تظاهرات مونیخ در ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ (۱۳ فوریه ۲۰۲۶)
| تظاهرات مونیخ - ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ | |
|---|---|
 | |
| تظاهرات ایرانیان آزاده مونیخ همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ | |
| عاملان | ایرانیان آزاده و هواداران شورای ملی مقاومت ایران، مریم رجوی (پیام آنلاین)، جان برکو، استرون استیونسون، صبا رضایی، میلاد ماهوتچیان، سانیا کهنسال، نینا پسیان، عبیدالله بلوچی، محمد محدثین، حسین یعقوبی، رویا بخشایش |
| مکان | مونیخ، آلمان (میدان اودئون پلاتس) |
| زمان | ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ – ۱۳ فوریه ۲۰۲۶ |
| نتیجه | حضور هزاران ایرانی و حامیان بینالمللی همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ، محکومیت دیکتاتوری ولایت فقیه و سلطنت، تأکید بر مرزبندی «نه شاه نه شیخ»، حمایت از قیام مردم ایران برای سرنگونی رژیم و استقرار جمهوری دموکراتیک، درخواست بهرسمیت شناختن حق مقاومت مردم ایران، لیستگذاری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تعطیلی سفارتخانههای رژیم و قطع شریانهای مالی آن؛ بازتاب در خبرگزاریهای فرانسه، آسوشیتدپرس و رویترز |
تظاهرات مونیخ در ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ (۱۳ فوریه ۲۰۲۶)، گردهمایی گسترده ایرانیان آزاده و هواداران شورای ملی مقاومت ایران در میدان اودئون پلاتس مونیخ بود که همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ (MSC) برگزار شد. این رویداد نمادی از اراده ملی ایرانیان برای رد هرگونه دیکتاتوری (سلطنتی یا مذهبی) و حمایت از قیام برای آزادی و دموکراسی بود. شرکتکنندگان با شعار «نه شاه نه شیخ»، مرزبندی قاطع با استبداد را اعلام کردند و امنیت جهانی را به سرنگونی رژیم ایران گره زدند.
مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، در پیام خود گفت: «جامعه ایران در مسیر انقلاب دموکراتیک و برای یک جمهوری دموکراتیک در حرکت است. واداشتن این رژیم به برچیدن بساط بمبسازی اتمی و گروههای نیابتی آدمکش در منطقه فقط یک راه دارد و آن سرنگونی ولایت فقیه به دست مردم و مقاومت و قیام سازمانیافته است.» او سه پیام دگرگونکننده قیام را برشمرد: عزم قطعی مردم برای سرنگونی، اثبات راه تغییر از طریق قیام سازمانیافته با تعیینکنندگی کانونهای شورشی، و ناتوانی رژیم از حفظ قدرت بدون کشتار. مریم رجوی از رهبران جهان خواست: بهرسمیت شناختن مبارزه مردم ایران برای سرنگونی، اقدام شورای امنیت برای ممانعت از اعدامها، ایجاد دسترسی به اینترنت آزاد، ارجاع پرونده خامنهای به دادگاه بینالمللی، تعطیلی سفارتخانههای رژیم و قطع شریانهای مالی آن.
جان برکو، رئیس پیشین پارلمان انگلستان، گفت: «آلترناتیو در مقابل رژیم خونریز آخوندها این نیست که به عقب برگردیم به سلطنت. ما خواهان یک دیکتاتوری در ایران نیستیم نه حکومت آخوندها نه از نوع حکومت شاه و نه از حکومت پسر شاه.»
استرون استیونسون، نماینده پیشین پارلمان اروپا، اظهار داشت: «در دیماه گذشته مردم ایران خواست خود را برای جهان روشن ساختند. آنها خواهان چیزی کمتر از یک سرنگونی کامل دیکتاتور مذهبی نیستند. یک پیام بهروشنی ساطع شد مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر»[۱][۲][۳]
زمینه و اهمیت تظاهرات مونیخ
تظاهرات ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ مونیخ، در حالی برگزار شد که پشت درهای بسته کنفرانس امنیتی مونیخ، دیپلماتها و استراتژیستهای جهانی در پی ترسیم نقشهای جدید برای امنیت بینالملل بودند. در چند قدمی آنها، در میدان اودئون پلاتس، واقعیتی ملموستر جریان داشت: تظاهرات ایرانیان آزاده که اراده آنان برای بازپسگیری حق حاکمیت ملی را نشان میداد. این رویداد امنیت جهانی را به دموکراسی در ایران پیوند زد و تأکید کرد که «امنیت» بدون صدای مردم تحت سرکوب، تنها سرابی دیپلماتیک است.
این گردهمایی بخشی از سلسله تظاهرات ایرانیان در اروپا بود که در سالهای اخیر گسترش یافته و نماد اتحاد علیه استبداد است.[۱][۲]
پیام مریم رجوی
مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، در پیام خود به تظاهرات مونیخ، وضعیت ایران را «خطیر و توفانی» توصیف کرد و گفت:
«جامعه ایران در مسیر انقلاب دموکراتیک و برای یک جمهوری دموکراتیک در حرکت است. و در آن کسانی که از هماکنون وعده برقراری یک استبداد تکنفره با سرکوب و حفظ نهادهای پرجنایت خامنهای را میدهند، جایی ندارند.»
«عزم قطعی مردم برای سرنگونی تمامیت رژیم، اثبات راه تغییر از طریق قیام سازمانیافته با تعیینکنندگی کانونهای شورشی، و واداشتن این رژیم به برچیدن بساط اتمی و نیابتیها فقط از طریق سرنگونی آن به دست مردم و مقاومت و قیام سازمانیافته امکانپذیر است.»
«بقایای دیکتاتوری شاه که برای به انحراف کشاندن قیام و سرقت خون و رنج مردم تلاش میکنند، آب در هاون میکوبند.»
«مردمی که برای بهدست آوردن آزادی و دموکراسی و بهزیر کشیدن یک استبداد وحشی چنین بهای خونینی میپردازند، هرگز از این دیکتاتوری دینی به دیکتاتوری سلطنتی پیشین باز نخواهند گشت.»
مریم رجوی از رهبران جهان در کنفرانس امنیتی مونیخ خواست:
بهرسمیت شناختن مبارزه و مقاومت مردم ایران برای سرنگونی رژیم و نبرد جوانان و کانونهای شورشی با سپاه پاسداران.
اقدام فوری شورای امنیت ملل متحد برای ممانعت از اعدام زندانیان قیام و زندانیان سیاسی و حمایت از کارزار سراسری نه به اعدام.
ایجاد تسهیلات برای دستیابی مردم به اینترنت آزاد.
ارجاع پرونده خامنهای و سایر سردمداران رژیم به شورای امنیت ملل متحد برای محاکمه در یک دادگاه بینالمللی بهخاطر جنایت علیه بشریت و نسلکشی و همزمان پیگرد قضایی آنها در دادگاههای ملی کشورها بر اساس اصل صلاحیت جهانی.
تعطیلی سفارتهای رژیم و اخراج دیپلماتها و مزدوران سپاه و وزارت اطلاعات.
قطع کامل شریانهای مالی رژیم آخوندی.
او تأکید کرد: «سلام بر آزادی! سلام بر شهیدان راه آزادی! درود بر ایستادگی و پایداری شما برای آزادی!»[۳]
سخنرانی جان برکو
جان برکو، رئیس و سخنگوی پارلمان انگلستان (۲۰۰۹–۲۰۱۹)، در سخنان خود گفت:
«آلترناتیو در مقابل رژیم خونریز آخوندها این نیست که به عقب برگردیم. به سلطنت و شاه برگردیم. به یک حکومت خودکامه برگردیم. ما خواهان یک دیکتاتوری در ایران نیستیم. نه حکومت آخوندها نه از نوع حکومت شاه و نه از حکومت پسر شاه.»
«جامعه بینالمللی باید تصمیم بگیرد که اولاً این کارهایی مثل دعوت از پسر شاه را نکند. کاملاً غیرقابل توجیه است و تماماً بیهدف است.»
«تغییر رخ خواهد داد. نه با اینکه بقیه کشورها سلاح بفرستند یا نیرو بفرستند روی زمین. تغییر از درون رخ خواهد داد.»
«جامعه بینالمللی باید خواهان توقف فوری استفاده از اعدام توسط رژیم شود و سپاه پاسداران را بهعنوان سازمان تروریستی لیستگذاری کند.»[۲]
سخنرانی استرون استیونسون
استرون استیونسون، نماینده پیشین پارلمان اروپا (۲۰۰۴–۲۰۱۴) و از مسئولان کمیته بینالمللی در جستوجوی عدالت، اظهار داشت:
«در دیماه گذشته مردم ایران خواست خود را برای جهان روشن ساختند. آنها خواهان چیزی کمتر از یک سرنگونی کامل دیکتاتوری مذهبی نیستند که آنها را تقریباً به مدت نیم قرن تحت سلطه خودش قرار داده است.»
«یک پیام بهروشنی ساطع شد: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر.»
«آینده ایران نباید با نوستالژی، با خواستههای سلطنتطلبانه تصمیمگیری و تعیین شود. باید توسط خود مردم ایران تصمیمگیری شود.»
«ثبات و دموکراسی را نمیشود تحمیل کرد. مشروعیت واقعی از خیابانهای ایران میآید.»[۲]
سخنرانیهای دیگر شخصیتها
تظاهرات مونیخ با حضور و سخنرانی فعالان و نمایندگان مقاومت ایران و حامیان بینالمللی همراه بود. این سخنرانیها بر رد هرگونه دیکتاتوری و تأکید بر آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت تمرکز داشتند.
ابوالقاسم رضایی، معاون دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران، گفت:
«ایران امروز فقط یک کشور بحرانزده نیست. ایران کانون یک زلزله تاریخیست. زلزلهای که از خیابانهای تهران تا مرزهای خاورمیانه را لرزانده و یک حقیقت را فریاد میزند: عصر دیکتاتوری در ایران تمام شده است.» «مردم ایران نه برای بازگشت به گذشته قیام کردهاند، نه برای تعویض یک دیکتاتور با یک دیکتاتور دیگر.»
صبا رضایی تأکید کرد:
«آینده ایران توسط مردم، برای مردم و با مردم بنا خواهد شد.» «آیندهای که با کثرتگرایی، کثرتگرایی از هر مذهبی و از هر نژادی که به آن اعتقاد دارند.»
میلاد ماهوتچیان بیان داشت:
«با نام ایران با پرچم ایران و بالاترین منافع مردم ایران ما فراخوان میدهیم به سران دولتهای جهان صدای فراخوان آزادی را بشنوید که از میهن ما میآید.»
سانیا کهنسال گفت:
«در کنار مردم ایران قرار بگیرید و در سمت درست تاریخ باشید.»
نینا پسیان اظهار داشت:
«ما از جهان نمیخواهیم به جای ما بجنگد، ما میخواهیم در کنار ما و در کنار حقیقت بایستد.» «سازندگان آزادی مردم ایران هستند.»
عبیدالله بلوچی تأکید کرد:
«ما بلوچ، کرد، عرب، ترک، فارس، همه یکی هستیم و در برابر ظلم دیکتاتوری با هم ایستادهایم.» «ما نمیخواهیم یک دیکتاتوری به دیکتاتوری دیگر جایگزین شود.»
محمد محدثین، مسئول کمیسیون خارجه شورای ملی مقاومت ایران، گفت:
«ما امروز بیش از هر زمان دیگهای به سرنگونی این رژیم نزدیک هستیم.»
«کانونهای شورشی، واحدهای مقاومت، سازمان مجاهدین در سراسر میهن اسیر دستاندرکار ارتقای این مبارزه هستند.»
«سرنگونی چیزی دور از دسترس نیست و ما به این سمت حرکت میکنیم.»
«خس و خاشاکهایی مثل بچه شاه از سر راه کنار خواهند رفت.»
حسین یعقوبی بیان کرد:
«ما از تبار ستارخان و باقرخان هستیم که گفت، هفت کشور باید بیایند زیر بیرق ایران و ما زیر بیرق کسی نمیرویم.»
رویا بخشایش گفت:
«سازندگان آزادی مردم ایران هستند.» «ما به آرزو داشتن ادامه میدهیم، به اعتقاد ادامه میدهیم و همچنان در پی این هستیم که خودمان سازندگان آینده خواهیم بود.»
بازتاب رسانهای و پوشش بینالمللی
تظاهرات مونیخ در رسانههای بینالمللی انعکاس یافت. خبرگزاریهای فرانسه، آسوشیتدپرس و رویترز این رویداد را پوشش دادند و آن را نمادی از اتحاد ایرانیان علیه استبداد و همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ توصیف کردند. این پوشش نشان داد که صدای مردم ایران در سطح جهانی شنیده شده است.
پیامدهای تظاهرات
تظاهرات ۲۴ بهمن مونیخ پیام روشنی به رهبران جهان فرستاد: امنیت پایدار در خاورمیانه بدون سرنگونی رژیم ایران ممکن نیست. این گردهمایی فشار بر کنفرانس امنیتی مونیخ را افزایش داد و بر شکست سیاست مماشات تأکید کرد. شعار «نه شاه نه شیخ» مرزبندی قاطع ایرانیان با هر نوع استبداد را نشان داد و امید به پیروزی قیام را تقویت کرد.
این رویداد اتحاد ایرانیان تبعیدی را با قیام داخل کشور نمایان ساخت و خواست بهرسمیت شناختن حق مقاومت مردم ایران را به گوش جهانیان رساند.