درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده
نوشتارهای جدید هفته
گروگان‌گیری در سفارت آمریکا، درایران (Iran hostage crisis ) که در ادبیات رژیم ایران به تسخیر لانه جاسوسی یا تسخیر سفارت آمریکا مشهور است، در روز سیزدهم آبان ۱۳۵۸ توسط گروهی از دانشجویان که خود را «دانشجویان پیرو خط امام» می‌نامیدند، صورت گرفت.
این دانشجویان با بالا رفتن از دیوار سفارت، ۶۶ دیپلمات آمریکایی که کارمند این سفارت بودند را به گروگان گرفتند. رخدادی که به گفته خود این گروه قرار بود ۲ یا ۳روز ادامه داشته باشد اما ۴۴۴ روز به درازا کشید و تبدیل به بزرگترین چالش و بحران بین‌المللی، به طور خاص در روابط ایران و آمریکا شد. بحرانی که اثرات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی آن بر روابط ۲ کشور ایران و آمریکا سایه گسترده و تا همین امروز بر جای مانده است.
اشغال سفارت آمریکا و گروگان‌گیری که قرار بود محدود به زمان مشخصی باشد، ۴۴۴ روز طول کشید و بعد از یک سال تصمیم‌گیری به مجلس ارجاع داده شد و در ۱۱ آبان ۱۳۵۹، چهار شرط پیشنهادی در رابطه با گروگان‌های آمریکایی در مجلس به تصویب رسید: اول، آزاد کردن تمام سرمایه‌های ایران. دوم، لغو همه ادعاهای آمریکا علیه حکومت ایران. سوم، عدم دخالت نظامی و سیاسی آمریکا در ایران. چهارم، پس دادن اموال شاه. ماجرای گروگان‌گیری سفارت امریکا سرانجام در قراردادی موسوم به «قرارداد الجزایر»، بین دولت آمریکا و دولت جمهوری اسلامی ایران، در تاریخ ۳۰ دی ماه ۱۳۵۹ (۲۰ ژوئیه ۱۹۸۱) با بازگرداندن بخشی از دارایی‌های ایران از طرف آمریکا پایان یافت و گروگانها آزاد شدند.
علی تجویدی، (زاده ۱۵ آبان ۱۲۹۸، تهران – درگذشته ۲۴ اسفند ۱۳۸۴، تهران) نوازنده ویولن و سه‌تار، آهنگساز، پژوهشگر، موسیقی‌دان و نویسنده‌ی ایرانی است. علی تجویدی در ۱۲ سالگی تمام دستگاه‌های موسیقی را می‌شناخت؛ و می‌توانست آن‌ها را به تفکیک از هم شناسایی کند. علی تجویدی موسیقی را با ساز فلوت آغاز و نزد ظهیرالدینی مشق نت‌نویسی کرد. اوج پرواز استاد علی تجویدی در سن ۱۸ سالگی در هشت سال شاگردی نزد استاد شهیر، ابوالحسن صبا بود.
علی تجویدی طی سالیان به عنوان پیش‌تاز و طلایه‌دار ویلون‌نوازی ایران شناخته می‌شد. در سال‌های تدریس او در هنرستان موسیقی، هنرجویان زیادی پرورش یافتند. علی تجویدی علاوه بر نوازندگی، آهنگساز نیز بود. استاد علی تجویدی یکی از برجسته‌ترین شاگردان استاد ابوالحسن صبا بود که در غیبت ایشان کلاس او را اداره می‌کرد. علی تجویدی استاد چیره‌دست ویولن بود و سال‌ها در هنرستان موسیقی در رشته ویولن تدریس می‌کرد. او استاد هنرمندانی نظیر هایده و حمیرا نیز بوده است.
وی در رشته‌ی نوازندگی خود، صاحب سبکی منحصر به‌فرد بود. بسیاری از آهنگ‌ها و ترانه‌هایی که اغلب ایرانیان با آن‌ها خاطرات بسیاری دارند، ساخته‌ی استاد علی تجویدی است. بسیاری از خواننده‌های پیش از انقلاب ضد سلطنتی، با آهنگ‌سازی‌های او به شهرت رسیدند. هم‌چنین بسیاری از ترانه‌های ماندگار بانو دلکش و بانو مرضیه ساخته‌ی علی تجویدی است. او در ردیف موسیقی‌دانان طراز اول جهان قرار دارد. پس از انقلاب ضد سلطنتی سال ۱۳۵۷ به نقل از خود وی، از جمله هنرمندانی بود که در سال‌های آغازین پس از انقلاب، سازهای خود را شکستند. علی تجویدی در سال‌های پایانی به سرطان سخت پروستات مبتلا شد؛ و سرانجام در ۲۴ اسفندماه ۱۳۸۴، در سن ۸۶ سالگی بدرود حیات گفت.
ستار بهشتی، (زاده‌ی ۱ شهریور ۱۳۵۶- درگذشته ۱۲ آبان ۱۳۹۱)، کارگر وبلاگ‌نویسی که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت در شبکه اجتماعی و وبلاگ‌نویسی، توسط رژیم ایران بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده بود، در مدت بازجویی به شدت از سوی پلیس فتا، (فضای تولید و تبادل اطلاعات جمهوری اسلامی)، شکنجه شد و زیر شکنجه درگذشت سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای گفته‌است که گزارش‌های رسیده حکایت از آن دارند که ستار بهشتی، وبلاگ‌نویس فوت شده در حین بازجویی در زندان، در اثر شکنجه کشته شده‌است؛ و از دولت ایران خواسته است که در این خصوص تحقیق کند.
عفو بین‌الملل تأکید کرده است که با توجه به سابقه حکومت ایران درخصوص فوت زندانیان، این‌که ستار بهشتی در اثر شکنجه کشته شده باشد، بسیار محتمل است. این سازمان خواستار محاکمه مسببان مرگ این وبلاگ‌نویس شده است.
در همین حال کمپین بین‌المللی برای حقوق بشر در ایران در گزارش مبسوطی گفته است که اعضای خانواده‌ی ستار بهشتی توسط مأموران امنیتی تهدید به بازداشت شده‌اند. گزارش منتشر شده در سایت رسمی کمپین بین‌المللی برای حقوق بشر در ایران از دیده شدن آثار شکنجه در نقاط مختلف بدن آقای بهشتی می‌نویسد و هم‌چنین به نقل از اعضای خانواده او خواسته است که مردم نگذارند که خون ستار پایمال شود