دانیال مصطفوی

دانیال مصطفوی
دانیال مصطفوی
زادروز	۱۳۸۵ کرج، البرز
درگذشت	۱۹ دی ۱۴۰۴ کرج، البرز
علت مرگ	شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی به خودرو خانواده
آرامگاه	سنقر، کرمانشاه
ملیت	ایرانی
شناخته‌شده برای	جانباخته اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
والدین	بیژن مصطفوی و زهرا بنی‌عامریان

دانیال مصطفوی، (زاده ۱۳۸۵–جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴) شهروند ۱۹ ساله ایرانی، دانشجوی رشته کامپیوتر و فرزند خانواده‌ای چهارنفره بود که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در شهر کرج به همراه پدر و مادرش (بیژن مصطفوی و زهرا بنی‌عامریان) داخل خودرو هدف رگبار گلوله نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت. این رویداد یکی از دردناک‌ترین موارد کشته‌شدن همزمان اعضای یک خانواده در اعتراضات دی ۱۴۰۴ است.

پیشینه

دانیال مصطفوی جوان ۱۹ ساله‌ای بود که در کرج زندگی می‌کرد و دانشجوی رشته کامپیوتر بود. او فرزند بیژن مصطفوی (بازنشسته آموزش و پرورش) و زهرا بنی‌عامریان (بازنشسته سازمان تأمین اجتماعی) بود و برادر بزرگ‌ترش داوود نیز در همان خودرو حضور داشت. نزدیکان دانیال او را جوانی آرام، درس‌خوان و علاقه‌مند به فناوری توصیف کرده‌اند. دانیال هیچ سابقه فعالیت سیاسی سازمان‌یافته نداشت، اما در روز حادثه همراه خانواده‌اش در مسیر بود و به دلیل شرایط اعتراضات، در تیررس نیروهای امنیتی قرار گرفت.

جان‌باختن

در روز ۱۹ دی ۱۴۰۴، دانیال مصطفوی به همراه پدرش بیژن مصطفوی ۵۵ ساله، مادرش زهرا بنی‌عامریان ۴۸ ساله و برادرش داوود داخل خودروی شخصی خانواده در کرج بودند که هدف رگبار گلوله مأموران حکومتی قرار گرفتند. گلوله‌های جنگی به خودرو اصابت کرد و هر سه نفر (پدر، مادر و دانیال) در همان لحظه جان باختند. داوود مصطفوی به شدت مجروح شد اما زنده ماند. گزارش‌ها تأکید دارند که این خانواده غیرمسلح بودند و هیچ ارتباط مستقیمی با درگیری‌های خیابانی نداشتند؛ خودرو آنها در مسیر عادی حرکت می‌کرد که ناگهان هدف تیراندازی قرار گرفت.

پیامدها

نام دانیال مصطفوی در فهرست جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در منابع حقوق بشری و رسانه‌های مستقل ثبت شده است. پیکرهای این خانواده تحت تدابیر شدید امنیتی و در ساعات اولیه بامداد در سنقر (زادگاه مادر خانواده) به خاک سپرده شد. مرگ همزمان سه عضو یک خانواده (پدر، مادر و پسر) واکنش‌های گسترده‌ای در فضای مجازی و میان فعالان حقوق بشر ایجاد کرد و به نمادی از خشونت بی‌حد حکومت علیه شهروندان عادی تبدیل شد. این رویداد یکی از تلخ‌ترین نمونه‌های کشتار خانوادگی در قیام ۱۴۰۴ محسوب می‌شود.