کاربر:Hamidreza۱۵/صفحه تمرین
مقاله درحال ویرایش است
استان زنجان
────────────────────────────────────────────────────────────
مرکز استان: زنجان
مساحت: ۲۱,۷۷۳ کیلومتر مربع
جمعیت: حدود ۱.۰ میلیون نفر (۱۴۰۰)
شهرستانها: ۸ شهرستان (زنجان، ابهر، خدابنده، طارم، ماهنشان، ایجرود، سلطانیه، خرمدره)
آب و هوا: سرد و نیمهخشک؛ زمستانهای بسیار سرد
زبان: ترکی آذربایجانی، فارسی، تاتی
────────────────────────────────────────────────────────────
موقعیت جغرافیایی
استان زنجان، در شمالغرب ایران واقع شده و از شمال به استانهای اردبیل و آذربایجان شرقی، از جنوب به استان مرکزی و همدان، از شرق به قزوین و از غرب به استان کردستان محدود میشود.
رودخانه قزلاوزن، از مهمترین رودهای این منطقه، از دل کوهستانهای استان میگذرد و در طول تاریخ زندگی کشاورزی و استقرار انسانی را در این منطقه شکل داده است. اقلیم استان بهطور کلی نیمهخشک و کوهستانی است؛ زمستانهای سرد و برفی و تابستانهای معتدل دارد.
تاریخچه
شهر زنجان «شهر چاقو» از شهرهای تاریخی شمالغربی ایران با قدمت بیش از ۲,۵۰۰ سال است. نام زنجان از «زنگان» یا «زنگآن» (محل فراوانی زنگ/فلز) گرفته شدهاست.
مناطق این استان قدمتی کهن دارند، محوطه باستانی تپه خالصه در خرمدره، که به هزاره ششم پیش از میلاد بازمیگردد، از قدیمیترین شواهد استقرار انسانی در منطقه به شمار میرود. در دوران اسلامی، زنجان در مسیرهای بازرگانی میان آذربایجان و مرکز ایران جایگاهی راهبردی یافت و در دوره ایلخانی، پایتخت به سلطانیه (نزدیک زنجان)، منتقل گردید.
با انتقال پایتخت به سلطانیه در دوره ایلخانی (قرن هفتم و هشتم هجری) این شهر به کانون سیاسی و معماری مهمی در ایران و یکی از بزرگترین شهرهای جهان تبدیل شد. ایلخانان مغول پس از مسلمان شدن، سلطانیه را با شکوه بسیار ساختند و محل دفن اُلجایتو و از مهمترین آثار معماری دوره اسلامی جهان بهشمار میرود.
در دوره قاجار، زنجان صحنه یکی از مهمترین رویدادهای مذهبی-اجتماعی سده نوزدهم ایران «قیام بابیان زنجان» بود. در پنجم مه ۱۸۵۰ میلادی، پیروان باب به رهبری روحانی کاریزماتیکی معروف به «حجت زنجانی» در برابر حاکم قجری شهر دست به قیام زدند. حدود دو هزار رزمنده بابی همراه با خانوادههای خویش بخشی از شهر را در برابر ارتشی بسیار بزرگتر برای نزدیک به نه ماه حفظ کردند، تا آنکه سرانجام آخرین خانههای ویرانشده در تصرف بابیان سقوط کرد و کمتر از صد رزمنده بازمانده به اعدام سپرده شدند.
این واقعه در کنار قیامهای مازندران (۱۸۴۸-۱۸۴۹) و نیریز (۱۸۵۰)، از سه قیام بزرگ بابیان در تاریخ معاصر ایران به شمار میرود.
در جنبش مشروطه، زنجان نقش فعالی داشت. زنجان در جنگ ایران و روسیه نیز آسیب دید.
گنبد سلطانیه و تاریخچه آن
گنبد سلطانیه یکی از باشکوهترین آثار معماری ایران است که در شهر سلطانیه، استان زنجان قرار دارد. این بنا آرامگاه سلطان محمد خدابنده (اولجایتو)، هشتمین فرمانروای ایلخانی، است و بین سالهای ۱۳۰۲ تا ۱۳۱۲ میلادی ساخته شد.
سلطانیه در اوایل قرن چهاردهم میلادی پایتخت حکومت ایلخانان مغول بود و اولجایتو آن را به یکی از بزرگترین و آبادترین شهرهای زمان خود تبدیل کرد.
سلطان محمد خدابنده در طول زندگی خود از مسیحیت به بودایی و سپس به اسلام گروید و سرانجام به تشیع گرایش پیدا کردو همین دگرگونیهای مذهبی در شکلگیری این مجموعه نیز تأثیر داشت.
گنبد سلطانیه با ارتفاع حدود ۵۰ متر و قطر نزدیک به ۲۵ متر، از بزرگترین گنبدهای آجری دوپوسته جهان به شمار میرود و از شاهکارهای مهندسی دوره ایلخانی است.
ساختمان هشتضلعی آن با هشت مناره باریک، کاشیهای فیروزهای، گچبریهای ظریف، کتیبههای قرآنی، نقاشیهای دیواری و مقرنسکاریهای چشمگیر، اوج هنر معماری ایرانی-اسلامی را نشان میدهد.
نوآوریهای این بنا در ساخت گنبد دوپوسته و شیوه تزیینات داخلی، الگوی بسیاری از بناهای دوره تیموری و صفوی شد و حتی برخی پژوهشگران آن را از الهامبخشهای گنبدهای بزرگی مانند تاج محل میدانند.
یونسکو در سال ۲۰۰۵ گنبد سلطانیه را به دلیل ارزش تاریخی، معماری و نقش آن در تحول معماری اسلامی، با شماره ۱۱۸۸ در فهرست میراث جهانی ثبت کرد.
امروزه این اثر نهتنها نماد شکوه دوره ایلخانی، بلکه یکی از ارزشمندترین گنجینههای فرهنگی ایران و از مهمترین جاذبههای تاریخی استان زنجان به شمار میآید. [۱][۲]
جغرافیا و اقلیم
زنجان در شمالغربی ایران بین قزوین و تبریز واقع شده. استان کوهستانی و مرتفع است — ارتفاع شهر زنجان حدود ۱,۶۶۳ متر از سطح دریا.
غار کاتالهخور:
غار کاتالهخور (در نزدیکی زنجان) دومین غار بزرگ آبی جهان و یکی از زیباترین غارهای ایران است — با استالاکتیتها و استالاگمیتهای بینظیر.
آبوهوای زنجان بسیار سرد — یکی از سردترین استانهای ایران. زمستانها دما تا منفی ۲۵ درجه و بارش برف سنگین. تابستانها معتدل و خنک هستند.
اقتصاد و منابع
اقتصاد زنجان بر صنعت، معدن، کشاورزی و صنایع دستی استوار است.
چاقوسازی زنجان:
زنجان «شهر چاقو» ایران است — چاقوسازی سنتی زنجان قدمتی چند صد ساله دارد. چاقوهای زنجانی بهویژه چاقوهای تاشو (ضامندار) از کیفیت بالایی برخوردارند. صنعت چاقوسازی زنجان صدها کارگاه کوچک و بزرگ را شامل میشود.
معادن:
معدن سرب و روی انگوران (بزرگترین معدن سرب و روی ایران و خاورمیانه) در نزدیکی ماهنشان واقع شده. معادن طلای زنجان نیز از منابع معدنی مهم هستند.
کشاورزی:
انگور و کشمش زنجان و خدابنده از مرغوبترین محصولات هستند. گندم، جو و حبوبات از محصولات زراعی مهم هستند.
صنایع دستی:
ملیلهسازی زنجان — ساخت اشیای هنری از سیمهای ظریف نقره — از هنرهای منحصربهفرد ایران و میراث ناملموس فرهنگی است. قالیبافی و گلیمبافی نیز از صنایع دستی مهم استان هستند.
گردشگری:
گنبد سلطانیه — میراث جهانی:
گنبد سلطانیه — بزرگترین گنبد آجری جهان — میراث جهانی یونسکو است. این گنبد در سال ۷۰۳ هجری (۱۳۰۲ میلادی) به دستور سلطان محمد خدابنده (اُلجایتو) — از ایلخانان مغول — در شهر سلطانیه ساخته شد. ارتفاع گنبد ۵۰ متر و قطر آن ۲۵ متر است — بزرگترین گنبد آجری جهان و الگوی ساخت گنبدهای بعدی از جمله سنتاماریا فلورانس و تاجمحل.
فرهنگ و آداب و رسوم
فرهنگ زنجان ترکیبی از فرهنگ ترکی آذربایجانی و ایرانی است.
مراسم عاشورا — نخلگردانی:
مراسم عاشورای زنجان از مشهورترین مراسم عاشورا در ایران و جهان اسلام است. نخلگردانی زنجان — حمل نخلهای عظیم چوبی در خیابانها — از آیینهای منحصربهفرد و ثبتشده ملی است.
مفاخر:
آذر شیوا (نویسنده)، حسین قلیخان نظامالسلطنه مافی (سیاستمدار مشروطه) و سید عبدالرحیم خلخالی (عالم دینی) از چهرههای مطرح هستند.
غذاهای محلی:
قیمهنثار زنجانی (پلوی زعفرانی با گوشت و مغزیجات)، آش زنجانی، دولمه، کوفته زنجانی، رشتهپلو، حلوای و مربای گل زنجان از غذاهای سنتی هستند.
مبارزات و مقاومت مردمی
زنجان در تاریخ معاصر شاهد مبارزات مردمی بوده و مجاهدین خلق در این استان فعالیت داشتهاند.
مجاهدین خلق در زنجان:
سازمان مجاهدین خلق پس از انقلاب در زنجان و ابهر فعالیت سیاسی داشت. هواداران سازمان در تظاهرات و فعالیتهای سیاسی شرکت داشتند و پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ تحت سرکوب قرار گرفتند.
کشتار ۶۷ در زنجان:
زندان زنجان نیز در تابستان ۱۳۶۷ شاهد اعدام زندانیان سیاسی و مجاهد بود.
قیام ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴:
زنجان و ابهر در قیامهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ شاهد اعتراضات مردمی بودند. ابهر و خرمدره از شهرهای فعال در قیام ۱۴۰۱ بودند.
واحدهای مقاومت:
واحدهای مقاومت سازمان مجاهدین خلق در زنجان و ابهر فعالیتهای مستمری در زمینه نصب پوسترهای رهبران مقاومت داشتهاند.