احمد بن بلا/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

چکیده: احمد بن بلا در مغنیه الجزایر فرانسوی متولد شد و در جوانی به ارتش فرانسه پیوست و در جنگ جهانی دوم خدمت کرد، اما تجربه تبعیض نژادی او را به ناسیونالیسم الجزایری سوق داد. پس از جنگ، به جنبش استقلال‌طلبی پیوست و یکی از نه رهبر تاریخی FLN گردید. بن بلا در سازماندهی قیام مسلحانه ۱۹۵۴ نقش کلیدی داشت و به عنوان هماهنگ‌کننده خارجی FLN، حمایت کشورهای عربی و بلوک شرق را جذب کرد. او در ۱۹۵۶ همراه با دیگر رهبران FLN توسط فرانسه دستگیر شد و تا استقلال در زندان ماند. پس از استقلال الجزایر در ۱۹۶۲، بن بلا به عنوان اولین نخست‌وزیر و سپس رئیس‌جمهور انتخاب شد و سیاست‌های سوسیالیستی، اصلاحات ارضی و ملی کردن منابع را پیش برد. او الجزایر را به سمت عدم تعهد و حمایت از جنبش‌های آزادی‌بخش جهانی هدایت کرد و روابط نزدیک با جمال عبدالناصر، فیدل کاسترو و چه گوارا برقرار نمود. اما در ۱۹۶۵، هواری بومدین با کودتای نظامی او را سرنگون کرد و بن بلا ۱۴ سال در حصر خانگی ماند. پس از آزادی در ۱۹۸۰، به اپوزیسیون پیوست و حزب جدیدی تأسیس کرد، اما تأثیرش کاهش یافت. بن بلا تا پایان عمر بر سوسیالیسم اسلامی، وحدت عربی و مبارزه ضداستعماری تأکید داشت و نماد نسل انقلابیون الجزایری باقی ماند. مرگ او در ۲۰۱۲ پایان دوران یکی از آخرین رهبران بزرگ جنبش‌های آزادی‌بخش قرن بیستم بود.