کاربر:Hamidreza۶/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۶۶: خط ۶۶:
مرکز استان: خرم‌آباد
مرکز استان: خرم‌آباد


مساحت: ۲۸,۲۹۴ کیلومتر مربع
مساحت: ۲۸,۲۹۴ کیلومتر مربع


جمعیت: حدود ۱.۸ میلیون نفر (۱۴۰۰)
جمعیت: حدود ۱.۸ میلیون نفر (۱۴۰۰)


شهرستان‌ها: ۱۱ شهرستان (خرم‌آباد، بروجرد، دورود، الیگودرز، ازنا، کوهدشت، نورآباد، پلدختر و...)
شهرستان‌ها: ۱۱ شهرستان (خرم‌آباد، بروجرد، دورود، الیگودرز، ازنا، کوهدشت، نورآباد، پلدختر و...)


آب و هوا: معتدل کوهستانی؛ زمستان‌های سرد با بارش فراوان
آب و هوا: معتدل کوهستانی؛ زمستان‌های سرد با بارش فراوان


زبان: لری (لکی و بختیاری)، فارسی
زبان: لری (لکی و بختیاری)، فارسی


────────────────────────────────────────────────────────────
== تاریخ و فرهنگ لرستان از گذشته تا امروز ==
استان لرستان در غرب ایران و در دامنه‌های زاگرس قرار دارد و یکی از کهن‌ترین مناطق سکونت انسان در فلات ایران به شمار می‌رود. دره‌ها و دشت‌های حاصلخیز این منطقه از هزاران سال پیش برای کشاورزی و دامداری مناسب بوده‌اند. نخستین شواهد اهلی‌کردن گوسفند و بز به حدود ۹۰۰۰ تا ۷۰۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد.


== تاریخچه ==
در هزاره هفتم پیش از میلاد، روستاهای اولیه شکل گرفتند و مردم با شکار، ماهیگیری، دامداری و کشاورزی امرار معاش می‌کردند. در هزاره‌های بعد روستاهای کشاورزی گسترش یافتند، اما در پایان هزاره چهارم پیش از میلاد بسیاری از سکونتگاه‌ها متروکه شدند. از هزاره سوم پیش از میلاد، آثار سکونت دائمی کاهش یافت که احتمالاً ناشی از تغییرات اقلیمی و مشکلات کشاورزی بوده است.
لرستان سرزمین کهن لُرها — از اقوام اصیل ایرانی — در قلب رشته‌کوه زاگرس است. تاریخ لرستان به هزاره‌های پیش از تاریخ بازمی‌گردد و مفرغ‌های لرستان از شاهکارهای هنر فلزکاری دنیای باستان هستند.


مفرغ‌های لرستان — میراث جهانی:
در دوره‌های بعدی، به‌ویژه سلوکی، اشکانی و ساسانی، شهرها و روستاها دوباره رونق گرفتند. سیستم‌های آبیاری کاریز و کشاورزی پلکانی، جوامع سازمان‌یافته‌ای را در دشت‌های لرستان ایجاد کرد. این وضعیت تا دوره اسلامی ادامه داشت تا اینکه حملات مغول در قرن هفتم هجری ویرانی‌های گسترده‌ای به بار آورد.


مفرغ‌های لرستان (Luristan Bronzes) مجموعه‌ای منحصربه‌فرد از اشیای مفرغی هستند که در هزاره‌های دوم و اول پیش از میلاد (حدود ۲,۶۰۰ تا ۳,۰۰۰ سال پیش) ساخته شده‌اند. این آثار شامل سنجاق‌های تزئینی، خنجرها، دهنه اسب‌ها و مجسمه‌هایی با طرح‌های حیوانی هستند که در موزه‌های بزرگ جهان (لوور پاریس، بریتیش میوزیم، متروپلیتن نیویورک) نگهداری می‌شوند.
=== دوره مغول، اتابکان و گسترش کوچ‌نشینی ===
حمله مغول نقطه عطفی در تاریخ لرستان بود. در فاصله میان نخستین حمله مغول و ظهور تیمور، حکومت محلی اتابکان لرستان وجود داشت. اتابکان تابع قدرت‌های بزرگ‌تر مانند مظفریان بودند و خراج به مغول می‌پرداختند، اما استقلال کامل نداشتند. (اتابکان لر بزرگ (خاندان فضلویه) از قرن ششم تا هشتم هجری در جنوب لرستان و اتابکان لر کوچک (خاندان حسنویه و خورشیدی) در شمال لرستان حکومت کردند. خرم‌آباد و بروجرد از مراکز مهم این حکومت‌ها بودند.)


در دوره ماد و هخامنشی، لرستان بخشی از قلمرو مادها و سپس هخامنشیان بود. در دوره‌های اسلامی، حکومت‌های محلی اتابکان لر بزرگ و لر کوچک قرن‌ها بر این منطقه فرمان راندند.
حملات تیمور در سال‌های ۷۸۸ و ۷۹۵ هجری قمری نیز ویرانی‌های شدیدی به همراه داشت؛ بروجرد و خرم‌آباد آسیب دیدند. یکی از مهم‌ترین پیامدهای این حملات، گسترش تدریجی زندگی عشایری بود. از اواخر قرن چهاردهم میلادی، به‌دلیل این تخریب‌ها، سکونتگاه‌های دائمی در بسیاری از مناطق کاهش یافت و بدلیل این‌که کشاورزی دائمی دشوار گردیده بود مردم به کوچ‌نشینی روی آوردند.


اتابکان لر بزرگ و کوچک:
کوچ عشایر بر اساس الگوی منظم فصلی بین مناطق گرمسیر و سردسیر انجام می‌شد. دامداری، تولید فرش، سیاه‌چادر و صنایع دستی پایه اقتصاد عشایری بودند.


اتابکان لر بزرگ (خاندان فضلویه) از قرن ششم تا هشتم هجری در جنوب لرستان و اتابکان لر کوچک (خاندان حسنویه و خورشیدی) در شمال لرستان حکومت کردند. خرم‌آباد و بروجرد از مراکز مهم این حکومت‌ها بودند.
در دوره صفویه، برخی طوایف ترک و کرد به منطقه منتقل شدند و پس از پایان اتابکان، جوامع عشایری نقش مهمی در ساختار سیاسی-اجتماعی لرستان پیدا کردند. این شیوه زندگی تا قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم ادامه داشت.


در دوره صفوی و قاجار، ایلات لُر (بختیاری و لک) نقش مهمی در تحولات سیاسی ایران داشتند. سردار اسعد بختیاری در فتح تهران و پیروزی مشروطه (۱۲۸۸) نقش کلیدی ایفا کرد.
=== لرستان در دوره معاصر ===
در قرن بیستم، سیاست‌های حکومت مرکزی برای کنترل قبایل و یکجانشینی عشایر، تغییرات اساسی ایجاد کرد. در دوره [[رضاشاه پهلوی|رضاشاه]]، ارتش از سال ۱۹۲۲ وارد لرستان شد و تا ۱۹۳۳ با قبایل درگیر جنگ بود. کوچ عشایر ممنوع شد، مسیرها مسدود گردید، چادرها جمع‌آوری و سوزانده شدند که منجر به تلفات انسانی و دامی سنگین شد.
 
هدف از این اقدامات و سرکوب شدید مردم این استان، تضعیف قدرت قبیله‌ای و تقویت حکومت مرکزی بود که منجر به قتل‌عام و کوچ اجباری عشایر گردید.
 
پس از جنگ جهانی دوم، روند اسکان اجباری سرعت بیشتری گرفت و بسیاری از عشایر به روستاها و شهرها منتقل شدند. به این ترتیب، شیوه زندگی سنتی عشایری به تدریج جای خود را به زندگی یکجانشین، کشاورزی و فعالیت‌های شهری داد.
 
=== دین، آیین‌ها و فرهنگ ===
فرهنگ لرستان فراتر از تحولات سیاسی-اقتصادی است. باورهای دینی مردم ترکیبی از دین رسمی اسلام، آیین‌های محلی و باورهای عامیانه است.
 
این عناصر در طول تاریخ با سنت‌های زاگرسی درآمیخته و هویت فرهنگی خاصی را شکل داده‌اند که شامل آداب، مناسک، موسیقی، لباس و صنایع دستی غنی می‌شود.
 
تاریخ لرستان روایت تحول از جوامع کشاورزی پیش از تاریخ و باستانی به دوره‌های ویرانی مغول و تیمور، گسترش عشایرنشینی، و سپس کوچ اجباری به زندگی یکجانشین و مبارزه و مقاومت دربرابر ظلم و ستم بوده‌است.
 
اتابکان لرستان یکی از حکومت‌های محلی مهم دوره میانه بودند و عشایر نقش محوری در هویت تاریخی این منطقه داشته‌اند. در انقلاب مشروطه نیز ایلات لُر (بختیاری و لک) نقش مهمی در تحولات سیاسی ایران داشتند و سردار اسعد بختیاری در فتح تهران و پیروزی مشروطه (۱۲۸۸) نقش کلیدی ایفا کرد. امروزه نیز مردم لرستان همچنان با میراث غنی فرهنگی و تاریخی خود بخشی مهم از تنوع ایران و مقاومت در برابر دیکتاتوری را نمایندگی می‌کند.


== جغرافیا و اقلیم ==
== جغرافیا و اقلیم ==
خط ۱۰۱: خط ۱۱۶:


آب‌وهوا معتدل کوهستانی با بارش سالانه ۵۰۰ تا ۸۰۰ میلی‌متر. زمستان‌ها سرد با برف فراوان و تابستان‌ها معتدل. رودخانه‌های کشکان و سزار از رودهای مهم استان هستند. آبشارهای بیشه، نوژیان و چکان از زیباترین آبشارهای ایران هستند.
آب‌وهوا معتدل کوهستانی با بارش سالانه ۵۰۰ تا ۸۰۰ میلی‌متر. زمستان‌ها سرد با برف فراوان و تابستان‌ها معتدل. رودخانه‌های کشکان و سزار از رودهای مهم استان هستند. آبشارهای بیشه، نوژیان و چکان از زیباترین آبشارهای ایران هستند.
=== قلعه فلک‌الافلاک ===
قلعه فلک‌الافلاک یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی و فرهنگی شهر خرم‌آباد و استان لرستان است که بر فراز تپه‌ای در مرکز شهر قرار دارد. این دژ که احتمال می‌رود همان «دژ شاپورخواست» دوره ساسانی باشد، در طول تاریخ کارکردهای گوناگونی داشته و علاوه بر نقش نظامی و دفاعی، در دوره‌های مختلف مرکز حکومتی و محل استقرار حاکمان منطقه بوده است. موقعیت استراتژیک قلعه در مسیرهای ارتباطی غرب ایران، بر اهمیت سیاسی و نظامی آن افزوده بود.
فلک‌الافلاک در دوره‌های تاریخی مختلف شاهد تحولات سیاسی و اجتماعی فراوانی بوده و در دوره پهلوی نیز مدتی به‌عنوان پادگان نظامی و زندان مورد استفاده قرار گرفت. سرانجام در دهه ۱۳۵۰ کاربری موزه‌ای پیدا کرد و موزه مردم‌شناسی و موزه مفرغ‌های لرستان در آن راه‌اندازی شد. به این ترتیب، قلعه از یک دژ نظامی و زندان به یکی از مهم‌ترین مراکز معرفی تاریخ، فرهنگ و هنر لرستان تبدیل شد.
یکی از مسائل مهم در سال‌های اخیر، '''آزادسازی حریم قلعه برای فراهم شدن زمینه ثبت جهانی آن در فهرست یونسکو''' بوده است. برای ثبت جهانی، ایجاد و حفظ حریم مناسب پیرامون اثر تاریخی ضروری است؛ اما در اطراف قلعه، بخش‌هایی از اراضی در اختیار مراکز نظامی قرار داشت. بر اساس گزارش دویچه‌وله، ارتش از حریم قلعه خارج شد، اما سپاه پاسداران برای تخلیه و واگذاری محدوده مورد استفاده خود، خواستار دریافت هزینه برای احداث پادگان جایگزین شد. در این گزارش، رقم بدهی و پرداخت‌های مربوط به این توافق حدود ۶۹ میلیارد تومان عنوان شده است.
در سال ۱۳۹۸، مسئولان میراث فرهنگی لرستان اعلام کردند که با پرداخت آخرین بخش این مبلغ و اجرای توافق، زمینه برای آزادسازی حریم قلعه فراهم خواهد شد. اهمیت این موضوع از آن جهت بود که وجود تأسیسات نظامی در حریم اثر، یکی از موانع مهم در مسیر آماده‌سازی پرونده فلک‌الافلاک برای ثبت جهانی به شمار می‌رفت. فعالان میراث فرهنگی امیدوار بودند که با تخلیه این محدوده و سامان‌دهی حریم تاریخی قلعه، امکان پیگیری جدی‌تر ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو فراهم شود.
قلعه فلک‌الافلاک امروزه نه‌تنها نمادی از تاریخ چند هزارساله لرستان، بلکه بخشی مهم از هویت فرهنگی مردم این منطقه است. معماری باشکوه، پیشینه ساسانی، نقش تاریخی آن در تحولات سیاسی و نظامی غرب ایران و همچنین موزه‌های مردم‌شناسی و باستان‌شناسی، این قلعه را به یکی از برجسته‌ترین جاذبه‌های تاریخی ایران تبدیل کرده است. ثبت جهانی آن می‌تواند به حفاظت بهتر از بنا، افزایش اعتبار فرهنگی و تاریخی لرستان و جذب گردشگران داخلی و خارجی کمک کند.<ref>[https://www.dw.com/fa-ir/%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87-%D9%81%D9%84%DA%A9%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%81%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D8%AF%DA%98%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/a-51199091 قلعه فلک‌الافلاک؛ دژی که زندان شد، زندانی که آزاد می‌شود-دویچه وه‌له]</ref><ref>[https://emroozkojaberim.com/news.cfm?id=388 اسرار نهفته در قلعه فلک‌الافلاک؛ نگین تاریخی خرم‌آباد و رازهای آن-امروزکجا بریم]</ref>


== اقتصاد و منابع ==
== اقتصاد و منابع ==
خط ۱۱۹: خط ۱۴۵:
== فرهنگ و آداب و رسوم ==
== فرهنگ و آداب و رسوم ==
فرهنگ لرستان از کهن‌ترین فرهنگ‌های ایرانی است. زبان لری (شامل لکی و لری جنوبی) از زبان‌های ایرانی جنوب‌غربی و نزدیک به فارسی میانه (پهلوی) است.
فرهنگ لرستان از کهن‌ترین فرهنگ‌های ایرانی است. زبان لری (شامل لکی و لری جنوبی) از زبان‌های ایرانی جنوب‌غربی و نزدیک به فارسی میانه (پهلوی) است.
برنزهای لرستان از اواخر قرن نوزدهم در موزه‌های اروپا ظاهر شدند اما منشأشان ناشناخته بود و به مناطق و فرهنگ‌های گوناگون خاور نزدیک نسبت داده می‌شد. از اواخر دهه ۱۹۲۰ با غارت گسترده گورستان‌های لرستان، این اشیاء به طور انبوه وارد بازارهای عتیقه شدند و منشأ لرستانی‌شان تأیید گردید. مطالعات اولیه عمدتاً بر پایه مجموعه‌های خصوصی و اطلاعات دلالان بود و پژوهشگرانی مانند گدار و گیرشمن آن‌ها را به اقوامی چون کاسی‌ها یا کیمری‌ها نسبت می‌دادند که اغلب فاقد پشتوانه علمی بود. پرتراتز با بررسی دقیق انواع خاصی مانند دهانه‌های اسب و بت‌ها، چارچوب زمانی اواخر هزاره دوم تا نیمه نخست هزاره اول پیش از میلاد را پیشنهاد کرد. مشکلات جدی شامل جعل، گذشته‌چینی اشیاء و فروش برنزهای غیرلرستانی به نام لرستان بود که بسیاری از مجموعه‌ها را تحت تأثیر قرار داد. کالمایر با تمرکز بر اشیاء دارای کتیبه یا قابل مقایسه با یافته‌های کاوش‌شده، chronology دقیق‌تری ارائه داد و مرزهای سبک کانونیک لرستان را مشخص ساخت. کاتالوگ‌های موري و امیه با تلفیق داده‌های بازار و کاوش‌های علمی مانند پروژه بلژیکی، مرجع اصلی برای تمایز برنزهای عصر آهن لرستان از سایر برنزهای ایرانی شدند.
=== ۱. دهنه اسب (Horse Bit / Mors) ===
این شیء یک '''دهنه اسب از جنس مفرغ''' است که برای کنترل و هدایت اسب به کار می‌رفت. دهنه‌های اسب لرستان علاوه بر کاربرد نظامی و سواره‌نظام، اغلب با نقوش هنری و نمادین ساخته می‌شدند که نشان‌دهنده مهارت فلزکاران لرستان در هزاره اول پیش از میلاد است. این اثر امروزه در موزه لوور ابوظبی نگهداری می‌شود.
=== ۲. تندیس انسانی مفرغی ===
این تندیس کوچک مفرغی، انسانی را با '''دستان افراشته''' به تصویر می‌کشد. باستان‌شناسان احتمال می‌دهند چنین پیکره‌هایی کاربرد آیینی یا نذری داشته و در نیایشگاه‌ها یا آرامگاه‌ها استفاده می‌شده‌اند. سادگی فرم در کنار بیان نمادین، از ویژگی‌های هنر مفرغ‌های لرستان است.
=== ۳. سطل یا جام مفرغی با سر شیر ===
این ظرف مفرغی از نوع '''سیتولا (Situla)''' است و در بخش پایینی آن '''سر شیر''' به صورت برجسته دیده می‌شود. شیر در فرهنگ ایران باستان نماد قدرت، نگهبانی و شجاعت بود و استفاده از آن بر روی ظروف ارزشمند، اهمیت و جایگاه ویژه این آثار را نشان می‌دهد. قدمت این اثر به حدود '''۹۰۰ تا ۷۰۰ پیش از میلاد''' می‌رسد.
=== ۴. علم یا نشان آیینی مفرغی (Standard) ===
این اثر یک '''علم یا نشان تشریفاتی''' است که دو بزکوهی روبه‌روی هم با شاخ‌های بلند و دو اژدها بر پشت آن‌ها را نشان می‌دهد. چنین آثاری احتمالاً بر سر نیزه یا چوب نصب می‌شدند و در آیین‌های مذهبی یا مراسم رسمی کاربرد داشتند. ترکیب بزکوهی و اژدها از مهم‌ترین نمادهای اسطوره‌ای هنر لرستان به شمار می‌رود.


موسیقی لری:
موسیقی لری:
خط ۱۴۷: خط ۱۸۷:
در تابستان ۱۳۶۷، زندان‌های خرم‌آباد و بروجرد شاهد اعدام زندانیان مجاهد بودند. کمیسیون‌های مرگ در استان لرستان نیز فعال بود و ده‌ها تن از مجاهدین خلق لرستانی را بدون محاکمه اعدام کردند.
در تابستان ۱۳۶۷، زندان‌های خرم‌آباد و بروجرد شاهد اعدام زندانیان مجاهد بودند. کمیسیون‌های مرگ در استان لرستان نیز فعال بود و ده‌ها تن از مجاهدین خلق لرستانی را بدون محاکمه اعدام کردند.


قیام ۱۴۰۱ — لرستان قهرمان:
'''آقای سید مرتضی میرمحمدی''' به جرم حمایت از سازمان مجاهدین خلق ایران، که ایران آن را یک سازمان تروریستی اعلام کرده بود، در زندان اوین محبوس بود که در سال ۱۳۶۷ به اجبار ناپدید و اعدام شد. به وابستگان او دو گواهی فوت متناقض ارائه شد؛ اولین گواهی در سال ۱۳۶۸ یا ۱۳۶۹ علت مرگ را «مرگ» و تاریخ مرگ را ۱۲ شهریور ۱۳۶۷ ذکر می‌کند، گرچه اعتقاد بر این است که او در حقیقت در میانۀ موج اعدام‌ها در ماه‌های مرداد و شهریور در زندان اوین کشته شده است. در سال ۱۳۷۸ یا ۱۳۷۹، گواهی فوت دوم صادر و علت مرگ «نامعلوم» اعلام شد که نشان می‌دهد وی در ازنای استان لرستان درگذشته است. با این حال آشکار است که آقای میرمحمدی تا اوایل مرداد ۱۳۶۷ در زندان اوین تهران بوده و سپس ناپدید شده است.<ref>[https://www.iranrights.org/fa/library/document/3795 بنیاد عبدالرحمن برومند :: نامه کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل به مقامات ایران برای پاسخگویی و شفافیت در مورد کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷]</ref>
 
'''منصور موسوی''' در اول دی‌ماه ۱۳۳۷ در الیگودرز استان لرستان متولد شد. او کارگر ۲۹ ساله‌ای بود که با همسر و دختر کوچکش زندگی می‌کرد و عضوی از سازمان رزمندگان آزادی طبقه کارگر (یکی از گروه‌های چپ‌گرای مخالف رژیم) بود. همسرش سال‌ها در دهه ۶۰ زندانی بود و برادر همسرش (رضا قریشی لنگرودی) نیز در همان سال ۱۳۶۷ اعدام شد.
 
منصور موسوی در سال ۱۳۶۲ در تهران دستگیر گردید و در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۶۷ در زندان اوین، در جریان کشتار جمعی زندانیان سیاسی تابستان ۶۷ اعدام شد. اتهامات او شامل پندار و گفتار ضدانقلابی و ارتداد بود. این اعدام‌ها بدون برگزاری دادگاه رسمی و وکیل، توسط هیئت سه‌نفره انجام گرفت و جسد او در گورهای جمعی بی‌نام و نشان خاوران دفن شد.<ref>[https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/62935/mansur-musavi منصور موسوی-بنیاد عبدالرحمن برومند]</ref>
 
'''قیام ۱۴۰۱ — لرستان قهرمان:'''


لرستان در قیام سراسری ۱۴۰۱ از استان‌های پیشتاز بود. شهر ازنا در لرستان یکی از کانون‌های داغ اعتراضات بود و شهدای متعددی تقدیم کرد. از شهدای شناخته‌شده لرستان: شایان اسدالهی (۳۰ ساله، ازنا)، مصطفی فلاحی (۱۵ ساله — نوجوان شهید ازنا)، وهاب قائدی موسوی (۳۰ ساله، ازنا)، احمدرضا امانی (۲۷ ساله، ازنا)، امیرحسین خدایاری‌فرد (۲۶ ساله، کوهدشت)، امیرحسام خدایاری‌فرد (۲۶ ساله، کوهدشت)، و احد ابراهیم‌پور عبدلی (۳۵ ساله، نورآباد دلفان). مصطفی فلاحی تنها ۱۵ سال داشت — از جوان‌ترین شهدای قیام سراسری.
لرستان در قیام سراسری ۱۴۰۱ از استان‌های پیشتاز بود. شهر ازنا در لرستان یکی از کانون‌های داغ اعتراضات بود و شهدای متعددی تقدیم کرد. از شهدای شناخته‌شده لرستان: شایان اسدالهی (۳۰ ساله، ازنا)، مصطفی فلاحی (۱۵ ساله — نوجوان شهید ازنا)، وهاب قائدی موسوی (۳۰ ساله، ازنا)، احمدرضا امانی (۲۷ ساله، ازنا)، امیرحسین خدایاری‌فرد (۲۶ ساله، کوهدشت)، امیرحسام خدایاری‌فرد (۲۶ ساله، کوهدشت)، و احد ابراهیم‌پور عبدلی (۳۵ ساله، نورآباد دلفان). مصطفی فلاحی تنها ۱۵ سال داشت — از جوان‌ترین شهدای قیام سراسری.

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۵

استان لرستان
سرزمین لُرها — قلب زاگرس
استان لرستان — قلعه فلک‌الافلاک، خرم‌آباد
استان لرستان — قلعه فلک‌الافلاک، خرم‌آباد
کشورایران
مرکز استانخرم‌آباد
شمالاستان همدان
جنوباستان خوزستان
شرقاستان‌های مرکزی و اصفهان
غرباستان‌های کرمانشاه و ایلام
آب و هوامعتدل کوهستانی؛ زمستان‌های سرد با بارش فراوان (۵۰۰ تا ۸۰۰ میلی‌متر)
قدمت تاریخیهزاره‌های پیش از تاریخ — مفرغ‌های لرستان (۲٬۶۰۰ تا ۳٬۰۰۰ سال پیش)
رودخانه‌های مهمکشکان · سزار
مفرغ‌های لرستانشاهکارهای فلزکاری باستانی — نگهداری در موزه‌های لوور، بریتیش میوزیم و متروپلیتن نیویورک
قلعه فلک‌الافلاکدژ ۱۲ برجی ساسانی در خرم‌آباد — از شکوهمندترین بناهای تاریخی ایران
گردشگری طبیعیآبشار بیشه · آبشار نوژیان · آبشار چکان · دریاچه گهر (نگین زاگرس) · تنگه شیرز · اشترانکوه
حکومت‌های تاریخیاتابکان لر بزرگ (خاندان فضلویه) · اتابکان لر کوچک — قرن ششم تا هشتم هجری
محصولات کشاورزیگندم · جو · حبوبات
صنعت و معدنسد و نیروگاه دز (دورود) · سیمان بروجرد و الیگودرز · فولاد · معادن سنگ‌آهن، سرب و روی
صنایع دستیگلیم‌بافی لرستانی · جاجیم‌بافی · نمدمالی · چوغابافی (پوشش سنتی مردان لر)
مفاخرسردار اسعد بختیاری (فاتح تهران در مشروطه) · پرویز مشکاتیان (آهنگساز)

'مقاله درحال ویرایش است

استان لرستان'

────────────────────────────────────────────────────────────

مرکز استان: خرم‌آباد

مساحت: ۲۸,۲۹۴ کیلومتر مربع

جمعیت: حدود ۱.۸ میلیون نفر (۱۴۰۰)

شهرستان‌ها: ۱۱ شهرستان (خرم‌آباد، بروجرد، دورود، الیگودرز، ازنا، کوهدشت، نورآباد، پلدختر و...)

آب و هوا: معتدل کوهستانی؛ زمستان‌های سرد با بارش فراوان

زبان: لری (لکی و بختیاری)، فارسی

تاریخ و فرهنگ لرستان از گذشته تا امروز

استان لرستان در غرب ایران و در دامنه‌های زاگرس قرار دارد و یکی از کهن‌ترین مناطق سکونت انسان در فلات ایران به شمار می‌رود. دره‌ها و دشت‌های حاصلخیز این منطقه از هزاران سال پیش برای کشاورزی و دامداری مناسب بوده‌اند. نخستین شواهد اهلی‌کردن گوسفند و بز به حدود ۹۰۰۰ تا ۷۰۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد.

در هزاره هفتم پیش از میلاد، روستاهای اولیه شکل گرفتند و مردم با شکار، ماهیگیری، دامداری و کشاورزی امرار معاش می‌کردند. در هزاره‌های بعد روستاهای کشاورزی گسترش یافتند، اما در پایان هزاره چهارم پیش از میلاد بسیاری از سکونتگاه‌ها متروکه شدند. از هزاره سوم پیش از میلاد، آثار سکونت دائمی کاهش یافت که احتمالاً ناشی از تغییرات اقلیمی و مشکلات کشاورزی بوده است.

در دوره‌های بعدی، به‌ویژه سلوکی، اشکانی و ساسانی، شهرها و روستاها دوباره رونق گرفتند. سیستم‌های آبیاری کاریز و کشاورزی پلکانی، جوامع سازمان‌یافته‌ای را در دشت‌های لرستان ایجاد کرد. این وضعیت تا دوره اسلامی ادامه داشت تا اینکه حملات مغول در قرن هفتم هجری ویرانی‌های گسترده‌ای به بار آورد.

دوره مغول، اتابکان و گسترش کوچ‌نشینی

حمله مغول نقطه عطفی در تاریخ لرستان بود. در فاصله میان نخستین حمله مغول و ظهور تیمور، حکومت محلی اتابکان لرستان وجود داشت. اتابکان تابع قدرت‌های بزرگ‌تر مانند مظفریان بودند و خراج به مغول می‌پرداختند، اما استقلال کامل نداشتند. (اتابکان لر بزرگ (خاندان فضلویه) از قرن ششم تا هشتم هجری در جنوب لرستان و اتابکان لر کوچک (خاندان حسنویه و خورشیدی) در شمال لرستان حکومت کردند. خرم‌آباد و بروجرد از مراکز مهم این حکومت‌ها بودند.)

حملات تیمور در سال‌های ۷۸۸ و ۷۹۵ هجری قمری نیز ویرانی‌های شدیدی به همراه داشت؛ بروجرد و خرم‌آباد آسیب دیدند. یکی از مهم‌ترین پیامدهای این حملات، گسترش تدریجی زندگی عشایری بود. از اواخر قرن چهاردهم میلادی، به‌دلیل این تخریب‌ها، سکونتگاه‌های دائمی در بسیاری از مناطق کاهش یافت و بدلیل این‌که کشاورزی دائمی دشوار گردیده بود مردم به کوچ‌نشینی روی آوردند.

کوچ عشایر بر اساس الگوی منظم فصلی بین مناطق گرمسیر و سردسیر انجام می‌شد. دامداری، تولید فرش، سیاه‌چادر و صنایع دستی پایه اقتصاد عشایری بودند.

در دوره صفویه، برخی طوایف ترک و کرد به منطقه منتقل شدند و پس از پایان اتابکان، جوامع عشایری نقش مهمی در ساختار سیاسی-اجتماعی لرستان پیدا کردند. این شیوه زندگی تا قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم ادامه داشت.

لرستان در دوره معاصر

در قرن بیستم، سیاست‌های حکومت مرکزی برای کنترل قبایل و یکجانشینی عشایر، تغییرات اساسی ایجاد کرد. در دوره رضاشاه، ارتش از سال ۱۹۲۲ وارد لرستان شد و تا ۱۹۳۳ با قبایل درگیر جنگ بود. کوچ عشایر ممنوع شد، مسیرها مسدود گردید، چادرها جمع‌آوری و سوزانده شدند که منجر به تلفات انسانی و دامی سنگین شد.

هدف از این اقدامات و سرکوب شدید مردم این استان، تضعیف قدرت قبیله‌ای و تقویت حکومت مرکزی بود که منجر به قتل‌عام و کوچ اجباری عشایر گردید.

پس از جنگ جهانی دوم، روند اسکان اجباری سرعت بیشتری گرفت و بسیاری از عشایر به روستاها و شهرها منتقل شدند. به این ترتیب، شیوه زندگی سنتی عشایری به تدریج جای خود را به زندگی یکجانشین، کشاورزی و فعالیت‌های شهری داد.

دین، آیین‌ها و فرهنگ

فرهنگ لرستان فراتر از تحولات سیاسی-اقتصادی است. باورهای دینی مردم ترکیبی از دین رسمی اسلام، آیین‌های محلی و باورهای عامیانه است.

این عناصر در طول تاریخ با سنت‌های زاگرسی درآمیخته و هویت فرهنگی خاصی را شکل داده‌اند که شامل آداب، مناسک، موسیقی، لباس و صنایع دستی غنی می‌شود.

تاریخ لرستان روایت تحول از جوامع کشاورزی پیش از تاریخ و باستانی به دوره‌های ویرانی مغول و تیمور، گسترش عشایرنشینی، و سپس کوچ اجباری به زندگی یکجانشین و مبارزه و مقاومت دربرابر ظلم و ستم بوده‌است.

اتابکان لرستان یکی از حکومت‌های محلی مهم دوره میانه بودند و عشایر نقش محوری در هویت تاریخی این منطقه داشته‌اند. در انقلاب مشروطه نیز ایلات لُر (بختیاری و لک) نقش مهمی در تحولات سیاسی ایران داشتند و سردار اسعد بختیاری در فتح تهران و پیروزی مشروطه (۱۲۸۸) نقش کلیدی ایفا کرد. امروزه نیز مردم لرستان همچنان با میراث غنی فرهنگی و تاریخی خود بخشی مهم از تنوع ایران و مقاومت در برابر دیکتاتوری را نمایندگی می‌کند.

جغرافیا و اقلیم

لرستان در غرب ایران و در قلب رشته‌کوه زاگرس واقع شده است. استان کوهستانی و پر آب‌وهوای معتدل تا سرد دارد.

قلعه فلک‌الافلاک:

دژ فلک‌الافلاک (به معنای «آسمان آسمان‌ها») در مرکز شهر خرم‌آباد بر فراز تپه‌ای مشرف به شهر قرار دارد. پیشینه ساخت این قلعه ۱۲ برجی به دوره ساسانیان بازمی‌گردد و یکی از شکوهمندترین بناهای تاریخی ایران محسوب می‌شود.

آب‌وهوا معتدل کوهستانی با بارش سالانه ۵۰۰ تا ۸۰۰ میلی‌متر. زمستان‌ها سرد با برف فراوان و تابستان‌ها معتدل. رودخانه‌های کشکان و سزار از رودهای مهم استان هستند. آبشارهای بیشه، نوژیان و چکان از زیباترین آبشارهای ایران هستند.

قلعه فلک‌الافلاک

قلعه فلک‌الافلاک یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی و فرهنگی شهر خرم‌آباد و استان لرستان است که بر فراز تپه‌ای در مرکز شهر قرار دارد. این دژ که احتمال می‌رود همان «دژ شاپورخواست» دوره ساسانی باشد، در طول تاریخ کارکردهای گوناگونی داشته و علاوه بر نقش نظامی و دفاعی، در دوره‌های مختلف مرکز حکومتی و محل استقرار حاکمان منطقه بوده است. موقعیت استراتژیک قلعه در مسیرهای ارتباطی غرب ایران، بر اهمیت سیاسی و نظامی آن افزوده بود.

فلک‌الافلاک در دوره‌های تاریخی مختلف شاهد تحولات سیاسی و اجتماعی فراوانی بوده و در دوره پهلوی نیز مدتی به‌عنوان پادگان نظامی و زندان مورد استفاده قرار گرفت. سرانجام در دهه ۱۳۵۰ کاربری موزه‌ای پیدا کرد و موزه مردم‌شناسی و موزه مفرغ‌های لرستان در آن راه‌اندازی شد. به این ترتیب، قلعه از یک دژ نظامی و زندان به یکی از مهم‌ترین مراکز معرفی تاریخ، فرهنگ و هنر لرستان تبدیل شد.

یکی از مسائل مهم در سال‌های اخیر، آزادسازی حریم قلعه برای فراهم شدن زمینه ثبت جهانی آن در فهرست یونسکو بوده است. برای ثبت جهانی، ایجاد و حفظ حریم مناسب پیرامون اثر تاریخی ضروری است؛ اما در اطراف قلعه، بخش‌هایی از اراضی در اختیار مراکز نظامی قرار داشت. بر اساس گزارش دویچه‌وله، ارتش از حریم قلعه خارج شد، اما سپاه پاسداران برای تخلیه و واگذاری محدوده مورد استفاده خود، خواستار دریافت هزینه برای احداث پادگان جایگزین شد. در این گزارش، رقم بدهی و پرداخت‌های مربوط به این توافق حدود ۶۹ میلیارد تومان عنوان شده است.

در سال ۱۳۹۸، مسئولان میراث فرهنگی لرستان اعلام کردند که با پرداخت آخرین بخش این مبلغ و اجرای توافق، زمینه برای آزادسازی حریم قلعه فراهم خواهد شد. اهمیت این موضوع از آن جهت بود که وجود تأسیسات نظامی در حریم اثر، یکی از موانع مهم در مسیر آماده‌سازی پرونده فلک‌الافلاک برای ثبت جهانی به شمار می‌رفت. فعالان میراث فرهنگی امیدوار بودند که با تخلیه این محدوده و سامان‌دهی حریم تاریخی قلعه، امکان پیگیری جدی‌تر ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو فراهم شود.

قلعه فلک‌الافلاک امروزه نه‌تنها نمادی از تاریخ چند هزارساله لرستان، بلکه بخشی مهم از هویت فرهنگی مردم این منطقه است. معماری باشکوه، پیشینه ساسانی، نقش تاریخی آن در تحولات سیاسی و نظامی غرب ایران و همچنین موزه‌های مردم‌شناسی و باستان‌شناسی، این قلعه را به یکی از برجسته‌ترین جاذبه‌های تاریخی ایران تبدیل کرده است. ثبت جهانی آن می‌تواند به حفاظت بهتر از بنا، افزایش اعتبار فرهنگی و تاریخی لرستان و جذب گردشگران داخلی و خارجی کمک کند.[۱][۲]

اقتصاد و منابع

اقتصاد لرستان عمدتاً بر کشاورزی، دامداری و صنعت استوار است. گندم، جو و حبوبات محصولات اصلی زراعی هستند. دامداری — به‌ویژه پرورش گوسفند و بز — از ارکان اقتصاد عشایری و روستایی استان است.

صنعت و معدن:

سد و نیروگاه دز در دورود از بزرگ‌ترین سدهای برق‌آبی ایران است. صنایع سیمان بروجرد و الیگودرز، صنایع فولاد و معادن سنگ‌آهن، سرب و روی از صنایع مهم استان هستند.

گردشگری:

قلعه فلک‌الافلاک، پل کشکان، آبشار بیشه، آبشار نوژیان، دریاچه گهر (لرستان)، تنگه شیرز و کوه‌های اشترانکوه از جاذبه‌های طبیعی و تاریخی استان هستند. دریاچه گهر — معروف به «نگین زاگرس» — یکی از زیباترین دریاچه‌های کوهستانی ایران است.

صنایع دستی:

گلیم‌بافی لرستانی، جاجیم‌بافی، نمدمالی و چوغا‌بافی (پوشش سنتی مردان لر) از صنایع دستی سنتی و ارزشمند استان هستند.

فرهنگ و آداب و رسوم

فرهنگ لرستان از کهن‌ترین فرهنگ‌های ایرانی است. زبان لری (شامل لکی و لری جنوبی) از زبان‌های ایرانی جنوب‌غربی و نزدیک به فارسی میانه (پهلوی) است.

برنزهای لرستان از اواخر قرن نوزدهم در موزه‌های اروپا ظاهر شدند اما منشأشان ناشناخته بود و به مناطق و فرهنگ‌های گوناگون خاور نزدیک نسبت داده می‌شد. از اواخر دهه ۱۹۲۰ با غارت گسترده گورستان‌های لرستان، این اشیاء به طور انبوه وارد بازارهای عتیقه شدند و منشأ لرستانی‌شان تأیید گردید. مطالعات اولیه عمدتاً بر پایه مجموعه‌های خصوصی و اطلاعات دلالان بود و پژوهشگرانی مانند گدار و گیرشمن آن‌ها را به اقوامی چون کاسی‌ها یا کیمری‌ها نسبت می‌دادند که اغلب فاقد پشتوانه علمی بود. پرتراتز با بررسی دقیق انواع خاصی مانند دهانه‌های اسب و بت‌ها، چارچوب زمانی اواخر هزاره دوم تا نیمه نخست هزاره اول پیش از میلاد را پیشنهاد کرد. مشکلات جدی شامل جعل، گذشته‌چینی اشیاء و فروش برنزهای غیرلرستانی به نام لرستان بود که بسیاری از مجموعه‌ها را تحت تأثیر قرار داد. کالمایر با تمرکز بر اشیاء دارای کتیبه یا قابل مقایسه با یافته‌های کاوش‌شده، chronology دقیق‌تری ارائه داد و مرزهای سبک کانونیک لرستان را مشخص ساخت. کاتالوگ‌های موري و امیه با تلفیق داده‌های بازار و کاوش‌های علمی مانند پروژه بلژیکی، مرجع اصلی برای تمایز برنزهای عصر آهن لرستان از سایر برنزهای ایرانی شدند.

۱. دهنه اسب (Horse Bit / Mors)

این شیء یک دهنه اسب از جنس مفرغ است که برای کنترل و هدایت اسب به کار می‌رفت. دهنه‌های اسب لرستان علاوه بر کاربرد نظامی و سواره‌نظام، اغلب با نقوش هنری و نمادین ساخته می‌شدند که نشان‌دهنده مهارت فلزکاران لرستان در هزاره اول پیش از میلاد است. این اثر امروزه در موزه لوور ابوظبی نگهداری می‌شود.

۲. تندیس انسانی مفرغی

این تندیس کوچک مفرغی، انسانی را با دستان افراشته به تصویر می‌کشد. باستان‌شناسان احتمال می‌دهند چنین پیکره‌هایی کاربرد آیینی یا نذری داشته و در نیایشگاه‌ها یا آرامگاه‌ها استفاده می‌شده‌اند. سادگی فرم در کنار بیان نمادین، از ویژگی‌های هنر مفرغ‌های لرستان است.

۳. سطل یا جام مفرغی با سر شیر

این ظرف مفرغی از نوع سیتولا (Situla) است و در بخش پایینی آن سر شیر به صورت برجسته دیده می‌شود. شیر در فرهنگ ایران باستان نماد قدرت، نگهبانی و شجاعت بود و استفاده از آن بر روی ظروف ارزشمند، اهمیت و جایگاه ویژه این آثار را نشان می‌دهد. قدمت این اثر به حدود ۹۰۰ تا ۷۰۰ پیش از میلاد می‌رسد.

۴. علم یا نشان آیینی مفرغی (Standard)

این اثر یک علم یا نشان تشریفاتی است که دو بزکوهی روبه‌روی هم با شاخ‌های بلند و دو اژدها بر پشت آن‌ها را نشان می‌دهد. چنین آثاری احتمالاً بر سر نیزه یا چوب نصب می‌شدند و در آیین‌های مذهبی یا مراسم رسمی کاربرد داشتند. ترکیب بزکوهی و اژدها از مهم‌ترین نمادهای اسطوره‌ای هنر لرستان به شمار می‌رود.

موسیقی لری:

موسیقی لری با ساز سه‌تار (تنبور) و دف از غنی‌ترین موسیقی‌های ایران است. آوازهای «مور» و «هوره» از فرم‌های اصیل آوازی لُرها هستند. سیاوش کامکار و علیرضا افتخاری از هنرمندان بزرگ با ریشه لرستانی هستند.

مفاخر:

سردار اسعد بختیاری (فاتح تهران در مشروطه)، میرزا کوچک خان لرستانی‌تبار، عبدالکریم کسمایی (ادیب)، و پرویز مشکاتیان (آهنگساز بزرگ ایرانی) از مفاخر لرستان و مناطق لرنشین هستند.

آداب و رسوم:

کوچ عشایر لر (ایل بختیاری و ایلات لک) از دیدنی‌ترین صحنه‌های زندگی عشایری ایران است. مراسم عروسی لُری با موسیقی و رقص چوبازی (چوب‌بازی) چند روز طول می‌کشد. مراسم سبزه‌گره در نوروز از آیین‌های محلی لرستان است.

غذاهای محلی:

کله‌جوش (آش کشک و سبزی)، آبگوشت لرستانی (دیزی)، کشکینه، نان تنوری لُری، شیربرنج و کباب بختیاری از غذاهای سنتی استان هستند.

مبارزات و مقاومت مردمی

لرستان سرزمین مقاومت و دلاوری بوده و مجاهدین خلق ایران در این استان نیز شهدا و مبارزان فراوانی داشته‌اند.

مسیر فروغ جاویدان:

لرستان در مسیر عملیات فروغ جاویدان (۳ مرداد ۱۳۶۷) قرار داشت. ارتش آزادیبخش ملی ایران از مرزهای غربی وارد شد و تا عمق ۱۵۰ کیلومتری خاک ایران پیشروی کرد. بسیاری از رزمندگان مجاهد در این عملیات از مناطق لُرنشین بودند و در مسیر کرمانشاه-همدان دلاورانه جنگیدند.

کشتار ۶۷ در لرستان:

در تابستان ۱۳۶۷، زندان‌های خرم‌آباد و بروجرد شاهد اعدام زندانیان مجاهد بودند. کمیسیون‌های مرگ در استان لرستان نیز فعال بود و ده‌ها تن از مجاهدین خلق لرستانی را بدون محاکمه اعدام کردند.

آقای سید مرتضی میرمحمدی به جرم حمایت از سازمان مجاهدین خلق ایران، که ایران آن را یک سازمان تروریستی اعلام کرده بود، در زندان اوین محبوس بود که در سال ۱۳۶۷ به اجبار ناپدید و اعدام شد. به وابستگان او دو گواهی فوت متناقض ارائه شد؛ اولین گواهی در سال ۱۳۶۸ یا ۱۳۶۹ علت مرگ را «مرگ» و تاریخ مرگ را ۱۲ شهریور ۱۳۶۷ ذکر می‌کند، گرچه اعتقاد بر این است که او در حقیقت در میانۀ موج اعدام‌ها در ماه‌های مرداد و شهریور در زندان اوین کشته شده است. در سال ۱۳۷۸ یا ۱۳۷۹، گواهی فوت دوم صادر و علت مرگ «نامعلوم» اعلام شد که نشان می‌دهد وی در ازنای استان لرستان درگذشته است. با این حال آشکار است که آقای میرمحمدی تا اوایل مرداد ۱۳۶۷ در زندان اوین تهران بوده و سپس ناپدید شده است.[۳]

منصور موسوی در اول دی‌ماه ۱۳۳۷ در الیگودرز استان لرستان متولد شد. او کارگر ۲۹ ساله‌ای بود که با همسر و دختر کوچکش زندگی می‌کرد و عضوی از سازمان رزمندگان آزادی طبقه کارگر (یکی از گروه‌های چپ‌گرای مخالف رژیم) بود. همسرش سال‌ها در دهه ۶۰ زندانی بود و برادر همسرش (رضا قریشی لنگرودی) نیز در همان سال ۱۳۶۷ اعدام شد.

منصور موسوی در سال ۱۳۶۲ در تهران دستگیر گردید و در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۶۷ در زندان اوین، در جریان کشتار جمعی زندانیان سیاسی تابستان ۶۷ اعدام شد. اتهامات او شامل پندار و گفتار ضدانقلابی و ارتداد بود. این اعدام‌ها بدون برگزاری دادگاه رسمی و وکیل، توسط هیئت سه‌نفره انجام گرفت و جسد او در گورهای جمعی بی‌نام و نشان خاوران دفن شد.[۴]

قیام ۱۴۰۱ — لرستان قهرمان:

لرستان در قیام سراسری ۱۴۰۱ از استان‌های پیشتاز بود. شهر ازنا در لرستان یکی از کانون‌های داغ اعتراضات بود و شهدای متعددی تقدیم کرد. از شهدای شناخته‌شده لرستان: شایان اسدالهی (۳۰ ساله، ازنا)، مصطفی فلاحی (۱۵ ساله — نوجوان شهید ازنا)، وهاب قائدی موسوی (۳۰ ساله، ازنا)، احمدرضا امانی (۲۷ ساله، ازنا)، امیرحسین خدایاری‌فرد (۲۶ ساله، کوهدشت)، امیرحسام خدایاری‌فرد (۲۶ ساله، کوهدشت)، و احد ابراهیم‌پور عبدلی (۳۵ ساله، نورآباد دلفان). مصطفی فلاحی تنها ۱۵ سال داشت — از جوان‌ترین شهدای قیام سراسری.

قیام دی‌ماه ۱۴۰۴:

خرم‌آباد و شهرهای لرستان در قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز شاهد اعتراضات بازاریان و مردم بودند.

واحدهای مقاومت:

واحدهای مقاومت سازمان مجاهدین خلق در خرم‌آباد، بروجرد، دورود و کوهدشت فعالیت‌های مستمری در زمینه نصب پوسترهای رهبران مقاومت و افشاگری جنایات رژیم داشته‌اند.