حبیب‌الله بدیعی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Safa در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۸

2025-10-19T07:48:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| نام_مستعار =		\| نام_مستعار =

	\| تولد = مازندران شهرستان ~~سوارکوه۱۳۱۲~~		\| تولد = مازندران شهرستان سوادکوه ۴ فروردین ۱۳۱۲

	\| مرگ = ۲۷ مهر ۱۳۷۱		\| مرگ = ۲۷ مهر ۱۳۷۱
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	}}		}}

	'''حبیب‌الله بدیعی'''، زاده‌ی ۱۳۱۲ - شهرستان سوادکوه، درگذشت تهران ۲۹ مهر ۱۳۷۱) آهنگساز، نوازنده ویولن، و لیسانس زمین‌شناسی. در سن ۸ سالگی به تهران آمد و ساکن این شهر شد. حبیب‌الله بدیعی دارای مدرک لیسانس در رشته‌ی علوم بود. در سال ۱۳۲۹ به‌عنوان سولیست در برنامه رادیو ارتش به نواختن ویلن مشغول شد.		'''حبیب‌الله بدیعی'''، زاده‌ی ۴ فروردین ۱۳۱۲ - شهرستان سوادکوه، درگذشت تهران ۲۹ مهر ۱۳۷۱) آهنگساز، نوازنده ویولن، و لیسانس زمین‌شناسی. در سن ۸ سالگی به تهران آمد و ساکن این شهر شد. حبیب‌الله بدیعی دارای مدرک لیسانس در رشته‌ی علوم بود. در سال ۱۳۲۹ به‌عنوان سولیست در برنامه رادیو ارتش به نواختن ویلن مشغول شد.

	پس از ۲ سال به کلاس استاد [[ابوالحسن صبا]] رفت و به‌مدت دو سال آموزش دید و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد او به پایان رساند. هم‌زمان نزد یکی از اساتید موسیقی کلاسیک خارجی به نام «جینگوزیان» که از ارامنه‌ی قفقاز بود، دوره‌ی موسیقی دید. وی در سال ۱۳۳۷ بنا به‌ دعوت داوود پیرنیا سرپرست برنامه گل‌ها، کار خود را با خوانندگانی چون [[غلامحسین بنان]]، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، [[محمدرضا شجریان]] و غیره آغاز کرد. او در سال ۱۳۴۳، عضو شورای موسیقی رادیو، در سال ۱۳۴۵ معاون اداره رادیو تهران و سپس معاون اداره موسیقی بود.		پس از ۲ سال به کلاس استاد [[ابوالحسن صبا]] رفت و به‌مدت دو سال آموزش دید و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد او به پایان رساند. هم‌زمان نزد یکی از اساتید موسیقی کلاسیک خارجی به نام «جینگوزیان» که از ارامنه‌ی قفقاز بود، دوره‌ی موسیقی دید. وی در سال ۱۳۳۷ بنا به‌ دعوت داوود پیرنیا سرپرست برنامه گل‌ها، کار خود را با خوانندگانی چون [[غلامحسین بنان]]، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، [[محمدرضا شجریان]] و غیره آغاز کرد. او در سال ۱۳۴۳، عضو شورای موسیقی رادیو، در سال ۱۳۴۵ معاون اداره رادیو تهران و سپس معاون اداره موسیقی بود.

Safa در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۳

2025-10-19T07:23:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\| تولد = مازندران شهرستان سوارکوه۱۳۱۲		\| تولد = مازندران شهرستان سوارکوه۱۳۱۲

	\| مرگ = ~~۲۹ ۷~~ ۱۳۷۱		\| مرگ = ۲۷ مهر ۱۳۷۱

	\|علت مرگ =		\|علت مرگ =
	\| ملیت =ایرانی		\| ملیت =ایرانی
	\| ساز =[[ویولن]]		\| ساز =ویولن
	\| نوع_صوت =		\| نوع_صوت =
	\| سبک =		\| سبک =
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ به عضویت شورای واحد موسیقی درآمد که اعضاء آن متشکل از آقایان [[مرتضی حنانه]]، [[علی تجویدی]] و حسینعلی ملاح بود. او همچنین مدت ۶ سال رهبری ارکستر «باربد» را به عهده داشت.		حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ به عضویت شورای واحد موسیقی درآمد که اعضاء آن متشکل از آقایان [[مرتضی حنانه]]، [[علی تجویدی]] و حسینعلی ملاح بود. او همچنین مدت ۶ سال رهبری ارکستر «باربد» را به عهده داشت.

	وی برای تعدادی فیلم نیز مانند: خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و… آهنگ ساخت. حبیب‌الله بدیعی در روز ۲۹ مهرماه ۱۳۷۱ در تهران درگذشت.		وی برای تعدادی فیلم نیز مانند: خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و… آهنگ ساخت. حبیب‌الله بدیعی در روز ۲۷ مهرماه ۱۳۷۱ در تهران درگذشت.

	= زندگی‌نامه =		= زندگی‌نامه =
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	از جمله آثار استاد حبیب‌الله بدیعی این اثرها هستند:		از جمله آثار استاد حبیب‌الله بدیعی این اثرها هستند:

	کعبه‌ی دل‌ها، دل بی‌گناه، مهربان‌شو، فریاد از این دل، ای زندگی زندگی من، غوغای مستی، دیگه بسمه، در کنار آشنایان، رفته‌ بودم، چه شد که رفتی، چرا خدایا، به‌سلامت، دست تمنا، افسانه‌ی هستی، افسانه کمتر، قصه‌ی دل، در آتشم، مده فریبم، اسیر بلا، اسیر نگاه، داغ جدایی، دنیای اشک، حاشا، شعله‌ی سرکش، انتظار تو، بخوان ز نگاهم، به‌خاطر تو، نگاه گویا، الهی بمونی اشک گرم، امتحان مکن، گل‌ریزان، فروغ دیده، آرزوها، قسم، بیا بیا، دگر چه خواهی، شبگرد، سیل بنیان‌کن، بستر گل‌ها، پیوند گل‌ها، ~~پشیمان<small>،~~ سراب، غروب عشوه‌گر، پیام صبا، حکایت نگفته، حدیث آشنایی، سنگ صبور، دل شیدا، دل غافل من، ماه کنعان من، یار رمیده، گیسوی شب، نمی‌روی تو از ~~یادم،~~ و بس کن~~</small>~~[[پرونده:حبیب الله4.JPG\|بندانگشتی]]		کعبه‌ی دل‌ها، دل بی‌گناه، مهربان‌شو، فریاد از این دل، ای زندگی زندگی من، غوغای مستی، دیگه بسمه، در کنار آشنایان، رفته‌ بودم، چه شد که رفتی، چرا خدایا، به‌سلامت، دست تمنا، افسانه‌ی هستی، افسانه کمتر، قصه‌ی دل، در آتشم، مده فریبم، اسیر بلا، اسیر نگاه، داغ جدایی، دنیای اشک، حاشا، شعله‌ی سرکش، انتظار تو، بخوان ز نگاهم، به‌خاطر تو، نگاه گویا، الهی بمونی اشک گرم، امتحان مکن، گل‌ریزان، فروغ دیده، آرزوها، قسم، بیا بیا، دگر چه خواهی، شبگرد، سیل بنیان‌کن، بستر گل‌ها، پیوند گل‌ها، پشیمان، سراب، غروب عشوه‌گر، پیام صبا، حکایت نگفته، حدیث آشنایی، سنگ صبور، دل شیدا، دل غافل من، ماه کنعان من، یار رمیده، گیسوی شب، نمی‌روی تو از یادم و بس کن [[پرونده:حبیب الله4.JPG\|بندانگشتی]]


	حبیب‌الله بدیعی همچنین برای بسیاری از فیلم‌ها آهنگ ساخت که از آن جمله می‌توان به فیلم، خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسه‌ی مادر، گنج قارون، همه گناه‌کاریم، بازگشت به زندگی و غیره اشاره کرد.<ref name=":0" />		حبیب‌الله بدیعی همچنین برای بسیاری از فیلم‌ها آهنگ ساخت که از آن جمله می‌توان به فیلم، خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسه‌ی مادر، گنج قارون، همه گناه‌کاریم، بازگشت به زندگی و غیره اشاره کرد.<ref name=":0" />

Safa در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۲

2025-10-19T07:12:22Z

نمایش تغییرات

Rah در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۶

2022-05-10T19:46:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۶
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	حبیب‌الله بدیعی جهت شناساندن موسیقی سنتی و اصیل ایران، مسافرت‌های متعددی به کشورهای افغانستان، آلمان، ریگا، بلژیک و انگلستان داشته است که هنرمندانی نظیر جهانگیر ملک، فرهنگ شریف، مجید نجاهی، محمودی خوانساری، جمال وفایی و کورس سرهنگ‌زاده با وی هم‌کاری داشته اند. حبیب‌الله بدیعی، برای کمک به مؤسسات خیریه مانند بیمارستان‌های مسلولین، معلولین و اماکن فرهنگی کنسرت‌های فراوانی برپا نمود.<ref>نت آهنگ - [http://www.noteahang.com/forum/showthread.php?15887-ب بیوگرافی حبیب‌الله بدیعی]</ref>		حبیب‌الله بدیعی جهت شناساندن موسیقی سنتی و اصیل ایران، مسافرت‌های متعددی به کشورهای افغانستان، آلمان، ریگا، بلژیک و انگلستان داشته است که هنرمندانی نظیر جهانگیر ملک، فرهنگ شریف، مجید نجاهی، محمودی خوانساری، جمال وفایی و کورس سرهنگ‌زاده با وی هم‌کاری داشته اند. حبیب‌الله بدیعی، برای کمک به مؤسسات خیریه مانند بیمارستان‌های مسلولین، معلولین و اماکن فرهنگی کنسرت‌های فراوانی برپا نمود.<ref>نت آهنگ - [http://www.noteahang.com/forum/showthread.php?15887-ب بیوگرافی حبیب‌الله بدیعی]</ref>

	== بدیعی از نگاه هنرمندان ==		== حبیب‌الله بدیعی از نگاه هنرمندان ==
	[[پرونده:حبیب الله1.JPG\|جایگزین=استاد حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|استاد حبیب‌الله بدیعی]]		[[پرونده:حبیب الله1.JPG\|جایگزین=استاد حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|استاد حبیب‌الله بدیعی]]
	به اعتقاد عموم موسیقی‌دانان ایران، قدرت آرشه و تسط حبیب‌الله بدیعی در نواختن ویولن و اجرای مدولاسیون‌ها (تغییر گام)، تغییر به‌جا و به موقع پوزیسیون‌ها و تلفیق تکنیک موسیقی کلاسیک با موسیقی سنتی ایرانی، بیش از حد تصور بوده است؛ به‌طوری که زنده یاد پرویز یاحقی در مورد وی می گوید:		به اعتقاد عموم موسیقی‌دانان ایران، قدرت آرشه و تسط حبیب‌الله بدیعی در نواختن ویولن و اجرای مدولاسیون‌ها (تغییر گام)، تغییر به‌جا و به موقع پوزیسیون‌ها و تلفیق تکنیک موسیقی کلاسیک با موسیقی سنتی ایرانی، بیش از حد تصور بوده است؛ به‌طوری که زنده یاد پرویز یاحقی در مورد وی می گوید:
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	زنده یاد فریدون ناصری درباره‌ی استاد بدیعی گفته است:		زنده یاد فریدون ناصری درباره‌ی استاد بدیعی گفته است:

	«حبیب‌الله بدیعی یکی از زبردست‌ترین بداهه نوازانی است که طی سال‌های اخیر در موسیقی ایران ظهور کرد. بدیعی نه تنها در ~~ردیف دانی،~~ نوازندگی و آهنگ‌سازی سرآمد موسیقیدانان کشور است، بلکه اگر لازم باشد در قدرت و توان تقلید از بالاترین درجه برخوردار است کما این که پس از درگذشت صبا او تنها کسی بود که توانست چهارمضراب زنگ شتر را به بهترین وجه ممکن اجرا کند».		«حبیب‌الله بدیعی یکی از زبردست‌ترین بداهه نوازانی است که طی سال‌های اخیر در موسیقی ایران ظهور کرد. بدیعی نه تنها در ردیف‌دانی، نوازندگی و آهنگ‌سازی سرآمد موسیقیدانان کشور است، بلکه اگر لازم باشد در قدرت و توان تقلید از بالاترین درجه برخوردار است کما این که پس از درگذشت صبا او تنها کسی بود که توانست چهارمضراب زنگ شتر را به بهترین وجه ممکن اجرا کند».

	به‌گفته‌ی دکتر عزیزالله بیات، در مصاحبه‌ای از استاد صبا می پرسند که قوی‌ترین شاگردت کیست؟، او در پاسخ می گوید، مردم باید بهترین را تشخیص دهند. این پرسش بعدها به صورت خصوصی مجدداً از صبا ~~می‌شود؛~~ و او در جواب می گوید: حبیب‌الله بدیعی از جمله کسانی است که درآینده ویولن کشور تأثیر گذار خواهد بود. دکتر بیات خاطر نشان کرد:پس از درگذشت استاد صبا به منظور بزرگداشت آن هنرمند تصمیم گرفته شد که قطعه معروف او به نام «زنگ شتر» را پخش ~~کنند~~ ولی از آن‌جا که نسخه‌ای از وی در دست نبود قرار شد قطعه مورد نظر به نام استاد توسط یکی از شاگردانش از رادیو پخش شود که این قطعه به بهترین وجه ممکن توسط حبیب‌الله بدیعی نواخته شد».		به‌گفته‌ی دکتر عزیزالله بیات، در مصاحبه‌ای از استاد صبا می پرسند که قوی‌ترین شاگردت کیست؟، او در پاسخ می گوید، مردم باید بهترین را تشخیص دهند. این پرسش بعدها به صورت خصوصی مجدداً از صبا می‌شود و او در جواب می گوید: حبیب‌الله بدیعی از جمله کسانی است که درآینده ویولن کشور تأثیر گذار خواهد بود. دکتر بیات خاطر نشان کرد پس از درگذشت استاد صبا به منظور بزرگداشت آن هنرمند تصمیم گرفته شد که قطعه معروف او به نام «زنگ شتر» را پخش کنند، ولی از آن‌جا که نسخه‌ای از وی در دست نبود قرار شد قطعه مورد نظر به نام استاد توسط یکی از شاگردانش از رادیو پخش شود که این قطعه به بهترین وجه ممکن توسط حبیب‌الله بدیعی نواخته شد».

	شادروان حسین قوامی نیز می‌گوید:		شادروان حسین قوامی نیز می‌گوید:
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	«طرز نوازندگی و چیره‌دستی حبیب‌الله بدیعی در اجرای نغمات ایرانی و نحوه آرشه کشی او در خور هر گونه تعریف و تمجید است. وی هم‌چنین یکی از پرکارترین نوازندگان در برنامه‌ی گل‌ها است».		«طرز نوازندگی و چیره‌دستی حبیب‌الله بدیعی در اجرای نغمات ایرانی و نحوه آرشه کشی او در خور هر گونه تعریف و تمجید است. وی هم‌چنین یکی از پرکارترین نوازندگان در برنامه‌ی گل‌ها است».

	زنده یاد ذبیح‌الله مقوم، نوازنده پیش‌کسوت ویولن حبیب‌الله بدیعی را از افتخارات موسیقی ایرانی می‌داند و می‌گوید:		زنده یاد ذبیح‌الله مقوم، نوازنده پیش‌کسوت ویولن حبیب‌الله بدیعی را از افتخارات موسیقی ایرانی می‌داند و می‌گوید: <blockquote>«نام این هنرمند هم‌واره بر تارک هنر ایران زمین می درخشد. حبیب‌الله بدیعی از معدود نوازندگانی است که بدون این‌که به موسیقی ملیمان لطمه‌ای وارد کند و از لطافت و زیبایی آن بکاهد، از تکنیک‌های موسیقی بین‌المللی در نواختن ویولن ایرانی بهره می‌گیرد».</blockquote>شاپور بهروزی در کتاب «چهرهای موسیقی ایران» درباره‌ی استاد حبیب‌الله بدیعی می‌نویسد: <blockquote>«قدرت آرشه کشی حبیب‌الله بدیعی بسیار بالا است و تنها می‌توان استاد صبا و رحمت‌الله بدیعی را با آن قیاس کرد. وی ویولنیستی چابک و فرز است و برخی از مواقع آرشه‌ی او به قدری تند است که نمی‌توان چپ و راست آن را تشخیص داد».<ref name=":0" /></blockquote>

	«نام این هنرمند هم‌واره بر تارک هنر ایران زمین می درخشد. حبیب‌الله بدیعی از معدود نوازندگانی است که بدون این‌که به موسیقی ملیمان لطمه‌ای وارد کند و از لطافت و زیبایی آن بکاهد، از تکنیک‌های موسیقی بین‌المللی در نواختن ویولن ایرانی بهره می‌گیرد».

	شاپور بهروزی در کتاب «چهرهای موسیقی ایران» درباره‌ی استاد حبیب‌الله بدیعی می‌نویسد:

	«قدرت آرشه کشی حبیب‌الله بدیعی بسیار بالا است و تنها می‌توان استاد صبا و رحمت‌الله بدیعی را با آن قیاس کرد. وی ویولنیستی چابک و فرز است و برخی از مواقع آرشه‌ی او به قدری تند است که نمی‌توان چپ و راست آن را تشخیص داد».<ref name=":0" />

	== خاطره‌ای از استاد بدیعی ==		== خاطره‌ای از استاد بدیعی ==
خط ۷۵:		خط ۶۹:
	<small>'''<nowiki/>'''</small><small>'''کعبه‌ی دل‌ها، دل بی‌گناه، مهربان شو، فریاد ازاین دل، ای زندگی زندگی من، غوغای مستی، دیگه بسمه، درکنار آشنایان، رفته بودم، چه شد که رفتی، چرا خدایا، به سلامت، دست تمنا، افسانه‌ی عشق، افسانه‌ی هستی، افسانه کمتر، قصه‌ی دل، در آتشم، مده فریبم،'''</small><small>'''اسیر بلا، اسیر نگاه، داغ جدایی، دنیای اشک، حاشا، شعله‌ی سرکش، انتظار تو، بخوان ز نگاهم، به خاطر تو،'''</small> <small>'''نگاه گویا، والهی بمونی اشک گرم، امتحان مکن، گل‌ریزان، فروغ دیده، آرزوها، قسم، بیا بیا، دگرچه خواهی، شبگرد،'''</small> <small>'''سیل بنیان کن، بستر گل‌ها، پیوندگل‌ها، پشیمان، سراب، غروب عشوه گر، پیام صبا، حکایت نگفته، حدیث آشنایی، سنگ صبور،'''</small> <small>'''دل شیدا، دل غافل من، ماه کنعان من، یار رمیده، گیسوی شب، نمی‌روی تو از یادم، و بس کن'''</small><small>'''.'''</small>		<small>'''<nowiki/>'''</small><small>'''کعبه‌ی دل‌ها، دل بی‌گناه، مهربان شو، فریاد ازاین دل، ای زندگی زندگی من، غوغای مستی، دیگه بسمه، درکنار آشنایان، رفته بودم، چه شد که رفتی، چرا خدایا، به سلامت، دست تمنا، افسانه‌ی عشق، افسانه‌ی هستی، افسانه کمتر، قصه‌ی دل، در آتشم، مده فریبم،'''</small><small>'''اسیر بلا، اسیر نگاه، داغ جدایی، دنیای اشک، حاشا، شعله‌ی سرکش، انتظار تو، بخوان ز نگاهم، به خاطر تو،'''</small> <small>'''نگاه گویا، والهی بمونی اشک گرم، امتحان مکن، گل‌ریزان، فروغ دیده، آرزوها، قسم، بیا بیا، دگرچه خواهی، شبگرد،'''</small> <small>'''سیل بنیان کن، بستر گل‌ها، پیوندگل‌ها، پشیمان، سراب، غروب عشوه گر، پیام صبا، حکایت نگفته، حدیث آشنایی، سنگ صبور،'''</small> <small>'''دل شیدا، دل غافل من، ماه کنعان من، یار رمیده، گیسوی شب، نمی‌روی تو از یادم، و بس کن'''</small><small>'''.'''</small>

	~~استاد~~ بدیعی برای بسیاری از فیلم‌ها آهنگ ساخت که از آن جمله می‌توان به فیلم، خورشید می درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسه‌ی مادر، گنج قارون، همه گناه‌کاریم، بازگشت به زندگی و غیره اشاره کرد.<ref name=":0" />		حبیب‌الله بدیعی همچنین برای بسیاری از فیلم‌ها آهنگ ساخت که از آن جمله می‌توان به فیلم، خورشید می درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسه‌ی مادر، گنج قارون، همه گناه‌کاریم، بازگشت به زندگی و غیره اشاره کرد.<ref name=":0" />

	== منابع ==		== منابع ==

Rah در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۱

2022-05-10T19:41:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۱
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	}}		}}

	'''حبیب‌الله بدیعی'''، زاده‌ی ۱۳۱۲ - شهرستان سوادکوه، درگذشت تهران ۲۹ مهر ۱۳۷۱) آهنگساز، نوازنده ویولن، و لیسانس زمین‌شناسی. در سن ۸ سالگی به تهران آمد و ساکن این شهر شد. حبیب‌الله بدیعی دارای مدرک لیسان در رشته‌ی علوم بود. در سال ۱۳۲۹ به‌عنوان سولیست در برنامه رادیو ارتش به نواختن ویلن مشغول شد. پس از ۲ سال به کلاس استاد ابوالحسن صبا ~~رفت؛~~ و به‌مدت دو سال آموزش ~~دید؛~~ و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد او به پایان رساند. هم‌زمان نزد یکی از اساتید موسیقی کلاسیک خارجی به نام «جینگوزیان» که از ~~ارامنه ی~~ قفقاز ~~بود~~ دوره‌ی موسیقی دید. وی در سال ۱۳۳۷ بنا ~~به‌عوت داود~~ پیرنیا سرپرست برنامه گل‌ها، کار ~~خودرادر~~ برنامه خوانندگانی چون غلامحسین ~~بنان~~ حسین ~~قوامی~~ اکبر ~~گلپایگانی~~ محمودی ~~خوانساری~~ محمد رضا شجریان و غیره آغاز کرد. او در سال ۱۳۴۳، عضو شورای موسیقی ~~رایو،~~ در سال ۱۳۴۵ معاون اداره رادیو تهران و سپس معاون اداره ~~موسیقی،~~ سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ ~~عضو~~ شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان مرتضی حنانه علی تجویدی و حسینعلی ~~ملاح~~ بود ~~منتصب شد؛ و سپس~~ مدت ۶ سال رهبری ارکستر «باربد» را به عهده داشت. وی برای تعدادی فیلم مانند: خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و… آهنگ ساخت. حبیب‌الله بدیعی در روز ۲۹ مهرماه ۱۳۷۱ در تهران درگذشت.		'''حبیب‌الله بدیعی'''، زاده‌ی ۱۳۱۲ - شهرستان سوادکوه، درگذشت تهران ۲۹ مهر ۱۳۷۱) آهنگساز، نوازنده ویولن، و لیسانس زمین‌شناسی. در سن ۸ سالگی به تهران آمد و ساکن این شهر شد. حبیب‌الله بدیعی دارای مدرک لیسان در رشته‌ی علوم بود. در سال ۱۳۲۹ به‌عنوان سولیست در برنامه رادیو ارتش به نواختن ویلن مشغول شد. پس از ۲ سال به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفت و به‌مدت دو سال آموزش دید و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد او به پایان رساند. هم‌زمان نزد یکی از اساتید موسیقی کلاسیک خارجی به نام «جینگوزیان» که از ارامنه‌ی قفقاز بود، دوره‌ی موسیقی دید. وی در سال ۱۳۳۷ بنا به‌ دعوت داوود پیرنیا سرپرست برنامه گل‌ها، کار خود را در برنامه خوانندگانی چون غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و غیره آغاز کرد. او در سال ۱۳۴۳، عضو شورای موسیقی رادیو، در سال ۱۳۴۵ معاون اداره رادیو تهران و سپس معاون اداره موسیقی بود. حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ به عضویت شورای واحد موسیقی درآمد که اعضاء آن متشکل از آقایان مرتضی حنانه علی تجویدی و حسینعلی بود. او همچنین مدت ۶ سال رهبری ارکستر «باربد» را به عهده داشت. وی برای تعدادی فیلم نیز مانند خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و… آهنگ ساخت. حبیب‌الله بدیعی در روز ۲۹ مهرماه ۱۳۷۱ در تهران درگذشت.

	= زندگی‌نامه =		= زندگی‌نامه =
	حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۱۲، در سوادکوه مازندران به دینا آمد. ~~وی فرزند~~ سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از خان‌های سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1">ایرنا - [http://www.irna.ir/fa/News/82471087 حبیب‌الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>[[پرونده:حبیب الله2.JPG\|جایگزین=حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|270x270پیکسل\|حبیب‌الله بدیعی]]در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند. تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم با موفقیت گذراند. در سال ۱۳۲۶، به شاگردی استاد لطف‌الله مفخم درآمد. مدت ۳ سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از ۴ سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شد. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا ~~رفت؛~~ و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان ~~رساند،~~ هم‌زمان مدت ۲ سال نیز نزد استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود آموزش دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می‌کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گل‌ها، کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد. در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد. در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت. از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ ~~عضو~~ شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود ~~منصوب گردید، ضمن~~ رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب‌الله بدیعی]</ref>		حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۱۲، در سوادکوه مازندران به دینا آمد. مادرش سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از خان‌های سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1">ایرنا - [http://www.irna.ir/fa/News/82471087 حبیب‌الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>[[پرونده:حبیب الله2.JPG\|جایگزین=حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|270x270پیکسل\|حبیب‌الله بدیعی]]در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند. تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم با موفقیت گذراند. حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۲۶، به شاگردی استاد لطف‌الله مفخم درآمد. مدت ۳ سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از ۴ سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شد. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفت و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان رساند.ٰٰ ٰحبیب‌الله بدیعی هم‌زمان مدت ۲ سال نیز نزد یک استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود آموزش دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می‌کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گل‌ها، کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد. در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد. در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت. حبیب‌الله بدیعی از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ به شورای واحد موسیقی پیوست که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود. او همچنین رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب‌الله بدیعی]</ref>
	بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>		حبیب‌الله بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>

	حبیب‌الله بدیعی جهت شناساندن موسیقی سنتی و اصیل ایران، مسافرت‌های متعددی به کشورهای افغانستان، آلمان، ریگا، بلژیک و انگلستان داشته است که هنرمندانی نظیر: جهانگیر ملک، فرهنگ شریف، مجید نجاهی، محمودی خوانساری، جمال وفایی و کورس سرهنگ‌زاده با وی هم‌کاری داشته اند. حبیب‌الله بدیعی، برای کمک به مؤسسات خیریه مانند بیمارستان‌های مسلولین، معلولین و اماکن فرهنگی کنسرت‌های فراوانی برپا نمود.<ref>نت آهنگ - [http://www.noteahang.com/forum/showthread.php?15887-ب بیوگرافی حبیب‌الله بدیعی]</ref>		حبیب‌الله بدیعی جهت شناساندن موسیقی سنتی و اصیل ایران، مسافرت‌های متعددی به کشورهای افغانستان، آلمان، ریگا، بلژیک و انگلستان داشته است که هنرمندانی نظیر جهانگیر ملک، فرهنگ شریف، مجید نجاهی، محمودی خوانساری، جمال وفایی و کورس سرهنگ‌زاده با وی هم‌کاری داشته اند. حبیب‌الله بدیعی، برای کمک به مؤسسات خیریه مانند بیمارستان‌های مسلولین، معلولین و اماکن فرهنگی کنسرت‌های فراوانی برپا نمود.<ref>نت آهنگ - [http://www.noteahang.com/forum/showthread.php?15887-ب بیوگرافی حبیب‌الله بدیعی]</ref>

	== بدیعی از نگاه هنرمندان ==		== بدیعی از نگاه هنرمندان ==

Khosro در ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۴۹

2020-03-01T20:49:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۴۹
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	= زندگی‌نامه =		= زندگی‌نامه =
	حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۱۲، در سوادکوه مازندران به دینا آمد. وی فرزند سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از خان‌های سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1">ایرنا - [http://www.irna.ir/fa/News/82471087 حبیب‌الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>		حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۱۲، در سوادکوه مازندران به دینا آمد. وی فرزند سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از خان‌های سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1">ایرنا - [http://www.irna.ir/fa/News/82471087 حبیب‌الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>[[پرونده:حبیب الله2.JPG\|جایگزین=حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|270x270پیکسل\|حبیب‌الله بدیعی]]در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند. تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم با موفقیت گذراند. در سال ۱۳۲۶، به شاگردی استاد لطف‌الله مفخم درآمد. مدت ۳ سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از ۴ سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شد. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفت؛ و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان رساند، هم‌زمان مدت ۲ سال نیز نزد استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود آموزش دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می‌کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گل‌ها، کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد. در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد. در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت. از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منصوب گردید، ضمن رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب‌الله بدیعی]</ref>

	در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند. تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم با موفقیت گذراند. در سال ۱۳۲۶، به شاگردی استاد لطف‌الله مفخم درآمد. مدت ۳ سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از ۴ سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شد. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفت؛ و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان رساند، هم‌زمان مدت ۲ سال نیز نزد استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود آموزش دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می‌کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گل‌ها، کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد. در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد. در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت. از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منصوب گردید، ضمن رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب‌الله بدیعی]</ref>
	~~[[پرونده:حبیب الله2.JPG\|جایگزین=حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|270x270پیکسل\|حبیب‌الله بدیعی]]~~
	بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>		بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>

خط ۴۶:		خط ۴۳:

	== بدیعی از نگاه هنرمندان ==		== بدیعی از نگاه هنرمندان ==
			[[پرونده:حبیب الله1.JPG\|جایگزین=استاد حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|استاد حبیب‌الله بدیعی]]
	به اعتقاد عموم موسیقی‌دانان ایران، قدرت آرشه و تسط حبیب‌الله بدیعی در نواختن ویولن و اجرای مدولاسیون‌ها (تغییر گام)، تغییر به‌جا و به موقع پوزیسیون‌ها و تلفیق تکنیک موسیقی کلاسیک با موسیقی سنتی ایرانی، بیش از حد تصور بوده است؛ به‌طوری که زنده یاد پرویز یاحقی در مورد وی می گوید:		به اعتقاد عموم موسیقی‌دانان ایران، قدرت آرشه و تسط حبیب‌الله بدیعی در نواختن ویولن و اجرای مدولاسیون‌ها (تغییر گام)، تغییر به‌جا و به موقع پوزیسیون‌ها و تلفیق تکنیک موسیقی کلاسیک با موسیقی سنتی ایرانی، بیش از حد تصور بوده است؛ به‌طوری که زنده یاد پرویز یاحقی در مورد وی می گوید:

خط ۵۱:		خط ۴۹:

	زنده یاد فریدون ناصری درباره‌ی استاد بدیعی گفته است:		زنده یاد فریدون ناصری درباره‌ی استاد بدیعی گفته است:
	~~[[پرونده:حبیب الله1.JPG\|جایگزین=استاد حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|استاد حبیب‌الله بدیعی]]~~
	«حبیب‌الله بدیعی یکی از زبردست‌ترین بداهه نوازانی است که طی سال‌های اخیر در موسیقی ایران ظهور کرد. بدیعی نه تنها در ردیف دانی، نوازندگی و آهنگ‌سازی سرآمد موسیقیدانان کشور است، بلکه اگر لازم باشد در قدرت و توان تقلید از بالاترین درجه برخوردار است کما این که پس از درگذشت صبا او تنها کسی بود که توانست چهارمضراب زنگ شتر را به بهترین وجه ممکن اجرا کند».		«حبیب‌الله بدیعی یکی از زبردست‌ترین بداهه نوازانی است که طی سال‌های اخیر در موسیقی ایران ظهور کرد. بدیعی نه تنها در ردیف دانی، نوازندگی و آهنگ‌سازی سرآمد موسیقیدانان کشور است، بلکه اگر لازم باشد در قدرت و توان تقلید از بالاترین درجه برخوردار است کما این که پس از درگذشت صبا او تنها کسی بود که توانست چهارمضراب زنگ شتر را به بهترین وجه ممکن اجرا کند».

Khosro: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا

2020-03-01T20:48:22Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۴۷

2020-03-01T20:47:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۴۷
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| علت معروف‌شدن =		\| علت معروف‌شدن =
	\| بنیانگذار =		\| بنیانگذار =
	\| آلبوم معروف = ~~استاد بدیعی برای بسیاری~~ از ~~فیلم ها~~ آهنگ ~~ساخت که از آن جمله می‌توان به فیلم~~ 'خورشید ~~می درخشد،~~ ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و …		\| آلبوم معروف = کعبه‌ی دل‌ها، دل بیگناه، مهربان شو، فریاد از این دل، ای زندگی، غوغای مستی، دیگه بسمه و...
			ساختن آهنگ فیلمهای 'خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و …

	}}		}}
خط ۳۸:		خط ۳۹:
	حبیب الله بدیعی در سال ۱۳۱۲، در سوادکوه مازندران به دینا آمد. وی فرزند سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از خان‌های سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1">ایرنا - [http://www.irna.ir/fa/News/82471087 حبیب الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>		حبیب الله بدیعی در سال ۱۳۱۲، در سوادکوه مازندران به دینا آمد. وی فرزند سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از خان‌های سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1">ایرنا - [http://www.irna.ir/fa/News/82471087 حبیب الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>

	در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند. تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم با موفقیت گذراند. در سال ۱۳۲۶، به شاگردی استاد لطف الله مفخم درآمد. مدت ۳ سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از ۴ سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شد. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفت؛ و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان رساند، هم زمان مدت ۲ سال نیز نزد استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود آموزش دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می‌کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گل‌ها، کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد. در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد. در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت. از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منصوب گردید، ضمن رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب الله بدیعی]</ref>		در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند. تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم با موفقیت گذراند. در سال ۱۳۲۶، به شاگردی استاد لطف الله مفخم درآمد. مدت ۳ سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از ۴ سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شد. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفت؛ و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان رساند، هم زمان مدت ۲ سال نیز نزد استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود آموزش دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می‌کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گل‌ها، کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد. در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد. در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت. از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منصوب گردید، ضمن رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب الله بدیعی]</ref>
			[[پرونده:حبیب الله2.JPG\|جایگزین=حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|270x270پیکسل\|حبیب‌الله بدیعی]]
	بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>		بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>

خط ۵۰:		خط ۵۱:

	زنده یاد فریدون ناصری درباره‌ی استاد بدیعی گفته است:		زنده یاد فریدون ناصری درباره‌ی استاد بدیعی گفته است:
			[[پرونده:حبیب الله1.JPG\|جایگزین=استاد حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|استاد حبیب‌الله بدیعی]]
	«حبیب‌الله بدیعی یکی از زبردست‌ترین بداهه نوازانی است که طی سال‌های اخیر در موسیقی ایران ظهور کرد. بدیعی نه تنها در ردیف دانی، نوازندگی و آهنگ‌سازی سرآمد موسیقیدانان کشور است، بلکه اگر لازم باشد در قدرت و توان تقلید از بالاترین درجه برخوردار است کما این که پس از درگذشت صبا او تنها کسی بود که توانست چهارمضراب زنگ شتر را به بهترین وجه ممکن اجرا کند».		«حبیب‌الله بدیعی یکی از زبردست‌ترین بداهه نوازانی است که طی سال‌های اخیر در موسیقی ایران ظهور کرد. بدیعی نه تنها در ردیف دانی، نوازندگی و آهنگ‌سازی سرآمد موسیقیدانان کشور است، بلکه اگر لازم باشد در قدرت و توان تقلید از بالاترین درجه برخوردار است کما این که پس از درگذشت صبا او تنها کسی بود که توانست چهارمضراب زنگ شتر را به بهترین وجه ممکن اجرا کند».

خط ۶۸:		خط ۶۹:

	== خاطره‌ای از استاد بدیعی ==		== خاطره‌ای از استاد بدیعی ==
			[[پرونده:حبیب الله3.JPG\|جایگزین=استاد حبیب‌الله بدیعی\|بندانگشتی\|268x268پیکسل\|استاد حبیب‌الله بدیعی]]
	<blockquote>استاد بدیعی در خاطراتی از کودکی تا تکامل هنری خودش می‌نویسد: </blockquote><blockquote>«پدرم یک گرامافون کوکی با شمار زیادی صفحه خریده بود که صفحه‌های قمرالملوک وزیری، بدیع زاده، تاج اصفهانی و ویولن استاد صبا از جمله قطعه‌ی زنگ شتر وی در میان این صفحات بود. بیشتر اوقات پنهانی به طبقه فوقانی می‌رفتم و دور از چشم دیگران به صفحات گوش می‌دادم و شیدا و مسحور نواهای سحرانگیز آن‌ها می‌شدم گرچه دل‌باختگی به این نوع موسیقی نسبتاً سنگین برای کودکی شش ساله هیچ گونه تناسبی نداشت. ما چهار برادر و دو خواهر هستیم. یکی از برادران من دکتر ربیع الله بدیعی در اوقات فراغت به نواختن ویولن می‌پرداخت. من هر وقت فرصتی دست می‌داد و سر برادر بزرگ‌تر را دور می‌دیدم، با ویولن او قطعاتی را می‌نواختم. سال اول متوسطه بودم که عمویم نوای ویولن مرا شنید و از طرز نوازندگی‌ام خوشش آمد و ضمن تشویق من به پدرم گفت، حبیب را بفرست نزد استادی تا نواختن این ساز را به طریق صحیح و علمی فراگیرد و با مبانی موسیقی آشنا شود. پدرم نیز پذیرفت و در سال۱۳۲۶ مرا نزد دکتر لطف الله مفخم پایان، که یکی از شاگردان نخبه استاد صبا بود، فرستاد. سه سال در محضر زنده یاد مفخم پایان مشق و یولن می‌کردم و کلیه ردیف‌های استاد صبا را از وی آموختم و پس از آن یک سال هم نزد استادی به نام جینگوزیان که از قفقاز به ایران آمده بود دوره کلاسیک را گذراندم. تا این که روزی یکی از همسایگان ما صدای ویولنم را شنید و مرا به مدیر برنامه رادیو ارتش معرفی کرد. از سال ۱۳۲۹ در این برنامه ده دقیقه ساز سلو می‌نواختم و از سال ۱۳۳۰ رسماً در ارکستر ابراهیم منصوری مشغول کار شدم. استاد منصوری که رئیس موسیقی رادیو بود از من دعوت کرد تا در رادیو تکنوازی کنم. این برنامه هر پانزده روز یک بار به مدت یک ربع ساعت از رادیو پخش می‌شد. درسال ۱۳۳۱ در کنار فعالیت هنریم در فیلم ولگرد که در سینماهای تهران اکران می‌شد، صدای استاد حسین قوامی و خانم شمس را با ویولن هم‌راهی کردم. در سال ۱۳۳۲ توسط حسین ملک به خدمت استاد صبا رفتم. هفته‌ای دو بار از مکتب این هنرمند بهره می‌بردم و ردیف‌های ایشان را می‌نواختم. حدود دویست آهنگ برای خوانندگان مختلف ساختم که از آن میان به 'کعبه‌ی دل‌ها' بسیار علاقه مندم. این آهنگ در مایه‌ی دشتی با صدای خانم الهه در برنامه گل‌های ۳۸۸ اجرا و پخش شد. مدت ها نیزعضو شورای موسیقی و چندی نیز رئیس اداره موسیقی رادیو شدم».<ref name=":0">[http://www.iranhmusic.ir/view/4953/%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B9%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B5%D8%A8%D8%A7/ حبیب‌الله بدیعی گلی از بوستان صبا - سایت خانه موسیقی ایران]</ref></blockquote>		<blockquote>استاد بدیعی در خاطراتی از کودکی تا تکامل هنری خودش می‌نویسد: </blockquote><blockquote>«پدرم یک گرامافون کوکی با شمار زیادی صفحه خریده بود که صفحه‌های قمرالملوک وزیری، بدیع زاده، تاج اصفهانی و ویولن استاد صبا از جمله قطعه‌ی زنگ شتر وی در میان این صفحات بود. بیشتر اوقات پنهانی به طبقه فوقانی می‌رفتم و دور از چشم دیگران به صفحات گوش می‌دادم و شیدا و مسحور نواهای سحرانگیز آن‌ها می‌شدم گرچه دل‌باختگی به این نوع موسیقی نسبتاً سنگین برای کودکی شش ساله هیچ گونه تناسبی نداشت. ما چهار برادر و دو خواهر هستیم. یکی از برادران من دکتر ربیع الله بدیعی در اوقات فراغت به نواختن ویولن می‌پرداخت. من هر وقت فرصتی دست می‌داد و سر برادر بزرگ‌تر را دور می‌دیدم، با ویولن او قطعاتی را می‌نواختم. سال اول متوسطه بودم که عمویم نوای ویولن مرا شنید و از طرز نوازندگی‌ام خوشش آمد و ضمن تشویق من به پدرم گفت، حبیب را بفرست نزد استادی تا نواختن این ساز را به طریق صحیح و علمی فراگیرد و با مبانی موسیقی آشنا شود. پدرم نیز پذیرفت و در سال۱۳۲۶ مرا نزد دکتر لطف الله مفخم پایان، که یکی از شاگردان نخبه استاد صبا بود، فرستاد. سه سال در محضر زنده یاد مفخم پایان مشق و یولن می‌کردم و کلیه ردیف‌های استاد صبا را از وی آموختم و پس از آن یک سال هم نزد استادی به نام جینگوزیان که از قفقاز به ایران آمده بود دوره کلاسیک را گذراندم. تا این که روزی یکی از همسایگان ما صدای ویولنم را شنید و مرا به مدیر برنامه رادیو ارتش معرفی کرد. از سال ۱۳۲۹ در این برنامه ده دقیقه ساز سلو می‌نواختم و از سال ۱۳۳۰ رسماً در ارکستر ابراهیم منصوری مشغول کار شدم. استاد منصوری که رئیس موسیقی رادیو بود از من دعوت کرد تا در رادیو تکنوازی کنم. این برنامه هر پانزده روز یک بار به مدت یک ربع ساعت از رادیو پخش می‌شد. درسال ۱۳۳۱ در کنار فعالیت هنریم در فیلم ولگرد که در سینماهای تهران اکران می‌شد، صدای استاد حسین قوامی و خانم شمس را با ویولن هم‌راهی کردم. در سال ۱۳۳۲ توسط حسین ملک به خدمت استاد صبا رفتم. هفته‌ای دو بار از مکتب این هنرمند بهره می‌بردم و ردیف‌های ایشان را می‌نواختم. حدود دویست آهنگ برای خوانندگان مختلف ساختم که از آن میان به 'کعبه‌ی دل‌ها' بسیار علاقه مندم. این آهنگ در مایه‌ی دشتی با صدای خانم الهه در برنامه گل‌های ۳۸۸ اجرا و پخش شد. مدت ها نیزعضو شورای موسیقی و چندی نیز رئیس اداره موسیقی رادیو شدم».<ref name=":0">[http://www.iranhmusic.ir/view/4953/%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B9%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B5%D8%A8%D8%A7/ حبیب‌الله بدیعی گلی از بوستان صبا - سایت خانه موسیقی ایران]</ref></blockquote>

	== آثار حبیب‌الله بدیعی ==		== آثار حبیب‌الله بدیعی ==
	<small>'''از جمله آثار به‌جا مانده از استاد حبیب‌الله بدیعی، می‌توان اشاره کرد به:'''</small>		<small>'''از جمله آثار به‌جا مانده از استاد حبیب‌الله بدیعی، می‌توان اشاره کرد به:'''</small>
			[[پرونده:حبیب الله4.JPG\|بندانگشتی]]
			<small>'''<nowiki/>'''</small><small>'''کعبه‌ی دل‌ها، دل بی‌گناه، مهربان شو، فریاد ازاین دل، ای زندگی زندگی من، غوغای مستی، دیگه بسمه، درکنار آشنایان، رفته بودم، چه شد که رفتی، چرا خدایا، به سلامت، دست تمنا، افسانه‌ی عشق، افسانه‌ی هستی، افسانه کمتر، قصه‌ی دل، در آتشم، مده فریبم،'''</small><small>'''اسیر بلا، اسیر نگاه، داغ جدایی، دنیای اشک، حاشا، شعله‌ی سرکش، انتظار تو، بخوان ز نگاهم، به خاطر تو،'''</small> <small>'''نگاه گویا، والهی بمونی اشک گرم، امتحان مکن، گل‌ریزان، فروغ دیده، آرزوها، قسم، بیا بیا، دگرچه خواهی، شبگرد،'''</small> <small>'''سیل بنیان کن، بستر گل‌ها، پیوندگل‌ها، پشیمان، سراب، غروب عشوه گر، پیام صبا، حکایت نگفته، حدیث آشنایی، سنگ صبور،'''</small> <small>'''دل شیدا، دل غافل من، ماه کنعان من، یار رمیده، گیسوی شب، نمی‌روی تو از یادم، و بس کن'''</small><small>'''.'''</small>

	<small>'''کعبه‌ی دل‌ها، دل بی‌گناه، مهربان شو، فریاد ازاین دل، ای زندگی زندگی من، غوغای مستی، دیگه بسمه، درکنار آشنایان، رفته بودم، چه شد که رفتی، چرا خدایا، به سلامت، دست تمنا، افسانه‌ی عشق، افسانه‌ی هستی، افسانه کمتر، قصه‌ی دل، در آتشم، مده فریبم،'''</small><small>'''<nowiki/>'''</small><small>'''اسیر بلا، اسیر نگاه، داغ جدایی، دنیای اشک، حاشا، شعله‌ی سرکش، انتظار تو، بخوان ز نگاهم، به ~~خاطر تو،'''</small>~~		استاد بدیعی برای بسیاری از فیلم‌ها آهنگ ساخت كه از آن جمله می‌توان به فیلم، خورشید می درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسه‌ی مادر، گنج قارون، همه گناه‌كاریم، بازگشت به زندگی و غیره اشاره كرد.<ref name=":0" />

	<small>'''نگاه گویا، والهی بمونی اشک گرم، امتحان مکن، گل‌ریزان، فروغ دیده، آرزوها، قسم، بیا بیا، دگرچه خواهی، شبگرد،'''</small>

	<small>'''سیل بنیان کن، بستر گل‌ها، پیوندگل‌ها، پشیمان، سراب، غروب عشوه گر، پیام صبا، حکایت نگفته، حدیث آشنایی، سنگ صبور،'''</small>

	~~<small>'''دل شیدا، دل غافل من، ماه کنعان من، یار رمیده، گیسوی شب، نمی‌روی تو از یادم~~ و ~~بس کن'''</small>~~<ref name=":0" />

	== منابع ==		== منابع ==

Khosro در ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۲۱

2020-03-01T20:21:22Z

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۵۶

2020-03-01T18:56:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	'''حبیب الله بدیعی''' ، زاده‌ی ۱۳۱۲ - شهرستان سوادکوه، درگذشت تهران ۲۹ مهر ۱۳۷۱) آهنگساز، نوازنده ویولن، و لیسانس زمین شناسی. در سن ۸ سالگی به تهران آمد و ساکن این شهر شد. حبیب‌الله بدیعی دارای مدرک لیسان در رشته‌ی علوم بود. در سال ۱۳۲۹ به‌عنوان سولیست در برنامه رادیو ارتش به نواختن ویلن مشغول شد. پس از ۲ سال به كلاس استاد ابوالحسن صبا رفت؛ و به‌مدت دو سال آموزش دید؛ و دوره‌ی تكمیلی آوازها را نزد او به پایان رساند. هم‌زمان نزد یكی از اساتید موسیقی كلاسیك خارجی به نام “جینگوزیان” كه از ارامنه ی قفقاز بود دوره‌ی موسیقی دید. وی در سال ۱۳۳۷ بنا به‌عوت داود پیرنیا سرپرست برنامه گل‌ها، کار خودرادر برنامه خوانندگانی چون غلامحسین بنان حسین قوامی اكبر گلپایگانی محمودی خوانساری محمد رضا شجریان و غیره آغاز كرد.او در سال ۱۳۴۳،عضو شورای موسیقی رایو، در سال ۱۳۴۵ معاون اداره رادیو تهران و سپس معاون اداره موسیقی،سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی كه اعضاء آن متشكل از آقایان مرتضی حنانه علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منتصب ~~‌شدوسپس~~ مدت ۶ سال رهبری اركستر “باربد” را به عهده داشت.		'''حبیب الله بدیعی''' ، زاده‌ی ۱۳۱۲ - شهرستان سوادکوه، درگذشت تهران ۲۹ مهر ۱۳۷۱) آهنگساز، نوازنده ویولن، و لیسانس زمین شناسی. در سن ۸ سالگی به تهران آمد و ساکن این شهر شد. حبیب‌الله بدیعی دارای مدرک لیسان در رشته‌ی علوم بود. در سال ۱۳۲۹ به‌عنوان سولیست در برنامه رادیو ارتش به نواختن ویلن مشغول شد. پس از ۲ سال به كلاس استاد ابوالحسن صبا رفت؛ و به‌مدت دو سال آموزش دید؛ و دوره‌ی تكمیلی آوازها را نزد او به پایان رساند. هم‌زمان نزد یكی از اساتید موسیقی كلاسیك خارجی به نام “جینگوزیان” كه از ارامنه ی قفقاز بود دوره‌ی موسیقی دید. وی در سال ۱۳۳۷ بنا به‌عوت داود پیرنیا سرپرست برنامه گل‌ها، کار خودرادر برنامه خوانندگانی چون غلامحسین بنان حسین قوامی اكبر گلپایگانی محمودی خوانساری محمد رضا شجریان و غیره آغاز كرد.او در سال ۱۳۴۳،عضو شورای موسیقی رایو، در سال ۱۳۴۵ معاون اداره رادیو تهران و سپس معاون اداره موسیقی،سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی كه اعضاء آن متشكل از آقایان مرتضی حنانه علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منتصب ‌شد؛ و سپس مدت ۶ سال رهبری اركستر “باربد” را به عهده داشت. وی برای تعدادی فیلم مانند: خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و… آهنگ ساخت. حبیب‌الله بدیعی در روز ۲۹ مهرماه ۱۳۷۱ در تهران درگذشت.

	وی برای تعدادی فیلم مانند: خورشید می‌درخشد، ولگرد، هفده روز به اعدام، بوسۀ مادر، گنج قارون، همه گناهکاریم، بازگشت به زندگی و… آهنگ ساخت.~~<ref name=":1">ایرنا - [http://www~~.~~irna.ir/fa/News/82471087 حبیب الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>~~

	{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی		{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی
خط ۳۸:		خط ۳۶:

	= زندگی نامه =		= زندگی نامه =
	حبیب الله بدیعی ~~متولد، ۱۳۱۲~~ در مازندران فرزند سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از ~~خان های~~ سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1" />		حبیب الله بدیعی در سال ۱۳۱۲، در سوادکوه مازندران به دینا آمد. وی فرزند سلطنت خانم و پدرش میرزاعبدالصمد از خان‌های سوادکوه و اهل فرهنگ و ادب بودند.<ref name=":1">ایرنا - [http://www.irna.ir/fa/News/82471087 حبیب الله بدیعی کماندار زرین دست]</ref>

	~~در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند~~. ~~تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم را با موفقیت گذراند~~. ~~در سال ۱۳۲۶به شاگردی استاد لطف~~ الله مفخم درآمد. مدت سه سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از چهار سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شود. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفته و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان رساند، هم زمان مدت دو سال نیز نزد استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود دوره دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گلها کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد.

	~~در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد.~~

	~~در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت.~~

	از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منصوب گردید، ضمن رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب الله بدیعی]</ref>		در هشت سالگی همراه خانواده خود به تهران کوچ کردند. تحصیلات خود را تا اخذ لیسانس از دانشکده علوم با موفقیت گذراند. در سال ۱۳۲۶، به شاگردی استاد لطف الله مفخم درآمد. مدت ۳ سال را در فراگیری ردیف‌های استاد صبا، نزد مفخم تعلیم دید. در سال ۱۳۲۹ پس از ۴ سال نوازندگی به عنوان سولیست در برنامه‌ی رادیو ارتش به نواختن ویولن مشغول شد. در سال ۱۳۳۱ به کلاس استاد ابوالحسن صبا رفت؛ و دوره‌ی تکمیلی آوازها را نزد وی به پایان رساند، هم زمان مدت ۲ سال نیز نزد استاد موسیقی کلاسیک خارجی به نام جینگوزیان که قفقازی بود آموزش دید. بدیعی در سال ۱۳۳۳ ارکستر کوچکی را رهبری می‌کرد که بنا به تجدید تشکیلات ارکسترهای رادیو، ارکستر شماره‌ی ۶ نام‌گذاری شد. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت داود پیرنیا سرپرست برنامه‌ی گل‌ها، کار خود را در این برنامه با خوانندگانی چون: غلامحسین بنان، حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، محمد رضا شجریان و… آغاز کرد. در سال ۱۳۴۳ عضو شورای موسیقی رادیو شد. در سال ۱۳۴۵ معاون اداره‌ی رادیو تهران و سپس معاونت اداره‌ی موسیقی، را بعهده گرفت. از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۵۱ رئیس اداره‌ی موسیقی رادیو و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۸ عضو شورای واحد موسیقی که اعضاء آن متشکل از آقایان: مرتضی حنانه، علی تجویدی و حسینعلی ملاح بود منصوب گردید، ضمن رهبری ارکسترهای شماره‌ی ۲ و ۴ و ۶ مدت ۶ سال رهبری ارکستر باربد را به عهده داشت.<ref>افتخار موسیقی ایران -[http://habibollahbadiee.mihanblog.com/post/15 استاد حبیب الله بدیعی]</ref>

	بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>		بدیعی به گفته خودش از طریق صفحه‌های گرامافون با موسیقی ایرانی و استادان آن از جمله تاج اصفهانی، بدیع‌زاده و صبا آشنایی و به آموزش آن اشتیاق پیدا کرد. خود می‌گوید: «من پیش‌تر در دبیرستان ساز می‌زدم ولی یک بار که یکی از تک‌نوازان به علتی غایب بود، نوازندگی ویولن در رادیو را به من سپردند و همین پایه همکاری با رادیو شد.»<ref>دویچه وله [http://www.dw.com/fa-ir/%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF% - آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز]</ref>
خط ۵۲:		خط ۴۴:
	حبیب الله بدیعی جهت شناساندن موسیقی سنتی و اصیل ایران، مسافرت های متعددی به کشورهای افغانستان، آلمان، ریگا، بلژیک و انگلستان نموده که هنرمندانی نظیر: جهانگیر ملک، فرهنگ شریف، مجید نجاهی، محمودی خوانساری، جمال وفایی و کورس سرهنگ زاده با وی همکاری داشته اند. حبیب الله بدیعی، برای کمک به مؤسسات خیریه مانند بیمارستان های مسلولین، معلولین و اماکن فرهنگی کنسرت های فراوانی برپا نمود.<ref>نت آهنگ - [http://www.noteahang.com/forum/showthread.php?15887-ب بیوگرافی حبیب الله بدیعی]</ref>		حبیب الله بدیعی جهت شناساندن موسیقی سنتی و اصیل ایران، مسافرت های متعددی به کشورهای افغانستان، آلمان، ریگا، بلژیک و انگلستان نموده که هنرمندانی نظیر: جهانگیر ملک، فرهنگ شریف، مجید نجاهی، محمودی خوانساری، جمال وفایی و کورس سرهنگ زاده با وی همکاری داشته اند. حبیب الله بدیعی، برای کمک به مؤسسات خیریه مانند بیمارستان های مسلولین، معلولین و اماکن فرهنگی کنسرت های فراوانی برپا نمود.<ref>نت آهنگ - [http://www.noteahang.com/forum/showthread.php?15887-ب بیوگرافی حبیب الله بدیعی]</ref>

	== ~~خاطره~~ ==		== خاطره‌ای از استاد بدیعی ==
	<blockquote>استاد بدیعی در خاطراتش می‌نویسد: ~~پدرم~~ یک گرامافون کوکی با شمار زیادی صفحه خریده بود که ~~صفحه های~~ قمرالملوک وزیری، بدیع زاده، تاج اصفهانی و ویولن استاد صبا از جمله ~~قطعۀ~~ زنگ شتر وی در میان این صفحات بود. بیشتر اوقات پنهانی به طبقه فوقانی ~~می رفتم~~ و دور از چشم دیگران به صفحات گوش ~~می دادم~~ و شیدا و مسحور نواهای سحرانگیز ~~آن ها~~ می‌شدم گرچه ~~دلباختگی~~ به این نوع موسیقی نسبتاً سنگین برای کودکی شش ساله هیچ گونه تناسبی نداشت. ما چهار برادر و دو خواهر هستیم. یکی از برادران من دکتر ربیع الله بدیعی در اوقات فراغت به نواختن ویولن می‌پرداخت. من هر وقت فرصتی دست می‌داد و سر برادر ~~بزرگتر~~ را دور می‌دیدم، با ویولن او قطعاتی را می‌نواختم. سال اول متوسطه بودم که عمویم نوای ویولن مرا شنید و از طرز ~~نوازندگی ام~~ خوشش آمد و ضمن تشویق من به پدرم ~~گفت~~ حبیب را بفرست نزد استادی تا نواختن این ساز را به طریق صحیح و علمی فراگیرد و با مبانی موسیقی آشنا شود. پدرم نیز پذیرفت و در سال۱۳۲۶ مرا نزد دکتر لطف الله مفخم پایان که یکی از شاگردان نخبه استاد صبا بود، فرستاد. سه سال در محضر زنده یاد مفخم پایان مشق ویولن می‌کردم و کلیه ردیف‌های استاد صبا را از وی آموختم و پس از آن یک سال هم نزد استادی به نام جینگوزیان که از قفقاز به ایران آمده بود دوره کلاسیک را گذراندم. تا این که روزی یکی از همسایگان ما صدای ویولنم را شنید و مرا به مدیر برنامه رادیو ارتش معرفی کرد. از سال ۱۳۲۹ در این برنامه ده دقیقه ساز سلو می‌نواختم و از سال ۱۳۳۰ رسما در ارکستر ابراهیم منصوری مشغول کار شدم. استاد منصوری که رئیس موسیقی رادیو بود از من دعوت کرد تا در رادیو تکنوازی کنم. این برنامه هر پانزده روز یک بار به مدت یک ربع ساعت از رادیو پخش می‌شد. درسال ۱۳۳۱ در کنار فعالیت هنریم در فیلم ولگرد که در سینماهای تهران اکران می‌شد، صدای استاد حسین قوامی و خانم شمس را با ویولن همراهی کردم. در سال ۱۳۳۲ توسط حسین ملک به خدمت استاد صبا رفتم. هفته‌ای دو بار از مکتب این هنرمند بهره می‌بردم و ردیف‌های ایشان را می نواختم. حدود دویست آهنگ برای خوانندگان مختلف ساختم که از آن میان به 'کعبۀ دلها' بسیار علاقه مندم. این آهنگ در مایۀ دشتی با صدای خانم الهه در برنامه گلهای ۳۸۸ اجرا و پخش شد. مدت ها نیزعضو شورای موسیقی و چندی نیز رئیس اداره موسیقی رادیو ~~شدم~~.<ref ~~name="~~:1" /></blockquote>		<blockquote>استاد بدیعی در خاطراتش از کودکی تا تکامل هنری خودش می‌نویسد: </blockquote><blockquote>«پدرم یک گرامافون کوکی با شمار زیادی صفحه خریده بود که صفحه‌های قمرالملوک وزیری، بدیع زاده، تاج اصفهانی و ویولن استاد صبا از جمله قطعه‌ی زنگ شتر وی در میان این صفحات بود. بیشتر اوقات پنهانی به طبقه فوقانی می‌رفتم و دور از چشم دیگران به صفحات گوش می‌دادم و شیدا و مسحور نواهای سحرانگیز آن‌ها می‌شدم گرچه دل‌باختگی به این نوع موسیقی نسبتاً سنگین برای کودکی شش ساله هیچ گونه تناسبی نداشت. ما چهار برادر و دو خواهر هستیم. یکی از برادران من دکتر ربیع الله بدیعی در اوقات فراغت به نواختن ویولن می‌پرداخت. من هر وقت فرصتی دست می‌داد و سر برادر بزرگ‌تر را دور می‌دیدم، با ویولن او قطعاتی را می‌نواختم. سال اول متوسطه بودم که عمویم نوای ویولن مرا شنید و از طرز نوازندگی‌ام خوشش آمد و ضمن تشویق من به پدرم گفت، حبیب را بفرست نزد استادی تا نواختن این ساز را به طریق صحیح و علمی فراگیرد و با مبانی موسیقی آشنا شود. پدرم نیز پذیرفت و در سال۱۳۲۶ مرا نزد دکتر لطف الله مفخم پایان که یکی از شاگردان نخبه استاد صبا بود، فرستاد. سه سال در محضر زنده یاد مفخم پایان مشق ویولن می‌کردم و کلیه ردیف‌های استاد صبا را از وی آموختم و پس از آن یک سال هم نزد استادی به نام جینگوزیان که از قفقاز به ایران آمده بود دوره کلاسیک را گذراندم. تا این که روزی یکی از همسایگان ما صدای ویولنم را شنید و مرا به مدیر برنامه رادیو ارتش معرفی کرد. از سال ۱۳۲۹ در این برنامه ده دقیقه ساز سلو می‌نواختم و از سال ۱۳۳۰ رسما در ارکستر ابراهیم منصوری مشغول کار شدم. استاد منصوری که رئیس موسیقی رادیو بود از من دعوت کرد تا در رادیو تکنوازی کنم. این برنامه هر پانزده روز یک بار به مدت یک ربع ساعت از رادیو پخش می‌شد. درسال ۱۳۳۱ در کنار فعالیت هنریم در فیلم ولگرد که در سینماهای تهران اکران می‌شد، صدای استاد حسین قوامی و خانم شمس را با ویولن همراهی کردم. در سال ۱۳۳۲ توسط حسین ملک به خدمت استاد صبا رفتم. هفته‌ای دو بار از مکتب این هنرمند بهره می‌بردم و ردیف‌های ایشان را می نواختم. حدود دویست آهنگ برای خوانندگان مختلف ساختم که از آن میان به 'کعبۀ دلها' بسیار علاقه مندم. این آهنگ در مایۀ دشتی با صدای خانم الهه در برنامه گلهای ۳۸۸ اجرا و پخش شد. مدت ها نیزعضو شورای موسیقی و چندی نیز رئیس اداره موسیقی رادیو شدم».<ref>[http://www.iranhmusic.ir/view/4953/%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B9%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B5%D8%A8%D8%A7/ حبیب‌الله بدیعی گلی از بوستان صبا - سایت خانه موسیقی ایران]</ref></blockquote>

	== آثار ==		== آثار ==