طرح شورای ملی مقاومت دربارهٌ «رابطهٌ دولت موقت جمهوری دموکراتیک اسلامی ایران با دین و مذهب»

از ایران پدیا
پرش به: ناوبری، جستجو
پرچم شیر و خورشید نشان شورای ملی مقاومت ایران
پرچم شیر و خورشید نشان شورای ملی مقاومت ایران

طرح شورای ملی مقاومت دربارهٔ «رابطهٔ دولت موقت جمهوری دموکراتیک اسلامی ایران با دین و مذهب» یکی از طرح‌های شورای ملی مقاومت ایران برای ایران پس از سرنگونی رژیم ولایت فقیه است. این طرح پاسخی است به ظلم و اجحاف این رژیم به تمامی ایرانیان به ویژه اقلیت‌های مذهبی و نیروهای لائیک؛ که همواره مورد تبعیض و بی عدالتی قرار گرفته‌اند.

این طرح شامل یک مقدمه و ۴بند است که در ۲۱ آبان ۱۳۶۴ به تصویب شورای ملی مقاومت ایران رسیده‌است. در این طرح نحوهٔ نگرش شورای ملی مقاومت به موضوع دین و رابطهٔ آن با دولت پرداخته شده و الگویی برای ایران فردا را ترسیم می‌کند.

محتویات

null نهفتن

مقدمهٔ طرح[ویرایش | ویرایش مبدأ]

بااعتقاد به حاکمیت ملی، که از طریق اعمال ارادهٔ آزاد شهروندان تحقق می‌یابد، و عزم راسخ در براندازی رژیم خمینی، که بر استبداد دینی و ارتجاع مذهبی استوار است،

با اعتقاد به آرای عمومی به عنوان اساس مشروعیت نظام آیندهٔ کشور،

با تأکید بر «تساوی حقوق سیاسی و اجتماعی همهٔ آحاد ملت» و ملغی‌شناختن «همهٔ امتیازات جنسی و قومی و عقیدتی»(۱) و برابری همهٔ شهروندان در مقابل قانون، صرفنظر از اعتقاداتشان،

با تأکید برتضمین «حقوق فردی و اجتماعی مردم مصرّح در اعلامیهٔ جهانی حقوق‌بشر»، (۲) از جمله حق آزادی ادیان و مذاهب و منع هرگونه تفتیش عقیده که لازمهٔ حفظ شئون و حیثیات انسانی است،

با تصریح براین نکته که ضمن احترام به همهٔ ادیان ومذاهب، هیچ دین و مذهبی را، به هیچ عنوان، دارای حق و امتیاز ویژه‌ای نمی‌شناسد و تبعیض در میان پیروان ادیان و مذاهب گوناگون را مردود می‌شمارد.

رابطهٔ دولت موقت جمهوری دموکراتیک اسلامی ایران با دین و مذهب را در چارچوب برنامهٔ دولت موقت و مصوبات قبلی این شورا به شرح زیر مشخص می‌کند:

بندهای طرح[ویرایش | ویرایش مبدأ]

۱ ـ اعمال هرگونه تبعیض در مورد پیروان ادیان و مذاهب مختلف در برخورداری از حقوق فردی و اجتماعی ممنوع است. هیچ‌یک از شهروندان به دلیل اعتقاد یا عدم اعتقاد به یک دین یا مذهب در امر انتخاب‌شدن، انتخاب‌کردن، استخدام، تحصیل، قضاوت و دیگر حقوق فردی و اجتماعی مزیت یا محرومیتی نخواهد داشت.

۲ ـ هرگونه آموزش اجباری مذهبی و عقیدتی و اجبار به انجام یا ترک آداب و سنتهای مذهبی ممنوع است. حق آموزش، تبلیغ و برگزاری آزادانهٔ آداب و سنتهای تمامی ادیان و مذاهب و احترام و امنیت همه‌ی‌اماکن متعلق به آنها تضمین می‌شود.

۳ ـ صلاحیت مقامهای قضایی ناشی از موقعیت مذهبی و عقیدتی آنان نیست و قانونی که ناشی از مرجع قانونگذاری کشور نباشد، رسمّیت و اعتبار نخواهد داشت.

با الغای مقررات قصاص و حدود و تعزیرات و دیات رژیم ضدبشری خمینی و با انحلال دادگاه‌ها و دادسراهای به‌اصطلاح انقلاب اسلامی و محاکم شرع، که در ردیف وظایف مبرم دولت موقت است، امر دادرسی، اعم از تعقیب جرایم و رسیدگی به کلیهٔ دعاوی، در نظام واحد قضایی جمهوری، بر اساس موازین شناخته‌شدهٔ حقوقی و مطابق قانون انجام می‌شود.

۴ ـ تفتیش عقیده و دین و مذهب توسط مراجع دولتی و مؤسسات عمومی وابسته به دولت به هر عنوان ممنوع است.

طرح حاضر در یک مقدمه و ۴ماده در جلسهٔ ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۶۴ شورای ملی مقاومت به اتفاق آرا به تصویب رسید.

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. پرش به بالا به:۱٫۰ ۱٫۱ وبسایت شورای ملی مقاومت ایران