ابوالفضل سپاهی بادجانی

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابوالفضل سپاهی بادجانی
ابوالفضل سپاهی بادجانی
زادروز۱۳۸۲
اصفهان
درگذشت۶ مرداد ۱۴۰۵
میدان علیخانی اصفهان، اعدام در ملأ عام
شهر خانگیاصفهان
دیناسلام
اتهام‌هامحاربه از طریق آتش‌زدن اماکن عمومی، افساد فی‌الارض، مسدودکردن خیابان‌ها و مشارکت در قتل چهار نیروی بسیج و نیروی انتظامی
مجازات‌هااعدام

ابوالفضل سپاهی بادجانی، (متولد ۱۳۸۲، اصفهان، اعدام‌شده ۶ مرداد ۱۴۰۵، اصفهان) جوان ۲۳ ساله از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان، سحرگاه سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵ در میدان علیخانی اصفهان به‌صورت علنی اعدام شد.

وی در پرونده موسوم به «میدان علیخانی» به اتهام «محاربه»، «افساد فی‌الارض»، آتش‌زدن اماکن عمومی و مشارکت در کشته شدن چهار نیروی حکومتی محکوم شده بود. بازداشت ابوالفضل سپاهی در ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ با یورش نیروهای امنیتی به منزلش و تیراندازی همراه بود.

گزارش‌ها حاکی از شکنجه شدید برای اخذ اعترافات اجباری، محرومیت از وکیل مستقل و دادرسی غیرشفاف است. این اعدام یکی از چهار مورد اعدام‌شده در این پرونده است و خطر اعدام هشت متهم دیگر همچنان وجود دارد. پیش از این دو زندانی سیاسی به نام‌های عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی از متهمان پرونده‌ی میدان علیخانی در ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ اعدام شدند.[۱][۲][۳][۴]

هویت و دستگیری

ابوالفضل سپاهی بادجانی، متولد ۱۳۸۲ و ۲۳ ساله، از شهروندان اصفهان بود. او در تاریخ ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ پس از یورش نیروهای امنیتی به منزلش، با استفاده از سلاح گرم و تیراندازی بازداشت شد.

اتهامات

ابوالفضل سپاهی بادجانی به اتهام «محاربه از طریق آتش‌زدن اماکن عمومی» (شامل مسجد و خودپرداز)، «افساد فی‌الارض»، درگیری، حمل سلاح سرد (تبر و چاقو)، مسدود کردن خیابان‌ها، آتش‌زدن لاستیک‌ها، تخریب اموال عمومی و مشارکت در کشته شدن چهار نیروی یگان ویژه (ولی‌الله صفری، محمد همتی، حسین رمضانی و علی خشوعی اصفهانی) در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان علیخانی متهم شد.

روند قضایی

پرونده ابوالفضل سپاهی در شعبه دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست قاضی مرتضی براتی رسیدگی شد. حکم اعدام صادر و در دیوان عالی کشور تأیید گردید. گزارش‌ها حاکی از شکنجه شدید جسمی و روحی برای اخذ اعترافات اجباری، محرومیت از دسترسی به وکیل مستقل و دادرسی غیرشفاف است. احکام صرفاً بر اساس اقرارهای زیر شکنجه صادر شده است.

اجرای حکم اعدام

سحرگاه سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵ (۲۸ جولای ۲۰۲۶)، حکم اعدام ابوالفضل سپاهی بادجانی به‌صورت علنی در میدان علیخانی اصفهان تحت تدابیر شدید امنیتی اجرا شد. نیروهای امنیتی از ساعات آخر شب با استقرار گسترده در محل، تجمع شهروندان معترض را سرکوب کردند و درگیری‌هایی رخ داد که منجر به مجروح شدن و بازداشت چندین نفر شد. شهروندان با سوت و کف و شعار «بی‌شرف بی‌شرف» اعتراض کردند. این اعدام یکی از اولین موارد اعدام در ملأعام بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه بود.

زمینه پرونده و وضعیت سایر متهمان

پرونده «میدان علیخانی» به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ مربوط است. دست‌کم ۱۲ نفر در این پرونده به اعدام محکوم شده بودند. پیش‌تر عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵، اعدام شده بودند و با اعدام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، شمار اعدام‌شدگان این پرونده به چهار نفر رسید. وضعیت علیرضا سپاهی و هفت متهم دیگر همچنان نامعلوم و در معرض خطر اعدام است. طی پنج ماه گذشته دست‌کم ۲۲ نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه اعدام شده‌اند.

نقض حقوق

گزارش‌ها بر شکنجه برای اخذ اعترافات، محرومیت از وکیل مستقل، نبود شفافیت در دادرسی و اجرای علنی حکم به‌عنوان موارد نقض حق حیات، دادرسی عادلانه و منع شکنجه تأکید دارند.[۱][۲][۳][۴]

اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران

شورای ملی مقاومت ایران با صدور اطلاعیه‌ای اعدام زندانیان سیاسی ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری را محکوم کرد و سازمان ملل متحد و مراجع بين‌المللي حقوق بشر و همچنین اتحادیه اروپا را به اقدام فوری برای نجات جان سایر زندانیان سیاسی زیر حکم اعدام فرا خواند. در این اطلاعیه آمده است:

«صبح امروز سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵، دژخیمان رژیم آخوندها در یک جنایت ضدانسانی برای ایجاد فضای رعب و وحشت و جلوگیری از قیام مردم، ابوالفضل سپاهی بادجانی ۲۴ ساله و امیرحسین صفری حسین‌آبادی ۲۷ ساله، دو شورشگر دلیر قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ را در ملاء عام در میدان علیخانی اصفهان به‌دار آویختند.

نیروهای سرکوبگر در وحشت از عکس‌العمل مردم نیروهای سرکوبگر را در خیابانها و پشت بامهای اطراف مستقر کرده بودند. با این حال مردم با سر دادن شعارهای «بی‌شرف، بی‌شرف» علیه این اقدام ددمنشانه اعتراض کردند. يكان ويژه ضدشورش هم برای سركوب مردم به صحنه آمد و با شليک و رگبارهای هوايی و با شوكر و گاز اشک‌آور برای متفرق كردن جمعيت هجوم آورد.

قضائیه جلادان اتهامات دو شورشگر شهيد را : «محاربه از طریق کشیدن سلاح و افساد فی‌الارض از طریق ارتکاب اعمالی که موجب اخلال شدید در نظم عمومی و امنیت کشور» می‌شود، شرکت در هلاکت«چهار نفر از مأموران نیروی انتظامی»، «در اختیار داشتن سلاح گرم و کوکتل مولوتوف، آتش زدن کلانتری» و« مسدود کردن خیابانها» اعلام کرده است (میزان- ۶ مرداد ۱۴۰۵).

قضاییه جلادان در پرونده‌ «میدان علیخانی» ۱۲ تن از شورشگران دستگیر شده در قیام دی‌ماه را در ارتباط با هلاکت ۴ مأمور نیروی انتظامی که به سرکوب و كشتار اشتغال داشتند، به اعدام محکوم کرده بود. پیش از این، عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی از این پرونده توسط دژخیمان سربدار شدند. مقاومت ایران در ۲۸ تیر ۱۴۰۵ در مورد اعدام قریب‌الوقوع این شورشگران هشدار داده و ارگانهاي ذيربط بين‌المللي را به اقدام فوری برای جلوگیری از این اعدامها فراخوانده بود.

رسیدگی به این پرونده در بیدادگاه‌های ضدانقلاب رژیم، توسط قضات جنایتکار محمد براتی‌درچه و محمدرضا توکلی انجام شد. شورشگران حق انتخاب وکیل نداشتند و حتی وکلای تسخیری آنها هم به پرونده دسترسی نداشتند.

خانم مریم رجوی گفت: دیکتاتوری دینی با این جنایت قرون وسطایی در ملاعام و با اعدامهای پی در پی جوانان مجاهد و شورشگران دلیر، مذبوحانه تلاش میکند از انفجار خشم خلق و بالا گرفتن اعتراض‌های مردمی جلوگیری کند، اما این تنها عزم جوانان شورشگر را برای سرنگونی این رژیم خونریز جزم‌تر می‌کند.

خانم رجوی بار دیگر ملل متحد و عموم مراجع بين‌المللی حقوق بشر و همچنین اتحادیه اروپا را به محکوم کردن قاطع اعدامها و اقدام فوری و مؤثر برای توقف ماشین اعدام و سرکوب رژیم آخوندی و نجات جان زندانیان سیاسی زیر اعدام فراخواند. به‌ویژه ۸ جوان محکوم به اعدام در همين پرونده در اصفهان : علیرضا سپاهی ۲۴ ساله، قائم حسینی ۲۰ ساله، شروین باقریان ۱۸ ساله، امیرحسین ابراهیمی ۱۹ ساله، امیرحسین ملکی ۱۹ ساله، علی دشتی ۱۹ ساله، ابوالفضل ابراهیمی ۱۸ ساله و علیرضا رئیسی ۲۱ ساله.

خانم رجوي افزود : سکوت و بی عملی جامعه جهانی به مثابه چراغ سبزی برای ادامه و تشدید اعدام و کشتار برای رژیم به حساب می آيد. پرونده جنایات این رژیم باید به شورای امنیت ملل متحد ارجاع و سردمداران آن بخاطر جنایت علیه بشریت در برابر عدالت قرار گیرند. سفيران و عوامل اين رژيم بايد اخراج و سفارتهاي آن بسته شود.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۶ مرداد ۱۴۰۵ (۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶).»[۵]

منابع