کاربر:Khosro/صفحه تمرین2: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۱۰: / خط ۱۰: @@
 {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
 | نام = حسین پژمان بختیاری
-| تصویر = پژمان بختیاری2.jpg
+| تصویر = پژمان بختیاری - ۲.jpg
 | توضیح تصویر = حسین پژمان بختیاری؛ شاعر، مترجم و محقق معاصر ایرانی
 | نام اصلی =
@@ خط ۹۴: / خط ۹۴: @@
 کس جای در این کلبه ویرانه ندارد
-دل را به کف هر که نهم باز پس آرد
+دل را بکف هر که نهم باز پس آرد
 کس تاب نگهداری دیوانه ندارد
-چندین تن جور و جفا بار کشیدند
+دربزم جهان جز دل حسرت کش ما نیست
-در کوی تو کس این همه آزار ندارد
+آن شمع که میسوزد و پروانه ندارد
-دل بسته زلف تو شد از سر ننگی
+دل خانه عشقست خدا را به که گویم
-زیرا که بدین خوب اسفسار ندارد
+کارایشی از عشق کس این خانه ندارد
-بیچاره دل در قفس زلف تو بیند
+گفتم مه من! از چه تو در دام نیفتی؟
-زان خم شکن طره طرار ندارد
+گفتا چه کنم دام شما دانه ندارد
-دل هست و دریغا که بجز حسرت و دردی
+ای آه مکش زحمت بیهوده که تاثیر
-در کوی تو ما را دگر افکار ندارد
+راهی بحریم دل جانانه ندارد
-زین درگه امید دریغ آرزو دل
+در انجمن عقل فروشان ننهم پای
-کس دخل بدین درگه حیفبار ندارد
+دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد
-دل رفت و ندید آن رخ دلجوی نگارین
+تا چند کنی قصه ز اسکندر و دارا
-کس بخت بدین گونه دل آزار ندارد
+ده روزه عمر این همه افسانه ندارد
-دل هست و دریغا که به جز حسرت و دردی
+از شاه و گدا هر که در این میکده ره یافت
-در کوی تو ما را دگر افکار ندارد <ref name=":1" />
+جز خون دل خویش به پیمانه ندارد <ref name=":1" />
 <nowiki>***</nowiki>
-اگر ایران به جز ویران‌سرا نیست
+اگر ايران به جز ويران‌سرا نيست،
-من این ویران‌سرا را دوست دارم
+من اين ويران‌سرا را دوست دارم
-اگر تاریخ ما افسانه رنگ است
+اگر تاريخ ِ ما افسانه‌ رنگ است،
-من این افسانه ها را دوست دارم
+من اين افسانه‌ها را دوست دارم
-نوای نای ما گر جانگداز است
+نوای ِ نای ِ ما گر جان‌گداز است،
-من این نای و نوا را دوست دارم
+من اين نای و نوا را دوست دارم
-اگر آب و هوایش دلنشین نیست
+اگر آب و هوايش دل‌نشين نيست،
-من این آب و هوا را دوست دارم
+من اين آب و هوا را دوست دارم
-به شوق خار صحراهای خشکش
+به شوق ِ خار ِ صحراهای ِ خشکش،
-من این فرسوده پا را دوست دارم
+من اين فرسوده‌پا را دوست دارم
-من این دلکش زمین را خواهم از جان
+من اين دل‌کش زمين را خواهم از جان
-من این روشن سما را دوست دارم
+من اين روشن‌سما را دوست دارم
-اگر بر من ز ایرانی رود زور
+اگر بر من ز ايراني رود زور،
-من این زور آزما را دوست دارم
+من اين زورآزما را دوست دارم
-اگر آلوده دامانید اگر پاک
+اگر آلوده ‌دامانيد، اگر پاک!
-من ای مردم شما را دوست دارم <ref name=":3" />
+من ای مردم، شما را دوست دارم !
+<ref name=":3" />
+<nowiki>***</nowiki>
+دودکش ها بر فراز بام ها
+هر نفس آهی زِ دل بر می‌کشند
+وز دهانِ قیرگونشان دودها
+زاغ‌وش بر آسمان پر می‌کشند
 <nowiki>***</nowiki>
-دودکش‌ها بر فراز بام‌ها
+رنگِ این سرخ است و رنگِ آن کبود
-هر نفس آهی ز دل برمی‌کشند
+دودِ این تیره‌ست و دودِ آن سپید
-دودشان از سوز جان‌ها زاده است
+با زبانی بی‌زبان این دودها
-آتشین آه زمینیان را می‌رسانند
+نغمه ها دارند و نتوانی شنید
-بر فراز ابرها با بادها همدم
+<nowiki>*</nowiki> * *
-می‌روند آهسته آهسته به بالا
+آن یکی از پهن خوانِ مُنعمان
-تا به جایی می‌رسند کز آن بلندتر نیست
+داستانِ عزّ و ناز آرَد تو را
-باز می‌گردند به پستی سوی دنیا
+وین یکی از مطبخِ بیچارگان
-باز می‌گردند به پستی سوی دنیا <ref name=":0" />
+قصه‌ی فقر و نیاز آرَد تو را
-<nowiki>***</nowiki>
+<nowiki>*</nowiki> * *
+این یکی گوید در آن بُستان سرا
+گربه و سگ هم به ناز آموخته‌ست
+آن یکی گوید درین ویرانه جای
+کودکان را جان ز حسرت سوخته‌ست
+<nowiki>*</nowiki> * *
+آن یکی گوید در آن خرّم بهشت
+عالمی شادی نگر، مستی ببین
-آتشی در سینه دارم جاودانی
+این یکی گوید در این ماتمکده
-عمر من مرگ است نامش زندگانی
+معنیِ فقر و تهی‌دستی ببین
-رحم کن ای عشق ویران ساز جاوید
+<nowiki>*</nowiki> * *
-زین تن خاکی دریغ آید جوانی
+نی غلط گفتم غلط کان دودها
-مست و مخمورم ولی در کوی نسیان
+زآن همه فقر و غنا دلخسته‌اند
-می ز اندوه دل تنگی چشیدم
+از درونِ تیره جانان قصه ها
-با تن خسته و با جان فسرده
+بر زبان و لب ها بسته‌اند
-ناله ها کردم ولی نالید نالیدم
+<nowiki>*</nowiki> * *
-در غم عشقی اسیرم کاو اسیر است
+بسته گوش و بسته لب خاموش و نرم
-در غم عشقی اسیرم کاو اسیر است
+درهم آمیزند و ناپیدا شوند
-با تن خسته و با جان فسرده
+زین نواها گوشِ چرخ آکنده است
-ناله ها کردم ولی نالید نالیدم <ref name=":2" />
+پس چرا این دودها گویا شوند؟ا <ref name=":0" />
 <nowiki>***</nowiki>
-طفلکی بودم که مادر خواست بی‌یاور مرا
+آتشی در سینه دارم جاودانی
+عمر من مرگی است نامش زندگانی
+رحمتی كن كز غمت جان می‌سپارم
+بیش از این من طاقت هجران ندارم
+كی نهی بر سرم پای ای پری! از وفاداری
+شد تمام اشک من بس در غمت كرده‌ام زاری
+نوگلی زیبا بود حُسن و جَوانی
+عطر آن گُل رحمت است و مهربانی
+ناپسندیده بود دل شكستن
-رفت در نه سالگی سایه پدر از سر مرا
+رشته الفت و یاری گسستن
-بی پدر ماندم و بی مادر و بی خواهر و برادر
+كی كنی ای پری! ترک ستم‌گری
-بی کس و بی یار و بی همدم ز روزی کز مادر زادم
+می‌فكنی نظری آخر به چشم ژاله بارم
-بی کس و بی یار و بی همدم ز روزی کز مادر زادم <ref name=":4" />
+گرچه ناز دلبران دل تازه دارد
-<nowiki>***</nowiki>
+ناز هم بر دل من اندازه دارد
+ای تو گر ترحمی نمی‌كنی بر حال زارم
+جز دمی كه بگذرد كه بگذرد از چاره كارم
+دامنت كه بر سرم گذر كنی به رحمت اما
-تا رهرو عدم شد جسم شکسته ما
+آن زمان كه بر كشد گیاه غم سر از مزارم
-آسایشی عجب یافت اندام خسته ما
+از نظرهای تو بی‌مهری عیان است
-ما را که عمر در رنج و غم بگذشت
+جان‌ گداز است آن نظر که آرام جان است
-این مرگ بود آسایش جاوید ما
+سیل اشکم با زبان بی‌زبانی
-این مرگ بود آسایش جاوید ما <ref name=":5" />
+با تو گوید راز عشقم گرچه دانی <ref name=":2" />
 == منابع: ==