درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز «درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده» را از محافظت در آورد
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="main-box">
<div class="main-box">
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
خط ۵: خط ۶:
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">


 
<div>[[پرونده:نعیم عبداللهی1.jpg|جایگزین=نعیم عبداللهی|بندانگشتی|175x175پیکسل|نعیم عبداللهی]]</div>
 
 
<div>[[پرونده:زهرا طبری؛1.jpg|جایگزین=زهرا شهباز طبری|بندانگشتی|200x200پیکسل|زهرا شهباز طبری]]</div>
   <div>
   <div>
'''نعیم عبداللهی'''، (زاده‌ی حدود ۱۳۷۰، جان‌باخته‌ی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]]، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد. 


زهرا شهباز طبری، (متولد سال ۱۳۳۷، بابل، ساکن رشت) زندانی سیاسی ۶۷ ساله، مهندس برق و فارغ‌التحصیل دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه بوروس سوئد در رشته انرژی پایدار است. در روز ۲۸ فروردین‌ماه ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی با یورش به منزل شهباز طبری، او را بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل کردند. او پس از ۷ ماه بلاتکلیفی، در روز شنبه ۳ آبان ۱۴۰۴ (۲۵ اکتبر ۲۰۲۵)، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به اتهام «محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران» به اعدام محکوم شد. او پیش از این نیز در تاریخ ۲ اسفند ۱۴۰۱، در زندان لاکان رشت بازداشت و تحت بلاتکلیفی طولانی قرار گرفته بود. زهرا شهباز طبری، فعال حقوق زنان و زندانی سیاسی پیشین، همچنین در دهه ۱۳۶۰ به ۱۵ سال زندان محکوم شده بود. اتهامات شامل «ارتباط با گروه‌های مخالف نظام»، «فعالیت تبلیغاتی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» است. گزارش‌ها از بازجویی‌های شدید، محرومیت از مرخصی و وکیل مستقل، و شرایط نامناسب سلامتی خبر می‌دهند. خانواده‌اش از حکم اعدام ابراز نگرانی کرده و خواستار مداخله نهادهای حقوق بشری شده‌اند. این حکم بخشی از سرکوب مخالفان سیاسی در ایران است و امکان تجدیدنظرخواهی وجود دارد. شورای ملی مقاومت ایران بر پرونده‌سازی و شکنجه خانم شهباز طبری تأکید کرده‌است.
در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکان‌های [[کانون‌های شورشی|کانون شورشی]] را برعهده داشت و نوشته‌ها و سوگندنامه‌هایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامه‌دهنده مسیر کشته‌شدگان پیشین توصیف می‌کند.  
<br>[[زهرا شهباز طبری |بیشتر بخوانید...]]
 
  </div>
</div>
 


[[نعیم عبداللهی|بیشتر بخوانید...]]


<div>




خط ۲۵: خط ۲۱:


  <div class="box-content">
  <div class="box-content">
<div>[[پرونده:میرزای نائینی؛1.jpg|جایگزین=میرزا محمدحسین نائینی|بندانگشتی|200x150پیکسل|میرزا محمدحسین نائینی]]</div>
 
<div>[[پرونده:سمانه میرزایی1.jpg|جایگزین=سمانه میرزایی|بندانگشتی|170x170پیکسل|سمانه میرزایی]]</div>
   <div>
   <div>
'''سمانه میرزایی'''، دختر جوان ایرانی بود که در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] در تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی جان باخت. وی شهروندی عادی بود که ویدیوهایی از رقص و لحظات شاد زندگی‌اش پس از مرگ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادی از نسل جوان معترض گردید.
سمانه میرزایی متولد ۱۹ آبان ۱۳۷۲ بود و اطلاعات دقیقی از شغل یا پیشینه تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست. نزدیکان و گزارش‌های منتشرشده او را جوانی پرجنب‌وجوش و شاد توصیف کرده‌اند. ویدیوهایی از رقص و لحظات زندگی روزمره‌اش پس از جان‌باختن در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید که نشان‌دهنده علاقه او به زندگی و شادی بود.
در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه میرزایی شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهران، در محدوده مسجد لولاگر، خیابان نواب یا منطقه سلسبیل هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت.
پس از جان‌باختن، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر از خانواده مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان مطالبه کردند و تعهد کتبی گرفتند که علت مرگ را «تصادف» اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی یا پیگیری مستقل خودداری نمایند.


میرزا محمدحسین نائینی، مشهور به میرزای نائینی (متولد سال ۱۲۳۹، نائین – درگذشته ۲۴ مرداد ۱۳۱۵، نجف) از علمای برجسته شیعه و یکی از حامیان کلیدی انقلاب مشروطه ایران، با کتاب «تنبیه الامه و تنزیه المله» نقش مهمی در توجیه مشروطه از منظر فقه شیعه ایفا کرد. او در نائین متولد شد و تحصیلاتش را در اصفهان نزد شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی و در نجف نزد آخوند خراسانی و شیخ عبدالله مازندرانی گذراند. نائینی در سال ۱۲۸۵، به ایران بازگشت و در جریان مشروطیت، با صدور فتواهای حمایتی و نگارش تنبیه الامه، مشروطه را به‌عنوان ابزاری برای جلوگیری از استبداد و تحقق عدالت اسلامی توجیه کرد. او مشروطه را با اصول شیعه سازگار دانست و آن را به‌عنوان «مشروطه مشروع» (سازگار با شرع) در برابر «مشروطه مشروع» (استبداد) قرار داد. در دوره استبداد صغیر، میرزای نائینی در نجف در میان علمای عتبات، با فتوای جهاد علیه محمدعلی شاه، به بسیج مشروطه‌خواهان کمک کرد. پس از فتح تهران (۱۲۸۸ ش)، او به ایران بازگشت و در مجلس شورای ملی (دوره دوم) نماینده نائین شد و به تدوین قوانین فقهی پرداخت. نائینی در آثارش، مانند «تبیین الحقاوق»، به حقوق ملت و عدالت اجتماعی تأکید داشت و دیدگاهش به ولایت فقیه، بر خلاف تحریف‌های بعدی، مشروط به مشروطه و محدود به نظارت بر اجرای قوانین بود، نه قدرت مطلقه. او مخالف ولایت مطلقه فقیه بود و آن را با اصول مشروطه ناسازگار می‌دانست.
[[سمانه میرزایی|بیشتر بخوانید...]]
<br>[[میرزا محمدحسین نائینی|بیشتر بخوانید...]]
 
  </div>
</div>
 
 
 


<div>




خط ۴۳: خط ۳۸:


   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده:وثوق‌الدوله؛2.jpg|جایگزین=میرزاحسن خان وثوق‌الدوله|بندانگشتی|200x200پیکسل|میرزاحسن خان وثوق‌الدوله]]</div>
<div>[[پرونده:یزدان افروغ1.jpg|جایگزین=یزدان افروغ|بندانگشتی|200x200پیکسل|یزدان افروغ]]</div>
   <div>
   <div>


میرزاحسن خان وثوق‌الدوله، (متولد سال ۱۲۵۰، تهران درگذشته ۱۲ بهمن ۱۳۲۹ ه‍. ش، تهران) سیاستمدار، نخست‌وزیر قاجار، و شاعر ایرانی، یکی از چهره‌های برجسته و منفور تاریخ ایران بود. او در تهران در خانواده‌ای اشرافی متولد شد و تحصیلاتش را در دارالفنون و فرانسه گذراند. وثوق‌الدوله در دوره مظفرالدین شاه وارد سیاست شد و در جریان انقلاب مشروطه (۱۲۸۵–۱۲۸۸ ش) از حامیان اولیه مشروطه بود، اما بعدها به دلیل قرارداد ۱۹۱۹ با انگلیس، که امور نظامی و مالی ایران را به مستشاران انگلیسی واگذار کرد، به خیانت متهم شد. او در دوره احمد شاه سه بار نخست‌وزیر شد و در کابینه‌هایش اصلاحاتی مانند تأسیس ژاندارمری و اصلاح مالی انجام داد. قرارداد ۱۹۱۹، که با هدف تقویت اقتصاد و ارتش ایران امضا شد، به دلیل واگذاری کنترل به انگلیس، اعتراضات گسترده علما، روشنفکران، و مردم را برانگیخت و او را به نمادی از خیانت تبدیل کرد. وثوق‌الدوله همچنین دیوان شعری با تخلص «حسن» داشت و اشعارش به سبک کلاسیک سروده شده بود. پس از برکناری از نخست‌وزیری در سال ۱۲۹۹، به اروپا رفت و در دوره پهلوی فعالیت سیاسی محدودی داشت. قرارداد ۱۹۱۹ و اتهامات رشوه از انگلیس، او را در تاریخ ایران منفور کرد.
'''یزدان افروغ'''، (زاده ۱۳۸۶، الیگودرز لرستان جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴، تهران) یکی از شهدای نوجوان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] و قهرمان کشتی تهران در رده‌های سنی جوانان بود. او اصالتاً اهل الیگودرز استان لرستان است و به عنوان ورزشکاری با استعداد و پشتکار در مسابقات استانی و شهری کشتی شرکت می‌کرد و به دلیل مهارتش مورد توجه قرار گرفته بود.
<br>[[میرزاحسن خان وثوق‌الدوله|بیشتر بخوانید...]]
شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، یزدان افروغ در جریان اعتراضات مردمی محله شادآباد تهران (منطقه هفده شهریور) مورد اصابت شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. وی ابتدا با گلوله مجروح شد و بر زمین افتاد، سپس مأموران با تیر خلاص دو گلوله به قلب و شکمش او را به شهادت رساندند.
  </div>
خانواده‌اش برای تحویل پیکر تحت فشار قرار گرفتند تا او را بسیجی جلوه دهند، اما گزارش‌ها این ادعا را رد کرده و مرگش را بخشی از سرکوب گسترده معترضان می‌دانند. یزدان افروغ نمادی از نسل جوان ورزشکار قیام ۱۴۰۴ شد که با حضور در خیابان‌ها، فداکاری خود را برای آزادی نشان داد.
</div>
 
 
[[یزدان افروغ|بیشتر بخوانید...]]


</div>
<div>
</div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۲

نوشتارهای جدید هفته
نعیم عبداللهی
نعیم عبداللهی

نعیم عبداللهی، (زاده‌ی حدود ۱۳۷۰، جان‌باخته‌ی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد.

در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکان‌های کانون شورشی را برعهده داشت و نوشته‌ها و سوگندنامه‌هایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامه‌دهنده مسیر کشته‌شدگان پیشین توصیف می‌کند.

بیشتر بخوانید...



سمانه میرزایی
سمانه میرزایی

سمانه میرزایی، دختر جوان ایرانی بود که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی جان باخت. وی شهروندی عادی بود که ویدیوهایی از رقص و لحظات شاد زندگی‌اش پس از مرگ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادی از نسل جوان معترض گردید. سمانه میرزایی متولد ۱۹ آبان ۱۳۷۲ بود و اطلاعات دقیقی از شغل یا پیشینه تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست. نزدیکان و گزارش‌های منتشرشده او را جوانی پرجنب‌وجوش و شاد توصیف کرده‌اند. ویدیوهایی از رقص و لحظات زندگی روزمره‌اش پس از جان‌باختن در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید که نشان‌دهنده علاقه او به زندگی و شادی بود. در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه میرزایی شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهران، در محدوده مسجد لولاگر، خیابان نواب یا منطقه سلسبیل هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت. پس از جان‌باختن، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر از خانواده مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان مطالبه کردند و تعهد کتبی گرفتند که علت مرگ را «تصادف» اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی یا پیگیری مستقل خودداری نمایند.

بیشتر بخوانید...



یزدان افروغ
یزدان افروغ

یزدان افروغ، (زاده ۱۳۸۶، الیگودرز لرستان – جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴، تهران) یکی از شهدای نوجوان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و قهرمان کشتی تهران در رده‌های سنی جوانان بود. او اصالتاً اهل الیگودرز استان لرستان است و به عنوان ورزشکاری با استعداد و پشتکار در مسابقات استانی و شهری کشتی شرکت می‌کرد و به دلیل مهارتش مورد توجه قرار گرفته بود. شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، یزدان افروغ در جریان اعتراضات مردمی محله شادآباد تهران (منطقه هفده شهریور) مورد اصابت شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. وی ابتدا با گلوله مجروح شد و بر زمین افتاد، سپس مأموران با تیر خلاص دو گلوله به قلب و شکمش او را به شهادت رساندند. خانواده‌اش برای تحویل پیکر تحت فشار قرار گرفتند تا او را بسیجی جلوه دهند، اما گزارش‌ها این ادعا را رد کرده و مرگش را بخشی از سرکوب گسترده معترضان می‌دانند. یزدان افروغ نمادی از نسل جوان ورزشکار قیام ۱۴۰۴ شد که با حضور در خیابان‌ها، فداکاری خود را برای آزادی نشان داد.


بیشتر بخوانید...