مبین یعقوب‌زاده

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۷ توسط Safa (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مبین یعقوب‌زاده
شهید قیام سراسری، مبین یعقوب‌زاده
زادروزحدود ۱۳۸۷
خشکبیجار، گیلان
درگذشت۱۷ دی ۱۴۰۴
خشکبیجار، گیلان
علت مرگشلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن

مبین یعقوب‌زاده، نوجوان ۱۷ ساله اهل خشک‌بیجار از توابع استان گیلان در شامگاه چهارشنبه ۱۷ دی‌ماه در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، در این شهر مورد اصابت شلیک مستقیم گلوله‌ی کلاشینکف نیروهای سرکوبگر حکومتی قرار گرفت و جان باخت. یک شهروند دیگر به نام میلاد غلام‌زاده در همین روز با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی جان خود را از دست داد.

در جریان همین اعتراضات، صبحان هادی‌پور نیز مورد اصابت گلوله از ناحیه‌ی سر قرار گرفت و به شدت مجروح شده است و در وضعیت بحرانی قرار دارد. بر اساس گزارشات، نیروهای یگان ویژه به‌طور گسترده در سطح شهرستان خشک‌بیجار مستقر شده‌اند و برق و اینترنت این شهر نیز قطع شده است.

همچنین نیروهای سرکوبگر حکومتی از رشت و زیباکنار برای سرکوب مردم معترض به این شهر اعزام شده‌اند.[۱]

زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

طی روزهای دوم به‌بعد، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به کشته و زخمی شدن مردم در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.[۲]

منابع