نعیم عبداللهی
| نعیم عبداللهی | |
|---|---|
 شهید قیام سراسری، نعیم عبداللهی | |
| زادروز | حدود ۱۳۷۰ کرمانشاه |
| درگذشت | ۱۸ دی ۱۴۰۴ نازیآباد، تهران |
| علت مرگ | شلیک مستقیم نیروهای حکومتی |
| ملیت | ایرانی (کرد) |
| شناختهشده برای | استادیار دانشگاه تهران و فرمانده یکی از یکانهای کانون شورشی در قیام ۱۴۰۴ |
| همسر | متاهل |
نعیم عبداللهی، (زادهی حدود ۱۳۷۰، جانباختهی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازیآباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد. در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکانهای کانون شورشی را برعهده داشت و نوشتهها و سوگندنامههایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامهدهنده مسیر کشتهشدگان پیشین توصیف میکند.
زندگی و تحصیلات
نعیم عبداللهی، متولد کرمانشاه و ۳۴ ساله، دارای مدرک دکترای حقوق و علوم سیاسی بود. وی به عنوان استادیار دانشگاه تهران فعالیت میکرد و در میان دانشجویان به عنوان چهرهای فعال و تأثیرگذار شناخته میشد. گزارشها نشان میدهد که او در حوزه دانشگاهی نقش برجستهای داشت و از دانش خود برای سازماندهی فعالیتهای سیاسی استفاده میکرد.[۱]
فعالیتهای سیاسی
نعیم عبداللهی در اعتراضات دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ حضور فعال داشت. در دی ۱۳۹۶ به طور تصادفی بازداشت شد و به مدت چهار ماه در زندان اوین نگهداری گردید، جایی که تحت بازجویی قرار گرفت اما اطلاعاتی ارائه نکرد. پس از اعتراضات ۱۴۰۱، به دلیل نقش در سازماندهی دانشجویان در چند دانشگاه تهران، از دانشگاه اخراج شد. با این حال، فعالیتهای او در چارچوب کانونهای شورشی وابسته به سازمان مجاهدین ایران خلق ادامه یافت.[۱]
نقش در قیام ۱۴۰۴
در جریان قیام ۱۴۰۴، نعیم عبداللهی فرماندهی یکی از یکانهای کانون شورشی را برعهده داشت. گزارشها از درگیری نیروهای تحت فرماندهی او با نیروهای ضدشورش در نقاط مختلف تهران خبر میدهند. او در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در منطقه نازیآباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. سازمان مجاهدین از او با عنوان «فرمانده» و «استاد شورشگر» یاد کرده است.[۱]
سوگندنامهها و دیدگاهها
متونی که به عنوان سوگندنامه یا نوشتههای شخصی نعیم عبداللهی منتشر شدهاند، بازتابدهنده نگرش ایدئولوژیک و سیاسی او هستند. در این نوشتهها، وی از «نسل مبارزه در زمانه ابتلاء» سخن گفته و راه خود را ادامه مسیر کشتهشدگان پیشین معرفی کرده است. در بخشی از یکی از متون آمده:
«نسل ما در زمانهیی مبارزه را آغاز کرد که در همه جا هزار بلا و ابتلاء بود، ولی به یمن فداکاری مجاهدین راه جهاد برای ما هموار شد.»
در نوشتهای دیگر با عنوان «سوگند استاد شورشگر»، بر ادامه مسیر اعتراضات پس از کشتهشدگان آبان ۱۳۹۸ تأکید شده:
«در این روزهای سیاه بعد از به خاک افتادن هزاروپانصد شهید آبان... میخواهم یکبار دیگر برای ادامه این راه سوگند یاد کنم.» همچنین در متنی با عنوان «سوگند فرمانده نعیم»، آمده: «جان ناچیزترین دارایی من است... چه قدر مرگ لذتبخش است وقتی با آرمان آزادی پیوند میخورد.»
این متون نشاندهنده پیوند عمیق هویتی و ایدئولوژیک وی با سازمان مجاهدین خلق است، وی عضویت خود در این سازمان را افتخارآمیز توصیف کرده و خود را «قطرهای از دریای فداکاری» دانسته است.[۱]
بازتاب و جایگاه در روایت سازمانی
سازمان مجاهدین خلق ایران، نعیم عبداللهی را در زمره کشتهشدگان مرتبط با اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ معرفی کرده و از او با عنوان «شهید» یاد کرده است. در ادبیات رسمی این سازمان، او در امتداد «صدهزار شهید راه آزادی» و «۳۰ هزار اعدامشده تابستان ۱۳۶۷» توصیف شده و به عنوان نمونهای از «نسل جدید مبارزان» معرفی میشود.[۱]