|
|
| (۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جعبه زندگینامه
| |
| |نام_شخص=ابراهیم احمدپوریان
| |
| |تصویر=ابراهیم احمدپوریان1.jpg
| |
| |عرض_تصویر=260px
| |
| |توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، ابراهیم احمدپوریان
| |
| |تاریخ_تولد=
| |
| |محل_تولد=سقز-روستای شیخهله
| |
| |تاریخ_مرگ=۱۸ دی ۱۴۰۴
| |
| |ملیت=ایرانی (کرد)
| |
| |محل_مرگ=تهران، نازیآباد
| |
| |مدفن=
| |
| |علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پیشانی
| |
| |شناختهشده برای=شهید اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴
| |
| |همسر=متاهل پدر دو فرزند
| |
| |والدین=عمر و خدیجه
| |
| |تاریخ تولد=
| |
| |تاریخ مرگ=۱۸دی ۱۴۰۴
| |
| }}
| |
| میلاد (مهدی) لواسانی؛ مربی فوتبالی که صدای مردم شد
| |
| میلاد (مهدی) لواسانی (زاده ۱۳۶۹ – شهادت ۱۸ دی ۱۴۰۴) یکی از جانباختگان خیزش دیماه ۱۴۰۴ است. او که مربی فوتبال ردههای پایه در تهران بود، در جریان اعتراضات محله نارمک (دردشت) بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی توسط نیروهای امنیتی جان سپرد.
| |
|
| |
|
| زندگی و فعالیتها
| |
| مهدی که میان دوستان و نزدیکانش به «میلاد» شهرت داشت، شیفته فوتبال بود. او از ۲۵ سالگی قدم در مسیر مربیگری گذاشت و در سالهای اخیر، مدرسه فوتبال خود را با نام «ماهان نوین» راهاندازی کرد. میلاد ساکن محله پاسداران و پدر فرزندی دو ساله بود.
| |
|
| |
| تمرکز اصلی او در زندگی، علاوه بر تربیت نسل جدید فوتبالیستها، یاریرسانی به کودکان مناطق محروم بود. او پیش از حضور در اعتراضات، به یکی از نزدیکانش گفته بود که ابتدا برای دیدار با خانواده به نارمک میرود و سپس به صف معترضان خواهد پیوست.
| |
|
| |
| جزئیات شهادت
| |
| در جریان اعتراضات محله دردشتِ نارمک، نیروهای امنیتی پس از شلیک گاز اشکآور و پراکندن جمعیت، با سلاح جنگی اقدام به تیراندازی رگباری کردند که در این میان، میلاد هدف گلوله قرار گرفت.
| |
|
| |
| خانواده او از طریق تماسی ناشناس با تلفن یکی از اقوام، از مجروح شدن وی مطلع شدند. زمانی که خانواده به محل حادثه رسیدند، میلاد هنوز علائم حیاتی داشت، اما متأسفانه در مسیر انتقال به بیمارستان بر اثر شدت جراحات جان باخت.
| |
|
| |
| جایگاه نمادین
| |
| حضور فعال میلاد لواسانی در کف خیابان و هویت ورزشی او به عنوان مربی محبوب کودکان، او را به یکی از چهرههای نمادین قیام دی ۱۴۰۴ تبدیل کرده است. بازتاب داستان زندگی او در گزارشهای حقوقبشری و رسانهها، با تأکید بر حرفه، تعهد اجتماعی و نحوه کشته شدنش، بار دیگر نگاهها را به سرکوب معترضان جلب کرد.
| |