سوتلانا الکسیویچ

سوتلانا الکسیویچ نویسنده و روزنامه‌نگار و برنده جایزه نوبل ادبیات
سوتلانا الکسیویچ، برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۵
زادروز	۳۱ مه ۱۹۴۸ استانیسلاو (اوکراین غربی)
ملیت	بلاروسی
تابعیت	بلاروسی
تحصیلات	دانشگاه دولتی بلاروس (۱۹۷۲)
پیشه	نویسنده، روزنامه‌نگار
شناخته‌شده برای	سبک «تاریخ شفاهی»، ثبت صداهای قربانیان جنگ، چرنوبیل و دیکتاتوری
نقش‌های برجسته	اولین نویسنده بلاروسی برنده نوبل ادبیات
جایزه نوبل ادبیات (۲۰۱۵)

سوتلانا الکساندروونا الکسیویچ (به بلاروسی: Светлана Александровна Алексиевич) (زادهٔ ۳۱ مهٔ ۱۹۴۸) نویسنده و روزنامه‌نگار بلاروسی است. او به دلیل سبک نوآورانهٔ «تاریخ شفاهی» - جمع‌آوری و روایت صداهای واقعی مردم عادی در برابر فجایع بزرگ تاریخی - شناخته می‌شود.

زندگی اولیه

سوتلانا الکسیویچ در ۳۱ مه ۱۹۴۸ در استانیسلاو (اوکراین غربی) متولد شد. پدرش بلاروسی و مادرش اوکراینی بود. در بلاروس بزرگ شد. پس از دبیرستان به‌عنوان خبرنگار در روزنامه‌های محلی کار کرد و در سال ۱۹۷۲ از دانشگاه دولتی بلاروس فارغ‌التحصیل شد. سپس خبرنگار مجله ادبی «نیومان» در مینسک شد.

سبک ادبی و آثار مهم

روش الکسیویچ جمع‌آوری مصاحبه‌های طولانی با افراد عادی است که شاهد جنگ، فاجعه و سرکوب بوده‌اند. آثار برجسته او شامل «جنگ چهره زنانه ندارد» (روایت زنان در جنگ جهانی دوم) و «صداهای چرنوبیل» (روایت بازماندگان فاجعه هسته‌ای) هستند.

دریافت جایزه نوبل ادبیات

در سال ۲۰۱۵، سوتلانا الکسیویچ جایزهٔ نوبل ادبیات را «برای نوشته‌های چندصدایی‌اش، یادبودی برای رنج و شجاعت در زمان ما» دریافت کرد. او اولین نویسندهٔ بلاروسی است که این جایزه را برده است.

فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی

الکسیویچ از منتقدان صریح رژیم لوکاشنکو در بلاروس و سیاست‌های جنگ‌طلبانه روسیه است. پس از سرکوب اعتراضات گسترده ۲۰۲۰ بلاروس، مجبور به ترک کشور شد. آثارش صدای قربانیان دیکتاتوری، جنگ و فجایع انسانی را به گوش جهان رسانده و او همواره از جنبش‌های دموکراسی‌خواهانه و حقوق بشر دفاع کرده است.

حمایت از مقاومت ایران

سوتلانا الکسیویچ از حامیان جنبش‌های آزادی‌خواهی است و در نامه‌ها و بیانیه‌های مهم زیر را امضا کرده است:

• امضاکنندهٔ نامهٔ ۷۵ برندهٔ نوبل (ژوئن ۲۰۲۳)
• امضاکنندهٔ بیانیهٔ ۱۱۳ برندهٔ نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران.