کاربر:Khosro/صفحه تمرین عطار نیشابوری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Khosro در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۱۹

2020-03-11T20:19:58Z

Khosro در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۴۵

2020-03-11T14:45:57Z

Khosro در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۱۴

2020-03-10T22:14:33Z

Khosro: اصلاح سجاوندی، اصلاح املا، اصلاح نویسه‌های عربی

2020-03-10T22:05:02Z

اصلاح سجاوندی، اصلاح املا، اصلاح نویسه‌های عربی

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۰۵

2020-03-10T21:05:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۲۴۹:		خط ۲۴۹:

	{{ب\|گفت من می‌جویمش هرجا که هست\|بو که یک‌دم آرمش جایی به دست}}{{پایان شعر}}		{{ب\|گفت من می‌جویمش هرجا که هست\|بو که یک‌دم آرمش جایی به دست}}{{پایان شعر}}
	در اندیشه‌ی عرفانی عطار نیشابوری، متعلق و تجلی‌های عشق، نزد همه‌ی انسان‌ها، یک‌سان و برابر نیست، زیرا هر کس بنابر دل‌بسته‌گی‌ها و دل‌داده‌گی‌هایش، معشوق و دل‌بر و حسب حالی ویژه دارد:{{شعر}}{{ب\|سیر هر کس تا کمال وی بود\|قرب هر کس حسب حال وی بود}}		در اندیشه‌ی عرفانی عطار نیشابوری، متعلق و تجلی‌های عشق، نزد همه‌ی انسان‌ها، یک‌سان و برابر نیست، زیرا هر کس بنابر دل‌بسته‌گی‌ها و دل‌داده‌گی‌هایش، معشوق و دل‌بر و حسب حالی ویژه دارد:{{شعر}}{{ب\|سیر هر کس تا کمال وی بود\|قرب هر کس حسب حال وی بود}}

	{{ب\|گر بپرد پشه چندانی که هست\|کی کمال صرصرش آید به دست}}		{{ب\|گر بپرد پشه چندانی که هست\|کی کمال صرصرش آید به دست}}
خط ۲۶۹:		خط ۲۶۹:
	{{ب\|زشهوت در گذر چون نیست مطلوب\|که اصل جمله محبوب است محبوب}}		{{ب\|زشهوت در گذر چون نیست مطلوب\|که اصل جمله محبوب است محبوب}}

	{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}}		{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}} عطار نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:
	عطار نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:
	تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود		تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود

Khosro در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۰۴

2020-03-10T21:04:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۰۴
خط ۲۴۹:		خط ۲۴۹:

	{{ب\|گفت من می‌جویمش هرجا که هست\|بو که یک‌دم آرمش جایی به دست}}{{پایان شعر}}		{{ب\|گفت من می‌جویمش هرجا که هست\|بو که یک‌دم آرمش جایی به دست}}{{پایان شعر}}
			در اندیشه‌ی عرفانی عطار نیشابوری، متعلق و تجلی‌های عشق، نزد همه‌ی انسان‌ها، یک‌سان و برابر نیست، زیرا هر کس بنابر دل‌بسته‌گی‌ها و دل‌داده‌گی‌هایش، معشوق و دل‌بر و حسب حالی ویژه دارد:{{شعر}}{{ب\|سیر هر کس تا کمال وی بود\|قرب هر کس حسب حال وی بود}}
	در اندیشه‌ی عرفانی عطار نیشابوری، متعلق و تجلی‌های عشق، نزد همه‌ی انسان‌ها، یک‌سان و برابر نیست، زیرا هر کس بنابر دل‌بسته‌گی‌ها و دل‌داده‌گی‌هایش، معشوق و دل‌بر و حسب حالی ویژه دارد:

	{{شعر}}{{ب\|سیر هر کس تا کمال وی بود\|قرب هر کس حسب حال وی بود}}

	{{ب\|گر بپرد پشه چندانی که هست\|کی کمال صرصرش آید به دست}}		{{ب\|گر بپرد پشه چندانی که هست\|کی کمال صرصرش آید به دست}}
خط ۲۷۳:		خط ۲۷۰:

	{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}}		{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}}
			عطار نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:
	~~عطار~~ نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:

	تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود		تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود

Khosro در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۱۴

2020-03-10T20:14:29Z

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۱۱

2020-03-10T17:11:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۱۱
خط ۴۸۸:		خط ۴۸۸:

	{{ب\|آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید\|عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد}}{{پایان شعر}}		{{ب\|آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید\|عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد}}{{پایان شعر}}
	<ref name=":8" />		<ref name=":8">دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۱۶۷</ref>

	{{شعر}}{{ب\|عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت\|مرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت}}		{{شعر}}{{ب\|عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت\|مرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت}}
خط ۵۰۵:		خط ۵۰۵:

	{{ب\|بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد\|کفر و ایمانش نماند و مؤمن و کافر بسوخت}}{{پایان شعر}}		{{ب\|بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد\|کفر و ایمانش نماند و مؤمن و کافر بسوخت}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۲۲		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۲۲</ref>

	{{شعر}}{{ب\|هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد\|مقتدای عالم آمد پیشوای انس و جان شد}}		{{شعر}}{{ب\|هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد\|مقتدای عالم آمد پیشوای انس و جان شد}}
خط ۵۲۶:		خط ۵۲۶:

	{{ب\|تا خلاصی یافت عطار از میان این دو دریا\|غرقه‌ی دریای دیگر گشت و دایم کامران شد}}{{پایان شعر}}		{{ب\|تا خلاصی یافت عطار از میان این دو دریا\|غرقه‌ی دریای دیگر گشت و دایم کامران شد}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۲۵۷		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۲۵۷</ref>

	{{شعر}}{{ب\|هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید\|یاران موافق را از خواب برانگیزید}}		{{شعر}}{{ب\|هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید\|یاران موافق را از خواب برانگیزید}}
خط ۵۴۱:		خط ۵۴۱:

	{{ب\|عطار گریزان است از صحبت نا اهلان\|گر عین عیان خواهید از خلق بپرهیزید}}{{پایان شعر}}		{{ب\|عطار گریزان است از صحبت نا اهلان\|گر عین عیان خواهید از خلق بپرهیزید}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۳۷۷		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۳۷۷</ref>

	{{شعر}}{{ب\|ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش\|بر در دل روز و شب منتظر یار باش}}		{{شعر}}{{ب\|ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش\|بر در دل روز و شب منتظر یار باش}}
خط ۵۵۶:		خط ۵۵۶:

	{{ب\|گر دل و جان تو را در بقا آرزوست\|دم مزن و در فنا همدم عطار باش}}{{پایان شعر}}		{{ب\|گر دل و جان تو را در بقا آرزوست\|دم مزن و در فنا همدم عطار باش}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۴۱۸		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۴۱۸</ref>

	{{شعر}}{{ب\|عقل کجا پی برد شیوه‌ی سودای عشق\|باز نیابی به عقل سر معمای عشق}}		{{شعر}}{{ب\|عقل کجا پی برد شیوه‌ی سودای عشق\|باز نیابی به عقل سر معمای عشق}}
خط ۵۷۹:		خط ۵۷۹:

	{{ب\|تا دل عطار یافت پرتو این آفتاب\|گشت ز عطار سیر، رفت به صحرای عشق}}{{پایان شعر}}		{{ب\|تا دل عطار یافت پرتو این آفتاب\|گشت ز عطار سیر، رفت به صحرای عشق}}{{پایان شعر}}
	~~غزل شماره‌ی ۴۴۹~~		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۴۴۹</ref>

	~~{{شعر}}{{ب\|جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد\|رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|جولانگه جلالت در کوی دل نباشد\|جلوه گه جمالت در چشم و جان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|سودای زلف و خالت در هر خیال ناید\|اندیشهٔ وصالت جز در گمان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|در دل چو عشقت آمد سودای جان نماند\|در جان چو مهرت افتد عشق روان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|پیغام خستگانت در کوی تو که آرد\|کانجا ز عاشقانت باد وزان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|دل کز تو بوی یابد در گلستان نپوید\|جان کز تو رنگ گیرد خود در جهان نگنجد}}~~
	~~{{ب\|آن دم که عاشقان را نزد تو بار باشد\|مسکین کسی که آنجا در آستان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد\|وانگه در آشیانت خود یک زمان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|جان داد دل که روزی در کوت جای یابد\|نشناخت او که آخر جای چنان نگنجد}}~~
	~~{{ب\|آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید\|عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد}}{{پایان شعر}}~~<ref ~~name=":8"~~>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ~~۱۶۷~~</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	<references />		<references />

Khosro در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۰۱

2020-03-10T17:01:20Z

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۰۲

2020-03-10T16:02:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۰۲
خط ۴۵۰:		خط ۴۵۰:

	== مرگ عطار نیشابوری ==		== مرگ عطار نیشابوری ==
			[[پرونده:مجسمه عطار ن.JPG\|جایگزین=تندیس عطار نیشابوری\|بندانگشتی\|250x250پیکسل\|تندیس عطار نیشابوری]]
	ماجرای مرگ شیخ عطار نیشابوری از غم‌انگیزترین رویدادهای روزگار است که در روان خواننده اثری دردناک دارد. راویان و تذکره‌نویسان در باره‌ی مرگ عطار نیشابور نوشته‌اند که پس از تسلط چنگیزخان مغول بر شهرهای خراسان، عطار نیز به دست مغول‌ها اسیر گشت. یک سرباز مغول می‌خواست عطار نیشابوری را بکشد، شخصی گفت که این پیرمرد را نکُش تا به خون‌بهای او هزار درهم بدهم. عطار گفت: مفروش که بهتر از این مرا خواهند خرید. پس از ساعتی شخص دیگری گفت: این پیر را نکُش که به خون‌بهای او یک کیسه کاه تورا خواهم داد. عطار گفت: بفروش که بیش از این نمی‌ارزم. سرباز مغول از گفته‌ی عطار خشم‌گین شد؛ و او را به‌قتل رساند.<ref name=":6" />		ماجرای مرگ شیخ عطار نیشابوری از غم‌انگیزترین رویدادهای روزگار است که در روان خواننده اثری دردناک دارد. راویان و تذکره‌نویسان در باره‌ی مرگ عطار نیشابور نوشته‌اند که پس از تسلط چنگیزخان مغول بر شهرهای خراسان، عطار نیز به دست مغول‌ها اسیر گشت. یک سرباز مغول می‌خواست عطار نیشابوری را بکشد، شخصی گفت که این پیرمرد را نکُش تا به خون‌بهای او هزار درهم بدهم. عطار گفت: مفروش که بهتر از این مرا خواهند خرید. پس از ساعتی شخص دیگری گفت: این پیر را نکُش که به خون‌بهای او یک کیسه کاه تورا خواهم داد. عطار گفت: بفروش که بیش از این نمی‌ارزم. سرباز مغول از گفته‌ی عطار خشم‌گین شد؛ و او را به‌قتل رساند.<ref name=":6" />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۲۴۹:		خط ۲۴۹:

	{{ب\|گفت من می‌جویمش هرجا که هست\|بو که یک‌دم آرمش جایی به دست}}{{پایان شعر}}		{{ب\|گفت من می‌جویمش هرجا که هست\|بو که یک‌دم آرمش جایی به دست}}{{پایان شعر}}
	در اندیشه‌ی عرفانی عطار نیشابوری، متعلق و تجلی‌های عشق، نزد همه‌ی انسان‌ها، یک‌سان و برابر نیست، زیرا هر کس بنابر دل‌بسته‌گی‌ها و دل‌داده‌گی‌هایش، معشوق و دل‌بر و حسب حالی ویژه دارد:{{شعر}}{{ب\|سیر هر کس تا کمال وی بود\|قرب هر کس حسب حال وی بود}}		در اندیشه‌ی عرفانی عطار نیشابوری، متعلق و تجلی‌های عشق، نزد همه‌ی انسان‌ها، یک‌سان و برابر نیست، زیرا هر کس بنابر دل‌بسته‌گی‌ها و دل‌داده‌گی‌هایش، معشوق و دل‌بر و حسب حالی ویژه دارد:{{شعر}}{{ب\|سیر هر کس تا کمال وی بود\|قرب هر کس حسب حال وی بود}}

	{{ب\|گر بپرد پشه چندانی که هست\|کی کمال صرصرش آید به دست}}		{{ب\|گر بپرد پشه چندانی که هست\|کی کمال صرصرش آید به دست}}
خط ۲۶۹:		خط ۲۶۹:
	{{ب\|زشهوت در گذر چون نیست مطلوب\|که اصل جمله محبوب است محبوب}}		{{ب\|زشهوت در گذر چون نیست مطلوب\|که اصل جمله محبوب است محبوب}}

	{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}}		{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}} عطار نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:
	عطار نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:
	تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود		تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۱۱
خط ۴۸۸:		خط ۴۸۸:

	{{ب\|آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید\|عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد}}{{پایان شعر}}		{{ب\|آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید\|عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد}}{{پایان شعر}}
	<ref name=":8" />		<ref name=":8">دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۱۶۷</ref>

	{{شعر}}{{ب\|عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت\|مرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت}}		{{شعر}}{{ب\|عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت\|مرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت}}
خط ۵۰۵:		خط ۵۰۵:

	{{ب\|بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد\|کفر و ایمانش نماند و مؤمن و کافر بسوخت}}{{پایان شعر}}		{{ب\|بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد\|کفر و ایمانش نماند و مؤمن و کافر بسوخت}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۲۲		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۲۲</ref>

	{{شعر}}{{ب\|هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد\|مقتدای عالم آمد پیشوای انس و جان شد}}		{{شعر}}{{ب\|هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد\|مقتدای عالم آمد پیشوای انس و جان شد}}
خط ۵۲۶:		خط ۵۲۶:

	{{ب\|تا خلاصی یافت عطار از میان این دو دریا\|غرقه‌ی دریای دیگر گشت و دایم کامران شد}}{{پایان شعر}}		{{ب\|تا خلاصی یافت عطار از میان این دو دریا\|غرقه‌ی دریای دیگر گشت و دایم کامران شد}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۲۵۷		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۲۵۷</ref>

	{{شعر}}{{ب\|هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید\|یاران موافق را از خواب برانگیزید}}		{{شعر}}{{ب\|هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید\|یاران موافق را از خواب برانگیزید}}
خط ۵۴۱:		خط ۵۴۱:

	{{ب\|عطار گریزان است از صحبت نا اهلان\|گر عین عیان خواهید از خلق بپرهیزید}}{{پایان شعر}}		{{ب\|عطار گریزان است از صحبت نا اهلان\|گر عین عیان خواهید از خلق بپرهیزید}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۳۷۷		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۳۷۷</ref>

	{{شعر}}{{ب\|ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش\|بر در دل روز و شب منتظر یار باش}}		{{شعر}}{{ب\|ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش\|بر در دل روز و شب منتظر یار باش}}
خط ۵۵۶:		خط ۵۵۶:

	{{ب\|گر دل و جان تو را در بقا آرزوست\|دم مزن و در فنا همدم عطار باش}}{{پایان شعر}}		{{ب\|گر دل و جان تو را در بقا آرزوست\|دم مزن و در فنا همدم عطار باش}}{{پایان شعر}}
	غزل شماره ۴۱۸		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۴۱۸</ref>

	{{شعر}}{{ب\|عقل کجا پی برد شیوه‌ی سودای عشق\|باز نیابی به عقل سر معمای عشق}}		{{شعر}}{{ب\|عقل کجا پی برد شیوه‌ی سودای عشق\|باز نیابی به عقل سر معمای عشق}}
خط ۵۷۹:		خط ۵۷۹:

	{{ب\|تا دل عطار یافت پرتو این آفتاب\|گشت ز عطار سیر، رفت به صحرای عشق}}{{پایان شعر}}		{{ب\|تا دل عطار یافت پرتو این آفتاب\|گشت ز عطار سیر، رفت به صحرای عشق}}{{پایان شعر}}
	~~غزل شماره‌ی ۴۴۹~~		<ref>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ۴۴۹</ref>

	~~{{شعر}}{{ب\|جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد\|رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|جولانگه جلالت در کوی دل نباشد\|جلوه گه جمالت در چشم و جان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|سودای زلف و خالت در هر خیال ناید\|اندیشهٔ وصالت جز در گمان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|در دل چو عشقت آمد سودای جان نماند\|در جان چو مهرت افتد عشق روان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|پیغام خستگانت در کوی تو که آرد\|کانجا ز عاشقانت باد وزان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|دل کز تو بوی یابد در گلستان نپوید\|جان کز تو رنگ گیرد خود در جهان نگنجد}}~~
	~~{{ب\|آن دم که عاشقان را نزد تو بار باشد\|مسکین کسی که آنجا در آستان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد\|وانگه در آشیانت خود یک زمان نگنجد}}~~

	~~{{ب\|جان داد دل که روزی در کوت جای یابد\|نشناخت او که آخر جای چنان نگنجد}}~~
	~~{{ب\|آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید\|عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد}}{{پایان شعر}}~~<ref ~~name=":8"~~>دیوان عطار نیشابوری - غزل شماره ~~۱۶۷~~</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	<references />		<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۱۴
خط ۲۶۶:		خط ۲۶۶:
	{{ب\|زشهوت در گذر چون نیست مطلوب\|که اصل جمله محبوب است محبوب}}		{{ب\|زشهوت در گذر چون نیست مطلوب\|که اصل جمله محبوب است محبوب}}

	{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}}		{{ب\|اگر کشته شوی در راه او زار\|بسی زان به که در شهوت گرفتار}}{{پایان شعر}}عطار نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:
	عطار نیشابوری با نگرشی متفاوت از بسیاری از عرفا وجه تمایز آدمی و ملائک را عشق نمی‌داند. چرا که به عقیده‌ی او، فرشته‌گان نیز پس از سجده بر آدم، وجودشان به‌عشق آغشته گشت و دانند که عشق چیست:

	تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود		تا ملک کردند آدم را سجود عشقشان یک ذره آمد در وجود
خط ۲۸۸:		خط ۲۸۷:
	{{ب\|گر نگشتی نقش پر او عیان\|این همه غوغا نبودی در جهان}}		{{ب\|گر نگشتی نقش پر او عیان\|این همه غوغا نبودی در جهان}}

	{{ب\|این همه آثار صنع از فَر اوست\|جمله انمودار نقش پَر اوست}}{{پایان شعر}}		{{ب\|این همه آثار صنع از فَر اوست\|جمله انمودار نقش پَر اوست}}{{پایان شعر}}موضوع دیگر، مرتبت عقل و عشق در مجموعه‌ی آثار عطار نشابوری است که هرجا که از قلم‌رو معشوق سخن به میان می‌آید، عقل در آن‌جا تحقیر می‌شود. در این قلم‌رو عقل دود است و عشق آتش، چنان‌که عطار خود می‌گوید: {{شعر}}{{ب\|ماهی از دریا چو به صحرا فتد\|می‌تپد تا بوک در دریا فتد}}
	موضوع دیگر، مرتبت عقل و عشق در مجموعه‌ی آثار عطار نشابوری است که هرجا که از قلم‌رو معشوق سخن به میان می‌آید، عقل در آن‌جا تحقیر می‌شود. در این قلم‌رو عقل دود است و عشق آتش، چنان‌که عطار خود می‌گوید:
	{{شعر}}{{ب\|ماهی از دریا چو به صحرا فتد\|می‌تپد تا بوک در دریا فتد}}

	{{ب\|عشق این‌جا آتش است و عقل دود\|عشق کامد در گریزد عقل زود}}{{پایان شعر}}		{{ب\|عشق این‌جا آتش است و عقل دود\|عشق کامد در گریزد عقل زود}}{{پایان شعر}}
خط ۳۱۱:		خط ۳۰۸:
	{{ب\|عقل اگر از خمر، ناپیدا شود\|کی به سرّ امر قل بینا شود}}		{{ب\|عقل اگر از خمر، ناپیدا شود\|کی به سرّ امر قل بینا شود}}

	{{ب\|عقل را قل باید و امر خدای\|تا شود هم رهبر و هم رهنمای}}{{پایان شعر}}		{{ب\|عقل را قل باید و امر خدای\|تا شود هم رهبر و هم رهنمای}}{{پایان شعر}}و باز در جای دیگر گوید:{{شعر}}{{ب\|مرد دین شو محرم اسرار گرد\|وز خیال فلسفی بیزار گرد}}
	و در جای دیگر گوید:

	{{شعر}}{{ب\|مرد دین شو محرم اسرار گرد\|وز خیال فلسفی بیزار گرد}}

	{{ب\|نیست از شرع نبی هاشمی\|دورتر از فلسفی یک آدمی}}		{{ب\|نیست از شرع نبی هاشمی\|دورتر از فلسفی یک آدمی}}
خط ۳۳۲:		خط ۳۲۶:
	گرمرد رهی میان خون باید رفت از پای فتاده سرنگون باید رفت		گرمرد رهی میان خون باید رفت از پای فتاده سرنگون باید رفت

	تو پای به راه در نه وهیج مپرس خود راه بگویدت که چون باید رفت<ref name=":7">سیمای آزادی</ref>		تو پای به راه در نه وهیج مپرس خود راه بگویدت که چون باید رفت<ref name=":7">سیمای آزادی</ref>

	== داستان دیوانگان در اشعار عطار ==		== داستان دیوانگان در اشعار عطار ==
خط ۳۳۹:		خط ۳۳۳:
	زان که گر تو عاقل آیی سوی من رنج بسیاری خوری در کوی من		زان که گر تو عاقل آیی سوی من رنج بسیاری خوری در کوی من

	لیک اگر دیوانه آیی در شمار هیچ‌کس را با تو نبود هیچ کار<ref name=":5" />		لیک اگر دیوانه آیی در شمار هیچ‌کس را با تو نبود هیچ کار<ref name=":5" />

	با بررسی چند نونه از داستان دیوانگان عطار نیشابوری، می‌توان دریافت که این دیوانگان بیش‌تر در قبرستان‌ها و بر سر گورها، در ویرانه‌ها و گریزان از مردم، سوار بر چوب، آئینه به‌دست، بر روی پل و معابر دیده می‌شوند. حال باید دید که این اماکن چه رموزی را در دیوانگان عطار تداعی می‌نمایند. گورستان نماد و رمز این است که سرانجام کشتی تن خواهد شکست؛ و انسان چون به این نقطه رسد کار او تسلیم است و جز تسلیم چاره‌ای ندارد. گورستان نقطه‌ی جدا شدن روح و جان از جسم و تعلقات مادی است. این مرحله، برای دیوانه‌ی عطار نیشابوری، مرحله‌ای با ارزش و دوست داشتنی است. چرا که جان او که از تعلقات مادی به دور بوده است، فقط در این مرحله است که به سوی جانان پرواز خواهد کرد. دیوانه‌ی عطار معتقد است حتی از قبرستان به سوی شهر رفتن، کار بیهوده ای است؛ چرا که سبب درازی راه و مسیر بازگشت خواهد شد. مگر نه این است که عاقبت این‌جا باید برگشت و مگر نه این است که تنها این نقطه، سکوی پرواز به سوی جانان است. دیوانه‌ی عطار نیشابوری به‌دور از تعلقات و وابستگی‌های دنیوی، در این نقطه منتظر نشسته است.		با بررسی چند نونه از داستان دیوانگان عطار نیشابوری، می‌توان دریافت که این دیوانگان بیش‌تر در قبرستان‌ها و بر سر گورها، در ویرانه‌ها و گریزان از مردم، سوار بر چوب، آئینه به‌دست، بر روی پل و معابر دیده می‌شوند. حال باید دید که این اماکن چه رموزی را در دیوانگان عطار تداعی می‌نمایند. گورستان نماد و رمز این است که سرانجام کشتی تن خواهد شکست؛ و انسان چون به این نقطه رسد کار او تسلیم است و جز تسلیم چاره‌ای ندارد. گورستان نقطه‌ی جدا شدن روح و جان از جسم و تعلقات مادی است. این مرحله، برای دیوانه‌ی عطار نیشابوری، مرحله‌ای با ارزش و دوست داشتنی است. چرا که جان او که از تعلقات مادی به دور بوده است، فقط در این مرحله است که به سوی جانان پرواز خواهد کرد. دیوانه‌ی عطار معتقد است حتی از قبرستان به سوی شهر رفتن، کار بیهوده ای است؛ چرا که سبب درازی راه و مسیر بازگشت خواهد شد. مگر نه این است که عاقبت این‌جا باید برگشت و مگر نه این است که تنها این نقطه، سکوی پرواز به سوی جانان است. دیوانه‌ی عطار نیشابوری به‌دور از تعلقات و وابستگی‌های دنیوی، در این نقطه منتظر نشسته است.
خط ۴۳۳:		خط ۴۲۷:
	شیخ بهایی در کتاب معروف خود کشکول، این واقعه را چنین تعریف می‌کند که وقتی لشکر تاتار به نیشابور رسید، اهالی نیشابور را قتل‌عام کردند و ضربت شمشیری توسط یکی از مغولان بر دوش شیخ عطار خورد که شیخ با همان ضربت از دنیا رفت؛ و نقل کرده‌اند که چون خون از زخمش جاری شد عطار دانست که مرگش نزدیک است. با خون خود بر دیوار این رباعی را نوشت:		شیخ بهایی در کتاب معروف خود کشکول، این واقعه را چنین تعریف می‌کند که وقتی لشکر تاتار به نیشابور رسید، اهالی نیشابور را قتل‌عام کردند و ضربت شمشیری توسط یکی از مغولان بر دوش شیخ عطار خورد که شیخ با همان ضربت از دنیا رفت؛ و نقل کرده‌اند که چون خون از زخمش جاری شد عطار دانست که مرگش نزدیک است. با خون خود بر دیوار این رباعی را نوشت:

	در کوی تو رسم سرفرازی این است مستان تو را کمینه بازی این است		در کوی تو رسم سرفرازی این است مستان تو را کمینه بازی این است

	برخی سال کشته شدن عطار نیشابوری را ۶۳۲ هجری – قمری، دانسته‌اند؛ و برخی دیگر ~~سلا~~ ۶۲۷،<ref name=":0" />		برخی سال کشته شدن عطار نیشابوری را ۶۳۲ هجری – قمری، دانسته‌اند؛ و برخی دیگر سال ۶۲۷،<ref name=":0" />
	[[پرونده:مرقد عطار1.JPG\|جایگزین=مرقد عطار نیشابوری\|بندانگشتی\|200x200پیکسل\|مرقد عطار نیشابوری]]		[[پرونده:مرقد عطار1.JPG\|جایگزین=مرقد عطار نیشابوری\|بندانگشتی\|200x200پیکسل\|مرقد عطار نیشابوری]]
	برخی نیز گفته‌اند که عطار نیشابوری در سال ۶۱۸ یا ۶۱۹ و یا ۶۲۶ کشته شده است.<ref name=":1" />		برخی نیز گفته‌اند که عطار نیشابوری در سال ۶۱۸ یا ۶۱۹ و یا ۶۲۶ کشته شده است.<ref name=":1" />
خط ۴۴۵:		خط ۴۳۹:

	== گزیده‌ای از دیوان عطار نیشابوری ==		== گزیده‌ای از دیوان عطار نیشابوری ==
	~~عزل شماره ۱۶۷~~
	[[پرونده:گزیده.jpg\|جایگزین=گزیده‌ی دیوان عطار نیشابوری\|بندانگشتی\|295x295پیکسل\|گزیده‌ی دیوان عطار نیشابوری]]		[[پرونده:گزیده.jpg\|جایگزین=گزیده‌ی دیوان عطار نیشابوری\|بندانگشتی\|295x295پیکسل\|گزیده‌ی دیوان عطار نیشابوری]]
	{{شعر}}{{ب\|جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد\|رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد}}		{{شعر}}{{ب\|جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد\|رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد}}