ابوالحسن تحصيلات ~~مقدماتي~~ را در مدرسه علميه و سپس در کالج آمريکايی به پايان رسانيد و به زبان و ادبيات ~~فارسي~~ و انگليسي آشنايي يافت.علاوه بر موسیقی،‌ آموزش نقاشی را نزد کمال‌الملک و مهارت‌هایی چون سوهان‌کاری، خاتم‌کاری، نجاری، ریخته‌گری و معرق‌کاری را فرا گرفت که بعدها در ساخت سازها بکار گرفت.<ref>[http://hamshahrionline.ir/details/101815 زندگینامه ابوالحسن صبا] - همشهری آنلاین</ref> صبا، آثار نیما و هدایت را می‌خواند و با نیما و شهریار روابط نزدیک داشت.		ابوالحسن تحصيلات مقدماتی را در مدرسه علميه و سپس در کالج آمريکايی به پايان رسانيد و به زبان و ادبيات فارسی و انگليسي آشنايي يافت.علاوه بر موسیقی،‌ آموزش نقاشی را نزد کمال‌الملک و مهارت‌هایی چون سوهان‌کاری، خاتم‌کاری، نجاری، ریخته‌گری و معرق‌کاری را فرا گرفت که بعدها در ساخت سازها بکار گرفت.<ref>[http://hamshahrionline.ir/details/101815 زندگینامه ابوالحسن صبا] - همشهری آنلاین</ref> صبا، آثار نیما و هدایت را می‌خواند و با نیما و شهریار روابط نزدیک داشت.

	فتح‌الله دولتشاهی از دوستان و هم‌شاگردی‌های صبا در کالج آمریکایی‌ها به تأثیرگذاری دو زن بر زندگی صبا اشاره می‌کند: <blockquote>«از دیگر شرایط مساعد برای پیشرفت ابوالحسن خردسال، وجود کوکب‌الدوله، عمه‌ علاقمند به ساز و سرود او بوده است. این بانو ندیمه‌ای به اسم ربابه خانم (از منسوبان حبیب سماعی) داشته که تنبک‌نوازی چیره‌دست و خواننده‌ای بسیار خوش صدا بوده است. استاد صبا نواختن ساز بسیار مهم تنبک را از ربابه خانم فرا گرفت.»</blockquote>او در سال ۱۳۱۱ با یکی از شاگردان خود با نام منتخب اسفندیاری کوه نور، دختر عموی [[نیما یوشیج]] ازدواج کرد.		فتح‌الله دولتشاهی از دوستان و هم‌شاگردی‌های صبا در کالج آمریکایی‌ها به تأثیرگذاری دو زن بر زندگی صبا اشاره می‌کند: <blockquote>«از دیگر شرایط مساعد برای پیشرفت ابوالحسن خردسال، وجود کوکب‌الدوله، عمه‌ علاقمند به ساز و سرود او بوده است. این بانو ندیمه‌ای به اسم ربابه خانم (از منسوبان حبیب سماعی) داشته که تنبک‌نوازی چیره‌دست و خواننده‌ای بسیار خوش صدا بوده است. استاد صبا نواختن ساز بسیار مهم تنبک را از ربابه خانم فرا گرفت.»</blockquote>او در سال ۱۳۱۱ با یکی از شاگردان خود با نام منتخب اسفندیاری کوه نور، دختر عموی [[نیما یوشیج]] ازدواج کرد.

Safa در ‏۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۷

2024-04-02T08:17:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	}}		}}

	ابوالحسن ~~صبا~~ (۱۲۸۱ – ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به‌ خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>		'''ابوالحسن صبا،''' (۱۲۸۱ – ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به‌ خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>

	== زندگی و خانواده ==		== زندگی و خانواده ==

Ehsan در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۵

2020-12-17T10:55:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۹:		خط ۹:
	\| نام_مستعار =		\| نام_مستعار =
	\| تولد = ۱۲۸۱ خورشیدی		\| تولد = ۱۲۸۱ خورشیدی
	\| مرگ = ~~۱۴ فروردین~~ ۱۳۳۶		\| مرگ = ۲۹ آذر ۱۳۳۶
	\|علت مرگ =		\|علت مرگ =
	\| ملیت =		\| ملیت =

Qubad در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۷، ساعت ۰۹:۲۹

2017-12-29T09:29:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	\| جایگزین_امضا =		\| جایگزین_امضا =
	}}		}}

	ابوالحسن صبا (۱۲۸۱ – ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به‌ خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>		ابوالحسن صبا (۱۲۸۱ – ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به‌ خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>

خط ۵۴:		خط ۵۵:

	== فعالیت های هنری ==		== فعالیت های هنری ==
	'''ا'''بوالحسن صبا در سال ۱۳۰۲ در مدرسه عالی موسیقی که توسط علی‌نقی وزیری بنیان گذاشته شده بود، مشغول به تحصیل شد. هرچند صبا از کودکي در نواختن انواع سازهاي اصيل ايراني مهارت داشت، اما شگفتي هنر او را بايد از زمان تأسيس این مدرسه عالي دانست'''.''' صبا در ۲۲ سالگی'''،''' دانشجوی ممتاز و تک‌نواز برنامه‌های مدرسه عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت. نخستین اثر ضبط‌شده صبا قطعه «''زرد ملیجه'''''»''' با ویولن بود که در میان دو بند سرود '''«'''''ای وطن'''''»''' از ساخته‌های استاد علی'''‌'''نقی وزیری و با صدای روح‌انگیز در سال ۱۳۰۶ در قالب صفحه، تولید شد'''.'''		[[پرونده:ابوالحسن صبا.jpg\|بندانگشتی\|استاد صبا ]]
			'''ا'''بوالحسن صبا در سال ۱۳۰۲ در مدرسه عالی موسیقی که توسط [[علی‌نقی وزیری]] بنیان گذاشته شده بود، مشغول به تحصیل شد. هرچند صبا از کودکي در نواختن انواع سازهاي اصيل ايراني مهارت داشت، اما شگفتي هنر او را بايد از زمان تأسيس این مدرسه عالي دانست'''.''' صبا در ۲۲ سالگی'''،''' دانشجوی ممتاز و تک‌نواز برنامه‌های مدرسه عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت. نخستین اثر ضبط‌شده صبا قطعه «''زرد ملیجه'''''»''' با ویولن بود که در میان دو بند سرود '''«'''''ای وطن'''''»''' از ساخته‌های استاد علی'''‌'''نقی وزیری و با صدای [[روح‌انگیز]] در سال ۱۳۰۶ در قالب صفحه، تولید شد'''.'''
			[[پرونده:دستخط صبا.jpg\|بندانگشتی\|دست‌خط استاد ابوالحسن صبا]]
	او در همین سال از طرف وزیری مأمور شد تا در رشت مدرسه‌ای مخصوص موسیقی تأسیس کند. او نزدیک ۲ سال در رشت ماند و در آنجا ضمن آموزش موسیقی، به روستاها و کوهپایه‌های شمال رفت و به جمع‌آوری آهنگ‌های محلی پرداخت و ارمغان‌هایی از این سفر به همراه آورد. آهنگ‌های دیلمان، رقص چوبی قاسم‌آبادی،کوهستانی و امیری مازندرانی محصول این دوره‌ پژوهش و وارسی صبا در موسیقی محلی آن نواحی است.		او در همین سال از طرف وزیری مأمور شد تا در رشت مدرسه‌ای مخصوص موسیقی تأسیس کند. او نزدیک ۲ سال در رشت ماند و در آنجا ضمن آموزش موسیقی، به روستاها و کوهپایه‌های شمال رفت و به جمع‌آوری آهنگ‌های محلی پرداخت و ارمغان‌هایی از این سفر به همراه آورد. آهنگ‌های دیلمان، رقص چوبی قاسم‌آبادی،کوهستانی و امیری مازندرانی محصول این دوره‌ پژوهش و وارسی صبا در موسیقی محلی آن نواحی است.

خط ۶۳:		خط ۶۵:

	== موزه صبا ==		== موزه صبا ==
	بعد از مرگ و بر طبق وصیت او، خانه‌اش توسط دانشکده هنرهای زیبا در ۲۹ آبان ۱۳۵۳ به موزه تبدیل شد. ساختمان خانه صبا بعد از مرگ او به‌وسیله وزارت فرهنگ و هنر از بازماندگان خریداری شد. این خانه که مربوط به دوره رضاشاه است و در تهران، خیابان جمهوری، خیابان ظهیرالاسلام، نبش کوچه صبا واقع شده<ref>[https://opentripmap.com/ru/card/Q5907487#15/35.7118/51.3718 خانه استاد ابوالحسن صبا.سایت opentripmap]</ref> دارای پنج اتاق، زیر زمین و حیاط کوچکی است ... به‌طور کلی، موزه صبا به دو بخش تقسیم می‌شود، بخش اول شامل سازها، لوازم شخصی و آثار استاد از جمله ردیف‌های موسیقی است و بخش دوم اختصاص به کارهلی دستی خانم صبا، همسر استاد صبا، دارد که شامل مجموعه تندیس‌های مومی و لباس‌های محلی و سنتی ایران قدیم است.<ref name=":0" /> این موزه در سال ۱۳۸۳ به کوشش سبا خویی (فرزند رکسانا کوچکترین دختر استاد صبا و [[اسماعیل خویی]])، مرمت شد.		بعد از مرگ و بر طبق وصیت او، خانه‌اش توسط [[دانشکده هنرهای زیبا]] در ۲۹ آبان ۱۳۵۳ به موزه تبدیل شد. ساختمان خانه صبا بعد از مرگ او به‌وسیله وزارت فرهنگ و هنر از بازماندگان خریداری شد. این خانه که مربوط به دوره [[رضاشاه]] است و در تهران، خیابان جمهوری، خیابان ظهیرالاسلام، نبش کوچه صبا واقع شده<ref>[https://opentripmap.com/ru/card/Q5907487#15/35.7118/51.3718 خانه استاد ابوالحسن صبا.سایت opentripmap]</ref> دارای پنج اتاق، زیر زمین و حیاط کوچکی است ... به‌طور کلی، موزه صبا به دو بخش تقسیم می‌شود، بخش اول شامل سازها، لوازم شخصی و آثار استاد از جمله ردیف‌های موسیقی است و بخش دوم اختصاص به کارهلی دستی خانم صبا، همسر استاد صبا، دارد که شامل مجموعه تندیس‌های مومی و لباس‌های محلی و سنتی ایران قدیم است.<ref name=":0" /> این موزه در سال ۱۳۸۳ به کوشش سبا خویی (فرزند رکسانا کوچکترین دختر استاد صبا و [[اسماعیل خویی]])، مرمت شد.

	== شاگردان صبا ==		== شاگردان صبا ==
	[[پرونده:مرضیه و صبا.jpg\|جایگزین=\|بندانگشتی\|بانو مرضیه و استاد ابوالحسن صبا در برنامه گلها]]		[[پرونده:مرضیه و صبا.jpg\|جایگزین=\|بندانگشتی\|بانو مرضیه و استاد ابوالحسن صبا در برنامه گلها]]
	از میان انبوه شاگردان او می‌توان به حسین ~~تهرانی،~~ حسن ~~کسایی،~~ داریوش صفوت، فرامرز ~~پایور،بانو مرضیه،~~ غلامحسین ~~بنان،~~ لطف‌الله مفخم پایان، علی ~~تجویدی،~~ جهانگیر کامیان، همایون ~~خرم،~~ رحمت‌الله ~~بدیعی،~~ ساسان سپنتا، ابراهیم قنبری مهر، مهدی ~~خالدی،~~ عباس شاهپوری، مهدی مفتاح، محمدعلی بهارلو، حبیب‌الله ~~بدیعی،~~ محمد طغانيان دهكردی، سعید قراچورلو، ~~و شهریار~~ و بابک رادمنش اشاره کرد.		از میان انبوه شاگردان او می‌توان به [[حسین تهرانی]]، [[حسن کسایی]]، داریوش صفوت، [[فرامرز پایور]]،[[مرضیه\|بانو مرضیه]]، [[غلامحسین بنان]]، لطف‌الله مفخم پایان، [[علی تجویدی]]، جهانگیر کامیان، [[همایون خرم]]، [[رحمت‌الله بدیعی]]، ساسان سپنتا، ابراهیم قنبری مهر، [[مهدی خالدی]]، عباس شاهپوری، مهدی مفتاح، محمدعلی بهارلو، [[حبیب‌الله بدیعی]]، محمد طغانيان دهكردی، سعید قراچورلو، و بابک رادمنش اشاره کرد.

	== آثار ==		== آثار ==

Qubad در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۷، ساعت ۰۹:۲۴

2017-12-29T09:24:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی		{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی
	\| نام = ~~'''~~ابوالحسن صبا~~'''~~		\| نام =ابوالحسن صبا
	\| تصویر = ابوالحسن صبا.jpg		\| تصویر =ابوالحسن صبا ۲.jpg
	\| توضیح_تصویر =استاد ابوالحسن خان صبا		\| توضیح_تصویر =استاد ابوالحسن خان صبا
	\| اندازه_تصویر =		\| اندازه_تصویر =
	\| دورنما =		\| دورنما =
	\| پس‌زمینه = ~~non_vocal_instrumentalist~~		\| پس‌زمینه =
	\| نام_اصلی =		\| نام_اصلی =ابوالحسن صبا
	\| نام_مستعار =		\| نام_مستعار =
	\| تولد = ۱۲۸۱		\| تولد = ۱۲۸۱ خورشیدی
	\| مرگ = ~~۲۹ آذر~~ ۱۳۳۶		\| مرگ = ۱۴ فروردین ۱۳۳۶
	\| ملیت = ~~{{flagicon\|Iran}} [[ایران]]~~		\|علت مرگ =
	\| ساز = [[ویولن]]، [[سه‌تار]]، [[سنتور]]، [[تنبک]]، [[نی (ساز)\|نی]]، [[کمانچه]]، [[پیانو]]، [[تار]]		\| ملیت =
			\| ساز =[[ویولن]]، [[سه‌تار]]، [[سنتور]]، [[تنبک]]، [[نی (ساز)\|نی]]، [[کمانچه]]، [[پیانو]]، [[تار]]
	\| نوع_صوت =		\| نوع_صوت =
	\| سبک =		\| سبک =
	\| فعالیت = ~~[[آهنگساز]] [[نوازنده]]~~		\| حرفه =
			\| زمینه فعالیت =آهنگسازی، نوازندگی
	\| مدت =		\| مدت =
			\| هنرمندان همکار =
			\| تحصیلات =
			\| دانشگاه =
			\| شاگرد =[[غلامحسین بنان]]، [[مرضیه]]، [[فرامرز پایور]]، [[علی تجویدی]]، [[همایون خرم]]، [[حبیب‌الله بدیعی]]، [[حسین تهرانی]]
			\| استاد =
			\| علت معروف‌شدن =
			\| بنیانگذار =
			\| آلبوم معروف =
			\| جایزه =
			\| عضو گروه =
	\| ناشر =		\| ناشر =
	\| نقش‌های_مرتبط =		\| نقش‌های_مرتبط =
خط ۲۲:		خط ۳۴:
	\| اعضای_پیشین =		\| اعضای_پیشین =
	\| سازهای_برجسته =		\| سازهای_برجسته =
	\|~~همسر~~ = ~~منتخب اسفندیاری کوه نور~~		\| امضا =
	\|~~فرزندان~~ = ~~غزاله، ژاله، رکسانا~~		\| اندازه_امضا =
	\|~~نوه~~ =		\| جایگزین_امضا =
	}}		}}

	ابوالحسن صبا (۱۲۸۱ – ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به‌ خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>		ابوالحسن صبا (۱۲۸۱ – ۱۳۳۶) استاد موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازنده سرشناس ایرانی بود. او ضرب، نی، سه‌تار، سنتور، فلوت، تار، کمانچه و ویولن رابخوبی می‌نواخت. برخی از چهره‌های شاخص موسیقی معاصر در ایران از جمله شاگردان صبا بوده‌اند. او [[ویولن]] را به‌طور جدی به‌ خدمت موسیقی ایرانی در آورد و موفق شد همه زیر و بم‌ها و ریزه‌کاری‌های موسیقی ایران را با ویولن اجرا کند و ردیف دستگاه‌های ایرانی را برای این ساز بنویسد. تألیفات او در زمینه موسیقی همچنان مورد توجه و استفاده هنرجویان موسیقی است.<ref>ایران[https://www.mojahedin.org/events/4510 ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی درگذشت. سایت سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>