احمد بن بلا/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
حذف نکات اضافی
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۱: خط ۳۱:


<nowiki>== زندگی اولیه و پیوستن به جنبش استقلال ==</nowiki>
<nowiki>== زندگی اولیه و پیوستن به جنبش استقلال ==</nowiki>
احمد بن بلا در ۲۵ دسامبر ۱۹۱۶ در شهر مغنیه (نزدیک مرز مراکش) در الجزایر تحت استعمار فرانسه متولد شد. خانواده‌اش کشاورزان متوسط‌الحالی بودند و پدرش در جنگ جهانی اول برای فرانسه جنگیده و زخمی شده بود. بن بلا تحصیلات ابتدایی را در مدرسه فرانسوی گذراند و با تبعیض نژادی استعماری از نزدیک آشنا شد. در جوانی، برای تأمین معاش خانواده، فوتبال حرفه‌ای بازی کرد و به عنوان بازیکن باشگاه المپیک مارسی شناخته می‌شد، اما به دلیل تبعیض، از ادامه فوتبال منصرف گردید.<ref>Alistair Horne, A Savage War of Peace: Algeria 1954-1962 (New York: NYRB Classics, 2006), 124-128.</ref>
احمد بن بلا در ۲۵ دسامبر ۱۹۱۶ در شهر مغنیه (نزدیک مرز مراکش) در الجزایر تحت استعمار فرانسه متولد شد. خانواده‌اش کشاورزان متوسط‌الحالی بودند و پدرش در جنگ جهانی اول برای فرانسه جنگیده و زخمی شده بود. بن بلا تحصیلات ابتدایی را در مدرسه فرانسوی گذراند و با تبعیض نژادی استعماری از نزدیک آشنا شد. در جوانی، برای تأمین معاش خانواده، فوتبال حرفه‌ای بازی کرد و به عنوان بازیکن باشگاه المپیک مارسی شناخته می‌شد، اما به دلیل تبعیض، از ادامه فوتبال منصرف گردید.<ref>Alistair Horne, A Savage War of Peace: Algeria 1954-1962 (New York: NYRB Classics, 2006), 124-128.</ref>


خط ۴۶: خط ۴۷:


<nowiki>== دوران ریاست جمهوری و سیاست‌های داخلی-خارجی ==</nowiki>
<nowiki>== دوران ریاست جمهوری و سیاست‌های داخلی-خارجی ==</nowiki>
پس از استقلال الجزایر در ژوئیه ۱۹۶۲، احمد بن بلا به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد و در سپتامبر ۱۹۶۳ به ریاست جمهوری رسید. او الجزایر را به نظام تک‌حزبی تحت جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) هدایت کرد و سیاست‌های سوسیالیستی رادیکال را پیش برد. مهم‌ترین اقدام بن بلا، اصلاحات ارضی گسترده بود که زمین‌های فرانسویان فراری و مالکان بزرگ را ملی کرد و میان کشاورزان فقیر توزیع نمود. او همچنین صنایع کلیدی، بانک‌ها و معادن را ملی کرد و "خودگردانی سوسیالیستی" (autogestion) را در کارخانه‌ها و مزارع پیاده کرد تا قدرت را به کارگران بسپارد.<ref>John Ruedy, Modern Algeria: The Origins and Development of a Nation (Bloomington: Indiana University Press, 2005), 198-215.</ref>در سیاست خارجی، بن بلا الجزایر را به جنبش عدم تعهد پیوست داد و به حامی سرسخت جنبش‌های آزادی‌بخش جهانی تبدیل شد. او روابط نزدیک با جمال عبدالناصر مصر، فیدل کاسترو کوبا و چه گوارا برقرار کرد و الجزیره را به "مکه انقلابیون" تبدیل نمود. بن بلا از مقاومت فلسطین، ویتنام و آفریقای جنوبی حمایت کرد و کنفرانس‌های ضداستعماری در الجزایر برگزار نمود.<ref>Alistair Horne, A Savage War of Peace: Algeria 1954-1962 (New York: NYRB Classics, 2006), 532-545.</ref>با این حال، حکومت بن بلا با چالش‌های داخلی مواجه بود: اقتصاد جنگ‌زده، بیکاری گسترده و اختلافات درون FLN. او تلاش کرد قدرت ارتش را محدود کند، اما این سیاست با مقاومت هواری بومدین (وزیر دفاع و فرمانده ارتش) روبرو شد.
پس از استقلال الجزایر در ژوئیه ۱۹۶۲، احمد بن بلا به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد و در سپتامبر ۱۹۶۳ به ریاست جمهوری رسید. او الجزایر را به نظام تک‌حزبی تحت جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) هدایت کرد و سیاست‌های سوسیالیستی رادیکال را پیش برد. مهم‌ترین اقدام بن بلا، اصلاحات ارضی گسترده بود که زمین‌های فرانسویان فراری و مالکان بزرگ را ملی کرد و میان کشاورزان فقیر توزیع نمود. او همچنین صنایع کلیدی، بانک‌ها و معادن را ملی کرد و "خودگردانی سوسیالیستی" (autogestion) را در کارخانه‌ها و مزارع پیاده کرد تا قدرت را به کارگران بسپارد.<ref>John Ruedy, Modern Algeria: The Origins and Development of a Nation (Bloomington: Indiana University Press, 2005), 198-215.</ref>در سیاست خارجی، بن بلا الجزایر را به جنبش عدم تعهد پیوست داد و به حامی سرسخت جنبش‌های آزادی‌بخش جهانی تبدیل شد. او روابط نزدیک با جمال عبدالناصر مصر، فیدل کاسترو کوبا و چه گوارا برقرار کرد و الجزیره را به "مکه انقلابیون" تبدیل نمود. بن بلا از مقاومت فلسطین، ویتنام و آفریقای جنوبی حمایت کرد و کنفرانس‌های ضداستعماری در الجزایر برگزار نمود.<ref>Alistair Horne, A Savage War of Peace: Algeria 1954-1962 (New York: NYRB Classics, 2006), 532-545.</ref>با این حال، حکومت بن بلا با چالش‌های داخلی مواجه بود: اقتصاد جنگ‌زده، بیکاری گسترده و اختلافات درون FLN. او تلاش کرد قدرت ارتش را محدود کند، اما این سیاست با مقاومت هواری بومدین (وزیر دفاع و فرمانده ارتش) روبرو شد.
== کودتا، حصر و سال‌های پایانی ==
== کودتا، حصر و سال‌های پایانی ==