امیرعلی میرجعفری

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۲ توسط Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
امیرعلی میرجعفری
امیرعلی میرجعفری
زادروز۱۳۸۰
درگذشت۱ شهریور ۱۴۰۵
زندان قزلحصار کرج
محل زندگیتهران
تحصیلاتدانشجو و تکسین کامپیوتر
شناخته‌شده برایفعالان سیاسی و مردم ایران
مخالفانحکومت جمهوری اسلامی
دیناسلام
اتهام‌هاآتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، تخریب اموال عمومی از جمله اتوبوس‌ها و موتورسیکلت‌ها، ایجاد انسداد در معابر با آتش‌زدن سطل‌های زباله و حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد
مجازات‌هامحکوم به اعدام

امیرعلی میرجعفری، (متولد ۱۳۸۰، تهران - اعدام‌شده ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) دانشجو و تکنسین کامپیوتر، یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران، سحرگاه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به صورت مخفیانه اعدام شد. او به اتهام‌هایی همچون آتش‌زدن مسجد جامع قلهک، لیدری اقدامات ضد امنیتی، حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد و اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم محکوم گردید. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود.

متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.

امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌است. پیش از او افرادی همچون صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، امیرحسین حاتمی (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست (۱۶ فروردین) و علی فهیم (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.

هویت و زمینه بازداشت

امیرعلی میرجعفری دانشجو ۲۴ ساله و تکنسین کامپیوتر از معترضان بازداشت‌شده در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران بود. خبر بازداشت وی پیشتر به صورت عمومی رسانه‌ای نشده و زمان دقیق بازداشت نیز در گزارش‌های موجود مشخص نیست.

بر اساس گزارش‌ها، این شهروند در حوادث مربوط به آتش‌سوزی مسجد جامع قلهک در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ حضور داشته‌است. ویدئوهای منتشرشده نشان‌دهنده آتش‌کشیدن مسجد است، هرچند جزئیات دقیق نقش او در منابع مستقل تأیید نشده‌است.[۱][۲][۳]

اتهامات و روند قضایی

قوه قضاییه جمهوری اسلامی امیرعلی میرجعفری را به اتهام «آتش‌زدن مسجد جامع قلهک»، «لیدری اقدامات ضد امنیتی»، تخریب اموال عمومی از جمله اتوبوس‌ها و موتورسیکلت‌ها، ایجاد انسداد در معابر با آتش‌زدن سطل‌های زباله و حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد (نیمچه قمه) متهم کرد. همچنین اتهام «اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی، دولت متخاصم آمریکا و گروه‌های متخاصم برخلاف امنیت کشور» و همکاری با شبکه‌های وابسته به موساد به وی نسبت داده شد.

خبرگزاری میزان ارگان رسمی قضاییه رژیم ایران اعلام کرد که حکم اعدام پس از بررسی پرونده و تأیید دیوان عالی کشور اجرا شده‌است. دیوان عالی حکم را با استناد به اعترافات و اظهارات متهم تأیید کرده بود. متهم در دوران بازجویی از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده و گزارش‌ها حاکی از اخذ اعترافات تحت شکنجه شدید است.[۱][۲][۳]

اجرای حکم اعدام

سحرگاه سه‌شنبه اول اردیبهشت ۱۴۰۵ (۲۱ آوریل ۲۰۲۶)، حکم اعدام امیرعلی میرجعفری به صورت مخفیانه و بدون حق آخرین ملاقات با اعضای خانواده در زندان قزلحصار کرج اجرا شد. خبرگزاری میزان محل اجرای حکم را اعلام نکرده بود.

این اعدام در ادامه موج اجرای احکام زندانیان سیاسی هم‌زمان با آغاز تنش‌های منطقه‌ای (جنگ آمریکا-اسرائیل و ایران) انجام گرفت. امیرعلی میرجعفری هشتمین معترض دی‌ماه است که در کمتر از چهار ماه اعدام شده‌است. پیش از او افرادی همچون صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی (۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم)، امیرحسین حاتمی (۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار)، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست (۱۶ فروردین) و علی فهیم (۱۷ فروردین ۱۴۰۵) اعدام شده بودند.[۱][۲][۳]

زمینه سیاسی و الگوی اعدام‌ها

اجرای این حکم بخشی از روند فزاینده برخوردهای قضایی سخت‌گیرانه با معترضان است که از اواخر اسفند ۱۴۰۴ شدت گرفته‌است. در این دوره، اعدام معترضان دی‌ماه با سرعت بیشتری نسبت به موارد پیشین انجام می‌گیرد. گزارش‌ها تأکید دارند که چنین اقداماتی با هدف ارعاب عمومی و بدون رعایت کامل تشریفات قانونی و حق دفاع متهم صورت می‌گیرد.[۱][۳]

از آغاز جنگ اخیر دست‌کم ۱۷ زندانی سیاسی از جمله ۸ نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه اعدام شده‌اند. این شتاب‌زدگی در پرونده‌هایی که اغلب غیرشفاف بوده، نشان‌دهنده استفاده ابزاری از مجازات مرگ برای پیشبرد سیاست‌های امنیتی در سایه تنش‌های منطقه‌ای است.[۱][۲]

اعدام امیرعلی میرجعفری بار دیگر پرسش‌های جدی دربارهٔ شفافیت دادرسی، شرایط اخذ اعترافات و رعایت موازین حقوق بشری در پرونده‌های سیاسی را مطرح می‌کند. این رویداد در چارچوب الگویی گسترده‌تر از سرکوب اعتراضات اجتماعی با برچسب‌های امنیتی قرار دارد.[۱][۲][۳]

اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران

شورای ملی مقاومت ایران با صدور اطلاعیه‌ای اعدام امیرعلی میرجعفری را محکوم کرد و شورای امیت ملل متحد را برای نجات جان سایر زندانیان سیاسی فرا خواند. در این اطلاعیه آمده است:

«اعدام شورشگر دلیر امیرعلی میرجعفری

قضاییه جلادان علت اعدام امیرعلی را حمله به مأموران فراجا و نیروهای حافظ امنیت و آتش‌زدن موتورسیکلت انتظامی با بطری حاوی بنزین اعلام کرد

به‌آتش‌کشیدن محل استقرار بسیجیان در مسجد قلهک از دیگر اتهامات شورشگر سربه‌دار است

خانم مریم رجوی اعدام وحشیانه و ضدانسانی جوانان دلیر و شورشگر ایران را که به عادت روزانه رژیم تبدیل شده است، قویاً محکوم کرد و به آخوندها و پاسداران هشدار داد که حساب خون‌ریزیهای بی‌دریغ را پس خواهند داد

بامداد سه‌شنبه اول اردیبهشت، شورشگر دلیر امیرعلی میرجعفری ۲۴ساله، دانشجو و تکنسین کامپیوتر که در جریان قیام دیماه در تهران دستگیر شده بود، توسط دژخیمان رژیم آخوندها سربه‌دار شد.

به گزارش قضاییه جلادان «امیرعلی میرجعفری، در پی آشوب‌های خشن و مسلحانه دیماه ۱۴۰۴ توسط سازمان اطلاعات سپاه شناسایی و دستگیر شد. وی به‌عنوان یکی از لیدرهای شبکه همکار دشمن، در تخریب اموال عمومی و اقدامات ضدامنیتی نقش مؤثری داشت» و به «حمل سلاح سرد، همراه داشتن مواد آتش‌زا و ایفای نقش سرکردگی، انسداد معابر با سوزاندن سطل‌های زباله و هدایت تجمعات ضدامنیتی» پرداخته است. به‌آتش‌کشیدن محل بسیجیان در مسجد قلهک از دیگر اتهامات این شورشگر سربه‌دار است.

قضاییه جلادان به سیاق شناخته‌شده خود اعلام کرد امیرعلی جعفری «به اتهام اقدام علیه امنیت کشور از طریق همکاری با رژیم صهیونیستی، دولت متخاصم آمریکا و سایر گروه‌های معاند، به اعدام محکوم شد». از ۲۲متهم دیگر این پرونده «۸نفر به حبس بیش از ۱۰سال و ۱۴نفر دیگر به حبس زیر ۱۰سال، به همراه مجازات‌های تکمیلی محکوم شده‌اند».

خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران، اعدام وحشیانه و ضدانسانی جوانان دلیر و شورشگر را که به عادت روزانه رژیم تبدیل شده است، قویاً محکوم کرد و به آخوندها و پاسداران هشدار داد که حساب خون‌ریزیهای بی‌دریغ را پس خواهند داد.

وی افزود: آخوندهای حاکم بر ایران از این خون‌ریزیهای بی‌حساب طرفی نخواهند بست. این جنایات تنها آتش خشم خلق را فروزان‌تر و عزم جوانان شورشگر برای سرنگونی را جزم‌تر می‌کند.

خانم رجوی بار دیگر شورای امنیت ملل متحد را به محکومیت قاطع موج اعدام‌ها در ایران و اقدام فوری برای نجات زندانیان زیر اعدام و آزادی زندانیان سیاسی فراخواند.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

اول اردیبهشت ۱۴۰۵ (۲۱ آوریل ۲۰۲۶)»[۴]

منابع: