بهجت تیفتکچی
| بهجت تیفتکچی | |
|---|---|
بهجت تیفتکچی | |
| زادروز | ۱۳۳۵ مشهد |
| درگذشت | ۱۶ آذر ۱۳۵۵ تهران |
| علت مرگ | شهادت در درگیری خیابانی با ساواک |
| آرامگاه | بهشت زهرا، قطعه ۳۳ |
| ملیت | ایرانی |
| شناختهشده برای | مجاهد خلق شهید و الگوی زنان مبارز |
بهجت تیفتکچی، (زاده ۱۳۳۵ در مشهد – شهید ۱۶ آذر ۱۳۵۵ در تهران)، مجاهد خلق، دانشجوی دانشگاه تهران و از پیشتازان مبارزه علیه رژیم پهلوی بود. او پس از فعالیتهای دانشجویی و عضویت در سازمان مجاهدین خلق، چندین ماه در زندان ساواک محبوس شد و پس از آزادی به فعالیت مخفی روی آورد. بهجت تیفتکچی در جریان درگیری مسلحانه با نیروهای ساواک به شهادت رسید و به الگویی از شجاعت و تعهد زنان مجاهد تبدیل شد.[۱]
پیشینه و فعالیتهای اولیه
بهجت تیفتکچی در سال ۱۳۳۵ در مشهد متولد شد. پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه در زادگاهش، برای ادامه تحصیل ابتدا به دانشگاه تبریز رفت و سپس به دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران منتقل شد. او از دوران دبیرستان با مسائل سیاسی آشنا شد و همواره از برنامههای رژیم پهلوی برای ایجاد فاصله طبقاتی و فقر انتقاد میکرد. بهجت در تجمعات دانشجویی شرکت فعال داشت و پس از آشنایی با یکی از برادران مجاهد، در سال ۱۳۵۲ به عضویت سازمان مجاهدین خلق درآمد.[۱]
بازداشت و زندان
در سال ۱۳۵۲، بهجت تیفتکچی توسط ساواک دستگیر شد. او پس از تحمل شکنجههای شدید، به دلیل عدم لو رفتن ارتباطش با سازمان، پس از حدود هفت ماه آزاد گردید. دوران زندان او فرصتی برای آشنایی بیشتر با زنان مبارز و تقویت ایمانش به راه مجاهدین بود. پس از آزادی، تصمیم گرفت تحصیل را رها کند و بهطور تماموقت و حرفهای به فعالیت مخفی بپردازد.[۱]
فعالیت مخفی و شهادت
بهجت تیفتکچی در شرایط سخت مخفی، خبرها و اطلاعیههای سازمان را با شجاعت به هواداران میرساند. در سال ۱۳۵۴، هنگام ضربه اپورتونیستی چپنما به سازمان، هوشیارانه در برابر این جریان ایستاد و بیانیه ضداپورتونیستی را بین هواداران توزیع کرد. سرانجام در ۱۶ آذر ۱۳۵۵، در جریان درگیری خیابانی با نیروهای ساواک، مسلحانه جنگید و به شهادت رسید. پیکر او ابتدا به خانواده تحویل داده نشد، اما پس از پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷، محل دفن او در قطعه ۳۳ بهشت زهرا شناسایی شد.[۱]
ارزیابی
بهجت تیفتکچی نمادی از زنان پیشتاز مجاهد است که از نوجوانی تا آخرین لحظه زندگی، با تعهد کامل در راه آزادی مبارزه کرد. شهادت او در سن ۲۶ سالگی، الگویی از شجاعت و فداکاری برای نسلهای بعدی شد. نام او در تاریخ مقاومت ایران جاودانه ماند.