کاربر:Khosro/صفحه تمرین سیمین بهبهانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ehsan در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۶

2020-07-15T07:46:11Z

Ehsan در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۷

2020-07-15T06:57:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	\|امضا =		\|امضا =
	}}		}}
	'''سیمین بهبهانی''' ، با نام اصلی سیمین خلیلی (زاده‌ی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشته‌ی ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدرسیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامه‌نگار معروف دوره [[رضاشاه پهلوی\|رضاشاه]] و اوایل دوره [[محمدرضا پهلوی\|محمدرضا شاه]] و مادرش فخر عظمی ارغوان، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشته‌ی حقوق در دانشگاه ایران بود. از سیمین بهبهانی آثار زیادی به‌جا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سه‌تار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصه‌ی غزل معاصر است. او به‌خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه، به '' نیمای غزل'' معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی هم‌چون عشق به وطن، ~~زلزله،~~ انقلاب، ~~جنگ،~~ فقر، ~~تن‌فروشی،~~ آزادی ~~بیان~~ و ~~حقوق برابر برای~~ زنان را در بر می‌گیرند. او شعر معروف ''دوباره می‌سازمت وطن'' را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] توانایی‌های شعری خود را در خدمت وطن به کار گرفت و تعدادی شعر انقلابی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاه‌های کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. غزل‌های سیمین پس از انقلاب در موضوعاتی چون ناامیدی، عشق و صلح ادامه یافت. وی موفق به دریافت چندین جایزه در خارج از ایران شد. سیمین بهبهانی در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ هنگامی که قرار بود برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامه‌ی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.		'''سیمین بهبهانی''' ، با نام اصلی سیمین خلیلی (زاده‌ی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشته‌ی ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدرسیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامه‌نگار معروف دوره [[رضاشاه پهلوی\|رضاشاه]] و اوایل دوره [[محمدرضا پهلوی\|محمدرضا شاه]] و مادرش فخر عظمی ارغوان، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشته‌ی حقوق در دانشگاه ایران بود. از سیمین بهبهانی آثار زیادی به‌جا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سه‌تار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصه‌ی غزل معاصر است. او به‌خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه، به '' نیمای غزل'' معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی هم‌چون عشق به وطن، انقلاب، فقر، آزادی و زنان را در بر می‌گیرند. او شعر معروف ''دوباره می‌سازمت وطن'' را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] توانایی‌های شعری خود را در خدمت وطن به کار گرفت و تعدادی شعر انقلابی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاه‌های کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. غزل‌های سیمین پس از انقلاب در موضوعاتی چون ناامیدی، عشق و صلح ادامه یافت. وی موفق به دریافت چندین جایزه در خارج از ایران شد. سیمین بهبهانی در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ هنگامی که قرار بود برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامه‌ی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

	== خانواده سیمین بهبهانی ==		== خانواده سیمین بهبهانی ==

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۳۸

2020-07-14T19:38:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۳۸
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	\|امضا =		\|امضا =
	}}		}}
	'''سیمین بهبهانی'''، با نام اصلی سیمین خلیلی (زاده‌ی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشته‌ی ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدرسیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامه‌نگار معروف دوره رضاشاه و اوایل دوره [[محمدرضا پهلوی\|محمدرضا شاه]] و مادرش فخر عظمی ارغوان، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشته‌ی حقوق در دانشگاه ایران بود. از سیمین بهبهانی آثار زیادی به‌جا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سه‌تار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصه‌ی غزل معاصر است. او به‌خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه، به '' نیمای غزل'' معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی هم‌چون عشق به وطن، زلزله، انقلاب، جنگ، فقر، تن‌فروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر می‌گیرند. او شعر معروف ''دوباره می‌سازمت وطن'' را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] توانایی‌های شعری خود را در خدمت وطن به کار گرفت و تعدادی شعر انقلابی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاه‌های کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. غزل‌های سیمین پس از انقلاب در موضوعاتی چون ناامیدی، عشق و صلح ادامه یافت. وی موفق به دریافت چندین جایزه در خارج از ایران شد. سیمین بهبهانی در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ هنگامی که قرار بود برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامه‌ی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.		'''سیمین بهبهانی''' ، با نام اصلی سیمین خلیلی (زاده‌ی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشته‌ی ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدرسیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامه‌نگار معروف دوره [[رضاشاه پهلوی\|رضاشاه]] و اوایل دوره [[محمدرضا پهلوی\|محمدرضا شاه]] و مادرش فخر عظمی ارغوان، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشته‌ی حقوق در دانشگاه ایران بود. از سیمین بهبهانی آثار زیادی به‌جا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سه‌تار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصه‌ی غزل معاصر است. او به‌خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه، به '' نیمای غزل'' معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی هم‌چون عشق به وطن، زلزله، انقلاب، جنگ، فقر، تن‌فروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر می‌گیرند. او شعر معروف ''دوباره می‌سازمت وطن'' را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] توانایی‌های شعری خود را در خدمت وطن به کار گرفت و تعدادی شعر انقلابی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاه‌های کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. غزل‌های سیمین پس از انقلاب در موضوعاتی چون ناامیدی، عشق و صلح ادامه یافت. وی موفق به دریافت چندین جایزه در خارج از ایران شد. سیمین بهبهانی در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ هنگامی که قرار بود برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامه‌ی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

	== خانواده سیمین بهبهانی ==		== خانواده سیمین بهبهانی ==

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۰۵

2020-07-14T17:05:50Z

@@ خط ۳۰۰: / خط ۳۰۰: @@
 {{ب|او مرده و در سینه ی من، این دل بی مهر|سنگی ست که من بر سر آن گور نهادم}}
 {{پایان شعر}}
 === رفیق ===
-من با تو ام ای رفیق! با تو
+{{شعر}}
+{{ب|من با تو ام ای رفیق! با تو|همراه تو پیش می نهم گام}}
-همراه تو پیش می نهم گام
+{{ب|در شادی تو شریک هستم|بر جام می تو می زنم جام}}
+{{ب|من با تو ام ای رفیق  با تو!|دیری ست که با تو عهد بستم}}
-در شادی تو شریک هستم
+{{ب|همگام تو ام،  بکش به راهم|همپای تو ام، بگیر دستم}}
+{{ب|پیوند گذشته های پر رنج|اینسان به توأم نموده نزدیک}}
-بر جام می تو می زنم جام
+{{ب|هم‌بند تو بوده ام زمانی| در یک قفس سیاه و تاریک}}
+{{ب|رنجی که تو برده ای ز غولان|بر چهر من است نقش بسته}}
-من با تو ام ای رفیق  با تو!
+{{ب|زخمی که تو خورده ای ز دیوان|بنگر که به قلب من نشسته}}
+{{ب|تو یک نفری … نه ! بیشماری|هر سو که نظر کنم، تو هستی}}
-دیری ست که با تو عهد بستم
+{{ب|یک جمع به هم گرفته پیوند|یک جبهه ی سخت بی شکستی}}
+{{ب|زردی؟ نه ! سفید؟ نه ! سیه، نه|بالاتری از نژاد و از رنگ}}
-همگام تو ام،  بکش به راهم
+{{ب|تو هر کسی و ز هر کجایی|من با تو، تو با منی هماهنگ}}
+{{پایان شعر}}
 == منابع ==
 <references />

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۵۹

2020-07-14T16:59:25Z

@@ خط ۲۷۰: / خط ۲۷۰: @@
 === سورا خواهد آمد ===
 شعر سوار  خواهد آمد یکی دیگر از شعرهای معروف سیمین بهبهانی است ک توسط بانوی آواز ایران مرضیه خوانده  شده است:
+{{شعر}}
-سوار خواهد آمد. سرای رفت و رو کن
+{{ب|سوار خواهد آمد. سرای رفت و رو کن| کلوچه بر سبد نه، شراب در سبو کن}}
+{{ب|ز شستشوی باران، صفای گل فزون تر| کنار چشمه بنشین، نشاط و شستشو کن}}
-کلوچه بر سبد نه، شراب در سبو کن
+{{ب|جلیقۀ زری را ز جامه دان در آور| گرش رسیده زخمی، به چیرگی رفو کن}}
+{{ب|ز پول زر به گردن ببند طوقی اما|به سیم تو نیارزد، قیاس با گلو کن}}
-ز شستشوی باران، صفای گل فزون تر
+{{ب|به هفت رنگ شایان، یکی پری بیارای|ز چارقد نمایان، دو زلف از دو سو کن}}
+{{ب|ز گوشه خموشی، سه تار کهنه بر کش|سرودی از جوانی، به پرده جستجو کن}}
-کنار چشمه بنشین، نشاط و شستشو کن
+{{ب|چه بود آن ترانه؟ بلی، به یادم آمد|ترانۀ «ز دستم گلی بگیر و بو کن»}}
+{{ب|سکوت سهمگین را از این سرا بتاران|بخوان، برقص، آری، بخند و های و هو کن}}
-جلیقۀ زری را ز جامه دان در آور
+{{ب|سوار چون در آید در آستان خانه|گلی بچین و با دل نثار پای او کن}}
+{{ب|سوار در سرایت شبی به روز آرد|دهت به هرچه فرمان، سر از ادب فرو کن}}
-گرش رسیده زخمی، به چیرگی رفو کن
+{{ب|سحر که حکم قاضی رود به سنگسارت|نماز عاشقی را به خون دل وضو کن}}
+{{پایان شعر}}
 === '''سنگ گور''' ===
-ای رفته ز دل رفته ز بر، رفته ز خاطر
+{{شعر}}
+{{ب|ای رفته ز دل رفته ز بر، رفته ز خاطر|بر من منگر تاب نگاه تو ندارم}}
-بر من منگر تاب نگاه تو ندارم
+{{ب|بر من منگر زانکه به جز تلخی اندوه|در خاطر از آن چشم سیاه تو ندارم}}
+{{ب|ای رفته ز دل، راست بگو !بهر چه امشب|با خاطره ها آمده ای باز به سویم؟}}
-بر من منگر زانکه به جز تلخی اندوه
+{{ب|گر آمده ای از پی آن دلبر دلخواه|من آن نیم او مرده و من سایه اویم}}
+{{ب|من آن نیم آخر دل من سرد و سیاه است|او در دل سودا زده از عشق شرر داشت}}
-در خاطر از آن چشم سیاه تو ندارم
+{{ب|او در همه جا، با همه کس، در همه احوال|سودای تو را ای بت بی مهر به  سر داشت}}
+{{ب|من آن نیم، این دیده ی من سرد و خموش است|در دیده او آن همه گفتار نهان بود}}
-ای رفته ز دل، راست بگو !بهر چه امشب
+{{ب|وان عشق غم آلوده در آن نرگس شبرنگ|مرموز تر از تیرگی شامگهان بود}}
+{{ب|من او نیم آری، لب من این لب بی‌رنگ|دیریست که با خنده یی از عشق نشکفت}}
-با خاطره ها آمده ای باز به سویم؟
+{{ب|اما به لب او همه دم خنده ی جان بخش|مهتاب صفت بر گل شبنم زده می خفت}}
+{{ب|بر من منگر تاب نگاه تو ندارم|آن کس که تو می خواهیش از من به خدا مرد}}
-گر آمده ای از پی آن دلبر دلخواه
+{{ب|او در تن من بود و ندانم که به ناگاه|چون دید و چها کرد و کجا رفت و چرا مرد}}
+{{ب|من گور ویم، گور ویم بر تن گرمش|افسردگی و سردی کافور نهادم}}
-من آن نیم او مرده و من سایه اویم
+{{ب|او مرده و در سینه ی من، این دل بی مهر|سنگی ست که من بر سر آن گور نهادم}}
+{{پایان شعر}}
 === شلوار تا خورده ===
 شلوار تا خورده دارد، مردی که یک پا ندارد

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۴۲

2020-07-14T16:42:00Z

@@ خط ۲۶۸: / خط ۲۶۸: @@
 [[پرونده:کتاب-چلچراغ-.jpg|بندانگشتی|230x230پیکسل|چلچراغ]]
 === '''سنگ گور''' ===
 ای رفته ز دل رفته ز بر، رفته ز خاطر
@@ خط ۴۱۱: / خط ۴۵۶: @@
 من با تو، تو با منی هماهنگ
 == منابع ==
 <references />

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۳۶

2020-07-14T16:36:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۳۶
خط ۲۴۳:		خط ۲۴۳:
	=== چرا رفتی؟ ===		=== چرا رفتی؟ ===
	یکی از معروف‌ترین شعرهای سیمین بهبهانی با نام ” چرا رفتی” توسط همایون شجریان با همین نام، به زیبایی اجرا شده است:		یکی از معروف‌ترین شعرهای سیمین بهبهانی با نام ” چرا رفتی” توسط همایون شجریان با همین نام، به زیبایی اجرا شده است:
			{{شعر}}
	چرا رفتی، چرا؟ من بی قرارم		{{ب\|چرا رفتی، چرا؟ من بی قرارم\|به سر، سودای آغوش تو دارم}}
			{{ب\|نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست؟\|ندیدی جانم از غم ناشکیباست؟}}
	به سر، سودای آغوش تو دارم		{{ب\|نه هنگام گل و فصل بهارست؟\|نه عاشق در بهاران بی قرارست؟}}
			{{ب\|نگفتم با لبان بسته ی خویش\|به تو راز درون خسته ی خویش؟}}
	نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست؟

	ندیدی جانم از غم ناشکیباست؟

	نه هنگام گل و فصل بهارست؟

	نه عاشق در بهاران بی قرارست؟

	نگفتم با لبان بسته ی خویش

	به تو راز درون خسته ی خویش؟
	[[پرونده:کتاب-زنی-با-دامنی-شعر-(جشن-نامه-سیمین-بهبهانی)-انتشارات-انتشارات-نگاه-سیمین-بهبهانی--1.jpg\|بندانگشتی\|230x230پیکسل\|زنی با دامنی شعر]]		[[پرونده:کتاب-زنی-با-دامنی-شعر-(جشن-نامه-سیمین-بهبهانی)-انتشارات-انتشارات-نگاه-سیمین-بهبهانی--1.jpg\|بندانگشتی\|230x230پیکسل\|زنی با دامنی شعر]]
	خروش از چشم من نشنید گوشت؟		{{ب\|خروش از چشم من نشنید گوشت؟\|نیاورد از خروشم در خروشت؟}}
			{{ب\|اگر جانت ز جانم آگهی داشت\|چرا بی تابیم را سهل انگاشت؟}}
	نیاورد از خروشم در خروشت؟		{{ب\|کنار خانه ی ما کوهسارست\|ز دیدار رقیبان برکنارست}}
			{{ب\|چو شمع مهر خاموشی گزیند\|شب اندر وی به آرامی نشیند}}
	اگر جانت ز جانم آگهی داشت		{{ب\|ز ماه و پرتو سیمینه ی او\|حریری اوفتد بر سینه ی او}}
			{{ب\|نسیمش مستی انگیزست و خوشبوست\|پر از عطر شقایق های خودروست}}
	چرا بی تابیم را سهل انگاشت؟		{{ب\|بیا با هم شبی آنجا سرآریم\|دمار از جان دوری ها برآریم}}
			{{ب\|خیالت گرچه عمری یار من بود\|امیدت گرچه در پندار من بود}}
	کنار خانه ی ما کوهسارست		{{ب\|بیا امشب شرابی دیگرم ده\|ز مینای حقیقت ساغرم ده}}
			{{ب\|دل دیوانه را دیوانه تر کن\|مرا از هر دو عالم بی‌خبر کن}}
	ز دیدار رقیبان برکنارست		{{ب\|بیا! دنیا دو روزی بیشتر نیست\|پی ِ فرداش فردای دگر نیست}}
			{{ب\|بیا… اما نه، خوبان خود پرستند\|به بندِ مهر، کمتر پای بستند}}
	چو شمع مهر خاموشی گزیند		{{ب\|اگر یک دم شرابی می چشانند\|خمارآلوده عمری می نشانند}}
			{{ب\|درین شهر آزمودم من بسی را\|ندیدم باوفا زآنان کسی را}}
	شب اندر وی به آرامی نشیند		{{ب\|تو هم هر چند مهر بی غروبی\|به بی مهری گواهت این که خوبی}}
			{{ب\|گذشتم من ز سودای وصالت\|مرا تنها رها کن با خیالت}}
	ز ماه و پرتو سیمینه ی او		{{پایان شعر}}
	[[پرونده:کتاب-چلچراغ-.jpg\|بندانگشتی\|230x230پیکسل\|چلچراغ]]		[[پرونده:کتاب-چلچراغ-.jpg\|بندانگشتی\|230x230پیکسل\|چلچراغ]]
	~~حریری اوفتد بر سینه ی او~~

	~~نسیمش مستی انگیزست و خوشبوست~~

	~~پر از عطر شقایق های خودروست~~

	~~بیا با هم شبی آنجا سرآریم~~

	~~دمار از جان دوری ها برآریم~~

	~~خیالت گرچه عمری یار من بود~~

	~~امیدت گرچه در پندار من بود~~

	~~بیا امشب شرابی دیگرم ده~~

	~~ز مینای حقیقت ساغرم ده~~

	~~دل دیوانه را دیوانه تر کن~~

	~~مرا از هر دو عالم بی‌خبر کن~~

	~~بیا! دنیا دو روزی بیشتر نیست~~

	~~پی ِ فرداش فردای دگر نیست~~

	~~بیا… اما نه، خوبان خود پرستند~~

	~~به بندِ مهر، کمتر پای بستند~~

	~~اگر یک دم شرابی می چشانند~~

	~~خمارآلوده عمری می نشانند~~

	~~درین شهر آزمودم من بسی را~~

	~~ندیدم باوفا زآنان کسی را~~

	~~تو هم هر چند مهر بی غروبی~~

	~~به بی مهری گواهت این که خوبی~~

	~~گذشتم من ز سودای وصالت~~

	~~مرا تنها رها کن با خیالت~~

	=== '''سنگ گور''' ===		=== '''سنگ گور''' ===

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۵

2020-07-14T13:25:03Z

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۹

2020-07-14T12:59:15Z

@@ خط ۲۱۵: / خط ۲۱۵: @@
 == گزیده‌ی اشعار سیمین بهبهانی ==
 دوباره می‌سازمت وطن یکی از اشعار بسیار معروف سیمین بهبهانی است که توسط داریوش اقبالی نیز خوانده شده است:
 یکی از معروف‌ترین شعرهای سیمین بهبهانی با نام ” چرا رفتی” توسط همایون شجریان با همین نام، به زیبایی اجرا شده است:

Khosro در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۷

2020-07-14T12:57:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۵۷
خط ۱۸۰:		خط ۱۸۰:

	چلچراغ (۱۳۳۶)		چلچراغ (۱۳۳۶)
			[[پرونده:010.JPG\|بندانگشتی\|230x230پیکسل\|مجموعه شعر، عاشق‌تر از همیشه بخوان]]
	مرمر (۱۳۴۱)		مرمر (۱۳۴۱)

خط ۲۰۰:		خط ۲۰۰:

	عاشق‌تر از همیشه بخوان (۱۳۷۳)		عاشق‌تر از همیشه بخوان (۱۳۷۳)
			[[پرونده:09.JPG\|بندانگشتی\|225x225پیکسل\|مجموعه آثار، کولی و نامه و عشق]]
	<nowiki>شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳) [ترجمه فارسی از اثر پیر دوبوادفر ، چاپ دوم :۱۳۸۲]</nowiki>		<nowiki>شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳) [ترجمه فارسی از اثر پیر دوبوادفر ، چاپ دوم :۱۳۸۲]</nowiki>

خط ۲۱۴:		خط ۲۱۴:

	== گزیده‌ی اشعار سیمین بهبهانی ==		== گزیده‌ی اشعار سیمین بهبهانی ==
			دوباره می‌سازمت وطن یکی از اشعار بسیار معروف سیمین بهبهانی است که توسط داریوش اقبالی نیز خوانده شده است:

	یکی از معروف‌ترین شعرهای سیمین بهبهانی با نام ” چرا رفتی” توسط همایون شجریان با همین نام، به زیبایی اجرا شده است:		یکی از معروف‌ترین شعرهای سیمین بهبهانی با نام ” چرا رفتی” توسط همایون شجریان با همین نام، به زیبایی اجرا شده است: