محمد قاسم روستا
محمد قاسم روستا، (جانباخته ۱۲دیماه ۱۴۰۴) نوجوان ۱۴ تا ۱۶ ساله اهل مرودشت استان فارس، یکی از جوانترین جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بود. او در روز ۱۲ دی ۱۴۰۴، در جریان تظاهرات مردمی در مرودشت، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان باخت. گزارشهای حقوق بشری و منابع محلی او را به عنوان یکی از شهدای این خیزش معرفی کردهاند که با دست خالی برای آزادی به خیابان آمده بود.
اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ از ۷ دیماه با اعتصاب کسبه تهران آغاز شد و به سرعت به شهرهایی مانند مرودشت، ایلام، لرستان و اصفهان گسترش یافت. ریشه اعتراضات در بحرانهای اقتصادی شدید، تورم، سقوط ارزش ریال و نارضایتی عمیق از حاکمیت بود. در مرودشت، معترضان با شعارهای ضدحکومتی تجمع کردند و نیروهای امنیتی با تیراندازی مستقیم پاسخ دادند.
جان باختن محمد قاسم روستا، نمادی از مشارکت نسل جوان و نوجوان در این قیام شد. مراسم خاکسپاری او در ساعت ۲ بامداد ۱۷ دی، در سکوت و تحت فشار شدید امنیتی برگزار شد تا از تبدیل آن به تجمع اعتراضی جلوگیری شود. این رویدادها نشاندهنده هزینه سنگین سرکوب و اراده مردم برای تغییر است. تا میانه دیماه، بیش از ۵۰ شهید شناسایی شده و این خیزش ادامه دارد.
مراسم خاکسپاری
محمد قاسم روستا، نوجوانی حدوداً ۱۴ تا ۱۶ ساله اهل شهرستان مرودشت از توابع استان فارس بود. او در روز یکشنبه ۱۲ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای حکومتی جان خود را از دست داد. وی یکی از جوانترین قربانیان این خیزش مردمی بود.[۱]
بر اساس گزارشها، محمد قاسم روستا با دستهای خالی و رویای آزادی به اعتراضات پیوست، اما گلوله نیروهای سرکوبگر راه بازگشت او را بست.
مراسم خاکسپاری محمد قاسم روستا در ساعت ۲ بامداد روز ۱۷ دی ۱۴۰۴، در فضایی سنگین امنیتی و به دور از چشم عموم برگزار گردید. خانواده او تحت فشار نهادهای حکومتی قرار گرفتند تا مراسم را مخفیانه و بدون تجمع انجام دهند، تا از تبدیل آن به نقطهای برای ادامه اعتراضات جلوگیری شود.
زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماههای اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف از جمله مرودشت گسترش یافت.

طی روزهای بعدی، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیماییها، اعتصاب کسبه و پیوستن نسل جوان و نوجوان در شهرهایی مانند مرودشت، ملکشاهی، نورآباد و لردگان ادامه پیدا کرد. شیوههای اعتراض شامل تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی بود.
واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشکآور، تیراندازی مستقیم و بازداشت گسترده شهروندان همراه بوده که منجر به کشتهشدگان و زخمیهای متعدد شد.[۲]
جان باختن نوجوانانی مانند محمد قاسم روستا در مرودشت، بیانگر مشارکت گسترده نسل جوان در این خیزش و همزمان شدت سرکوب بود.
تا میانه دیماه، گزارشهای حقوق بشری از شناسایی بیش از ۵۰ شهید خبر دادند که بسیاری از آنان جوان و نوجوان بودند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتیهای انباشته در جامعه ایران است و ادامه آن اراده مردم برای تغییر بنیادین را نشان میدهد.[۳][۴]
منابع
گزارش ویژه سرکوب خونین قیام دیماه ۱۴۰۴ - حقوق بشر ایران
- ↑ اسامی ۱۰تن دیگر از شهیدان سرفراز قیام، شمار شهیدانی که هویتشان احراز شده به ۵۴تن بالغ میشود - سازمان مجاهدین خلق ایران
- ↑ اسامی ۲۲تن از جانباختگان اعتراضات؛ ثبت حقیقت در برابر جنایت و سکوت تحمیلی
- ↑ اسامی ۱۰تن دیگر از شهیدان سرفراز قیام، شمار شهیدانی که هویتشان احراز شده به ۵۴تن بالغ میشود - سازمان مجاهدین خلق ایران
- ↑ گزارش ویژه سرکوب خونین قیام دیماه ۱۴۰۴ - حقوق بشر ایران