کاربر:Khosro/صفحه تمرین حسین منزوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Khosro در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۵۱

2020-09-16T14:51:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۵۸۷:		خط ۵۸۷:
	<nowiki>***</nowiki>		<nowiki>***</nowiki>

	آیا چه دیدی آن شب در قتلگاه یاران؟		{{شعر}}{{ب\|آیا چه دیدی آن شب در قتلگاه یاران؟\|چشم درشت خونین ای ماه سوگواران}}

	~~چشم درشت خونین ای ماه سوگواران~~		{{ب\|از خاك بر جبینت خورشیدها شتك زد\|آن دم كه داد ظلمت فرمان تیرباران}}

	~~از خاك~~ بر ~~جبینت خورشیدها شتك زد~~		{{ب\|رعنا و ایستاده، جان‌ها به كف نهاده\|رفتند و مانده بر جا، ما خیل شرمساران}}

	~~آن دم كه داد ظلمت فرمان تیرباران~~		{{ب\|ای یار ای نگارین! پا تا سر تو خونین\|ای خوش‌ترین طلیعه از صبح شب شماران}}

	~~رعنا و ایستاده، جان‌ها به كف نهاده~~		{{ب\|داغ تو ماندگار است، چندان كه یادگار است\|از خون هزار لاله بر بیرق بهاران}}

	~~رفتند و مانده~~ بر ~~جا، ما خیل شرمساران~~		{{ب\|یادت اگر چه خاموش، كی می‌شود فراموش؟\|نامت كتیبه‌‌ای شد بر سنگ روزگاران}}

	~~ای یار ای نگارین! پا تا سر تو خونین~~		{{ب\|هر عاشقی كه جان داد در باغ سروی افتاد\|بر خاك و سرخ‌تر شد خوناب جویباران}}

	~~ای خوش‌ترین طلیعه از صبح شب شماران~~		{{ب\|سهلش مگر چونین، این سیب‌های خونین\|هر یك سری بریده است بر دار شاخساران}}

	~~داغ تو ماندگار است، چندان كه یادگار~~ است		{{ب\|باران فرو نشسته است اما هنوز در باغ\|خون چكه چكه ریزد از پنجهٔ چناران}}

	~~از خون هزار لاله بر بیرق بهاران~~		{{ب\|باران خون و خنجر گفتی و شد مكرر\|شاعر خموش دیگر! باران مگو، بباران!}}{{پایان شعر}}

	~~یادت اگر چه خاموش، كی می‌شود فراموش؟~~

	~~نامت كتیبه‌‌ای شد بر سنگ روزگاران~~

	~~هر عاشقی كه جان داد در باغ سروی افتاد~~

	~~بر خاك و سرخ‌تر شد خوناب جویباران~~

	~~سهلش مگر چونین، این سیب‌های خونین~~

	~~هر یك سری بریده است بر دار شاخساران~~

	~~باران فرو نشسته است اما هنوز در باغ~~

	~~خون چكه چكه ریزد از پنجهٔ چناران~~

	باران خون و خنجر گفتی و شد مكرر

	شاعر خموش دیگر! باران مگو، بباران!

	<nowiki>***</nowiki>		<nowiki>***</nowiki>

	از زمزمــــه دلتنگیم، از همهمــه بیزاریم		{{شعر}}{{ب\|از زمزمــــه دلتنگیم، از همهمــه بیزاریم\|نه طاقت خاموشی، نه تاب سخن داریم}}

	نه طاقت خاموشی، نه تاب سخن داریم

	~~آوار پریشانــی‌ست ، رو ســوی چـــه بگریزیم؟~~

	~~هنگامه ی حیرانی‌ ست، خود را به که بسپاریم؟~~

	~~تشویش هزار ” آیا”، وسواس هزار “اما”~~

	~~کوریم و نمی‌بینیم ، ورنه همه بیماریم~~

	~~دوران شکوه بـــاغ از خاطرمان رفتــه‌ ست~~

	~~امروز که صف در صف خشکیده و بی‌باریم~~

	~~دردا کــه هدر دادیم آن ذات گرامی~~ را		{{ب\|آوار پریشانــی‌ست ، رو ســوی چـــه بگریزیم؟\|هنگامه ی حیرانی‌ ست، خود را به که بسپاریم؟}}

	~~تیغیم~~ و ~~نمی‌ بریم، ابریم و نمی‌ باریم~~		{{ب\|تشویش هزار ” آیا”، وسواس هزار “اما”\|کوریم و نمی‌بینیم ، ورنه همه بیماریم}}

	~~ما خویش ندانستیم بیداریمان~~ از ~~خواب~~		{{ب\|دوران شکوه بـــاغ از خاطرمان رفتــه‌ ست\|امروز که صف در صف خشکیده و بی‌باریم}}

	~~گفتند~~ کــه ~~بیدارید؟ گفتیم کـه بیداریم~~		{{ب\|دردا کــه هدر دادیم آن ذات گرامی را\|تیغیم و نمی‌ بریم، ابریم و نمی‌ باریم}}

	~~من راه تــو را بسته، تـــو راه مرا بسته~~		{{ب\|ما خویش ندانستیم بیداریمان از خواب\|گفتند کــه بیدارید؟ گفتیم کـه بیداریم}}

	امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم		{{ب\|من راه تــو را بسته، تـــو راه مرا بسته\|امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم}}{{پایان شعر}}

	== منابع: ==		== منابع: ==
	<references />		<references />

Khosro در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۵۲

2020-09-16T13:52:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۵۵۹:		خط ۵۵۹:
	== گزیده‌ی اشعار حسین منزوی ==		== گزیده‌ی اشعار حسین منزوی ==

	خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود		{{شعر}}{{ب\|خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود\|و ماه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود}}

	و ماه ~~را ز بلندایش به روی خاک کشیدن~~ بود		{{ب\|پلنگ من - دل مغرورم - پرید و پنجه به خالی زد\|که عشق - ماه بلند من - ورای دست رسیدن بود}}

	~~پلنگ~~ من ~~- دل مغرورم - پرید~~ و ~~پنجه به خالی زد~~		{{ب\|گل شکفته! خداحافظ اگر چه لحظه دیدارت\|شروع وسوسه‌ای در من به نام دیدن و چیدن بود}}

	که ~~عشق - ماه بلند من - ورای دست رسیدن~~ بود		{{ب\|من و تو آن دو خطیم آری موازیان به ناچاری\|که هر دو باورمان زآغاز به یکدگر نرسیدن بود}}

	~~گل شکفته! خداحافظ~~ اگر چه ~~لحظه دیدارت~~		{{ب\|اگر چه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد، اما\|بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن بود}}

	~~شروع وسوسه‌ای در~~ من ~~به نام دیدن و چیدن~~ بود		{{ب\|شراب خواستم و عمرم شرنگ ریخت به کام من\|فریبکار دغل‌پیشه بهانه‌اش نشنیدن بود}}

	~~من و تو آن دو خطیم آری موازیان~~ به ~~ناچاری~~		{{ب\|چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم\|تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پریدن بود}}

	~~که هر دو باورمان زآغاز به یکدگر نرسیدن~~ بود		{{ب\|دریا نبودم امّا طوفان سرشت من بود\|گرداب خویش گشتن در سرنوشت من بود}}

	~~اگر چه هیچ گل مرده دوباره~~ زنده ~~نشد، اما~~		{{ب\|چون موج در تلاطم، در ورطه زنده بودن\|هم سرنوشت من بود ، هم در سرشت من بود}}

	~~بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن~~ بود		{{ب\|تعلیق اگر چه سخت است، اما گریختم من\|از خویشتن که با خود برزخ بهشت من بود}}

	~~شراب خواستم و عمرم شرنگ ریخت به کام~~ من		{{ب\|تنها نه خود در افلاک، بر خاک هم همیشه\|ای میوه های ممنوع، عصیان خورشت من بود}}

	~~فریبکار دغل‌پیشه بهانه‌اش نشنیدن~~ بود		{{ب\|ناچار ساختم با هر دو که عقل و عشقم\|چون پّر و پای طاووس، زیبا و زشت من بود}}

	~~چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم~~		{{ب\|جز سرنوشت محتوم، در وی ندیدم . آری،\|در پیری و جوانی آیینه، خشت من بود}}{{پایان شعر}}

	~~تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پریدن بود~~

	~~دریا نبودم امّا طوفان سرشت من بود~~

	~~گرداب خویش گشتن در سرنوشت من بود~~

	~~چون موج در تلاطم، در ورطه زنده بودن~~

	~~هم سرنوشت من بود ، هم در سرشت من بود~~

	~~تعلیق اگر چه سخت است، اما گریختم من~~

	~~از خویشتن که با خود برزخ بهشت من بود~~

	~~تنها نه خود در افلاک، بر خاک هم همیشه~~

	~~ای میوه های ممنوع، عصیان خورشت من بود~~

	~~ناچار ساختم با هر دو که عقل و عشقم~~

	~~چون پّر و پای طاووس، زیبا و زشت من بود~~

	جز سرنوشت محتوم، در وی ندیدم . آری،

	در پیری و جوانی آیینه، خشت من بود

	<nowiki>***</nowiki>		<nowiki>***</nowiki>

Khosro در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۳۴

2020-08-28T18:34:12Z

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۵

2020-08-28T15:45:11Z

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۰۲

2020-08-28T14:02:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	'''حسین منزوی''' ، (زاده اول مهرماه ۱۳۲۵، زنجان – در گذشته ۱۶ اردیبهشت ~~۱۳۸۳~~)، از برجسته‌ترین شاعران و غزل‌سرایان معاصر است. حسین منزوی پس از پایان دوران دبیرستان وارد دانشگاه تهران در رشته‌ی ادبیات شد. حسین منزوی نخستین دفتر شعرش را به نام حنجره زخمی تغزل، در سال ۱۳۵۰، به چاپ رسانید؛ و با همان مجموعه برنده‌ی جایزه اولین دوره شعر فروغ فرخزاد نیز شد؛ و به‌عنوان بهترین شاعر جوان این دوره معرفی شد. دومین کتاب حسین منزوی پس از ۸ سال سکوت، با نام ''صفر خان'' در قالب یک شعر بلند در ستایش از مردانگی صفر قهرمانیان، دیرپاترین زندانی سیاسی دوران محمدرضا پهلوی منتشر شد. حسین منزوی کتاب‌های متعددی تا زمان مرگش منتشر کرد که در مجموع ۱۷ اثر به نام وی به ثبت رسیده است. حسین منزوی در سرایش نزدیک به ۱۵۰، ترانه با خوانندگان و هنرمندان معروف ایران هم‌کاری داشته است. جان باختن حسن منزوی برادر کوچک‌تر حسین منزوی تاثیر عجیبی بر اشعار و زندگی برادر بزرگتر گذاشت. حسین منزوی تا پایان عمر داغ‌دار برادرش بود؛ و شعرها برایش سرایید. حسین منزوی سرانجام در روز شانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۸۳، بر اثر نارسایی قلبی و ریوی و پس از یک عمل جراحی طولانی در بیمارستان رجایی تهران درگذشت. وی در کنار آرامگاه پدرش در زنجان (قبرستان پایین) برای همیشه به برادرش حسن پیوست و در وطنش اما غریب به خاک سپرده شد.		{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
			\| نام = حسین منزوی
			\| تصویر = منزوی4.JPG
			\| توضیح تصویر =
			\| نام اصلی =
			\| زمینه فعالیت = شاعر
			\| ملیت = ایرانی
			\| تاریخ تولد = اول مهرماه ۱۳۲۵
			\| محل تولد = زنجان
			\| والدین =
			\| تاریخ مرگ = ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳
			\| محل مرگ = تهران
			\| \| محل زندگی =
			\| مختصات محل زندگی =
			\| مدفن = زنجان
			\|در زمان حکومت =
			\|اتفاقات مهم =
			\| نام دیگر =
			\|القاب = سلطان غزل
			\|بنیانگذار =
			\| پیشه =
			\| سال‌های نویسندگی =
			\|سبک نوشتاری =
			\|کتاب‌ها = حنجره زخمی تغزل، صفرخان، از شوکران و شکر، با سیاوش از آتش و...
			\|مقاله‌ها =
			\|نمایشنامه‌ها =
			\|فیلم‌نامه‌ها =
			\|دیوان اشعار =
			\|تخلص =
			\|فیلم (های) ساخته بر اساس اثر(ها)=
			\| همسر =
			\| شریک زندگی =
			\| فرزندان =
			\|تحصیلات =
			\|دانشگاه =
			\|حوزه =
			\|شاگرد =
			\|استاد =
			\|علت شهرت = نقش وی در زنده کردن غزل معاصر
			\| تأثیرگذاشته بر =
			\| تأثیرپذیرفته از =
			\| وب‌گاه =
			\| جوایز =
			\|گفتاورد =
			\|امضا =
			}}
			'''حسین منزوی''' ، (زاده اول مهرماه ۱۳۲۵، زنجان – در گذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳، تهران)، از برجسته‌ترین شاعران و غزل‌سرایان معاصر است. حسین منزوی پس از پایان دوران دبیرستان وارد دانشگاه تهران در رشته‌ی ادبیات شد. حسین منزوی نخستین دفتر شعرش را به نام حنجره زخمی تغزل، در سال ۱۳۵۰، به چاپ رسانید؛ و با همان مجموعه برنده‌ی جایزه اولین دوره شعر فروغ فرخزاد نیز شد؛ و به‌عنوان بهترین شاعر جوان این دوره معرفی شد. دومین کتاب حسین منزوی پس از ۸ سال سکوت، با نام ''صفر خان'' در قالب یک شعر بلند در ستایش از مردانگی صفر قهرمانیان، دیرپاترین زندانی سیاسی دوران محمدرضا پهلوی منتشر شد. حسین منزوی کتاب‌های متعددی تا زمان مرگش منتشر کرد که در مجموع ۱۷ اثر به نام وی به ثبت رسیده است. حسین منزوی در سرایش نزدیک به ۱۵۰، ترانه با خوانندگان و هنرمندان معروف ایران هم‌کاری داشته است. جان باختن حسن منزوی برادر کوچک‌تر حسین منزوی تاثیر عجیبی بر اشعار و زندگی برادر بزرگتر گذاشت. حسین منزوی تا پایان عمر داغ‌دار برادرش بود؛ و شعرها برایش سرایید. حسین منزوی سرانجام در روز شانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۸۳، بر اثر نارسایی قلبی و ریوی و پس از یک عمل جراحی طولانی در بیمارستان رجایی تهران درگذشت. وی در کنار آرامگاه پدرش در زنجان (قبرستان پایین) برای همیشه به برادرش حسن پیوست و در وطنش اما غریب به خاک سپرده شد.

	== کودکی و تحصیلات ==		== کودکی و تحصیلات ==

Khosro در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۲

2020-08-28T09:42:06Z

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۱

2020-08-28T05:51:31Z

نمایش تغییرات

Khosro: صفحه‌ای تازه حاوی «'''حسین منزوی''' ، (زاده اول مهرماه ۱۳۲۵، زنجان – در گذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳)، از...» ایجاد کرد

2020-08-27T16:50:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''حسین منزوی''' ، (زاده اول مهرماه ۱۳۲۵، زنجان – در گذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳)، از...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات