فرنتس کراوس
فرنتس کراوس، (مجاری: Ferenc Krausz) (زادهٔ ۱۷ مه ۱۹۶۲) فیزیکدان اتریشی-مجارستانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک اپتیک کوانتومی و استاد دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ (LMU) است. او از پیشگامان فیزیک اتوثانیه به شمار میرود و در سال ۲۰۲۳ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.[۱]
زندگی اولیه
فرنتس کراوس در ۱۷ مه ۱۹۶۲ در مور، مجارستان متولد شد. او مهندسی برق را در دانشگاه فنی بوداپست خواند و دکترای خود را از دانشگاه فنی وین دریافت کرد.[۱]
فعالیت علمی
کراوس از پیشگامان فیزیک اتوثانیه است. او در سال ۲۰۰۱ اولین پالسهای نوری اتوثانیهای مجزا را تولید کرد که امکان «عکاسی» از حرکت الکترونها را فراهم ساخت. او مدیر مؤسسه ماکس پلانک اپتیک کوانتومی شد و اکنون کاربردهای پزشکی فیزیک اتوثانیه، از جمله تشخیص زودرس سرطان، را توسعه میدهد.
دریافت جایزه نوبل فیزیک
در سال ۲۰۲۳، فرنتس کراوس همراه با پیر آگوستینی و آن لویلیه، جایزه نوبل فیزیک را برای روشهای تجربی تولید پالسهای نوری اتوثانیهای برای مطالعه دینامیک الکترون در ماده دریافت کرد.[۱]
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
کراوس از پیشرفت تحقیقات بنیادین در فیزیک لیزر و کاربردهای پزشکی آن حمایت میکند.
حمایت از مقاومت ایران
فرنتس کراوس امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.[۲]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «Ferenc Krausz – Biographical». بازبینیشده در ۲۰ اوت ۲۰۲۶.
- ↑ «Nobel Laureates Urge Action on Iran». بازبینیشده در ۲۰ اوت ۲۰۲۶.