کاربر۱ :Hamidreza/صفحه تمرین
درحال ویرایش
جمیله شفیعی، یکی از شهیدان برجسته قیام سراسری دیماه ۱۴۰۴، نمادی از شجاعت مادران ایرانی در برابر سرکوب حکومتی است.
اطلاعات هویتی
جمیله شفیعی در سال ۱۳۳۸ شمسی (متولد حدود ۱۹۵۹ میلادی) در اراک به دنیا آمد و در زمان شهادت ۶۶ ساله بود.
او اهل و ساکن شهر اراک در استان مرکزی ایران بود و به عنوان مادری فداکار شناخته میشود که زندگیاش وقف خانواده و جامعه محلی بود.
جزئیات بیشتری از پیشینه شغلی یا تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست، اما گزارشها او را زنی خانهدار و مذهبی توصیف میکنند که در محلههای اراک مورد احترام بود.
زمینه قیام ۱۴۰۴ در اراک
قیام دیماه ۱۴۰۴ در اراک، بخشی از موج سراسری اعتراضات مردمی علیه جمهوری اسلامی بود که از ۱۵ دی آغاز شد و تا هفتههای بعد ادامه یافت.
در شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۹ ژانویه ۲۰۲۶)، هزاران نفر از مردم اراک به خیابانها ریختند و شعارهایی علیه نظام سر دادند؛ این اعتراضات با خشونت شدید نیروهای امنیتی، از جمله بسیج و یگان ویژه، سرکوب شد.
اراک به دلیل موقعیت صنعتی و نارضایتیهای اقتصادی، یکی از کانونهای اصلی این قیام بود و شهادت جمیله شفیعی نقطه عطفی در ثبت جنایات سرکوبگران شد.
جزئیات شهادت
جمیله شفیعی در حین اعتراضات خیابانی، میان نیروهای سرکوبگر و جوانان معترض قرار گرفت تا از آنها حفاظت کند و نقش سپر انسانی ایفا نمود.
او بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی از فاصله نزدیک به ناحیه سر و بالاتنه هدف قرار گرفت و در دم جان باخت؛ این واقعه توسط شاهدان عینی و ویدیوهای ضمیمهشده در شبکههای اجتماعی ثبت شده است.
برخی منابع تاریخ دقیق را ۲۰ دی ذکر کردهاند، اما همگی بر حضور او در نقطه تمرکز درگیریها در مرکز شهر اراک اتفاقنظر دارند.
فشارهای امنیتی و تدفین
پس از شهادت، نهادهای امنیتی با تهدید و بازداشت اعضای خانواده، از انتشار رسمی خبر و برگزاری مراسم ختم جلوگیری کردند.
تدفین جمیله شفیعی با تأخیر چندروزه و به صورت شبانه و پنهانی در قبرستان روستایی اطراف اراک انجام شد تا از هرگونه تجمع و تبدیل شدن مراسم به راهپیمایی اعتراضی جلوگیری شود.
این الگو، مشابه فشارهایی است که بر خانوادههای دیگر شهدای قیام ۱۴۰۴ اعمال شده و بخشی از استراتژی سرکوب اطلاعرسانی است.
بازتابها و ثبت تاریخی
نام جمیله شفیعی در فهرستهای رسمی شهیدان قیام ۱۴۰۴، از جمله در ویکیپدیا و سایتهای حقوقبشری مانند شورای ملی مقاومت و ایرانوایر، ثبت شده است.
رسانههای مستقل و شبکههای اجتماعی او را به عنوان "مادر شهید قیام" گرامی داشتهاند و ویدیوهای شهادتش به نمادی از مقاومت نسلهای قدیمی در کنار جوانان تبدیل شده است.