آدولفو پرز اسکیول
| آدولفو پرز اسکیول فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح | |
|---|---|
 آدولفو پرز اسکیول، برنده نوبل صلح ۱۹۸۰ | |
| زادروز | ۲۶ نوامبر ۱۹۳۱ بوئنوسآیرس، آرژانتین |
| ملیت | آرژانتینی |
| تابعیت | آرژانتینی |
| تحصیلات | دانشگاه ملی لاپلاتا |
| پیشه | نقاش، مجسمهساز، فعال حقوق بشر، هماهنگکننده جنبشهای عدم خشونت |
| شناختهشده برای | دفاع از حقوق بشر در آمریکای لاتین، دریافت جایزه نوبل صلح ۱۹۸۰ |
| نقشهای برجسته | دبیرکل سرویس صلح و عدالت (Servicio Paz y Justicia) |
| جایزه نوبل صلح (۱۹۸۰) | |
آدولفو پرز اسکیول (به اسپانیایی: Adolfo Pérez Esquivel) (زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۳۱) فعال حقوق بشر، هنرمند و برندهٔ جایزهٔ نوبل صلح ۱۹۸۰ آرژانتینی است. او به دلیل تلاشهای شجاعانه و مسالمتآمیز در دفاع از حقوق بشر در برابر دیکتاتوری نظامی آرژانتین و حمایت از جنبشهای عدم خشونت در سراسر آمریکای لاتین شناخته میشود. پرز اسکیول نماد مقاومت مدنی و دفاع از قربانیان ناپدیدشدگان اجباری است.
زندگی اولیه
آدولفو پرز اسکیول در ۲۶ نوامبر ۱۹۳۱ در بوئنوسآیرس، آرژانتین، در خانوادهای فقیر و مهاجر اسپانیایی متولد شد. پدرش ماهیگیر اهل گالیسیای اسپانیا بود که به آرژانتین مهاجرت کرده بود. مادرش زمانی که آدولفو تنها سه سال داشت درگذشت. با وجود فقر، او در مدرسه هنرهای زیبای مانوئل بلگرانو و سپس در دانشگاه ملی لاپلاتا تحصیل کرد و به عنوان نقاش و مجسمهساز آموزش دید. به مدت ۲۵ سال در سطوح مختلف از مدارس ابتدایی تا دانشگاه تدریس کرد.
فعالیتهای صلح و حقوق بشر
از دههٔ ۱۹۶۰، پرز اسکیول با گروههای صلحطلب مسیحی آمریکای لاتین همکاری خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۷۴ پست تدریس را ترک کرد تا بهطور کامل به هماهنگکنندگی شبکهای از جوامع آمریکای لاتینی برای آزادی فقرا از طریق روشهای عدم خشونت بپردازد. او دبیرکل سازمان «سرویس صلح و عدالت» (Servicio Paz y Justicia - SERPAJ) شد.
پس از کودتای نظامی ۱۹۷۶ در آرژانتین، پرز اسکیول در برابر دیکتاتوری ژنرال ویدلا ایستادگی کرد. او در تأسیس و حمایت از سازمانهای حقوق بشری نقش کلیدی داشت و از «مادران میدان مه» (Madres de Plaza de Mayo) حمایت کرد. در سال ۱۹۷۷ دستگیر شد و ۱۴ ماه بدون محاکمه در زندان بود و تحت شکنجه قرار گرفت. در سال ۱۹۷۸ آزاد شد اما با محدودیتهای شدید.
دریافت جایزه نوبل صلح
در سال ۱۹۸۰، آدولفو پرز اسکیول جایزهٔ نوبل صلح را «به دلیل الهامبخشی به مردم تحت سرکوب، بهویژه در آمریکای لاتین» دریافت کرد. این جایزه به تلاشهای او برای دفاع از حقوق بشر و مبارزه مسالمتآمیز با دیکتاتوری نظامی تعلق گرفت.
فعالیتهای بینالمللی
پرز اسکیول پس از نوبل، به فعالیت جهانی خود ادامه داد و از حقوق بشر در نقاط مختلف جهان، از جمله فلسطین، عراق و ایران دفاع کرده است. او همچنان به عنوان صدای قربانیان خشونت و ناپدیدشدگان اجباری شناخته میشود.
حمایت از مقاومت ایران
آدولفو پرز اسکیول از حامیان جنبشهای آزادیخواهی ایران بوده و در نامههای مهم زیر را امضا کرده است:
- امضاکنندهٔ اعلامیهٔ ۵۶ برندهٔ نوبل (۲۰۲۲)
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۷۵ برندهٔ نوبل (ژوئن ۲۰۲۳)
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۱۰۳ برندهٔ نوبل (ژوئیه ۲۰۲۵)
منابع
«Biographical - Adolfo Pérez Esquivel». بازبینیشده در ۲۳ مه ۲۰۲۶. «Seventy-five Nobel Laureates Support Iran's Resistance and Uprising». ژوئن ۲۰۲۳. بازبینیشده در ۲۳ مه ۲۰۲۶.