کاربر:Mostafa/صفحه تمرین ۲: تفاوت میان نسخهها
ایجاد صفحه تمرین شماره ۲ |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | |||
| اندازه جعبه = ۳۰۰px | |||
| عنوان = | |||
| عنوان ۲ = نویسنده و برنده جایزه نوبل ادبیات | |||
| نام = آنی ارنو | |||
| تصویر = | |||
| اندازه تصویر = ۲۵۰px | |||
| عنوان تصویر = آنی ارنو، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۲ | |||
| زادروز = ۱ سپتامبر ۱۹۴۰ | |||
| زادگاه = لیلبون، نرماندی، فرانسه | |||
| ملیت = فرانسوی | |||
| تابعیت = فرانسوی | |||
| تحصیلات = دانشگاه روئن و بوردو | |||
| پیشه = نویسنده، استاد دانشگاه، معلم | |||
| شناختهشده برای = زندگینامهنویسی خودکاوانه و آثار اجتماعی | |||
| نقشهای برجسته = برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۲ | |||
| جوایز = جایزه نوبل ادبیات (۲۰۲۲) | |||
| پانویس = | |||
}} | |||
'''آنی ارنو''' (فرانسوی: '''Annie Ernaux''') با نام کامل '''آنی ترز بلانش ارنو''' (نام خانوادگی پیش از ازدواج: دوشن) (زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۴۰) نویسنده و استاد دانشگاه فرانسوی است. او یکی از برجستهترین نویسندگان معاصر فرانسه به شمار میرود که آثارش عمدتاً در ژانر زندگینامهنویسی خودکاوانه قرار دارند و پیوند نزدیکی با جامعهشناسی و بررسی طبقاتی برقرار میکنند.<ref name="nobel">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/literature/2022/ernaux/biographical/|عنوان=Annie Ernaux – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org|تاریخ بازبینی=۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶}}</ref> | |||
== زندگی اولیه == | |||
آنی ارنو در ۱ سپتامبر ۱۹۴۰ در لیلبون، نرماندی، فرانسه متولد شد. او در ایوتو بزرگ شد جایی که والدینش یک کافه و بقالی در محله کارگری اداره میکردند. در سال ۱۹۶۰ به لندن رفت و به عنوان دایه کار کرد. پس از بازگشت به فرانسه، در دانشگاههای روئن و بوردو تحصیل کرد و ابتدا معلم شد و سپس به مقام استادی دانشگاه ارتقا یافت.<ref name="nobel" /> | |||
== فعالیت ادبی == | |||
آثار آنی ارنو عمدتاً خودزندگینامهای و خودکاوانه هستند و با دقت بالینی به بررسی خاطرات شخصی، ریشههای طبقاتی و تجربیات زنان میپردازند. از مهمترین کتابهای او میتوان به «مکان» (۱۹۸۳)، «یک زن» (۱۹۸۷) و «سالها» (۲۰۰۸) اشاره کرد. سبک او ساده، دقیق و عمیقاً اجتماعی است. | |||
== دریافت جایزه نوبل ادبیات == | |||
در سال ۲۰۲۲، آکادمی سوئد جایزه نوبل ادبیات را به آنی ارنو اعطا کرد «برای شجاعت و دقت بالینیای که با آن ریشهها، بیگانگیها و محدودیتهای جمعی حافظه شخصی را آشکار میسازد».<ref name="nobel" /> | |||
== فعالیتهای اجتماعی و سیاسی == | |||
آنی ارنو از روشنفکران متعهد اجتماعی فرانسه است. او از جنبش جلیقهزردها، حقوق زنان و عدالت اجتماعی حمایت کرده و همواره علیه نابرابری طبقاتی و قدرتهای سرکوبگر موضعگیری شفاف داشته است. | |||
=== حمایت از مقاومت ایران === | |||
آنی ارنو امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.<ref name="iran">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ncr-iran.org/en/news/human-rights/nobel-laureates-urge-action-on-iran-as-114-signatories-condemn-killings-and-execution-surge/|عنوان=Nobel Laureates Urge Action on Iran|وبگاه=NCR-Iran|تاریخ بازبینی=۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶}}</ref> | |||
== منابع == | |||
{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/literature/2022/ernaux/biographical/|عنوان=Annie Ernaux – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org}} | |||
{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ncr-iran.org/en/news/human-rights/nobel-laureates-urge-action-on-iran-as-114-signatories-condemn-killings-and-execution-surge/|عنوان=Nobel Laureates Urge Action on Iran|وبگاه=NCR-Iran}} | |||
نسخهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۴
| آنی ارنو نویسنده و برنده جایزه نوبل ادبیات | |
|---|---|
| زادروز | ۱ سپتامبر ۱۹۴۰ لیلبون، نرماندی، فرانسه |
| ملیت | فرانسوی |
| تابعیت | فرانسوی |
| تحصیلات | دانشگاه روئن و بوردو |
| پیشه | نویسنده، استاد دانشگاه، معلم |
| شناختهشده برای | زندگینامهنویسی خودکاوانه و آثار اجتماعی |
| نقشهای برجسته | برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۲ |
| جایزه نوبل ادبیات (۲۰۲۲) | |
آنی ارنو (فرانسوی: Annie Ernaux) با نام کامل آنی ترز بلانش ارنو (نام خانوادگی پیش از ازدواج: دوشن) (زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۴۰) نویسنده و استاد دانشگاه فرانسوی است. او یکی از برجستهترین نویسندگان معاصر فرانسه به شمار میرود که آثارش عمدتاً در ژانر زندگینامهنویسی خودکاوانه قرار دارند و پیوند نزدیکی با جامعهشناسی و بررسی طبقاتی برقرار میکنند.[۱]
زندگی اولیه
آنی ارنو در ۱ سپتامبر ۱۹۴۰ در لیلبون، نرماندی، فرانسه متولد شد. او در ایوتو بزرگ شد جایی که والدینش یک کافه و بقالی در محله کارگری اداره میکردند. در سال ۱۹۶۰ به لندن رفت و به عنوان دایه کار کرد. پس از بازگشت به فرانسه، در دانشگاههای روئن و بوردو تحصیل کرد و ابتدا معلم شد و سپس به مقام استادی دانشگاه ارتقا یافت.[۱]
فعالیت ادبی
آثار آنی ارنو عمدتاً خودزندگینامهای و خودکاوانه هستند و با دقت بالینی به بررسی خاطرات شخصی، ریشههای طبقاتی و تجربیات زنان میپردازند. از مهمترین کتابهای او میتوان به «مکان» (۱۹۸۳)، «یک زن» (۱۹۸۷) و «سالها» (۲۰۰۸) اشاره کرد. سبک او ساده، دقیق و عمیقاً اجتماعی است.
دریافت جایزه نوبل ادبیات
در سال ۲۰۲۲، آکادمی سوئد جایزه نوبل ادبیات را به آنی ارنو اعطا کرد «برای شجاعت و دقت بالینیای که با آن ریشهها، بیگانگیها و محدودیتهای جمعی حافظه شخصی را آشکار میسازد».[۱]
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
آنی ارنو از روشنفکران متعهد اجتماعی فرانسه است. او از جنبش جلیقهزردها، حقوق زنان و عدالت اجتماعی حمایت کرده و همواره علیه نابرابری طبقاتی و قدرتهای سرکوبگر موضعگیری شفاف داشته است.
حمایت از مقاومت ایران
آنی ارنو امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.[۲]
منابع
«Annie Ernaux – Biographical». «Nobel Laureates Urge Action on Iran».
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «Annie Ernaux – Biographical». بازبینیشده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶.
- ↑ «Nobel Laureates Urge Action on Iran». بازبینیشده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶.