بستنشینی: تفاوت میان نسخهها
Alireza k h (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «'''بستنشینی'''، یکی از رسوم اجتماعی ـ سیاسی ایران پیشامدرن بود که در آن افراد برای در امان ماندن از تعقیب حکومت یا برای اعتراض به بیعدالتی و ستم، به مکانهایی مقدس یا دارای حرمت (مانند مساجد، امامزادهها و بعدها سفارتخانهها) پناه میبرد...» ایجاد کرد |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:بستنشینی.jpg|جایگزین=بستنشینی در سفارت انگلیس |بندانگشتی|'''بستنشینی در سفارت انگلیس در تهران دوران مشروطه''']] | |||
'''بستنشینی'''، یکی از رسوم اجتماعی ـ سیاسی ایران پیشامدرن بود که در آن افراد برای در امان ماندن از تعقیب حکومت یا برای اعتراض به بیعدالتی و ستم، به مکانهایی مقدس یا دارای حرمت (مانند مساجد، امامزادهها و بعدها سفارتخانهها) پناه میبردند. این رسم، که در عصر قاجار به اوج رسید، در جریان [[جنبش مشروطه ایران|انقلاب مشروطه]] نقش برجستهای یافت. [[احمد کسروی]] در ''تاریخ مشروطه ایران'' (۱۳۲۵ش) و ''تاریخ هیجدهساله آذربایجان'' (۱۳۲۳ش) به تفصیل از بستنشینی مردم در سفارت انگلیس و مساجد به عنوان ابزار فشار سیاسی بر دولت یاد میکند. پژوهشگران دیگری همچون فریدون آدمیت، یرواند آبراهامیان و ماشاءالله آجودانی نیز به تحلیل کارکرد سیاسی و اجتماعی این پدیده پرداختهاند. | '''بستنشینی'''، یکی از رسوم اجتماعی ـ سیاسی ایران پیشامدرن بود که در آن افراد برای در امان ماندن از تعقیب حکومت یا برای اعتراض به بیعدالتی و ستم، به مکانهایی مقدس یا دارای حرمت (مانند مساجد، امامزادهها و بعدها سفارتخانهها) پناه میبردند. این رسم، که در عصر قاجار به اوج رسید، در جریان [[جنبش مشروطه ایران|انقلاب مشروطه]] نقش برجستهای یافت. [[احمد کسروی]] در ''تاریخ مشروطه ایران'' (۱۳۲۵ش) و ''تاریخ هیجدهساله آذربایجان'' (۱۳۲۳ش) به تفصیل از بستنشینی مردم در سفارت انگلیس و مساجد به عنوان ابزار فشار سیاسی بر دولت یاد میکند. پژوهشگران دیگری همچون فریدون آدمیت، یرواند آبراهامیان و ماشاءالله آجودانی نیز به تحلیل کارکرد سیاسی و اجتماعی این پدیده پرداختهاند. | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۸: | ||
== جمعبندی == | == جمعبندی == | ||
«بستنشینی» در تاریخ معاصر ایران نقشی دوگانه داشته است: از یک سو ابزاری برای دادخواهی و اعتراض مردمی در برابر استبداد و بیعدالتی، و از سوی دیگر نشانهای از ضعف ساختار حقوقی و پناهبردن مردم به سنتها یا قدرتهای خارجی. بررسی این پدیده نشان میدهد که چگونه عناصر سنتی در کنار اندیشههای مدرن به جنبش مشروطه شکل دادند. | «بستنشینی» در تاریخ معاصر ایران نقشی دوگانه داشته است: از یک سو ابزاری برای دادخواهی و اعتراض مردمی در برابر استبداد و بیعدالتی، و از سوی دیگر نشانهای از ضعف ساختار حقوقی و پناهبردن مردم به سنتها یا قدرتهای خارجی. بررسی این پدیده نشان میدهد که چگونه عناصر سنتی در کنار اندیشههای مدرن به [[جنبش مشروطه]] شکل دادند. | ||
== منابع == | == منابع == | ||