صفحه تمرین ۵ مصطفی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Mostafa (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Mostafa (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات دانشمند
{{جعبه اطلاعات دانشمند
| نام = آرون چیخانُوور
| نام = آرون چیخانور
| نام انگلیسی = Aaron Ciechanover
| نام انگلیسی = Aaron Ciechanover
| نام کامل = Aaron Ciechanover
| نام کامل = Aaron Judah Ciechanover
| نام عبری = אהרן צ'חנובר
| تصویر =
| تصویر = Aaron_Ciechanover.jpg
| توضیح تصویر =
| توضیح تصویر =
| تاریخ تولد = ۱ اکتبر ۱۹۴۷
| تاریخ تولد = ۱ اکتبر ۱۹۴۷
| محل تولد = حیفا، فلسطین تحت قیمومت بریتانیا
| محل تولد = حیفا، فلسطین تحت قیمومت بریتانیا
| ملیت = اسرائیلی
| ملیت = اسرائیلی
| رشته = زیست‌شیمی، زیست‌شناسی سلولی و پزشکی
| رشته = زیست‌شیمی، زیست‌شناسی مولکولی، پزشکی
| زمینه فعالیت = زیست‌شیمی، تجزیه پروتئین، سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم، سرطان و بیماری‌های عصبی
| زمینه فعالیت = زیست‌شیمی، زیست‌شناسی سلولی، تخریب پروتئین، سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم، پژوهش سرطان
| دانشگاه = دانشگاه عبری اورشلیم؛ مؤسسه فناوری اسرائیل ـ تخنیون
| دانشگاه = دانشگاه عبری اورشلیم؛ مؤسسه فناوری اسرائیل تخنیون
| مدرک = کارشناسی ارشد زیست‌شناسی؛ دکترای پزشکی؛ دکترای علوم
| مدرک = کارشناسی ارشد زیست‌شناسی؛ دکترای پزشکی؛ دکترای علوم
| دانشگاه محل فعالیت = مؤسسه فناوری اسرائیل ـ تخنیون
| دانشگاه محل فعالیت = مؤسسه فناوری اسرائیل تخنیون
| جایزه‌ها = جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۴؛ جایزه آلبرت لاسکر ۲۰۰۰؛ جایزه اِمِت ۲۰۰۲؛ جایزه اسرائیل ۲۰۰۳
| جایزه‌ها = جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۴؛ جایزه لاسکر ۲۰۰۰؛ جایزه EMET ۲۰۰۲؛ جایزه اسرائیل ۲۰۰۳
| عضویت = آکادمی علوم و علوم انسانی اسرائیل؛ آکادمی ملی علوم آمریکا؛ آکادمی ملی پزشکی آمریکا؛ آکادمی هنر و علوم آمریکا؛ آکادمی فلسفی آمریکا؛ سازمان زیست‌شناسی مولکولی اروپا
| عضویت = آکادمی ملی علوم اسرائیل؛ آکادمی ملی علوم آمریکا؛ آکادمی هنر و علوم آمریکا؛ سازمان زیست‌شناسی مولکولی اروپا
| همسر = منوچا چیخانُوور
| سمت‌های مهم = استاد ممتاز تخنیون؛ بنیان‌گذار مرکز یکپارچه سرطان راپاپورت–تخنیون
}}
}}


'''آرون چیخانُوور''' (Aaron Ciechanover؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۴۷) زیست‌شیمی‌دان و پزشک اسرائیلی و استاد ممتاز پژوهشی در مؤسسه فناوری اسرائیل ـ تخنیون است. او به‌همراه [[آورام هرشکو]] و [[اروین رز]] در سال ۲۰۰۴ [[جایزه نوبل شیمی]] را برای «کشف تجزیه پروتئین با واسطهٔ یوبیکوئیتین» دریافت کرد. این کشف سازوکار مهمی را آشکار کرد که سلول‌ها از طریق آن پروتئین‌های آسیب‌دیده، معیوب یا دیگر غیرضروری را شناسایی و برای تجزیه به سامانه پروتئازوم هدایت می‌کنند.
'''آرون چیخانور''' (Aaron Ciechanover؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۴۷) زیست‌شیمیدان و پزشک اسرائیلی و برندهٔ [[جایزه نوبل شیمی]] در سال ۲۰۰۴ است. او این جایزه را به‌طور مشترک با [[آورام هرشکو]] و [[اروین روز]] برای «کشف تخریب پروتئین با واسطهٔ یوبیکوئیتین» دریافت کرد.


کشف سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم یکی از دستاوردهای بنیادی زیست‌شناسی سلولی در نیمه دوم قرن بیستم به‌شمار می‌رود. این سامانه بعدها در فرایندهایی مانند چرخه سلولی، تنظیم رونویسی، کنترل کیفیت پروتئین‌ها، پاسخ ایمنی و برخی بیماری‌ها، از جمله سرطان و بیماری‌های عصبی، دارای اهمیت شناخته شد.
کشف چیخانور، هرشکو و روز نشان داد که سلول‌ها چگونه پروتئین‌های معیوب، اضافی یا دیگر پروتئین‌هایی را که باید حذف شوند، به‌صورت کنترل‌شده شناسایی و تجزیه می‌کنند. این سازوکار امروزه با عنوان '''سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم''' شناخته می‌شود و در فرایندهایی مانند چرخه سلولی، ترمیم DNA، کنترل کیفیت پروتئین‌ها و عملکرد دستگاه ایمنی نقش دارد.


چیخانُوور افزون بر فعالیت علمی، در عرصه‌های عمومی و اجتماعی نیز اظهار نظر کرده است. او درباره وضعیت علم و آموزش عالی در اسرائیل سخن گفته و از افزایش سرمایه‌گذاری در علوم و آموزش عالی دفاع کرده است. همچنین نام او در چند نامه و بیانیه جمعی برندگان جایزه نوبل درباره وضعیت حقوق بشر و آینده سیاسی ایران دیده می‌شود.
این کشف علاوه بر اهمیت بنیادی در زیست‌شناسی، تأثیر مهمی بر پزشکی و داروسازی گذاشته است. اختلال در این سامانه با شماری از بیماری‌ها، از جمله برخی سرطان‌ها و بیماری‌های عصبی، ارتباط دارد و شناخت آن به ایجاد مسیرهای جدید برای تولید دارو منجر شده است.


== زندگی و کودکی ==
== زندگی و کودکی ==


آرون چیخانُوور در ۱ اکتبر ۱۹۴۷ در حیفا، در آن زمان در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا، متولد شد. پدر و مادر او، بلومه لوباشفسکی و ییتسخاک چیخانُوور، در دهه ۱۹۲۰ از لهستان به سرزمین فلسطین مهاجرت کرده بودند. چیخانُوور در زندگی‌نامه‌ای که برای بنیاد نوبل نوشته است، از دوران کودکی خود در سال‌های شکل‌گیری دولت اسرائیل و شرایط دشوار آن دوره سخن گفته است.
آرون چیخانور در ۱ اکتبر ۱۹۴۷ در شهر حیفا، در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا، متولد شد. والدین او، بلومه و ییتسخاک چیخانور، از خانواده‌هایی بودند که از لهستان به سرزمین فلسطین مهاجرت کرده بودند.


او از دوران کودکی علاقه زیادی به مطالعه و شناخت جهان داشت. در زندگی‌نامه خود از کتاب‌های علمی و سفرنامه‌هایی مانند آثار ژول ورن و تور هایردال به‌عنوان بخشی از علایق دوران نوجوانی خود یاد کرده است.
او از دوران کودکی علاقه زیادی به مطالعه و علوم داشت. در شرح زندگی خود در وبگاه بنیاد نوبل، از علاقه‌اش به کتاب‌های علمی و ماجراجویانه و تجربه‌های اولیه‌اش با زیست‌شناسی یاد کرده است.
 
یکی از نخستین تجربه‌های علمی او مشاهده سلول‌های اپیدرم پیاز و انجام آزمایش اسمز بود. همین تجربه‌های اولیه علاقه او را به زیست‌شناسی افزایش داد و بعدها مسیر حرفه‌ای او را به سمت زیست‌شیمی و پزشکی هدایت کرد.
 
در دوران دبیرستان در حیفا، معلمان زیست‌شناسی، شیمی، فیزیک و ریاضیات نقش مهمی در شکل‌گیری علاقه علمی او داشتند. او به‌تدریج متوجه شد که دانش پزشکی در آن زمان هنوز درباره سازوکارهای بنیادی بسیاری از بیماری‌ها اطلاعات کافی ندارد و همین موضوع او را به پژوهش بنیادی علاقه‌مند کرد.


== تحصیلات ==
== تحصیلات ==


چیخانُوور تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه عبری اورشلیم ادامه داد و در سال ۱۹۷۱ مدرک کارشناسی ارشد زیست‌شناسی و در سال ۱۹۷۳ مدرک دکترای پزشکی دریافت کرد.
چیخانور تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشکده پزشکی دانشگاه عبری اورشلیم آغاز کرد. او در سال ۱۹۷۱ مدرک کارشناسی ارشد زیست‌شناسی و در سال ۱۹۷۳ مدرک پزشکی (M.D.) دریافت کرد.
 
در سال‌های پایانی تحصیل پزشکی، علاقه او به زیست‌شیمی افزایش یافت. در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ در یک برنامه پژوهشی زیست‌شیمی شرکت کرد و بر روی سازوکار ایجاد کبد چرب ناشی از CCl4 در مدل موش آزمایشگاهی کار کرد. این تجربه او را بیش از پیش به پژوهش بنیادی علاقه‌مند کرد.
 
پس از پایان تحصیلات پزشکی، او دوره خدمت نظامی خود را به‌عنوان پزشک در ارتش اسرائیل انجام داد. خدمت او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ ادامه داشت.


پس از پایان تحصیلات پزشکی، او بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ خدمت نظامی خود را به‌عنوان پزشک در نیروهای دفاعی اسرائیل انجام داد. پس از پایان خدمت، تصمیم گرفت به جای ادامه مسیر پزشکی بالینی، فعالیت حرفه‌ای خود را بر پژوهش‌های زیست‌شیمیایی متمرکز کند.
پس از آن به مؤسسه فناوری اسرائیل، تخنیون، پیوست و زیر نظر پروفسور '''آورام هرشکو''' به پژوهش در زمینه زیست‌شیمی پرداخت. او در سال ۱۹۸۱ دکترای علوم (D.Sc.) خود را دریافت کرد.


این تصمیم، نقطه عطف مهمی در زندگی علمی او بود. چیخانُوور در زندگی‌نامه نوبل توضیح داده است که علاقه او به سازوکارهای بنیادی بیماری‌ها و شیفتگی‌اش به زیست‌شیمی سبب شد پژوهش بنیادی را بر ادامه مسیر بالینی ترجیح دهد.
== آغاز پژوهش درباره تخریب پروتئین ==


== پژوهش در تخنیون ==
چیخانور در سال ۱۹۷۲ با آورام هرشکو آشنا شد و این همکاری علمی آغاز مسیری شد که بیش از سه دهه ادامه یافت.


چیخانُوور پس از پایان خدمت نظامی به مؤسسه فناوری اسرائیل ـ تخنیون در حیفا بازگشت و پژوهش‌های دکتری خود را زیر نظر آورام هرشکو آغاز کرد. او در تخنیون در سال ۱۹۸۱ دکترای علوم (D.Sc.) دریافت کرد.
پژوهش اولیه آنها بر این پرسش متمرکز بود که سلول چگونه پروتئین‌هایی را که دیگر به آنها نیاز ندارد یا دچار نقص شده‌اند، شناسایی و حذف می‌کند.


همکاری علمی چیخانُوور با هرشکو بیش از سه دهه ادامه یافت و به یکی از مهم‌ترین همکاری‌های علمی تاریخ زیست‌شیمی اسرائیل تبدیل شد. بخش مهمی از پژوهش‌های اولیه آنها با همکاری اروین رز در ایالات متحده انجام شد.
در آن زمان بخش بزرگی از توجه زیست‌شیمیدانان به ساخت پروتئین‌ها معطوف بود و سازوکار دقیق تخریب کنترل‌شده پروتئین‌ها هنوز به‌خوبی شناخته نشده بود.
 
چیخانور و هرشکو با همکاری اروین آ. روز، پژوهشگر آمریکایی، به بررسی سامانه‌ای پرداختند که برای تخریب پروتئین‌ها به انرژی نیاز داشت و خارج از مسیر معمول لیزوزومی عمل می‌کرد.


== کشف سامانه یوبیکوئیتین ==
== کشف سامانه یوبیکوئیتین ==


پیش از پژوهش‌های چیخانُوور، هرچند دانشمندان می‌دانستند پروتئین‌های سلولی پس از مدتی تجزیه می‌شوند، سازوکار دقیق و تنظیم‌شده این فرایند به‌طور کامل شناخته نشده بود. بسیاری از پژوهش‌ها بر ساخت پروتئین‌ها تمرکز داشتند، در حالی که نحوه حذف پروتئین‌های غیرضروری یا آسیب‌دیده همچنان مسئله‌ای مهم بود.
مهم‌ترین دستاورد علمی چیخانور کشف سازوکاری بود که در آن پروتئین '''یوبیکوئیتین''' به پروتئین هدف متصل می‌شود و آن را برای تخریب علامت‌گذاری می‌کند.
 
یوبیکوئیتین پروتئینی کوچک و بسیار فراگیر در سلول‌هاست. اتصال آن به پروتئین هدف نوعی «برچسب مولکولی» ایجاد می‌کند که در نهایت پروتئین را برای تخریب به پروتئازوم هدایت می‌کند.
 
چیخانور و همکارانش دریافتند که این فرایند به ATP، یعنی انرژی شیمیایی سلول، وابسته است. آنها همچنین مراحل اتصال یوبیکوئیتین به پروتئین هدف و نقش این اتصال در شناسایی پروتئین برای تخریب را مشخص کردند.
 
این یافته نشان داد که تخریب پروتئین‌ها یک فرایند تصادفی نیست، بلکه سامانه‌ای دقیق، تنظیم‌شده و انتخابی است.
 
== سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم ==
 
سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم یکی از مهم‌ترین سامانه‌های تنظیم‌کننده در سلول‌های زنده است.
 
در این سامانه، پروتئین‌هایی که باید حذف شوند با یوبیکوئیتین علامت‌گذاری می‌شوند. سپس پروتئین‌های علامت‌گذاری‌شده به پروتئازوم منتقل می‌شوند؛ پروتئازوم یک مجموعه پروتئینی بزرگ است که پروتئین هدف را به قطعات کوچک‌تر تجزیه می‌کند.
 
این سامانه تنها برای حذف پروتئین‌های معیوب نیست. سلول از آن برای کنترل بسیاری از فعالیت‌های حیاتی خود استفاده می‌کند.
 
از جمله این فرایندها می‌توان به تنظیم چرخه سلولی، کنترل کیفیت پروتئین‌های تازه ساخته‌شده، ترمیم آسیب DNA و بخش‌هایی از پاسخ ایمنی اشاره کرد.
 
== اهمیت پزشکی کشف ==
 
کشف سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم تأثیر گسترده‌ای بر پزشکی مدرن داشته است.


چیخانُوور و هرشکو در دهه ۱۹۷۰ مطالعه خود را بر تجزیه پروتئین‌های درون سلول متمرکز کردند. آنها به‌تدریج نشان دادند که یک سامانه وابسته به انرژی، پروتئین‌های مشخصی را برای تجزیه علامت‌گذاری می‌کند. این علامت‌گذاری با مولکولی کوچک به نام '''یوبیکوئیتین''' انجام می‌شود.
پژوهش‌های بعدی نشان دادند که اختلال در این سامانه می‌تواند در ایجاد بیماری‌های مختلف نقش داشته باشد. برخی سرطان‌ها و بیماری‌های عصبی از جمله بیماری‌هایی هستند که با اختلال در مسیرهای تخریب پروتئین ارتباط دارند.


در این فرایند، یوبیکوئیتین به پروتئین هدف متصل می‌شود. اتصال چندین مولکول یوبیکوئیتین، پروتئین هدف را برای انتقال به پروتئازوم آماده می‌کند. پروتئازوم سپس پروتئین علامت‌گذاری‌شده را به قطعات کوچک‌تر تجزیه می‌کند.
شناخت این مسیر همچنین امکان طراحی داروهایی را فراهم کرد که فعالیت سامانه پروتئازوم را هدف قرار می‌دهند. به این ترتیب، کشف بنیادی چیخانور و همکارانش از سطح زیست‌شیمی سلولی به حوزه درمان بیماری‌ها منتقل شد.


این کشف نشان داد که تجزیه پروتئین در سلول یک فرایند تصادفی نیست، بلکه سامانه‌ای دقیق و تنظیم‌شده دارد که مشخص می‌کند کدام پروتئین باید حذف شود و چه زمانی این کار انجام گیرد.
== فعالیت پژوهشی در تخنیون ==


== همکاری با آورام هرشکو و اروین رز ==
چیخانور پس از پایان دوره پژوهشی خود در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در سال ۱۹۸۴ به اسرائیل بازگشت و فعالیت دانشگاهی مستقل خود را در تخنیون آغاز کرد.


سه پژوهشگر اصلی در کشف سامانه یوبیکوئیتین، آرون چیخانُوور، آورام هرشکو و اروین رز بودند.
او در تخنیون یک گروه پژوهشی مستقل ایجاد کرد و پژوهش درباره سامانه یوبیکوئیتین و تخریب درون‌سلولی پروتئین‌ها را ادامه داد.


هرشکو و چیخانُوور در تخنیون بخش عمده‌ای از مطالعات اولیه را انجام دادند. چیخانُوور همچنین در دوره‌های پژوهشی تابستانی در آزمایشگاه اروین رز در ایالات متحده فعالیت کرد. این همکاری به کشف نقش دقیق یوبیکوئیتین در علامت‌گذاری پروتئین‌های هدف کمک کرد.
در طول سال‌های بعد، آزمایشگاه او به یکی از مراکز مهم پژوهش در زمینه تخریب پروتئین و زیست‌شناسی سرطان تبدیل شد.


در سال ۱۹۸۰، پژوهش‌های این گروه و همکارانشان نشان داد که عامل مورد مطالعه که در ابتدا با نام APF-1 شناخته می‌شد، همان پروتئین یوبیکوئیتین است. این شناسایی، دو حوزه پژوهشی ــ مطالعه هیستون‌ها و مطالعه تجزیه پروتئین ــ را به یکدیگر پیوند داد.
او همچنین در ایجاد و توسعه مراکز پژوهشی مرتبط با سرطان در تخنیون نقش داشت و بنیان‌گذار مرکز یکپارچه سرطان راپاپورت–تخنیون بود.


پژوهش‌های بعدی به شناسایی سه گروه اصلی آنزیم‌های درگیر در اتصال یوبیکوئیتین انجامیدند: E1، آنزیم فعال‌کننده یوبیکوئیتین؛ E2، پروتئین ناقل یا مزدوج‌کننده؛ و E3، لیگاز یوبیکوئیتین که پروتئین هدف را شناسایی می‌کند.
== دوره پژوهشی در MIT ==


== سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم ==
چیخانور پس از دریافت دکترای علوم خود در تخنیون، برای ادامه تحقیقات به ایالات متحده رفت.


سامانه‌ای که از این پژوهش‌ها به دست آمد، امروزه با عنوان '''سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم''' شناخته می‌شود.
او حدود سه سال در MIT به‌عنوان پژوهشگر پسادکتری در آزمایشگاه هاروی لودیش فعالیت کرد و تحقیقات خود درباره سامانه یوبیکوئیتین را ادامه داد.


در این سامانه، پروتئین‌های هدف ابتدا با یوبیکوئیتین علامت‌گذاری می‌شوند. پروتئین‌های علامت‌گذاری‌شده سپس توسط پروتئازوم شناسایی و تجزیه می‌شوند. این فرایند به سلول امکان می‌دهد کیفیت و مقدار پروتئین‌های خود را به‌طور دقیق تنظیم کند.
پس از پایان این دوره، با وجود دریافت پیشنهادهای دانشگاهی در ایالات متحده، تصمیم گرفت به اسرائیل بازگردد.


اهمیت سامانه فقط به حذف پروتئین‌های معیوب محدود نیست. تحقیقات بعدی نشان داده‌اند که این مسیر در تنظیم چرخه سلولی، رشد و تمایز سلول، تنظیم عوامل رونویسی، ارائه آنتی‌ژن، انتقال پیام، درون‌بری گیرنده‌ها، کنترل کیفیت سلولی و بسیاری از مسیرهای متابولیکی نقش دارد.
او بعدها توضیح داد که تصمیم به بازگشت به اسرائیل علاوه بر ملاحظات حرفه‌ای، با احساس تعلق تاریخی و فرهنگی او به کشورش ارتباط داشت.


اختلال در عملکرد این سامانه با شماری از بیماری‌ها، از جمله برخی سرطان‌ها، بیماری‌های تخریب‌کننده دستگاه عصبی و اختلالات سیستم ایمنی و التهابی ارتباط دارد.
== جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۴ ==


== ادامه پژوهش‌ها و سرطان ==
در ۶ اکتبر ۲۰۰۴، آکادمی سلطنتی علوم سوئد اعلام کرد که جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۴ به‌طور مشترک به '''آرون چیخانور، آورام هرشکو و اروین روز''' اعطا می‌شود.


چیخانُوور پس از کشف سامانه یوبیکوئیتین به بررسی نقش آن در بیماری‌های انسانی، به‌ویژه سرطان و بیماری‌های عصبی، ادامه داد.
انگیزه رسمی اعطای جایزه، '''«کشف تخریب پروتئین با واسطهٔ یوبیکوئیتین»''' اعلام شد.


گروه پژوهشی او در تخنیون بر نقش سامانه یوبیکوئیتین در مکانیسم‌های بنیادی بیماری‌ها تمرکز دارد. یکی از حوزه‌های مهم این تحقیقات، نقش این سامانه در فعال‌سازی NF-κB، یکی از عوامل رونویسی مهم در سلول‌ها و مرتبط با بسیاری از فرایندهای توموری است.
این جایزه به دلیل کشفی اعطا شد که سازوکار یکی از مهم‌ترین سیستم‌های تنظیمی سلول را در سطح مولکولی توضیح داد.


کشف سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم همچنین به ایجاد یک بستر جدید برای طراحی دارو انجامید. داروهایی که پروتئازوم را هدف قرار می‌دهند، از جمله بورتزومیب، در درمان برخی انواع سرطان به کار رفته‌اند.
در سخنرانی مراسم نوبل تأکید شد که این سامانه نه‌تنها برای حذف پروتئین‌های معیوب، بلکه برای تنظیم چرخه سلولی، ترمیم DNA و دفاع ایمنی نیز اهمیت دارد.


== جایزه آلبرت لاسکر ==
== جوایز و افتخارات ==


چیخانُوور در سال ۲۰۰۰ جایزه آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی را دریافت کرد. این جایزه یکی از مهم‌ترین افتخارات علمی پیش از نوبل او بود.
چیخانور در طول فعالیت علمی خود جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرده است.


== جایزه اِمِت ==
مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از:


در سال ۲۰۰۲، چیخانُوور جایزه اِمِت را دریافت کرد. این جایزه از جوایز مهم علمی اسرائیل است و به فعالیت‌های برجسته در علوم، هنر و فرهنگ اختصاص دارد.
* '''جایزه آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی'''، ۲۰۰۰؛
* '''جایزه EMET در علوم زیستی و پزشکی'''، ۲۰۰۲؛
* '''جایزه اسرائیل در پژوهش زیست‌شناسی'''، ۲۰۰۳؛
* '''جایزه نوبل شیمی'''، ۲۰۰۴، مشترک با آورام هرشکو و اروین روز.


== جایزه اسرائیل ==
او همچنین عضو یا عضو خارجی شماری از آکادمی‌ها و نهادهای علمی معتبر جهان است؛ از جمله آکادمی ملی علوم اسرائیل، آکادمی ملی علوم آمریکا، آکادمی هنر و علوم آمریکا، سازمان زیست‌شناسی مولکولی اروپا، آکادمی علوم پاپی و آکادمی علوم چین.


چیخانُوور در سال ۲۰۰۳ جایزه اسرائیل در زمینه پژوهش‌های زیستی را دریافت کرد. این جایزه یک سال پیش از دریافت جایزه نوبل به او اعطا شد.
== پژوهش درباره سرطان ==


== جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۴ ==
یکی از حوزه‌های مهم فعالیت علمی چیخانور پس از کشف سامانه یوبیکوئیتین، ارتباط این سامانه با سرطان بوده است.


در ۶ اکتبر ۲۰۰۴، آکادمی سلطنتی علوم سوئد اعلام کرد که جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۴ به‌طور مشترک به آرون چیخانُوور، آورام هرشکو و اروین رز اعطا می‌شود. انگیزه رسمی جایزه «برای کشف تجزیه پروتئین با واسطهٔ یوبیکوئیتین» اعلام شد.
سلول‌های سرطانی برای رشد و تقسیم کنترل‌نشده به تنظیم دقیق پروتئین‌های متعدد نیاز دارند. از این رو اختلال در سامانه تخریب پروتئین می‌تواند در ایجاد یا پیشرفت برخی سرطان‌ها نقش داشته باشد.


هر یک از سه دانشمند یک‌سوم جایزه را دریافت کردند. این جایزه نخستین نوبل علمی بود که به پژوهشگران تخنیون اعطا شد و موفقیت آنها جایگاه پژوهش‌های زیست‌پزشکی اسرائیل را در عرصه بین‌المللی برجسته کرد.
همین موضوع باعث شده است سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم به یکی از اهداف مهم پژوهش‌های دارویی تبدیل شود.


چیخانُوور در سخنرانی نوبل خود در ۸ دسامبر ۲۰۰۴، تاریخچه کشف سامانه تجزیه پروتئین و اهمیت آن برای فهم بیماری‌های انسانی و توسعه دارو را تشریح کرد.
برخی داروهای ضدسرطان که فعالیت پروتئازوم را هدف قرار می‌دهند، از نتایج کاربردی پژوهش‌های این حوزه به شمار می‌روند.


== عضویت در آکادمی‌ها ==
== فعالیت علمی و آموزشی ==


چیخانُوور عضو یا عضو خارجی چندین نهاد علمی معتبر است، از جمله:
چیخانور بیش از دو دهه در توسعه پژوهش‌های زیست‌پزشکی در تخنیون نقش داشته است.


* آکادمی علوم و علوم انسانی اسرائیل؛
او علاوه بر پژوهش، در آموزش دانشجویان پزشکی، زیست‌شناسی و زیست‌شیمی و تربیت پژوهشگران نسل‌های بعدی فعالیت داشته است.
* آکادمی ملی علوم آمریکا؛
* آکادمی ملی پزشکی آمریکا؛
* آکادمی هنر و علوم آمریکا؛
* آکادمی فلسفی آمریکا؛
* سازمان زیست‌شناسی مولکولی اروپا؛
* آکادمی علوم پاپی؛
* آکادمی علوم چین؛
* آکادمی علوم روسیه؛
* آکادمی علوم آلمان لئوپولدینا.


== فعالیت‌های عمومی و دیدگاه درباره علم ==
آزمایشگاه او در تخنیون میزبان دانشجویان دکترا، پژوهشگران پسادکتری و دانشمندان مهمان از کشورهای مختلف بوده است.


چیخانُوور در کنار فعالیت پژوهشی، درباره نقش علم و آموزش عالی در جامعه نیز اظهار نظر کرده است. مرکز لوکی تخنیون گزارش می‌کند که او نسبت به تضعیف جایگاه آموزش، علم، فرهنگ و حیات فکری در اسرائیل هشدار داده و بر ضرورت سرمایه‌گذاری گسترده در علوم و آموزش عالی تأکید کرده است.
فعالیت علمی او همچنین موجب ایجاد همکاری‌های بین‌المللی گسترده در حوزه زیست‌شناسی سلولی، سرطان و تخریب پروتئین شده است.


او بر این باور تأکید کرده است که قدرت و جایگاه بین‌المللی اسرائیل به سرمایه‌گذاری در علوم و آموزش و نیز توجه به مطالعات تاریخی و فرهنگی وابسته است.
== دیدگاه‌ها درباره ایران و حمایت از مقاومت ایران ==


== مواضع درباره ایران و حمایت از مقاومت ایران ==
نام '''Aaron Ciechanover''' در چندین سند منتشرشده درباره موضع‌گیری جمعی برندگان جایزه نوبل در قبال وضعیت حقوق بشر و تحولات سیاسی ایران آمده است.


مواضع چیخانُوور درباره ایران را می‌توان از طریق چند سند عمومی و امضاهای ثبت‌شده بررسی کرد.
در سپتامبر ۲۰۲۲، نام چیخانور در فهرست برندگان نوبلی قرار داشت که نامه‌ای درباره حقوق بشر در ایران و مرگ مهسا امینی را امضا کردند. این نامه خواستار تحقیق مستقل درباره مرگ او، پاسخ‌گویی در قبال نقض حقوق معترضان و حمایت جامعه بین‌المللی از مردم ایران شد.


در سال ۲۰۰۹، نام '''Aaron Ciechanover''' در میان برندگان نوبلی قرار داشت که در نامه‌ای عمومی درباره نقض حقوق بشر پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، از معترضان و حقوق مدنی مردم ایران حمایت کردند. متن نامه از جامعه بین‌المللی خواسته بود از مردم ایران و حقوق آنها حمایت کند.
در سال ۲۰۲۳ نیز نام چیخانور در میان امضاکنندگان نامه‌ای از برندگان نوبل درباره ایران دیده می‌شود. این نامه از مردم ایران و خواسته‌های آنان برای آزادی و حقوق بشر حمایت می‌کرد و خواستار فشار بین‌المللی علیه سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران بود.


در سپتامبر ۲۰۲۲ نیز نام چیخانُوور در فهرست برندگان نوبلی که نامه‌ای درباره حقوق بشر، کشته‌شدن مهسا امینی و سرکوب معترضان در ایران را حمایت کردند، ثبت شده است. این نامه خواستار تحقیق مستقل درباره مرگ مهسا امینی و پاسخ‌گویی در قبال نقض حقوق معترضان شد.
همچنین شورای ملی مقاومت ایران در سال ۲۰۲۳ نام او را در فهرست برندگان نوبلی قرار داده است که از مقاومت و خیزش مردم ایران حمایت کرده‌اند.


در سال ۲۰۲۳، نام چیخانُوور در میان امضاکنندگان نامه مشترک برندگان نوبل درباره ایران نیز منتشر شد. متن منتشرشده از سوی شورای ملی مقاومت ایران، او را در میان امضاکنندگان نامه‌ای قرار می‌دهد که از قیام مردم ایران و برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی حمایت می‌کرد.
در سال ۲۰۲۶ نیز نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان یک بیانیه مشترک برندگان نوبل درباره ایران قرار گرفته است. در متن این بیانیه از ایجاد یک دولت موقت انتقالی و انتقال حاکمیت به مردم و همچنین برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی به‌عنوان چشم‌اندازی برای گذار مسالمت‌آمیز به آزادی و حاکمیت مردم یاد شده است.


در سال ۲۰۲۶ نیز نام چیخانُوور در فهرست امضاکنندگان بیانیه‌ای از برندگان نوبل درباره آینده سیاسی ایران دیده می‌شود. در متن این بیانیه، از انتقال حاکمیت به مردم و یک دولت موقت انتقالی سخن گفته شده و برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی به‌عنوان یک نقشه راه دموکراتیک مطرح شده است.
بنابراین می‌توان بر اساس این اسناد گفت که '''آرون چیخانور از امضاکنندگان چند بیانیه و نامه جمعی برندگان جایزه نوبل درباره حقوق بشر و تحولات ایران بوده است و نام او در اسناد منتشرشده از سوی شورای ملی مقاومت ایران نیز آمده است.'''


بنابراین، '''بر اساس اسناد منتشرشده، چیخانُوور از امضاکنندگان بیانیه‌ها و نامه‌های جمعی برندگان نوبل در حمایت از حقوق بشر، آزادی و تغییر دموکراتیک در ایران بوده است و در برخی از این اسناد، از برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی نیز حمایت شده است.''' این سوابق را می‌توان در مقاله به‌عنوان بخشی از فعالیت عمومی و مواضع او درباره ایران ذکر کرد.
با این حال، برای دقت دانشنامه‌ای باید میان '''امضای یک بیانیه یا نامه''' و '''عضویت رسمی در شورای ملی مقاومت ایران یا سازمان مجاهدین خلق ایران''' تفاوت گذاشت. اسناد بررسی‌شده در این مقاله، امضای چیخانور در این بیانیه‌ها را نشان می‌دهند، اما به‌تنهایی عضویت رسمی او در شورای ملی مقاومت یا سازمان مجاهدین خلق را اثبات نمی‌کنند.


با این حال، از نظر استاندارد دانشنامه‌ای، میان '''امضای یک بیانیه''' و '''عضویت رسمی در شورای ملی مقاومت ایران یا سازمان مجاهدین خلق ایران''' تفاوت وجود دارد. منابع بررسی‌شده در این پژوهش، امضای چیخانُوور بر بیانیه‌های مذکور را تأیید می‌کنند، اما مدرک مستقلی برای عضویت رسمی او در شورای ملی مقاومت یا سازمان مجاهدین خلق ارائه نمی‌کنند؛ بنابراین چنین عضویتی نباید به او نسبت داده شود مگر اینکه منبع معتبر مستقلی برای آن پیدا شود.
== ارتباط با شورای ملی مقاومت ایران ==


== ارتباط با مقاومت ایران ==
سایت رسمی شورای ملی مقاومت ایران نام آرون چیخانور را در فهرست امضاکنندگان چند بیانیه درباره ایران منتشر کرده است.


سایت رسمی شورای ملی مقاومت ایران و رسانه‌های وابسته به آن، نام چیخانُوور را در فهرست شخصیت‌های علمی و برندگان نوبلی که از مقاومت و خواسته‌های دموکراتیک مردم ایران حمایت کرده‌اند، منتشر کرده‌اند.
در یکی از بیانیه‌های سال ۲۰۲۳، نام او در کنار شمار دیگری از برندگان نوبل دیده می‌شود که از یک مسیر دموکراتیک برای آینده ایران حمایت کرده‌اند.


در یکی از اسناد منتشرشده توسط شورای ملی مقاومت ایران، نام او در کنار برندگان نوبل دیگری مانند توماس چک، الیاس کوری و جرارد ارْتل آمده است. این سند از حمایت امضاکنندگان از مردم ایران و برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی سخن می‌گوید.
در بیانیه سال ۲۰۲۶ نیز نام او در میان امضاکنندگان قرار دارد و متن بیانیه از برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی و انتقال حاکمیت به مردم ایران سخن می‌گوید.


از آنجا که این اسناد توسط خود شورای ملی مقاومت ایران منتشر شده‌اند، در یک مقاله دانشنامه‌ای بهتر است با عبارت‌هایی مانند «بر اساس بیانیه منتشرشده از سوی شورای ملی مقاومت ایران» یا «در فهرست امضاکنندگان منتشرشده از سوی شورای ملی مقاومت ایران» به آنها استناد شود و منبع را به خواننده معرفی کرد.
بنابراین حضور نام چیخانور در این اسناد قابل استناد است؛ اما عبارت دقیق‌تر و دانشنامه‌ای این است که '''او بیانیه‌های جمعی برندگان نوبل درباره حمایت از حقوق بشر و تغییر دموکراتیک در ایران را امضا کرده است'''، نه اینکه بدون مدرک مستقل او را عضو رسمی این سازمان یا شورا معرفی کنیم.


== آثار علمی ==
== آثار علمی ==


آثار علمی چیخانُوور عمدتاً در زمینه سامانه یوبیکوئیتین، تجزیه تنظیم‌شده پروتئین‌ها، پروتئازوم، کنترل کیفیت پروتئین‌ها، چرخه سلولی، سرطان و بیماری‌های عصبی منتشر شده‌اند.
چیخانور نویسنده و همکار نویسنده صدها مقاله و فصل کتاب علمی در زمینه تخریب پروتئین، یوبیکوئیتین، پروتئازوم، سرطان و زیست‌شناسی سلولی است.


یکی از مهم‌ترین محورهای آثار او، تشریح سازوکار اتصال یوبیکوئیتین به پروتئین هدف و شناسایی اجزای آنزیمی این مسیر است. پژوهش‌های بعدی او همچنین به نقش یوبیکوئیتین در تنظیم عوامل رونویسی، درون‌بری گیرنده‌ها، کنترل کیفیت سلولی و سایر فرایندهای زیستی پرداخته است.
یکی از مقالات مهم تاریخی او، مقاله مشترک با آورام هرشکو درباره سازوکار تخریب پروتئین‌های درون‌سلولی است که به تثبیت چارچوب علمی سامانه یوبیکوئیتین کمک کرد.


سخنرانی نوبل او با عنوان '''«تجزیه پروتئین درون‌سلولی: از یک ایده مبهم تا سامانه لیزوزوم و یوبیکوئیتین–پروتئازوم و سپس بیماری‌های انسانی و هدف‌گیری دارویی»''' در سال ۲۰۰۴ ارائه شد و تصویری جامع از مسیر علمی این حوزه ارائه می‌کند.
پژوهش‌های او در دهه‌های بعد نیز به بررسی نقش یوبیکوئیتین در تنظیم فرایندهای مختلف سلولی و ارتباط آن با بیماری‌ها اختصاص یافت.


== زندگی شخصی ==
== زندگی شخصی ==


چیخانُوور با منوچا چیخانُوور، پزشک و مدیر بخش سالمندان بیمارستان کارمل در حیفا، ازدواج کرده است. آنها یک پسر به نام ییتسخاک دارند.
آرون چیخانور با منوچا چیخانور ازدواج کرده است.
 
او بخش عمده فعالیت حرفه‌ای خود را در اسرائیل و به‌ویژه در مؤسسه فناوری اسرائیل، تخنیون، گذرانده است.


== گاهشمار زندگی و فعالیت علمی ==
== گاهشمار زندگی و فعالیت علمی ==


* ''':۱۹۴۷''' — تولد در حیفا، فلسطین تحت قیمومت بریتانیا.
* '''۱۹۴۷''' — تولد در حیفا.
* ''':۱۹۷۱''' — دریافت کارشناسی ارشد زیست‌شناسی از دانشگاه عبری اورشلیم.
* '''۱۹۶۹–۱۹۷۰''' — انجام پژوهش زیست‌شیمی و دریافت مدرک کارشناسی ارشد.
* ''':۱۹۷۳''' — دریافت دکترای پزشکی از دانشگاه عبری اورشلیم.
* '''۱۹۷۱''' — دریافت M.Sc. در زیست‌شناسی از دانشگاه عبری اورشلیم.
* ''':۱۹۷۳–۱۹۷۶''' — خدمت به‌عنوان پزشک در نیروهای دفاعی اسرائیل.
* '''۱۹۷۳''' — دریافت مدرک پزشکی و آغاز خدمت به‌عنوان پزشک نظامی.
* ''':۱۹۷۶''' — آغاز تحصیلات پژوهشی در تخنیون زیر نظر آورام هرشکو.
* '''۱۹۷۳–۱۹۷۶''' — خدمت سه‌ساله به‌عنوان پزشک در ارتش اسرائیل.
* ''':۱۹۸۰''' — شناسایی APF-1 به‌عنوان یوبیکوئیتین در همکاری با پژوهشگران دیگر.
* '''۱۹۷۶''' — آغاز دوره پژوهشی در آزمایشگاه آورام هرشکو در تخنیون.
* ''':۱۹۸۱''' — دریافت دکترای علوم از تخنیون.
* '''۱۹۸۱''' — دریافت D.Sc. از تخنیون و تکمیل مرحله اصلی پژوهش درباره سامانه یوبیکوئیتین.
* ''':۱۹۸۱–۱۹۸۴''' — دوره پژوهشی پسادکتری در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) نزد هاروی لودیش.
* '''۱۹۸۱–۱۹۸۴''' — دوره پژوهش پسادکتری در MIT.
* ''':۱۹۸۴''' — بازگشت به اسرائیل و آغاز فعالیت پژوهشی مستقل در تخنیون.
* '''۱۹۸۴''' — بازگشت به اسرائیل و آغاز فعالیت مستقل دانشگاهی در تخنیون.
* ''':۲۰۰۰''' — دریافت جایزه آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی.
* '''۲۰۰۰''' — دریافت جایزه آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی.
* ''':۲۰۰۲''' — دریافت جایزه اِمِت.
* '''۲۰۰۲''' — دریافت جایزه EMET.
* ''':۲۰۰۳''' — دریافت جایزه اسرائیل در پژوهش‌های زیستی.
* '''۲۰۰۳''' — دریافت جایزه اسرائیل در پژوهش زیست‌شناسی.
* ''':۲۰۰۴''' — دریافت مشترک جایزه نوبل شیمی با آورام هرشکو و اروین رز.
* '''۲۰۰۴''' — دریافت جایزه نوبل شیمی به‌طور مشترک با آورام هرشکو و اروین روز.
* ''':۲۰۰۹''' — امضای نامه جمعی برندگان نوبل درباره سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران.
* '''۲۰۲۲''' — امضای نامه جمعی برندگان نوبل درباره حقوق بشر در ایران.
* ''':۲۰۲۲''' — قرارگرفتن نام او در میان حامیان نامه برندگان نوبل درباره حقوق بشر و اعتراضات ایران.
* '''۲۰۲۳''' — قرارگرفتن نام او در فهرست امضاکنندگان نامه و بیانیه‌های برندگان نوبل درباره ایران.
* ''':۲۰۲۳''' — قرارگرفتن نام او در فهرست امضاکنندگان بیانیه برندگان نوبل درباره حمایت از مردم ایران و برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی.
* '''۲۰۲۶''' — امضای بیانیه جمعی برندگان نوبل درباره آینده سیاسی و دموکراتیک ایران.
* ''':۲۰۲۴''' — حضور در برنامه‌های بزرگداشت بیستمین سال دریافت نوبل در تخنیون.
* ''':۲۰۲۵''' — ادامه فعالیت پژوهشی به‌عنوان استاد ممتاز تخنیون و فعالیت در زمینه سرطان و سامانه یوبیکوئیتین.
* ''':۲۰۲۶''' — قرارگرفتن نام او در فهرست امضاکنندگان بیانیه برندگان نوبل درباره انتقال دموکراتیک قدرت در ایران.


== میراث علمی و ارزیابی ==
== میراث علمی و ارزیابی ==


کشف سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم یکی از تحولات مهم در فهم زیست‌شناسی سلولی است. پژوهش چیخانُوور، هرشکو و رز نشان داد که سلول نه‌تنها پروتئین می‌سازد، بلکه برای حذف پروتئین‌ها نیز از یک سامانه دقیق، انتخابی و قابل تنظیم استفاده می‌کند.
کشف سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم توسط آرون چیخانور، آورام هرشکو و اروین روز یکی از کشفیات بنیادی زیست‌شیمی مدرن محسوب می‌شود.
 
این کشف نشان داد که سلول‌ها نه‌تنها پروتئین تولید می‌کنند، بلکه دارای یک سامانه بسیار دقیق برای شناسایی و حذف پروتئین‌ها نیز هستند.
 
امروزه مشخص شده است که این سامانه در طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های سلولی، از تنظیم چرخه سلولی و ترمیم DNA گرفته تا کنترل کیفیت پروتئین‌ها و عملکرد سیستم ایمنی، نقش دارد.


این کشف همچنین مرز میان پژوهش بنیادی و کاربرد پزشکی را نشان داد. شناخت سامانه یوبیکوئیتین به درک بهتر بیماری‌ها و ایجاد اهداف دارویی جدید، از جمله داروهایی که پروتئازوم را هدف قرار می‌دهند، کمک کرده است.
اهمیت این کشف تنها به زیست‌شناسی بنیادی محدود نمانده و شناخت سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم زمینه‌ای برای توسعه داروهای جدید، به‌ویژه در درمان برخی سرطان‌ها، ایجاد کرده است.


از نظر تاریخ علم، اهمیت کار چیخانُوور در آن است که یک مسئله کمتر مورد توجه ــ چگونگی حذف و تجزیه پروتئین‌های درون سلول ــ را به یک حوزه بنیادی در زیست‌شناسی مولکولی تبدیل کرد.
آرون چیخانور همچنین با ادامه فعالیت پژوهشی خود در تخنیون و تربیت نسل‌های جدید پژوهشگران، نقش مهمی در توسعه زیست‌پزشکی و پژوهش سرطان در اسرائیل و جهان داشته است.


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۹۵: خط ۲۲۱:


* NobelPrize.org، ''Aaron Ciechanover – Biographical''.
* NobelPrize.org، ''Aaron Ciechanover – Biographical''.
* NobelPrize.org، ''Aaron Ciechanover Nobel Lecture''.
* NobelPrize.org، ''The Nobel Prize in Chemistry 2004 Press Release''.
* Royal Swedish Academy of Sciences، بیانیه جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۴.
* NobelPrize.org، ''The Nobel Prize in Chemistry 2004 – Presentation Speech''.
* NobelPrize.org، ''The Nobel Prize in Chemistry 2004''.
* NobelPrize.org، ''The Nobel Prize in Chemistry 2004 – Ubiquitin''.
* NobelPrize.org، مصاحبه با Aaron Ciechanover.


=== منابع دانشگاهی ===
=== منابع دانشگاهی و علمی ===


* Technion – Israel Institute of Technology، صفحه رسمی Aaron Ciechanover.
* Technion – Israel Institute of Technology، معرفی Aaron Ciechanover.
* Rappaport Technion Integrated Cancer Center، صفحه پژوهشی Aaron Ciechanover.
* Nobel Prize Inspiration Initiative، معرفی Aaron Ciechanover.
* Technion، گزارش بیستمین سالگرد دریافت جایزه نوبل.
* Technion Canada، معرفی Aaron Ciechanover و فعالیت‌های علمی و دانشگاهی او.
* Technion، مرکز Lokey، معرفی Aaron Ciechanover و سوابق علمی و جوایز او.
* Ciechanover, A.، ''Early work on the ubiquitin proteasome system''، Cell Death & Differentiation، 2005.


=== منابع مربوط به ایران ===
=== منابع مربوط به ایران ===


* Iran Press Watch، متن نامه مشترک برندگان نوبل درباره اعتراضات و نقض حقوق بشر در ایران، ۲۰۰۹.
* Nobel Women's Initiative، نامه برندگان نوبل درباره حقوق بشر در ایران، سپتامبر ۲۰۲۲؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.
* Nobel Women's Initiative، «نامه سرگشاده به مردم ایران»، ۲۰۲۲؛ فهرست حامیان شامل Aaron Ciechanover.
* National Council of Resistance of Iran، ''Joint Letter of the Nobel Laureates''، ۲۰۲۳؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.
* National Council of Resistance of Iran، «Joint Letter of the Nobel Laureates»، ۲۰۲۳؛ فهرست امضاکنندگان شامل Aaron Ciechanover.
* National Council of Resistance of Iran، ''Seventy-five Nobel Laureates Support Iran’s Resistance and Uprising''، ۲۰۲۳؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.
* National Council of Resistance of Iran، «Seventy-five Nobel Laureates Support Iran's Resistance and Uprising»، ۲۰۲۳.
* National Council of Resistance of Iran، ''Joint Statement by Nobel Laureates Addressed to the Secretary-General''، ۲۰۲۶؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.
* National Council of Resistance of Iran، «Joint Statement by 57 Nobel Laureates Endorses Democratic Roadmap for Iran»، ۲۰۲۶.
* National Council of Resistance of Iran، متن بیانیه مشترک ۷۸ برنده نوبل درباره ایران، ۲۰۲۶؛ نام Aaron Ciechanover در میان امضاکنندگان.


[[رده:دانشمندان اسرائیلی]]
[[رده:دانشمندان اسرائیلی]]
[[رده:زیست‌شیمیدانان]]
[[رده:زیست‌شناسان سلولی]]
[[رده:پزشکان اسرائیلی]]
[[رده:پزشکان اسرائیلی]]
[[رده:زیست‌شیمی‌دانان]]
[[رده:زیست‌شناسان سلولی]]
[[رده:برندگان جایزه نوبل شیمی]]
[[رده:برندگان جایزه نوبل شیمی]]
[[رده:برندگان جایزه نوبل اهل اسرائیل]]
[[رده:برندگان جایزه نوبل اهل اسرائیل]]
[[رده:مؤسسه فناوری اسرائیل ـ تخنیون]]
[[رده:مؤسسه فناوری اسرائیل]]
[[رده:سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم]]
[[رده:دانشگاه عبری اورشلیم]]
[[رده:پژوهشگران سرطان]]
[[رده:یوبیکوئیتین]]
[[رده:حقوق بشر در ایران]]
[[رده:پروتئازوم]]
[[رده:پژوهش سرطان]]
[[رده:حقوق بشر]]
[[رده:ایران]]
[[رده:مقاومت ایران]]
[[رده:مقاومت ایران]]

نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۳

آرون چیخانور
متولد۱ اکتبر ۱۹۴۷
ملیتاسرائیلی

آرون چیخانور (Aaron Ciechanover؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۴۷) زیست‌شیمیدان و پزشک اسرائیلی و برندهٔ جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۰۴ است. او این جایزه را به‌طور مشترک با آورام هرشکو و اروین روز برای «کشف تخریب پروتئین با واسطهٔ یوبیکوئیتین» دریافت کرد.

کشف چیخانور، هرشکو و روز نشان داد که سلول‌ها چگونه پروتئین‌های معیوب، اضافی یا دیگر پروتئین‌هایی را که باید حذف شوند، به‌صورت کنترل‌شده شناسایی و تجزیه می‌کنند. این سازوکار امروزه با عنوان سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم شناخته می‌شود و در فرایندهایی مانند چرخه سلولی، ترمیم DNA، کنترل کیفیت پروتئین‌ها و عملکرد دستگاه ایمنی نقش دارد.

این کشف علاوه بر اهمیت بنیادی در زیست‌شناسی، تأثیر مهمی بر پزشکی و داروسازی گذاشته است. اختلال در این سامانه با شماری از بیماری‌ها، از جمله برخی سرطان‌ها و بیماری‌های عصبی، ارتباط دارد و شناخت آن به ایجاد مسیرهای جدید برای تولید دارو منجر شده است.

زندگی و کودکی

آرون چیخانور در ۱ اکتبر ۱۹۴۷ در شهر حیفا، در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا، متولد شد. والدین او، بلومه و ییتسخاک چیخانور، از خانواده‌هایی بودند که از لهستان به سرزمین فلسطین مهاجرت کرده بودند.

او از دوران کودکی علاقه زیادی به مطالعه و علوم داشت. در شرح زندگی خود در وبگاه بنیاد نوبل، از علاقه‌اش به کتاب‌های علمی و ماجراجویانه و تجربه‌های اولیه‌اش با زیست‌شناسی یاد کرده است.

یکی از نخستین تجربه‌های علمی او مشاهده سلول‌های اپیدرم پیاز و انجام آزمایش اسمز بود. همین تجربه‌های اولیه علاقه او را به زیست‌شناسی افزایش داد و بعدها مسیر حرفه‌ای او را به سمت زیست‌شیمی و پزشکی هدایت کرد.

در دوران دبیرستان در حیفا، معلمان زیست‌شناسی، شیمی، فیزیک و ریاضیات نقش مهمی در شکل‌گیری علاقه علمی او داشتند. او به‌تدریج متوجه شد که دانش پزشکی در آن زمان هنوز درباره سازوکارهای بنیادی بسیاری از بیماری‌ها اطلاعات کافی ندارد و همین موضوع او را به پژوهش بنیادی علاقه‌مند کرد.

تحصیلات

چیخانور تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشکده پزشکی دانشگاه عبری اورشلیم آغاز کرد. او در سال ۱۹۷۱ مدرک کارشناسی ارشد زیست‌شناسی و در سال ۱۹۷۳ مدرک پزشکی (M.D.) دریافت کرد.

در سال‌های پایانی تحصیل پزشکی، علاقه او به زیست‌شیمی افزایش یافت. در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ در یک برنامه پژوهشی زیست‌شیمی شرکت کرد و بر روی سازوکار ایجاد کبد چرب ناشی از CCl4 در مدل موش آزمایشگاهی کار کرد. این تجربه او را بیش از پیش به پژوهش بنیادی علاقه‌مند کرد.

پس از پایان تحصیلات پزشکی، او دوره خدمت نظامی خود را به‌عنوان پزشک در ارتش اسرائیل انجام داد. خدمت او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ ادامه داشت.

پس از آن به مؤسسه فناوری اسرائیل، تخنیون، پیوست و زیر نظر پروفسور آورام هرشکو به پژوهش در زمینه زیست‌شیمی پرداخت. او در سال ۱۹۸۱ دکترای علوم (D.Sc.) خود را دریافت کرد.

آغاز پژوهش درباره تخریب پروتئین

چیخانور در سال ۱۹۷۲ با آورام هرشکو آشنا شد و این همکاری علمی آغاز مسیری شد که بیش از سه دهه ادامه یافت.

پژوهش اولیه آنها بر این پرسش متمرکز بود که سلول چگونه پروتئین‌هایی را که دیگر به آنها نیاز ندارد یا دچار نقص شده‌اند، شناسایی و حذف می‌کند.

در آن زمان بخش بزرگی از توجه زیست‌شیمیدانان به ساخت پروتئین‌ها معطوف بود و سازوکار دقیق تخریب کنترل‌شده پروتئین‌ها هنوز به‌خوبی شناخته نشده بود.

چیخانور و هرشکو با همکاری اروین آ. روز، پژوهشگر آمریکایی، به بررسی سامانه‌ای پرداختند که برای تخریب پروتئین‌ها به انرژی نیاز داشت و خارج از مسیر معمول لیزوزومی عمل می‌کرد.

کشف سامانه یوبیکوئیتین

مهم‌ترین دستاورد علمی چیخانور کشف سازوکاری بود که در آن پروتئین یوبیکوئیتین به پروتئین هدف متصل می‌شود و آن را برای تخریب علامت‌گذاری می‌کند.

یوبیکوئیتین پروتئینی کوچک و بسیار فراگیر در سلول‌هاست. اتصال آن به پروتئین هدف نوعی «برچسب مولکولی» ایجاد می‌کند که در نهایت پروتئین را برای تخریب به پروتئازوم هدایت می‌کند.

چیخانور و همکارانش دریافتند که این فرایند به ATP، یعنی انرژی شیمیایی سلول، وابسته است. آنها همچنین مراحل اتصال یوبیکوئیتین به پروتئین هدف و نقش این اتصال در شناسایی پروتئین برای تخریب را مشخص کردند.

این یافته نشان داد که تخریب پروتئین‌ها یک فرایند تصادفی نیست، بلکه سامانه‌ای دقیق، تنظیم‌شده و انتخابی است.

سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم

سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم یکی از مهم‌ترین سامانه‌های تنظیم‌کننده در سلول‌های زنده است.

در این سامانه، پروتئین‌هایی که باید حذف شوند با یوبیکوئیتین علامت‌گذاری می‌شوند. سپس پروتئین‌های علامت‌گذاری‌شده به پروتئازوم منتقل می‌شوند؛ پروتئازوم یک مجموعه پروتئینی بزرگ است که پروتئین هدف را به قطعات کوچک‌تر تجزیه می‌کند.

این سامانه تنها برای حذف پروتئین‌های معیوب نیست. سلول از آن برای کنترل بسیاری از فعالیت‌های حیاتی خود استفاده می‌کند.

از جمله این فرایندها می‌توان به تنظیم چرخه سلولی، کنترل کیفیت پروتئین‌های تازه ساخته‌شده، ترمیم آسیب DNA و بخش‌هایی از پاسخ ایمنی اشاره کرد.

اهمیت پزشکی کشف

کشف سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم تأثیر گسترده‌ای بر پزشکی مدرن داشته است.

پژوهش‌های بعدی نشان دادند که اختلال در این سامانه می‌تواند در ایجاد بیماری‌های مختلف نقش داشته باشد. برخی سرطان‌ها و بیماری‌های عصبی از جمله بیماری‌هایی هستند که با اختلال در مسیرهای تخریب پروتئین ارتباط دارند.

شناخت این مسیر همچنین امکان طراحی داروهایی را فراهم کرد که فعالیت سامانه پروتئازوم را هدف قرار می‌دهند. به این ترتیب، کشف بنیادی چیخانور و همکارانش از سطح زیست‌شیمی سلولی به حوزه درمان بیماری‌ها منتقل شد.

فعالیت پژوهشی در تخنیون

چیخانور پس از پایان دوره پژوهشی خود در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در سال ۱۹۸۴ به اسرائیل بازگشت و فعالیت دانشگاهی مستقل خود را در تخنیون آغاز کرد.

او در تخنیون یک گروه پژوهشی مستقل ایجاد کرد و پژوهش درباره سامانه یوبیکوئیتین و تخریب درون‌سلولی پروتئین‌ها را ادامه داد.

در طول سال‌های بعد، آزمایشگاه او به یکی از مراکز مهم پژوهش در زمینه تخریب پروتئین و زیست‌شناسی سرطان تبدیل شد.

او همچنین در ایجاد و توسعه مراکز پژوهشی مرتبط با سرطان در تخنیون نقش داشت و بنیان‌گذار مرکز یکپارچه سرطان راپاپورت–تخنیون بود.

دوره پژوهشی در MIT

چیخانور پس از دریافت دکترای علوم خود در تخنیون، برای ادامه تحقیقات به ایالات متحده رفت.

او حدود سه سال در MIT به‌عنوان پژوهشگر پسادکتری در آزمایشگاه هاروی لودیش فعالیت کرد و تحقیقات خود درباره سامانه یوبیکوئیتین را ادامه داد.

پس از پایان این دوره، با وجود دریافت پیشنهادهای دانشگاهی در ایالات متحده، تصمیم گرفت به اسرائیل بازگردد.

او بعدها توضیح داد که تصمیم به بازگشت به اسرائیل علاوه بر ملاحظات حرفه‌ای، با احساس تعلق تاریخی و فرهنگی او به کشورش ارتباط داشت.

جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۴

در ۶ اکتبر ۲۰۰۴، آکادمی سلطنتی علوم سوئد اعلام کرد که جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۴ به‌طور مشترک به آرون چیخانور، آورام هرشکو و اروین روز اعطا می‌شود.

انگیزه رسمی اعطای جایزه، «کشف تخریب پروتئین با واسطهٔ یوبیکوئیتین» اعلام شد.

این جایزه به دلیل کشفی اعطا شد که سازوکار یکی از مهم‌ترین سیستم‌های تنظیمی سلول را در سطح مولکولی توضیح داد.

در سخنرانی مراسم نوبل تأکید شد که این سامانه نه‌تنها برای حذف پروتئین‌های معیوب، بلکه برای تنظیم چرخه سلولی، ترمیم DNA و دفاع ایمنی نیز اهمیت دارد.

جوایز و افتخارات

چیخانور در طول فعالیت علمی خود جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرده است.

مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از:

  • جایزه آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی، ۲۰۰۰؛
  • جایزه EMET در علوم زیستی و پزشکی، ۲۰۰۲؛
  • جایزه اسرائیل در پژوهش زیست‌شناسی، ۲۰۰۳؛
  • جایزه نوبل شیمی، ۲۰۰۴، مشترک با آورام هرشکو و اروین روز.

او همچنین عضو یا عضو خارجی شماری از آکادمی‌ها و نهادهای علمی معتبر جهان است؛ از جمله آکادمی ملی علوم اسرائیل، آکادمی ملی علوم آمریکا، آکادمی هنر و علوم آمریکا، سازمان زیست‌شناسی مولکولی اروپا، آکادمی علوم پاپی و آکادمی علوم چین.

پژوهش درباره سرطان

یکی از حوزه‌های مهم فعالیت علمی چیخانور پس از کشف سامانه یوبیکوئیتین، ارتباط این سامانه با سرطان بوده است.

سلول‌های سرطانی برای رشد و تقسیم کنترل‌نشده به تنظیم دقیق پروتئین‌های متعدد نیاز دارند. از این رو اختلال در سامانه تخریب پروتئین می‌تواند در ایجاد یا پیشرفت برخی سرطان‌ها نقش داشته باشد.

همین موضوع باعث شده است سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم به یکی از اهداف مهم پژوهش‌های دارویی تبدیل شود.

برخی داروهای ضدسرطان که فعالیت پروتئازوم را هدف قرار می‌دهند، از نتایج کاربردی پژوهش‌های این حوزه به شمار می‌روند.

فعالیت علمی و آموزشی

چیخانور بیش از دو دهه در توسعه پژوهش‌های زیست‌پزشکی در تخنیون نقش داشته است.

او علاوه بر پژوهش، در آموزش دانشجویان پزشکی، زیست‌شناسی و زیست‌شیمی و تربیت پژوهشگران نسل‌های بعدی فعالیت داشته است.

آزمایشگاه او در تخنیون میزبان دانشجویان دکترا، پژوهشگران پسادکتری و دانشمندان مهمان از کشورهای مختلف بوده است.

فعالیت علمی او همچنین موجب ایجاد همکاری‌های بین‌المللی گسترده در حوزه زیست‌شناسی سلولی، سرطان و تخریب پروتئین شده است.

دیدگاه‌ها درباره ایران و حمایت از مقاومت ایران

نام Aaron Ciechanover در چندین سند منتشرشده درباره موضع‌گیری جمعی برندگان جایزه نوبل در قبال وضعیت حقوق بشر و تحولات سیاسی ایران آمده است.

در سپتامبر ۲۰۲۲، نام چیخانور در فهرست برندگان نوبلی قرار داشت که نامه‌ای درباره حقوق بشر در ایران و مرگ مهسا امینی را امضا کردند. این نامه خواستار تحقیق مستقل درباره مرگ او، پاسخ‌گویی در قبال نقض حقوق معترضان و حمایت جامعه بین‌المللی از مردم ایران شد.

در سال ۲۰۲۳ نیز نام چیخانور در میان امضاکنندگان نامه‌ای از برندگان نوبل درباره ایران دیده می‌شود. این نامه از مردم ایران و خواسته‌های آنان برای آزادی و حقوق بشر حمایت می‌کرد و خواستار فشار بین‌المللی علیه سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران بود.

همچنین شورای ملی مقاومت ایران در سال ۲۰۲۳ نام او را در فهرست برندگان نوبلی قرار داده است که از مقاومت و خیزش مردم ایران حمایت کرده‌اند.

در سال ۲۰۲۶ نیز نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان یک بیانیه مشترک برندگان نوبل درباره ایران قرار گرفته است. در متن این بیانیه از ایجاد یک دولت موقت انتقالی و انتقال حاکمیت به مردم و همچنین برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی به‌عنوان چشم‌اندازی برای گذار مسالمت‌آمیز به آزادی و حاکمیت مردم یاد شده است.

بنابراین می‌توان بر اساس این اسناد گفت که آرون چیخانور از امضاکنندگان چند بیانیه و نامه جمعی برندگان جایزه نوبل درباره حقوق بشر و تحولات ایران بوده است و نام او در اسناد منتشرشده از سوی شورای ملی مقاومت ایران نیز آمده است.

با این حال، برای دقت دانشنامه‌ای باید میان امضای یک بیانیه یا نامه و عضویت رسمی در شورای ملی مقاومت ایران یا سازمان مجاهدین خلق ایران تفاوت گذاشت. اسناد بررسی‌شده در این مقاله، امضای چیخانور در این بیانیه‌ها را نشان می‌دهند، اما به‌تنهایی عضویت رسمی او در شورای ملی مقاومت یا سازمان مجاهدین خلق را اثبات نمی‌کنند.

ارتباط با شورای ملی مقاومت ایران

سایت رسمی شورای ملی مقاومت ایران نام آرون چیخانور را در فهرست امضاکنندگان چند بیانیه درباره ایران منتشر کرده است.

در یکی از بیانیه‌های سال ۲۰۲۳، نام او در کنار شمار دیگری از برندگان نوبل دیده می‌شود که از یک مسیر دموکراتیک برای آینده ایران حمایت کرده‌اند.

در بیانیه سال ۲۰۲۶ نیز نام او در میان امضاکنندگان قرار دارد و متن بیانیه از برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی و انتقال حاکمیت به مردم ایران سخن می‌گوید.

بنابراین حضور نام چیخانور در این اسناد قابل استناد است؛ اما عبارت دقیق‌تر و دانشنامه‌ای این است که او بیانیه‌های جمعی برندگان نوبل درباره حمایت از حقوق بشر و تغییر دموکراتیک در ایران را امضا کرده است، نه اینکه بدون مدرک مستقل او را عضو رسمی این سازمان یا شورا معرفی کنیم.

آثار علمی

چیخانور نویسنده و همکار نویسنده صدها مقاله و فصل کتاب علمی در زمینه تخریب پروتئین، یوبیکوئیتین، پروتئازوم، سرطان و زیست‌شناسی سلولی است.

یکی از مقالات مهم تاریخی او، مقاله مشترک با آورام هرشکو درباره سازوکار تخریب پروتئین‌های درون‌سلولی است که به تثبیت چارچوب علمی سامانه یوبیکوئیتین کمک کرد.

پژوهش‌های او در دهه‌های بعد نیز به بررسی نقش یوبیکوئیتین در تنظیم فرایندهای مختلف سلولی و ارتباط آن با بیماری‌ها اختصاص یافت.

زندگی شخصی

آرون چیخانور با منوچا چیخانور ازدواج کرده است.

او بخش عمده فعالیت حرفه‌ای خود را در اسرائیل و به‌ویژه در مؤسسه فناوری اسرائیل، تخنیون، گذرانده است.

گاهشمار زندگی و فعالیت علمی

  • ۱۹۴۷ — تولد در حیفا.
  • ۱۹۶۹–۱۹۷۰ — انجام پژوهش زیست‌شیمی و دریافت مدرک کارشناسی ارشد.
  • ۱۹۷۱ — دریافت M.Sc. در زیست‌شناسی از دانشگاه عبری اورشلیم.
  • ۱۹۷۳ — دریافت مدرک پزشکی و آغاز خدمت به‌عنوان پزشک نظامی.
  • ۱۹۷۳–۱۹۷۶ — خدمت سه‌ساله به‌عنوان پزشک در ارتش اسرائیل.
  • ۱۹۷۶ — آغاز دوره پژوهشی در آزمایشگاه آورام هرشکو در تخنیون.
  • ۱۹۸۱ — دریافت D.Sc. از تخنیون و تکمیل مرحله اصلی پژوهش درباره سامانه یوبیکوئیتین.
  • ۱۹۸۱–۱۹۸۴ — دوره پژوهش پسادکتری در MIT.
  • ۱۹۸۴ — بازگشت به اسرائیل و آغاز فعالیت مستقل دانشگاهی در تخنیون.
  • ۲۰۰۰ — دریافت جایزه آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی.
  • ۲۰۰۲ — دریافت جایزه EMET.
  • ۲۰۰۳ — دریافت جایزه اسرائیل در پژوهش زیست‌شناسی.
  • ۲۰۰۴ — دریافت جایزه نوبل شیمی به‌طور مشترک با آورام هرشکو و اروین روز.
  • ۲۰۲۲ — امضای نامه جمعی برندگان نوبل درباره حقوق بشر در ایران.
  • ۲۰۲۳ — قرارگرفتن نام او در فهرست امضاکنندگان نامه و بیانیه‌های برندگان نوبل درباره ایران.
  • ۲۰۲۶ — امضای بیانیه جمعی برندگان نوبل درباره آینده سیاسی و دموکراتیک ایران.

میراث علمی و ارزیابی

کشف سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم توسط آرون چیخانور، آورام هرشکو و اروین روز یکی از کشفیات بنیادی زیست‌شیمی مدرن محسوب می‌شود.

این کشف نشان داد که سلول‌ها نه‌تنها پروتئین تولید می‌کنند، بلکه دارای یک سامانه بسیار دقیق برای شناسایی و حذف پروتئین‌ها نیز هستند.

امروزه مشخص شده است که این سامانه در طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های سلولی، از تنظیم چرخه سلولی و ترمیم DNA گرفته تا کنترل کیفیت پروتئین‌ها و عملکرد سیستم ایمنی، نقش دارد.

اهمیت این کشف تنها به زیست‌شناسی بنیادی محدود نمانده و شناخت سامانه یوبیکوئیتین–پروتئازوم زمینه‌ای برای توسعه داروهای جدید، به‌ویژه در درمان برخی سرطان‌ها، ایجاد کرده است.

آرون چیخانور همچنین با ادامه فعالیت پژوهشی خود در تخنیون و تربیت نسل‌های جدید پژوهشگران، نقش مهمی در توسعه زیست‌پزشکی و پژوهش سرطان در اسرائیل و جهان داشته است.

منابع

منابع نوبل

  • NobelPrize.org، Aaron Ciechanover – Biographical.
  • NobelPrize.org، The Nobel Prize in Chemistry 2004 – Press Release.
  • NobelPrize.org، The Nobel Prize in Chemistry 2004 – Presentation Speech.
  • NobelPrize.org، The Nobel Prize in Chemistry 2004 – Ubiquitin.
  • NobelPrize.org، مصاحبه با Aaron Ciechanover.

منابع دانشگاهی و علمی

  • Technion – Israel Institute of Technology، معرفی Aaron Ciechanover.
  • Nobel Prize Inspiration Initiative، معرفی Aaron Ciechanover.
  • Technion Canada، معرفی Aaron Ciechanover و فعالیت‌های علمی و دانشگاهی او.
  • Ciechanover, A.، Early work on the ubiquitin proteasome system، Cell Death & Differentiation، 2005.

منابع مربوط به ایران

  • Nobel Women's Initiative، نامه برندگان نوبل درباره حقوق بشر در ایران، سپتامبر ۲۰۲۲؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.
  • National Council of Resistance of Iran، Joint Letter of the Nobel Laureates، ۲۰۲۳؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.
  • National Council of Resistance of Iran، Seventy-five Nobel Laureates Support Iran’s Resistance and Uprising، ۲۰۲۳؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.
  • National Council of Resistance of Iran، Joint Statement by Nobel Laureates Addressed to the Secretary-General، ۲۰۲۶؛ نام Aaron Ciechanover در فهرست امضاکنندگان.