منوچهر سخایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Rah: /* فعالیت‌های سیاسی */

2024-04-24T19:06:13Z

فعالیت‌های سیاسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۰۶
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:
	منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»		منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»

	او در اوائل دهه هشتاد میلادی به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. هم‌چنین دوشادوش برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از این سازمان برخاست.<ref name=":2" />		او در اوائل دهه هشتاد میلادی از طریق دوستان خود با مجاهدین آشنا شد. وی در کسوت یک خبرنگار به تحقیق درباره مجاهدین پرداخت و حتی به قرارگاه آنها سفر کرد. او همچنین به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. هم‌چنین دوشادوش برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از این سازمان برخاست.<ref name=":2" />
	[[پرونده:منوچهر سخایی و مرضیه.jpg\|بندانگشتی\|منوچهر سخایی و مرضیه]]		[[پرونده:منوچهر سخایی و مرضیه.jpg\|بندانگشتی\|منوچهر سخایی و مرضیه]]
	سخایی به هر مناسبتی خشم خود را نسبت به نظام جمهوری اسلامی ابراز می‌داشت. در بهار سال ۱۳۷۲ به فراخوان خانم [[مریم رجوی]] برای پیوستین به مقاومت پاسخ مثبت داد و در «کنسرت بزرگ همبستگی» در کنار سایر هنرمندان ملی دیگر که مثل او به این حرکت ملی پیوسته بودند، شرکت کرد.		سخایی به هر مناسبتی خشم خود را نسبت به نظام جمهوری اسلامی ابراز می‌داشت. در بهار سال ۱۳۷۲ به فراخوان خانم [[مریم رجوی]] برای پیوستین به مقاومت پاسخ مثبت داد و در «کنسرت بزرگ همبستگی» در کنار سایر هنرمندان ملی دیگر که مثل او به این حرکت ملی پیوسته بودند، شرکت کرد.

Safa در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۲

2024-01-28T17:22:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۲
خط ۱۵۵:		خط ۱۵۵:
	# قدیما یادش بخیر		# قدیما یادش بخیر
	# هنوزم دوست دارم		# هنوزم دوست دارم
	# جان جان		# جان جان
	# کلاغا		# کلاغا
	# پنجره		# پنجره

Safa در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۲

2024-01-28T17:22:15Z

نمایش تغییرات

Ehsan در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۴۲

2020-04-27T08:42:21Z

نمایش تغییرات

Ehsan در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۱

2020-04-27T08:31:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۷۵:		خط ۷۵:
	\| پانویس =		\| پانویس =
	}}		}}
	'''~~سید~~ منوچهر سخایی کاشانی''' (زاده ۹ مهر ۱۳۱۴،‌ تهران - درگذشته ۸ اردیبهشت ۱۳۹۰) معروف به '''منوچهر سخایی''' خواننده پاپ و روزنامه‌نگار در تهران و در خانواده‌ای فرهنگی و ~~متمایل به سیاست~~ دیده به جهان گشود. برادر بزرگترش سرگرد سید [[محمود سخایی]] رئیس شهربانی برگزیدهٔ دکتر [[محمد مصدق\|مصدق]] در کرمان بود که در جریان وقایع [[کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲\|۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲]] در این شهر به شهادت رسید و جسدش را مثله ~~کردند~~. منوچهر به یاد برادرش ترانهٔ «پرستو» را خواند.		'''منوچهر سخایی کاشانی''' (زاده ۹ مهر ۱۳۱۴،‌ تهران - درگذشته ۸ اردیبهشت ۱۳۹۰) معروف به '''منوچهر سخایی''' خواننده پاپ و روزنامه‌نگار در تهران و در خانواده‌ای فرهنگی و سیاسی دیده به جهان گشود. برادر بزرگترش سرگرد سید [[محمود سخایی]] رئیس شهربانی برگزیدهٔ دکتر [[محمد مصدق\|مصدق]] در کرمان بود که در جریان وقایع [[کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲\|۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲]] در این شهر توسط کودتاگران به شهادت رسید و جسدش مثله و تکه تکه شد. منوچهر به یاد برادرش ترانهٔ «پرستو» را خواند.

	منوچهر سخایی تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در تهران ~~ادامه داد~~ و از همان دوران تحصیل به ~~مقولات هنری بویژه~~ موسیقی علاقه و اشتیاق نشان داد. ~~با این وجود وی قبل از آن که وارد دنیای موسیقی شود~~ برای مدتی در روزنامهٔ کیهان ~~مشغول به کار شد و~~ به عنوان خبرنگار پارلمانی ~~در این روزنامه~~ فعالیت کرد.		منوچهر سخایی تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در تهران به اتمام رساند و از همان دوران تحصیل به دنیای هنر به ویژه موسیقی علاقه و اشتیاق نشان داد. او همچنین برای مدتی در روزنامهٔ کیهان به عنوان خبرنگار پارلمانی فعالیت کرد. منوچهر سخایی از قدیمی‌ترین چهره‌های موسیقی پاپ و از بازماندگان نسلی است که با اجرای ترانه‌هایی زیبا بر بستر ملودی‌های ایرانی، با ارکستراسیون غربی ، در اواخر دههٔ ۳۰ خورشیدی، محبوبیت خیره کننده‌ای برای این سبک موسیقی به ارمغان آوردند.<ref name=":0" />منوچهر سخایی پس از انقلاب و در جریان سرکوب دگراندیشان و مخالفان از ایران خارج شد و به مخالفان جمهوری اسلامی پیوست. منوچهر سخایی در سال ۱۳۷۲ به همراه ویگن به حمایت از سازمان مجاهدین پرداخت و سپس به عضویت شورای ملی مقاومت ایران درآمد. وی پس از آن در کنسرت‌های بسیاری در سراسر دنیا به همراه موسیقیدانان مشهوری چون محمد شمس و [[آندرانیک آساتوریان\|آندرانیک آساطوریان]] اجرا کرد. منوچهر سخایی در روز روز هشتم اردیبهشت سال ۱۳۹۰ در اثر بیماری سرطان در لس‌آنجلس درگذشت و در میان جمعیت انبوه مخالفان جمهوری اسلامی به خاک سپرده شد.

	منوچهر سخایی از قدیمی‌ترین چهره‌های موسیقی پاپ و از بازماندگان نسلی است که با اجرای ~~ترانه‌های عاشقانه~~ بر بستر ملودی‌های ایرانی، با ارکستراسیون غربی ~~و کلام فارسی،~~ در اواخر دههٔ ۳۰ خورشیدی، محبوبیت خیره کننده‌ای برای این سبک موسیقی به ارمغان آوردند.<ref name=":0" />

	== زندگی‌نامه ==		== زندگی‌نامه ==
خط ۱۱۵:		خط ۱۱۳:

	== فعالیت‌های سیاسی ==		== فعالیت‌های سیاسی ==
	منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت ~~اما نتوانست موفقیت قبل خود را تکرار کند. خودش نیز از فعالیت‌های هنری‌اش در آمریکا و در شهر لس‌آنجلس راضی نبود~~. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»		منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»

	او در اوائل دهه هشتاد میلادی به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. هم‌چنین دوشادوش برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از این سازمان برخاست.<ref name=":2" />		او در اوائل دهه هشتاد میلادی به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. هم‌چنین دوشادوش برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از این سازمان برخاست.<ref name=":2" />

اکباتان90: /* درگذشت */

2018-03-05T20:37:05Z

درگذشت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۳۷
خط ۱۲۵:		خط ۱۲۵:
	او پس از چندی به درخواست خویش به عضویت [[شورای ملی مقاومت ایران\|شورا]] درآمد و تا آخرین لحظه زندگی بر اتحاد با این [[شورای ملی مقاومت ایران\|شورا]] و مجاهدان و بویژه اشرفیان پای فشرد. منوچهر به کرّات مواضع سیاسی خود را در سلسه مقالاتی که در نشریات مقاومت ایران به چاپ می‌رسید به اطلاع مردم ایران می‌رساند. دفاع او از زنان و مردان شهر [[قرارگاه اشرف\|اشرف]] و علاقه‌اش به مسئول [[شورای ملی مقاومت ایران\|شورا]] را حتی در برخی ترانه‌هایش متجلی است.		او پس از چندی به درخواست خویش به عضویت [[شورای ملی مقاومت ایران\|شورا]] درآمد و تا آخرین لحظه زندگی بر اتحاد با این [[شورای ملی مقاومت ایران\|شورا]] و مجاهدان و بویژه اشرفیان پای فشرد. منوچهر به کرّات مواضع سیاسی خود را در سلسه مقالاتی که در نشریات مقاومت ایران به چاپ می‌رسید به اطلاع مردم ایران می‌رساند. دفاع او از زنان و مردان شهر [[قرارگاه اشرف\|اشرف]] و علاقه‌اش به مسئول [[شورای ملی مقاومت ایران\|شورا]] را حتی در برخی ترانه‌هایش متجلی است.

	او اجرای ترانه‌هایی که توسط هنرمندان حامی مقاومت از جمله [[محمد شمس]]، [[آندرانیک آساطوریان\|آندرانیک]] و سایرین ساخته می‌شد در ده‌ها کنسرت هنری شرکت کرد. از ~~نقطه نظر~~ هنری این دوران سرفصل جدیدی برای منوچهر تلقی می‌شد. خودش بارها گفته بود من تا بحال استعداد و توانم را در همین حد تصور می‌کردم اما این آثار بزرگ و ماندگار که از نظر تکنیک و ظرایف موسیقی توانمندی بالایی را اقتضا می‌کنند من را به سمت قلل بالاتری از جهان موسیقی ارتقا می‌بخشند. او توانسته بود صدایش را در مجموعه ای از ترانه‌ها و سرودهایی با مضامین مبارزاتی و اجتماعی با بهره‌گیری از بزرگترین و ارزنده‌ترین ارکسترهای سمفونی اروپا که بهمت هنرمندان یادشده انجام می‌شد، از فرم باریتون رومانتیک به سمت تنور، اوج بدهد. این‌گونه تحول معمولاً در سنین بالا که روند طبیعی حنجره انسان بر خلاف مسیر فوق عمل می‌کند و به‌تدریج وسعت و قدرت صدا ضعیف‌تر و محدودتر می‌شود پدیده نادری است.		او اجرای ترانه‌هایی که توسط هنرمندان حامی مقاومت از جمله [[محمد شمس]]، [[آندرانیک آساطوریان\|آندرانیک]] و سایرین ساخته می‌شد در ده‌ها کنسرت هنری شرکت کرد. از نقطه‌نظر هنری این دوران سرفصل جدیدی برای منوچهر تلقی می‌شد. خودش بارها گفته بود من تا بحال استعداد و توانم را در همین حد تصور می‌کردم اما این آثار بزرگ و ماندگار که از نظر تکنیک و ظرایف موسیقی توانمندی بالایی را اقتضا می‌کنند من را به سمت قلل بالاتری از جهان موسیقی ارتقا می‌بخشند. او توانسته بود صدایش را در مجموعه ای از ترانه‌ها و سرودهایی با مضامین مبارزاتی و اجتماعی با بهره‌گیری از بزرگترین و ارزنده‌ترین ارکسترهای سمفونی اروپا که بهمت هنرمندان یادشده انجام می‌شد، از فرم باریتون رومانتیک به سمت تنور، اوج بدهد. این‌گونه تحول معمولاً در سنین بالا که روند طبیعی حنجره انسان بر خلاف مسیر فوق عمل می‌کند و به‌تدریج وسعت و قدرت صدا ضعیف‌تر و محدودتر می‌شود پدیده نادری است.

	او در گرامیداشت مبارزات جوانان میهن ترانه‌ای بنام «ای جوانان وطن» سرود که بعداً با آهنگی که استاد شمس بر آن تلفیق کرد در مایه بیات ترک، اثری در زمینه موسیقی اجتماعی بود.		او در گرامیداشت مبارزات جوانان میهن ترانه‌ای بنام «ای جوانان وطن» سرود که بعداً با آهنگی که استاد شمس بر آن تلفیق کرد در مایه بیات ترک، اثری در زمینه موسیقی اجتماعی بود.

اکباتان90: /* فعالیت‌های سیاسی */

2018-03-05T20:34:56Z

فعالیت‌های سیاسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۳۴
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:
	منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت اما نتوانست موفقیت قبل خود را تکرار کند. خودش نیز از فعالیت‌های هنری‌اش در آمریکا و در شهر لس‌آنجلس راضی نبود. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»		منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت اما نتوانست موفقیت قبل خود را تکرار کند. خودش نیز از فعالیت‌های هنری‌اش در آمریکا و در شهر لس‌آنجلس راضی نبود. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»

	او در اوائل دهه هشتاد میلادی به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. هم‌چنین ~~مانند~~ برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از این سازمان برخاست.<ref name=":2" />		او در اوائل دهه هشتاد میلادی به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. هم‌چنین دوشادوش برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از این سازمان برخاست.<ref name=":2" />
	[[پرونده:منوچهر سخایی و مرضیه.jpg\|بندانگشتی\|منوچهر سخایی و مرضیه]]		[[پرونده:منوچهر سخایی و مرضیه.jpg\|بندانگشتی\|منوچهر سخایی و مرضیه]]
	سخایی به هر مناسبتی خشم خود را نسبت به نظام جمهوری اسلامی ابراز می‌داشت. در بهار سال ۱۳۷۲ به فراخوان خانم [[مریم رجوی]] برای پیوستین به مقاومت پاسخ مثبت داد و در «کنسرت بزرگ همبستگی» در کنار سایر هنرمندان ملی دیگر که مثل او به این حرکت ملی پیوسته بودند، شرکت کرد.		سخایی به هر مناسبتی خشم خود را نسبت به نظام جمهوری اسلامی ابراز می‌داشت. در بهار سال ۱۳۷۲ به فراخوان خانم [[مریم رجوی]] برای پیوستین به مقاومت پاسخ مثبت داد و در «کنسرت بزرگ همبستگی» در کنار سایر هنرمندان ملی دیگر که مثل او به این حرکت ملی پیوسته بودند، شرکت کرد.

اکباتان90: /* مهاجرت به خارج کشور */

2018-03-05T20:32:39Z

مهاجرت به خارج کشور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۳۲
خط ۱۰۱:		خط ۱۰۱:
	== مهاجرت به خارج کشور ==		== مهاجرت به خارج کشور ==
	منوچهر سخایی در سال ۱۳۵۷ خورشیدی به آمریکا مهاجرت کرد. او پس از اقامت در آمریکا تا مدتی به خوانندگی ادامه داد. آلبوم «همکلاس‌ها» نخستین اثر او پس از خروج از ایران بود.<ref name=":5">بی‌بی‌سی - منوچهر سخایی، خواننده پاپ ایرانی [http://www.bbc.com/persian/arts/2011/04/110428_l41_manoochehr_sakhaee_obituary درگذشت]</ref>		منوچهر سخایی در سال ۱۳۵۷ خورشیدی به آمریکا مهاجرت کرد. او پس از اقامت در آمریکا تا مدتی به خوانندگی ادامه داد. آلبوم «همکلاس‌ها» نخستین اثر او پس از خروج از ایران بود.<ref name=":5">بی‌بی‌سی - منوچهر سخایی، خواننده پاپ ایرانی [http://www.bbc.com/persian/arts/2011/04/110428_l41_manoochehr_sakhaee_obituary درگذشت]</ref>

	او در اوائل دهه هشتاد میلادی به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. او چندی بعد رسماً به [[شورای ملی مقاومت ایران]] پیوست و به رغم بیماری به حمایت از مجاهدینی برخاست که در اردوگاه [[قرارگاه اشرف\|اشرف]] مورد تهاجم نیروهای عراقی قرار گرفته بودند و

	فرهنگ فرهی، روزنامه‌نگار، نویسنده و پژوهشگر ساکن لس‌آنجلس و یکی از قدیمی‌ترین همکاران منوچهر سخایی به صدای آمریکا گفت: «منوچهر یک روزنامه‌نگار به معنای اخص کلمه بود چرا که او واجد همه ارزش‌هایی بود که یک روزنامه‌نگار حرفه ای باید واجد آن باشد. در زمانی که در روزنامه کیهان به کار اشتغال داشت همه او را دوست داشتند چون انسانی رئوف و مهربان بود و به دور از سیاست‌های نکوهیده آن دوران. در مهاجرت طی سی سال کوشید تا برای آزادی ایران نبرد کند، بجنگد و ستیز کند و هیچوقت درطول این مدت در دایره ابتذال نیفتاد. منوچهر یک انسان آزاده و شریف بود وانسانی مورد احترام همه. حتی کسانی که به هر دلیل با افکار و عقاید سیاسی او مخالف بودند»<ref name=":3" />		فرهنگ فرهی، روزنامه‌نگار، نویسنده و پژوهشگر ساکن لس‌آنجلس و یکی از قدیمی‌ترین همکاران منوچهر سخایی به صدای آمریکا گفت: «منوچهر یک روزنامه‌نگار به معنای اخص کلمه بود چرا که او واجد همه ارزش‌هایی بود که یک روزنامه‌نگار حرفه ای باید واجد آن باشد. در زمانی که در روزنامه کیهان به کار اشتغال داشت همه او را دوست داشتند چون انسانی رئوف و مهربان بود و به دور از سیاست‌های نکوهیده آن دوران. در مهاجرت طی سی سال کوشید تا برای آزادی ایران نبرد کند، بجنگد و ستیز کند و هیچوقت درطول این مدت در دایره ابتذال نیفتاد. منوچهر یک انسان آزاده و شریف بود وانسانی مورد احترام همه. حتی کسانی که به هر دلیل با افکار و عقاید سیاسی او مخالف بودند»<ref name=":3" />
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۵:

	== فعالیت‌های سیاسی ==		== فعالیت‌های سیاسی ==
	منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت اما نتوانست موفقیت قبل خود را تکرار کند. خودش نیز از فعالیت‌های هنری‌اش در آمریکا و در شهر لس‌آنجلس راضی نبود. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.» ~~منوچهر سخایی~~ مانند برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از ~~[[سازمان مجاهدین خلق ایران\|~~سازمان ~~مجاهدین خلق]]~~ برخاست.<ref name=":2" />		منوچهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مانند بسیاری از خوانندگان آن زمان از ایران خارج شد. او به آمریکا رفت و در آن‌جا فعالیت هنری خود را پی گرفت اما نتوانست موفقیت قبل خود را تکرار کند. خودش نیز از فعالیت‌های هنری‌اش در آمریکا و در شهر لس‌آنجلس راضی نبود. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من از چند آهنگ اولین آلبومم که در آمریکا تهیه کردم راضی نیستم. چون این آلبوم را در بدو ورودم به آمریکا ارایه دادم، هنوز به اوضاع و احوال اینجا آشنا نبودم و از نظر مالی هم بسیار محدود بودم، نمی‌توانستم به راحتی تصمیم بگیرم و این آلبوم را در شرایط کوچ اجباری و آن حالت گیج و ویجی تولید کردم. اما بلافاصله وقتی مقداری به خودم مسلط شدم، اولین کاری که کردم سکوت بود و بعد آلبوم همکلاس‌ها را عرضه کردم که در آن آهنگ‌های خوبی بود؛ ولی آن آلبوم هم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و من در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»

			او در اوائل دهه هشتاد میلادی به همراه «ویگن» و «عارف» کنسرت‌هایی برای هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] اجرا کرد. هم‌چنین مانند برخی از هنرمندان دیگر مانند [[مرضیه]]، [[عماد رام]] و [[مرجان]] به هواداری از این سازمان برخاست.<ref name=":2" />
	[[پرونده:منوچهر سخایی و مرضیه.jpg\|بندانگشتی\|منوچهر سخایی و مرضیه]]		[[پرونده:منوچهر سخایی و مرضیه.jpg\|بندانگشتی\|منوچهر سخایی و مرضیه]]
	سخایی به هر مناسبتی خشم خود را نسبت به نظام جمهوری اسلامی ابراز می‌داشت. در بهار سال ۱۳۷۲ به فراخوان خانم [[مریم رجوی]] برای پیوستین به مقاومت پاسخ مثبت داد و در «کنسرت بزرگ همبستگی» در کنار سایر هنرمندان ملی دیگر که مثل او به این حرکت ملی پیوسته بودند، شرکت کرد.		سخایی به هر مناسبتی خشم خود را نسبت به نظام جمهوری اسلامی ابراز می‌داشت. در بهار سال ۱۳۷۲ به فراخوان خانم [[مریم رجوی]] برای پیوستین به مقاومت پاسخ مثبت داد و در «کنسرت بزرگ همبستگی» در کنار سایر هنرمندان ملی دیگر که مثل او به این حرکت ملی پیوسته بودند، شرکت کرد.

اکباتان90 در ‏۵ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۲۰:۲۹

2018-03-05T20:29:10Z

نمایش تغییرات

اکباتان90 در ‏۵ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۲۰:۰۰

2018-03-05T20:00:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۰۰
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	منوچهر سخایی تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در تهران ادامه داد و از همان دوران تحصیل به مقولات هنری بویژه موسیقی علاقه و اشتیاق نشان داد. با این وجود وی قبل از آن که وارد دنیای موسیقی شود برای مدتی در روزنامهٔ کیهان مشغول به کار شد و به عنوان خبرنگار پارلمانی در این روزنامه فعالیت کرد.		منوچهر سخایی تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در تهران ادامه داد و از همان دوران تحصیل به مقولات هنری بویژه موسیقی علاقه و اشتیاق نشان داد. با این وجود وی قبل از آن که وارد دنیای موسیقی شود برای مدتی در روزنامهٔ کیهان مشغول به کار شد و به عنوان خبرنگار پارلمانی در این روزنامه فعالیت کرد.

	منوچهر سخایی از قدیمی‌ترین چهره‌های موسیقی پاپ و از بازماندگان نسلی است که با اجرای ترانه‌های عاشقانه بر بستر ملودی‌های ایرانی، با ارکستراسیون غربی و کلام فارسی، در اواخر دههٔ ۳۰ خورشیدی، محبوبیت خیره کننده‌ای برای این سبک موسیقی به ارمغان آوردند.		منوچهر سخایی از قدیمی‌ترین چهره‌های موسیقی پاپ و از بازماندگان نسلی است که با اجرای ترانه‌های عاشقانه بر بستر ملودی‌های ایرانی، با ارکستراسیون غربی و کلام فارسی، در اواخر دههٔ ۳۰ خورشیدی، محبوبیت خیره کننده‌ای برای این سبک موسیقی به ارمغان آوردند.<ref name=":0" />

	== زندگی‌نامه ==		== زندگی‌نامه ==
خط ۱۴۰:		خط ۱۴۰:
	[[مریم رجوی]] در رثای وی گفته‌است: «منوچهر سخایی، با بیش از نیم قرن فعالیت و شهرت هنری، پرستوی هنر ایران، از مفاخر مقاومت، روزنامه‌نگار حرفه یی و خوانندهٔ «پرستو» به یاد برادرش سرگرد [[محمود سخایی]]، شهید [[کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲\|کودتای ۲۸ مرداد]] بود…		[[مریم رجوی]] در رثای وی گفته‌است: «منوچهر سخایی، با بیش از نیم قرن فعالیت و شهرت هنری، پرستوی هنر ایران، از مفاخر مقاومت، روزنامه‌نگار حرفه یی و خوانندهٔ «پرستو» به یاد برادرش سرگرد [[محمود سخایی]]، شهید [[کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲\|کودتای ۲۸ مرداد]] بود…

	قدر و منزلت هنری منوچهر سخایی برای تمامی هموطنانی که عواطف و احساساتشان از دیرباز با طنین صدای او و ترانه‌هایش در کوچه باغ‌های خاطرات شهرهای وطن آشناست، نیازی به توصیف ندارد. با این همه، تردیدی نیست که خصال انسانی این رادمرد هنر ملی در صدر ارزش‌هایش قرار دارد. منوچهر سخایی از شیفتگان رزمندگان آزادی و اشرفیان بود. روزهای پایانی منوچهر سخایی مصادف بود با حملهٔ مزدوران رژیم آخوندی به [[قرارگاه اشرف\|اشرف]] در ۱۹ فروردین سال ۱۳۹۰. منوچهر که در بستر بیماری از این جنایت مطلع شد، بیش از حال خود و بیماری جانکاهش، دل مشغول مجاهدان [[قرارگاه اشرف\|اشرف]] بود و از بستر بیماری پیامی برای اشرفیان داد که در سینهٔ تاریخ مقاومت ایران به یادگار مانده‌است».<ref>موزیک اشرف - منوچهر [http://musicashraf.com/farsi/archives/18038 سخایی]</ref>		قدر و منزلت هنری منوچهر سخایی برای تمامی هموطنانی که عواطف و احساساتشان از دیرباز با طنین صدای او و ترانه‌هایش در کوچه باغ‌های خاطرات شهرهای وطن آشناست، نیازی به توصیف ندارد. با این همه، تردیدی نیست که خصال انسانی این رادمرد هنر ملی در صدر ارزش‌هایش قرار دارد. منوچهر سخایی از شیفتگان رزمندگان آزادی و اشرفیان بود. روزهای پایانی منوچهر سخایی مصادف بود با حملهٔ مزدوران رژیم آخوندی به [[قرارگاه اشرف\|اشرف]] در ۱۹ فروردین سال ۱۳۹۰. منوچهر که در بستر بیماری از این جنایت مطلع شد، بیش از حال خود و بیماری جانکاهش، دل مشغول مجاهدان [[قرارگاه اشرف\|اشرف]] بود و از بستر بیماری پیامی برای اشرفیان داد که در سینهٔ تاریخ مقاومت ایران به یادگار مانده‌است».<ref name=":0">موزیک اشرف - منوچهر [http://musicashraf.com/farsi/archives/18038 سخایی]</ref>

	== ترانه‌شناسی منوچهر سخایی ==		== ترانه‌شناسی منوچهر سخایی ==