خراردوس تهوفت: تفاوت میان نسخهها
Alireza k h (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «{{جعبه زندگینامه | اندازه جعبه = ۳۰۰px | عنوان = | عنوان ۲ = فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک | نام = خراردوس تهوفت | تصویر = پرونده:Gerardus 't Hooft.jpg | اندازه تصویر = ۲۵۰px | عنوان تصویر = خراردوس تهوفت، برنده نوبل فیزیک ۱۹۹۹ | زادروز = ۵ ژوئیه ۱۹۴۶ | زادگاه =...» ایجاد کرد |
Alireza k h (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
| اندازه جعبه = | | اندازه جعبه = | ||
| عنوان = | | عنوان = | ||
| عنوان ۲ = فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک | | عنوان ۲ = فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک | ||
| نام = خراردوس تهوفت | | نام = خراردوس تهوفت | ||
| تصویر = [[پرونده:Gerardus 't Hooft.jpg]] | | تصویر = [[پرونده:Gerardus 't Hooft.jpg]] | ||
| اندازه تصویر = | | اندازه تصویر = | ||
| عنوان تصویر = خراردوس تهوفت، برنده نوبل فیزیک ۱۹۹۹ | | عنوان تصویر = خراردوس تهوفت، برنده نوبل فیزیک ۱۹۹۹ | ||
| زادروز = ۵ ژوئیه ۱۹۴۶ | | زادروز = ۵ ژوئیه ۱۹۴۶ | ||
نسخهٔ ۶ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۸
| خراردوس تهوفت فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک | |
|---|---|
 خراردوس تهوفت، برنده نوبل فیزیک ۱۹۹۹ | |
| زادروز | ۵ ژوئیه ۱۹۴۶ دنهلدر، هلند |
| ملیت | هلندی |
| تابعیت | هلندی |
| تحصیلات | دانشگاه اوترخت (زیر نظر مارتینوس فلتمان) |
| پیشه | فیزیکدان نظری، استاد دانشگاه |
| شناختهشده برای | اثبات بازبهنجارشپذیری نظریههای پیمانهای یانگ-میلز |
| نقشهای برجسته | برنده نوبل فیزیک ۱۹۹۹ · استاد دانشگاه اوترخت |
| جایزه نوبل فیزیک (۱۹۹۹) | |
خراردوس تهوفت (هلندی: Gerardus ’t Hooft) (زادهٔ ۵ ژوئیه ۱۹۴۶) فیزیکدان نظری هلندی و استاد دانشگاه اوترخت است. او بهخاطر کارهای بنیادین در نظریه میدانهای کوانتومی و اثبات بازبهنجارشپذیری نظریههای پیمانهای شهرت دارد و در سال ۱۹۹۹ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.[۱]
زندگی اولیه
خراردوس تهوفت در ۵ ژوئیه ۱۹۴۶ در دنهلدر، هلند متولد شد. او در خانوادهای علمی بزرگ شد؛ عمویش فریتس زرنیکه برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۵۳ بود. تهوفت فیزیک را در دانشگاه اوترخت خواند و دکترای خود را زیر نظر مارتینوس فلتمان دریافت کرد.[۱]
فعالیت علمی
در رساله دکترایش، تهوفت نشان داد که نظریههای پیمانهای یانگ-میلز قابل بازبهنجارش هستند. این نتیجه یکی از مهمترین دستاوردهای فیزیک نظری قرن بیستم محسوب میشود و نقش کلیدی در شکلگیری مدل استاندارد فیزیک ذرات ایفا کرد.
دریافت جایزه نوبل فیزیک
در سال ۱۹۹۹، خراردوس تهوفت همراه با استادش مارتینوس فلتمان، جایزه نوبل فیزیک را «برای روشن ساختن ساختار کوانتومی برهمکنشهای الکتروضعیف» دریافت کرد.[۱]
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
تهوفت از آزادی تحقیقات بنیادین و همکاری علمی بینالمللی حمایت میکند.
حمایت از مقاومت ایران
خراردوس تهوفت امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.[۲]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «Gerardus ’t Hooft – Biographical». بازبینیشده در ۴ اوت ۲۰۲۶.
- ↑ «Nobel Laureates Urge Action on Iran». بازبینیشده در ۴ اوت ۲۰۲۶.