ولفگانگ کترله
ولفگانگ کترله (آلمانی: Wolfgang Ketterle) (زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۵۷) فیزیکدان آلمانی-آمریکایی و استاد مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) است. او بهخاطر دستیابی به چگالش بوز-اینشتین در گازهای رقیق اتمی شهرت دارد و در سال ۲۰۰۱ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.[۱]
زندگی اولیه
ولفگانگ کترله در ۲۱ اکتبر ۱۹۵۷ در هایدلبرگ، آلمان متولد شد. او فیزیک را در دانشگاههای هایدلبرگ و مونیخ خواند و دکترای خود را از مؤسسه ماکس پلانک دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰ به MIT پیوست.[۱]
فعالیت علمی
در سال ۱۹۹۵، کترله به همراه تیمش موفق به دستیابی به چگالش بوز-اینشتین (BEC) در گازهای رقیق اتمی شد؛ حالتی کوانتومی از ماده که آلبرت اینشتین حدود ۷۰ سال پیش پیشبینی کرده بود. او از پیشگامان فیزیک اتمی فوقسرد و تلههای مغناطوآپتیکال محسوب میشود.
دریافت جایزه نوبل فیزیک
در سال ۲۰۰۱، ولفگانگ کترله همراه با اریک کرنل و کارل وایمن، جایزه نوبل فیزیک را برای دستیابی به چگالش بوز-اینشتین در گازهای رقیق اتمی و مطالعات اولیه خواص بنیادی آن دریافت کرد.[۱]
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
کترله بهعنوان دانشمند مهاجر، از فرصتهای برابر علمی و همکاری فراملی حمایت میکند.
حمایت از مقاومت ایران
ولفگانگ کترله امضاکننده نامه ۱۰۳ برنده جایزه نوبل به دبیرکل سازمان ملل (ژوئیه ۲۰۲۵) در حمایت از مقاومت ایران است.[۲]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «Wolfgang Ketterle – Biographical». بازبینیشده در ۵ اوت ۲۰۲۶.
- ↑ «More than 100 Nobel Laureates Urge UN Action on Human Rights Crisis in Iran». بازبینیشده در ۵ اوت ۲۰۲۶.