صفحه تمرین ۱ مصطفی
| هارتموت میشل شیمیدان و برنده جایزه نوبل شیمی | |
|---|---|
 هارتموت میشل، برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ | |
| زادروز | ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ لودویگسبورگ، آلمان |
| ملیت | آلمانی |
| تابعیت | آلمانی |
| تحصیلات | دانشگاه توبینگن (دکترا) |
| پیشه | شیمیدان، بیوشیمیدان، مدیر مؤسسه تحقیقاتی |
| شناختهشده برای | اولین بلورسازی پروتئین غشایی و پایه بیولوژی ساختاری مدرن |
| نقشهای برجسته | برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ · مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت |
| جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۸) | |
هارتموت میشل، (آلمانی: Hartmut Michel) (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) شیمیدان و بیوشیمیدان آلمانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت است. او بهخاطر اولین بلورسازی یک پروتئین غشایی شهرت دارد و در سال ۱۹۸۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.«Hartmut Michel – Biographical». بازبینیشده در ۲۵ اوت ۲۰۲۶.
زندگی اولیه
هارتموت میشل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در لودویگسبورگ، آلمان متولد شد. او بیوشیمی را در دانشگاه توبینگن خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد.
فعالیت علمی
میشل اولین کسی بود که یک پروتئین غشایی (مرکز واکنش فتوسنتزی باکتریایی) را بلورسازی کرد. این دستاورد پایه بیولوژی ساختاری مدرن را بنا نهاد و امکان تعیین ساختار سهبعدی پروتئینهای غشایی را فراهم ساخت.
دریافت جایزه نوبل شیمی
در سال ۱۹۸۸، هارتموت میشل همراه با یوهان دایزنهوفر و روبرت هوبر، جایزه نوبل شیمی را برای تعیین ساختار سهبعدی مرکز واکنش فتوسنتزی دریافت کرد.
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
میشل از پیشرفت تحقیقات بیوفیزیکی و همکاریهای علمی بینالمللی حمایت میکند.
حمایت از مقاومت ایران
هارتموت میشل امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.