کازوئو ایشیگورو
| کازوئو ایشیگورو نویسنده و برنده جایزه نوبل ادبیات | |
|---|---|
 کازوئو ایشیگورو، برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۷ | |
| زادروز | ۸ نوامبر ۱۹۵۴ ناگاساکی، ژاپن |
| ملیت | ژاپنی-بریتانیایی |
| تابعیت | بریتانیایی |
| تحصیلات | دانشگاه کنت (فلسفه و ادبیات انگلیسی) • دانشگاه ایستانگلیا (نویسندگی خلاق) |
| پیشه | نویسنده، داستاننویس |
| شناختهشده برای | رمانهایی مانند «بازمانده روز» و «مرا هرگز رها نکن» |
| نقشهای برجسته | کاوشگر حافظه، هویت و کرامت انسانی |
| جایزه نوبل ادبیات (۲۰۱۷) جایزه بوکر (۱۹۸۹) | |
کازوئو ایشیگورو (به انگلیسی: Kazuo Ishiguro، به ژاپنی: 石黒-雄) (زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۵۴) نویسندهٔ ژاپنی-بریتانیایی است. او به دلیل رمانهایی با نیروی عاطفی عظیم که ورطه زیر توهم ارتباط انسان با جهان را آشکار میسازند، شناخته میشود.[۱]
زندگی اولیه
کازوئو ایشیگورو در ۸ نوامبر ۱۹۵۴ در ناگاساکی، ژاپن متولد شد. مادرش از بازماندگان بمب اتمی ناگاساکی (اوت ۱۹۴۵) بود. در آوریل ۱۹۶۰، در پنجسالگی، همراه خانواده به انگلستان مهاجرت کرد، جایی که پدرش بهعنوان اقیانوسشناس به مؤسسه ملی اقیانوسشناسی بریتانیا دعوت شده بود. او در گیلفورد، ساری بزرگ شد.
فعالیت ادبی
ایشیگورو در دانشگاه کنت فلسفه و ادبیات انگلیسی خواند و سپس در دانشگاه ایستانگلیا نویسندگی خلاق آموخت. رمان «بازمانده روز» (۱۹۸۹) او جایزه بوکر را برد و از شاهکارهای ادبیات معاصر است. دیگر اثر مهم او «مرا هرگز رها نکن» است. آثارش اغلب بر مضامین حافظه، هویت، کرامت انسانی و توهمات فردی تمرکز دارند.
دریافت جایزه نوبل ادبیات
در سال ۲۰۱۷، کازوئو ایشیگورو جایزهٔ نوبل ادبیات را «برای آنکه در رمانهایی با نیروی عاطفی عظیم، ورطه زیر توهم ارتباط ما با جهان را آشکار ساخته» دریافت کرد.[۱]
موضعگیریهای اجتماعی
بهعنوان فرزند یک بازمانده بمب اتمی، ایشیگورو همواره از صلح، حقوق بشر و مخالفت با سلاحهای هستهای و خشونت دولتی حمایت کرده است. آثارش بهطور غیرمستقیم خطرات فراموشی تاریخی و از دست رفتن کرامت انسانی را یادآوری میکنند.
حمایت از مقاومت ایران
کازوئو ایشیگورو از حامیان جنبشهای آزادیخواهی است و در بیانیه مهم زیر را امضا کرده است:
- امضاکنندهٔ بیانیهٔ ۱۱۳ برندهٔ نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران.
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «Kazuo Ishiguro – Biographical». بازبینیشده در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۶.