لیما گبوئی
| لیما گبوئی فعال صلح و برنده جایزه نوبل صلح | |
|---|---|
 لیما گبوئی، برنده نوبل صلح ۲۰۱۱ | |
| زادروز | ۱ فوریه ۱۹۷۲ مرکز لیبریا (بزرگشده در مونرویا) |
| ملیت | لیبریایی |
| تابعیت | لیبریایی |
| پیشه | فعال صلح، مددکار اجتماعی، سخنران |
| شناختهشده برای | رهبری جنبش صلح زنان لیبریا، پایان دادن به جنگ داخلی لیبریا، دریافت جایزه نوبل صلح ۲۰۱۱ |
| نقشهای برجسته | بنیانگذار جنبش صلح زنان لیبریا رئیس بنیاد صلح گبوئی آفریقا |
| جایزه نوبل صلح (۲۰۱۱) | |
لیما گبوئی (به انگلیسی: Leymah Gbowee) (زادهٔ ۱ فوریهٔ ۱۹۷۲) فعال صلح لیبریایی و برندهٔ جایزهٔ نوبل صلح ۲۰۱۱ است. او به دلیل رهبری جنبش مسالمتآمیز زنان لیبریا که نقش کلیدی در پایان دادن به جنگ داخلی ۱۴ سالهٔ این کشور در سال ۲۰۰۳ داشت، شناخته میشود. گبوئی نماد قدرت زنان در صلحسازی و مقاومت مدنی است.[۱]
زندگی اولیه
لیما گبوئی در ۱ فوریه ۱۹۷۲ در مرکز لیبریا متولد شد و در مونرویا، پایتخت این کشور، بزرگ شد. در سن ۱۷ سالگی با آغاز جنگ داخلی لیبریا، دوران کودکیاش به پایان رسید. او بعدها گفته است که «در عرض چند ساعت از کودک به بزرگسال تبدیل شد». در دوران جنگ، مادر جوانی شد و برای تأمین خانواده تلاش کرد.
فعالیت در دوران جنگ
گبوئی بهعنوان مددکار اجتماعی و مشاور تروما آموزش دید و با کودک-سربازان سابق جنگ کار کرد. تجربیات تلخ جنگ او را به سمت فعالیت برای صلح سوق داد. او شاهد ویرانیهای گسترده و رنج زنان و کودکان بود و تصمیم گرفت برای پایان دادن به خشونت اقدام کند.
جنبش صلح زنان لیبریا
در اوایل دههٔ ۲۰۰۰، لیما گبوئی جنبش صلح زنان لیبریا را تأسیس کرد. او زنان مسیحی و مسلمان را متحد ساخت و جنبشی قدرتمند ایجاد کرد که با اعتراضات مسالمتآمیز، تحصن و فشار بر رهبران جناحهای درگیر جنگ، نقش محوری در پایان دادن به جنگ داخلی ۱۴ سالهٔ لیبریا در سال ۲۰۰۳ ایفا کرد. این جنبش همچنین زمینه را برای انتخاب الن جانسون سرلیف بهعنوان اولین رئیسجمهور زن آفریقا هموار ساخت.
دریافت جایزه نوبل صلح
در سال ۲۰۱۱، لیما گبوئی به همراه توکل کرمان (یمن) و الن جانسون سرلیف (لیبریا) جایزهٔ نوبل صلح را «برای مبارزهٔ بدون خشونت برای امنیت زنان و حق مشارکت کامل آنها در فرآیند صلحسازی» دریافت کردند.[۱]
فعالیتهای پس از نوبل
پس از دریافت جایزه نوبل، گبوئی بنیاد صلح گبوئی آفریقا را تأسیس کرد و به فعالیت گسترده در زمینهٔ صلح، حقوق زنان و رهبری زنان در آفریقا ادامه داد. او به عنوان سخنران بینالمللی شناخته میشود و در بسیاری از کشورها در مورد اهمیت نقش زنان در صلحسازی سخنرانی میکند.
حمایت از مقاومت ایران
لیما گبوئی از حامیان جنبشهای آزادیخواهی و حقوق زنان در سطح جهانی است و در نامهها و بیانیههای مهم زیر را امضا کرده است:
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۷۵ برندهٔ نوبل (ژوئن ۲۰۲۳)
- امضاکنندهٔ بیانیهٔ ۱۱۳ برندهٔ نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران.
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «Leymah Gbowee – Biographical». بازبینیشده در ۳۰ مه ۲۰۲۶.