جان کرامول ماتر
جان کرامول ماتر (انگلیسی: John Cromwell Mather) (زادهٔ ۷ اوت ۱۹۴۶) فیزیکدان و اخترفیزیکدان آمریکایی و دانشمند ناسا در مرکز فضایی گادارد است. او بهخاطر رهبری پروژه ماهواره COBE و کشف ویژگیهای تابش زمینه کیهانی شهرت دارد و در سال ۲۰۰۶ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.[۱]
زندگی اولیه
جان ماتر در ۷ اوت ۱۹۴۶ در راونا، نیویورک متولد شد. پدرش آمارشناس و مادرش معلم بود. او فیزیک را در کالج سوارتمور خواند و دکترای خود را از دانشگاه برکلی دریافت کرد.[۱]
فعالیت علمی
ماتر دانشمند ارشد پروژه ماهواره COBE در ناسا بود. این ماهواره شکل جسمسیاه کامل تابش زمینه کیهانی و ناهمسانگردیهای ریز آن — بذر کهکشانها — را کشف کرد. او بعدها دانشمند ارشد پروژه تلسکوپ فضایی جیمز وب شد که قدرتمندترین تلسکوپ فضایی تاریخ محسوب میشود.
دریافت جایزه نوبل فیزیک
در سال ۲۰۰۶، جان ماتر همراه با جورج اسموت، جایزه نوبل فیزیک را برای کشف شکل جسمسیاه و ناهمسانگردی تابش زمینه کیهانی دریافت کرد.[۱]
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
ماتر از سرمایهگذاری در علم و فناوری به نفع بشریت و همکاری بینالمللی فضایی حمایت فعال دارد.
حمایت از مقاومت ایران
جان ماتر امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) و نامه ۸۰ برنده نوبل (آوریل ۲۰۲۴) در حمایت از مقاومت ایران است.[۲]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «John Mather – Biographical». بازبینیشده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
- ↑ «Nobel Laureates Urge Action on Iran». بازبینیشده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.