علی عزیزی جعفرآبادی

علی عزیزی جعفرآبادی
شهید قیام سراسری ۱۴۰۴، علی عزیزی جعفرآبادی
زادروز	حدوداً ۴۲ ساله (متولد حدود ۱۳۶۲) روستای جعفرآباد هزارخانی، شهرستان هرسین، استان کرمانشاه
درگذشت	۱۲ یا ۱۳ دی ۱۴۰۴ هرسین، استان کرمانشاه
علت مرگ	شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به پهلو
ملیت	ایرانی
شناخته‌شده برای	جان باختن در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ به عنوان شهروند کرد متأهل و پدر خانواده
همسر	متأهل

علی عزیزی جعفرآبادی، شهروند کرد ۴۲ ساله، متأهل و پدر خانواده، اهل روستای جعفرآباد هزارخانی و ساکن شهرستان هرسین استان کرمانشاه، یکی از جان‌باختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بود. او در روزهای ۱۲ یا ۱۳ دی ۱۴۰۴، در جریان تظاهرات مردمی در هرسین، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پهلوی راستش جان باخت.

گزارش‌های حقوق بشری تأیید کرده‌اند که او هنگام فرار از تیراندازی نیروهای امنیتی همراه دیگر معترضان هدف گلوله قرار گرفت و علی‌رغم انتقال فوری به بیمارستان، جان خود را از دست داد.

اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ از ۷ دی‌ماه با اعتصاب گسترده کسبه تهران آغاز شد و به سرعت به شهرهای دیگر ایران گسترش یافت. ریشه این خیزش در بحران‌های شدید اقتصادی، تورم افسارگسیخته، سقوط ارزش ریال به بیش از ۱۴۰ هزار تومان و نارضایتی عمیق از حاکمیت بود.

جان باختن علی عزیزی جعفرآبادی نمادی از سرکوب شهروندان عادی و پدران خانواده در مناطق کردنشین شد. مراسم خاکسپاری او در فضایی امنیتی برگزار شد و خانواده‌اش تحت فشار قرار گرفتند.

زندگی‌نامه و نحوه‌ی جان باختن

علی عزیزی جعفرآبادی، شهروند کرد ۴۲ ساله، (جان‌باخته ۱۲یا۱۳دی‌ماه ۱۴۰۴) متأهل و پدر خانواده، اهل روستای جعفرآباد هزارخانی و ساکن شهرستان هرسین از توابع استان کرمانشاه، در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به پهلوی راست جان باخت.

بر اساس گزارش‌های حقوق بشری، در روزهای میانی هفته دوم اعتراضات، تظاهرات در هرسین شدت گرفت. علی عزیزی جعفرآبادی همراه عده‌ای از معترضان به سمت کوچه‌ای فرار کرد، اما نیروهای امنیتی مستقیماً به او شلیک کردند. او بلافاصله به بیمارستان منتقل شد، اما بر اثر شدت جراحات جان باخت.

شاهدان عینی گزارش داده‌اند که علی عزیزی جعفرآبادی شهروندی عادی و بدون سابقه سیاسی بود که برای اعتراض به شرایط معیشتی به خیابان آمده بود. او پدر خانواده‌ای بود که حالا بدون سرپرست مانده‌اند.

یک شاهد عینی به بی‌بی‌سی گفته است:

«علی عزیزی همراه عده‌ای از معترضان به سمت کوچه ملکی فرار کرد، اما همان زمان نیروهای امنیتی به پهلوی راست او شلیک کردند. چند نفر او را به خانه‌ای بردند و با پزشک تماس گرفتند، اما وقتی به بیمارستان رسید، فوت کرده بود.»

مراسم خاکسپاری علی عزیزی جعفرآبادی در فضایی سنگین امنیتی برگزار شد و نهادهای حکومتی خانواده را تحت فشار قرار دادند تا از تجمع جلوگیری شود.

شرط پول یا برچسب بسیجی

در یک گزارش حقوق‌بشری درباره کشته‌شدگان اعتراضات تهران و کرج، منبع مطلع گفته برای تحویل پیکر یکی از جان‌باختگان به خانواده گفته‌اند یا او را به‌عنوان عضو بسیج بپذیرید یا مبلغی در حدود یک میلیارد تومان بپردازید؛ خانواده زیر بار نرفته و نهایتاً پیکر را با محدودیت شدید و بدون حق برگزاری مراسم گرفتند.​

در گزارش دیگری از داخل اصفهان، یک شاهد عینی گفته مأموران در مواردی به خانواده‌های کشته‌شدگان گفته‌اند یا فرد را «بسیجی» تأیید کنید یا مبلغی بین حدود ۷۰۰ میلیون تا دو میلیارد تومان برای تحویل پیکر پرداخت کنید؛ در همان گزارش، مثال خانواده زنی کشته‌شده در کهریزک آمده که ابتدا از آن‌ها یک میلیارد تومان خواسته بودند و بعد به‌جای پول، پیشنهاد شده بود که او را به‌عنوان «بسیجی» معرفی کنند.

در گزارش‌های محلی و همچنین نهادهای حقوق بشری آمده است که نهادهای حکومتی برای تحویل پیکر جان‌باخته علی عزیزی، خانواده او را تحت فشار قرار داده‌اند مبلغی را تحت عنوان «پول تیر» پرداخت کنند، یا او را به عنوان بسیجی معرفی کنند و رژیم با عنوان بسیجی برای او مراسم تشییع گرفته‌است.

زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴ قیام دی ۱۴۰۴ یکی از گسترده‌ترین و عمیق‌ترین خیزش‌های مردمی در تاریخ معاصر ایران بود که بر بستر انباشت همزمان بحران‌های ساختاری اقتصادی و سیاسی شکل گرفت. این قیام ریشه در شکاف طبقاتی بسیار عمیق، انباشت شدید فقر، نابودی معیشت اکثریت جامعه و تمرکز ثروت و قدرت در دست اقلیتی وابسته به حاکمیت ولایت فقیه داشت.

این خیزش فراتر از اعتراض به وضعیت معیشتی یا سرکوب، در واقع خروش جامعه علیه نظام ایدئولوژیک-فقاهتی جمهوری اسلامی بود که حیات، آزادی، تنوع اندیشه و آینده را نفی می‌کرد و مرگ، حذف و انکار انسان را به اصل حاکمیت تبدیل کرده بود.

ویژگی‌های کلیدی اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

• تمرکز اصلی بر نفی حاکمیت ولایت فقیه و شخص رهبر آن (شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر اصل ولایت فقیه»)
• گستردگی جغرافیایی بی‌سابقه: درگیری اعتراضی در بیش از ۱۹۰ شهر
• شکل‌گیری خودجوش ضرورت «سازماندهی در حین نبرد» به عنوان یک نیاز فوری و درونی
• روشنگری و مرزبندی قاطع با هرگونه دیکتاتوری (گذشته و آینده) و محدودسازی امکان مصادره توسط نیروهای واپس‌گرا
• اتکای آگاهانه به نیروی درونی جامعه و آزادسازی انرژی اجتماعی عظیم
• تثبیت جهت‌گیری استراتژیک بازگشت‌ناپذیر به سوی سرنگونی حاکمیت

در مقابل این خیزش، حاکمیت با حداکثر سطح خشونت (هزاران کشته،‌ مجروح و بازداشت‌شده) پاسخ داد؛ اما همین شدت سرکوب نه‌تنها مردم را عقب نراند، بلکه عزم بازگشت‌ناپذیر برای پایان دادن به نظام ولایت فقیه را در لایه‌های مختلف جامعه عمیق‌تر و پایدارتر کرد.

قیام دی ۱۴۰۴ به عنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران، اصالت، مشروعیت و توقف‌ناپذیری خود را هم در داخل کشور و هم در سطح جهانی به ثبت رساند و امید به امکان تغییر بنیادین را در میان بخش بزرگی از جامعه ایران و حامیان بین‌المللی آن تقویت کرد.

واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی مستقیم و بازداشت گسترده شهروندان همراه بوده که منجر به کشته‌شدگان و زخمی‌های متعدد در شهرهای مختلف از جمله هرسین شد. جان باختن شهروندانی مانند علی عزیزی جعفرآبادی در کرمانشاه، نشان‌دهنده گسترش اعتراضات به مناطق قومی و مشارکت گسترده پدران خانواده بود.

این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است و ادامه آن اراده مردم برای تغییر را نشان می‌دهد.