ابوجهاد/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

| allegiance = [[سازمان آزادی‌بخش فلسطین]]

}}

'''چکیده:''' خلیل الوزیر، معروف به ابوجهاد، در رمله فلسطین متولد شد و در جریان نکبه ۱۹۴۸ به غزه پناهنده گردید. تجربه آوارگی او را به مقاومت سوق داد و در کویت با یاسر عرفات و دیگران [[جنبش فتح]] را بنیان گذاشت. ابوجهاد بر مبارزه مسلحانه مستقل از دولت‌های عرب تأکید داشت و شاخه نظامی فتح (العاصفه) را فرماندهی کرد. عملیات اولیه فتح در ۱۹۶۵ آغازگر عصر جدید مقاومت بود و نبرد الکرامه (۱۹۶۸) شهرت او را تثبیت کرد. او در ۱۹۶۹ معاون یاسر عرفات در ساف شد و مسئولیت شاخه غربی (سرزمین‌های اشغالی) را بر عهده گرفت. در لبنان، ابوجهاد دفاع از اردوگاه‌ها در برابر حملات اسرائیل را سازماندهی کرد و پس از اخراج ساف در ۱۹۸۲، از تونس شبکه‌های مخفی را هدایت نمود. نقش او در آغاز و گسترش انتفاضه اول (۱۹۸۷) حیاتی بود و بسیاری او را مغز متفکر این قیام مردمی می‌دانند. در ۱۶ آوریل ۱۹۸۸، نیروهای ویژه اسرائیل در عملیاتی پیچیده او را در تونس ترور کردند و سال‌ها بعد اسراییل مسئولیت آن را پذیرفت. ترور ابوجهاد نه تنها مقاومت را متوقف نکرد، بلکه انتفاضه را شعله‌ورتر ساخت و او را به شهید جاودان تبدیل کرد. میراث ابوجهاد به عنوان "پدر مبارزه مسلحانه فلسطین"، استراتژیست وحدت ملی و نماد سازش‌ناپذیری در برابر اشغالگری باقی ماند. او پلی میان نسل نکبه و انتفاضه‌های مردمی بود و تأکیدش بر استقلال جنبش فلسطینی، پایه‌ای برای مراحل بعدی مبارزه شد.