درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="main-box">
<div class="main-box">
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
خط ۵: خط ۶:
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">


<div>[[پرونده:غلامحسین ساعدی؛21.jpg|جایگزین=غلامحسین ساعدی؛21.jpg|بندانگشتی|240x180پیکسل|غلامحسین ساعدی]]</div>
<div>[[پرونده:نعیم عبداللهی1.jpg|جایگزین=نعیم عبداللهی|بندانگشتی|175x175پیکسل|نعیم عبداللهی]]</div>
   <div>
   <div>
'''نعیم عبداللهی'''، (زاده‌ی حدود ۱۳۷۰، جان‌باخته‌ی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]]، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد. 


'''غلامحسین ساعدی'''، با نام مستعار گوهرمراد (زاده ۲۴ دی ماه ۱۳۱۴ - درگذشته در ۲ آذر ۱۳۶۴) رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس نامدار ایرانی بود. وی نویسنده داستان عزاداران بیل است که تبدیل به فیلمنامه «گاو» شد. فیلم سینمایی گاو از فیلم‌های موج نوی سینمای ایران به کارگردانی داریوش مهرجویی و با بازی علی نصیریان، عزت‌الله انتظامی، جمشید مشایخی و [[پرویز فنی‌زاده]] بر اساس همین داستان ساخته شد. غلامحسین ساعدی پزشک اعصاب و روان بود اما در زمینه نویسندگی بسیار پرکار بود و تا پایان عمر پنجاه ساله‌اش آثار زیادی از خود به جا گذاشت. غلامحسین ساعدی فعالیت ادبی خود را با روزنامه‌نگاری آغاز کرد و سپس پا به عرصه‌های دیگر گذاشت. او با [[نهضت ملی شدن صنعت نفت ایران]] فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. این فعالیت‌ها منجر به دستگیری چند ماهه‌ی او بعد از [[کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲]] شد. او یک‌بار دیگر در سال ۱۳۵۳ دستگیر و به مدت یک سال در زندان‌های [[ساواک]] زندانی و شکنجه شد.
در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکان‌های [[کانون‌های شورشی|کانون شورشی]] را برعهده داشت و نوشته‌ها و سوگندنامه‌هایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامه‌دهنده مسیر کشته‌شدگان پیشین توصیف می‌کند.  


غلامحسین ساعدی پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]] با سرکوب هنرمندان و دگراندیشان از ایران خارج شد و مواضع تندی نسبت به جمهوری اسلامی اتخاذ کرد. او در یکی از مقالات خود نوشت:
[[نعیم عبداللهی|بیشتر بخوانید...]]


«شرف کفتار بر رژیم خمینی در این است که او به مرده‌خواری قناعت می‌کند، ولی این یک، نه تنها به تناول زنده‌ها و مرده‌ها مشغول است که نفس زندگی را می‌خواهد نابود کند، شرف و حیثیت و فرهنگ انسانی را می‌خواهد به خاک بسپارد»
<div>
 
غلامحسین ساعدی همچنین به همه هنرمندانی که حاضر به همکاری با این رژیم شدند حمله کرد. وی همچنین از شورای ملی مقاومت حمایت کرد و درکنار آن‌ها قرار گرفت. او تا پایان عمر داستانها و نمایشنامه‌های زیادی نوشت که از جمله می‌توان به آثاری چون، عزاداران بیل، چوب به‌دست‌های ورزیل اشاره کرد. وی پس از انقلاب مقالات و آثار زیادی در اعتراض به سرکوب و اختناق در ایران نوشت که از جمله‌ی آنها «اتللو در سرزمین عجایب» است.
<br>[[غلامحسین ساعدی|بیشتر بخوانید...]]


  </div>
</div>




خط ۲۵: خط ۲۲:
  <div class="box-content">
  <div class="box-content">


<div>[[پرونده:زهره بنی‌جمالی.jpg|جایگزین=زهره بنی‌جمالی|بندانگشتی|200x200پیکسل|زهره بنی‌جمالی]]</div>
<div>[[پرونده:سمانه میرزایی1.jpg|جایگزین=سمانه میرزایی|بندانگشتی|170x170پیکسل|سمانه میرزایی]]</div>
   <div>
   <div>
'''سمانه میرزایی'''، دختر جوان ایرانی بود که در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] در تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی جان باخت. وی شهروندی عادی بود که ویدیوهایی از رقص و لحظات شاد زندگی‌اش پس از مرگ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادی از نسل جوان معترض گردید.
سمانه میرزایی متولد ۱۹ آبان ۱۳۷۲ بود و اطلاعات دقیقی از شغل یا پیشینه تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست. نزدیکان و گزارش‌های منتشرشده او را جوانی پرجنب‌وجوش و شاد توصیف کرده‌اند. ویدیوهایی از رقص و لحظات زندگی روزمره‌اش پس از جان‌باختن در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید که نشان‌دهنده علاقه او به زندگی و شادی بود.
در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه میرزایی شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهران، در محدوده مسجد لولاگر، خیابان نواب یا منطقه سلسبیل هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت.
پس از جان‌باختن، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر از خانواده مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان مطالبه کردند و تعهد کتبی گرفتند که علت مرگ را «تصادف» اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی یا پیگیری مستقل خودداری نمایند.


'''زهره بنی‌جمالی'''، (متولد سال ۱۳۳۶، اراک – درگذشته ۲۹ آبان ۱۴۰۴، آلبانی) از کادرهای قدیمی و عضو شورای مرکزی [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] بود. او هنگامی که دانشجوی رشته پزشکی در دانشگاه ملی تهران بود به سازمان مجاهدین پیوست. زهره بنی‌جمالی در قیام‌های [[انقلاب ضدسلطنتی]] شرکت داشت و پس از پیروزی انقلاب به طور حرفه‌ای به فعالیت‌های خود در سازمان مجاهدی ادامه داد. با آغاز مبارزه مسلحانه در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، وظایف گوناگونی را در پایگاه‌های عملیاتی مجاهدین انجام داد. زهره بنی‌جمالی در تابستان ۱۳۶۱، به خارج کشور منتقل شد و تا سال ۱۳۶۵، مسئولیت تشکیلات سازمان مجاهدین خلق را در کشورهای مختلف از جمله ایتالیا، انگلستان، فرانسه و اسکاندیناوی عهده‌دار شد. با تأسیس ارتش آزادیبخش ملی ایران در سال ۱۳۶۵، زهره بنی‌جمالی به ارتش آزادی‌بخش منتقل شد و مدیریت‌های مختلف از جمله اداره‌ی آموزشگاه‌ها را به عهده گرفت. زهره بنی‌جمالی در دهه‌های گذشته به هزاران بیمار و مجروح در سخت‌ترین شرایط رسیدگی‌های پزشکی انجام داد. او در حملات موشکی و محاصره‌ی شدید کمپ [[لیبرتی]]، شب و روز مشغول رسیدگی به دیگران بود و بر اثر کثرت کارها و فشارهای ناشی از آن، دچار عارضه‌های قلبی و ریوی شد. زهره بنی‌جمالی عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران و از اعضای اولیه شورای رهبری مجاهدین بود که سرانجام پس از ۵۰ سال مبارزه حرفه‌ای با دیکتاتوری‌های شاه و جمهوری اسلامی، در اثر نارسایی قلبی و عوارض ریوی در ۲۹ آبان‌ماه ۱۴۰۴، در آلبانی درگذشت. خانم [[مریم رجوی]] رئیس‌جمهور برگزیده [[شورای ملی مقاومت ایران]]، با تسلیت به شورای مرکزی و مسئول اول مجاهدین و عموم مجاهدان اشرفی، به‌خاطر درگذشت زهره بنی جمالی، او را الگوی مسئولیت‌پذیری و صدق و فدا و شاخص درخشانی از زنان پیشتاز و راهگشای مجاهد خلق توصیف کرد.
[[سمانه میرزایی|بیشتر بخوانید...]]


[[زهره بنی‌جمالی|بیشتر بخوانید...]]
<div>




<div>
<div>


<!-- نوشتار 3 -->
<!-- نوشتار 3 -->


   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
 
<div>[[پرونده:یزدان افروغ1.jpg|جایگزین=یزدان افروغ|بندانگشتی|200x200پیکسل|یزدان افروغ]]</div>
<div>[[پرونده:داریوش فروهر.jpg|جایگزین=داریوش فروهر|بندانگشتی|245x245پیکسل|داریوش فروهر]]</div>
   <div>
   <div>


'''داریوش فروهر'''، (متولد ۷ دی ١٣٠٧ اصفهان- به قتل رسیده ۱ آذر ۱۳۷۷) در یک خانواده مسلمان در اصفهان به دنیا آمد. او از ١٥ سالگی و پس از آشنایی با مصدق، فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. داریوش فروهر پیش از انقلاب بیش از ده بار بازداشت و زندانی شد. داریوش فروهر در آذرماه ١٣٢٧ و در سن ٢٠ سالگی به عضویت گروه "مکتب " درآمد که هسته مرکزی یک گروه سیاسی ملت‌گرا بود. گروه مکتب سه سال بعد در یکم آبان ماه ١٣٣٠ تبدیل به "حزب ملت ایران" شد و داریوش فروهر به عضویت در کمیته موقت رهبری این حزب درآمد. او در روز ۱۷ دی ماه همان سال در سن ٢٣ سالگی به دبیری حزب ملت ایران انتخاب شد و به واسطه فعالیت‌های سیاسی‌اش پس از [[کودتای ٢٨ مرداد ۱۳۳۲]]، برای دستگیری زنده و یا تحویل مرده‌اش جایزه تعیین شد. در سال ١٣٣٩ و با تشکیل جبهه ملی دوم، داریوش فروهر اگرچه در زندان بود اما به عضویت در شورای مرکزی این جبهه انتخاب شد. فروهر در نهم آبان ١٣٥٧ و پس از آزادی [[آیت‌الله طالقانی]] از زندان، از مردم خواست تا دستور حکومت نظامی را بشکنند. داریوش در آبان ماه ١٣٥٧ به عنوان سخنگوی [[جبهه ملی ایران]] انتخاب شد.
'''یزدان افروغ'''، (زاده ۱۳۸۶، الیگودرز لرستان – جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴، تهران) یکی از شهدای نوجوان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] و قهرمان کشتی تهران در رده‌های سنی جوانان بود. او اصالتاً اهل الیگودرز استان لرستان است و به عنوان ورزشکاری با استعداد و پشتکار در مسابقات استانی و شهری کشتی شرکت می‌کرد و به دلیل مهارتش مورد توجه قرار گرفته بود.
شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، یزدان افروغ در جریان اعتراضات مردمی محله شادآباد تهران (منطقه هفده شهریور) مورد اصابت شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. وی ابتدا با گلوله مجروح شد و بر زمین افتاد، سپس مأموران با تیر خلاص دو گلوله به قلب و شکمش او را به شهادت رساندند.
خانواده‌اش برای تحویل پیکر تحت فشار قرار گرفتند تا او را بسیجی جلوه دهند، اما گزارش‌ها این ادعا را رد کرده و مرگش را بخشی از سرکوب گسترده معترضان می‌دانند. یزدان افروغ نمادی از نسل جوان ورزشکار قیام ۱۴۰۴ شد که با حضور در خیابان‌ها، فداکاری خود را برای آزادی نشان داد.


داریوش فروهر در ٢٦ دیماه ١٣٥٧ و همزمان با فرار [[محمدرضا شاه]] از ایران، برای ملاقات با [[خمینی]] عازم پاریس شد و ١٦ روز بعد همراه خمینی به کشور بازگشت. او بلافاصله پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]]، در ٢٤ بهمن ١٣٥٧ درکابینه دولت موقت به ریاست [[مهدی بازرگان]] شرکت کرد و به عنوان "وزیرکار" مشغول به کار شد. او حقوقی بابت شغل وزارت دریافت نکرد و با استعفای دولت موقت نیز از فعالیت‌های اجرایی فاصله گرفت. داریوش فروهر همزمان با آغاز پاییز سال ٦٠ به زندان رفت و به مدت پنج ماه در زندان به سر برد. داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری پس از نیمه‌شب ٣٠ آبان ماه ١٣٧٧ توسط ماموران [[وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی]] در منزل شخصی خود در تهران خیابان سعدی، خیابان هدایت، کوچه مرادزاده، پلاک ۱۸ با ضربات چاقو به قتل رسیدند. علیرغم وصیت داریوش فروهر برای دفن در کنار شهدای سی‌ام تیر ۱۳۳۱ وی را در قطعه ۸۹ ردیف ۱۸ شماره ۵ قبرستان بهشت زهرای تهران دفن کردند.


<br>[[داریوش فروهر|بیشتر بخوانید...]]
[[یزدان افروغ|بیشتر بخوانید...]]


 
<div>
 
 
 
  </div>
</div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۲

نوشتارهای جدید هفته
نعیم عبداللهی
نعیم عبداللهی

نعیم عبداللهی، (زاده‌ی حدود ۱۳۷۰، جان‌باخته‌ی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد.

در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکان‌های کانون شورشی را برعهده داشت و نوشته‌ها و سوگندنامه‌هایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامه‌دهنده مسیر کشته‌شدگان پیشین توصیف می‌کند.

بیشتر بخوانید...



سمانه میرزایی
سمانه میرزایی

سمانه میرزایی، دختر جوان ایرانی بود که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی جان باخت. وی شهروندی عادی بود که ویدیوهایی از رقص و لحظات شاد زندگی‌اش پس از مرگ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادی از نسل جوان معترض گردید. سمانه میرزایی متولد ۱۹ آبان ۱۳۷۲ بود و اطلاعات دقیقی از شغل یا پیشینه تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست. نزدیکان و گزارش‌های منتشرشده او را جوانی پرجنب‌وجوش و شاد توصیف کرده‌اند. ویدیوهایی از رقص و لحظات زندگی روزمره‌اش پس از جان‌باختن در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید که نشان‌دهنده علاقه او به زندگی و شادی بود. در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه میرزایی شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهران، در محدوده مسجد لولاگر، خیابان نواب یا منطقه سلسبیل هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت. پس از جان‌باختن، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر از خانواده مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان مطالبه کردند و تعهد کتبی گرفتند که علت مرگ را «تصادف» اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی یا پیگیری مستقل خودداری نمایند.

بیشتر بخوانید...



یزدان افروغ
یزدان افروغ

یزدان افروغ، (زاده ۱۳۸۶، الیگودرز لرستان – جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴، تهران) یکی از شهدای نوجوان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و قهرمان کشتی تهران در رده‌های سنی جوانان بود. او اصالتاً اهل الیگودرز استان لرستان است و به عنوان ورزشکاری با استعداد و پشتکار در مسابقات استانی و شهری کشتی شرکت می‌کرد و به دلیل مهارتش مورد توجه قرار گرفته بود. شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، یزدان افروغ در جریان اعتراضات مردمی محله شادآباد تهران (منطقه هفده شهریور) مورد اصابت شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. وی ابتدا با گلوله مجروح شد و بر زمین افتاد، سپس مأموران با تیر خلاص دو گلوله به قلب و شکمش او را به شهادت رساندند. خانواده‌اش برای تحویل پیکر تحت فشار قرار گرفتند تا او را بسیجی جلوه دهند، اما گزارش‌ها این ادعا را رد کرده و مرگش را بخشی از سرکوب گسترده معترضان می‌دانند. یزدان افروغ نمادی از نسل جوان ورزشکار قیام ۱۴۰۴ شد که با حضور در خیابان‌ها، فداکاری خود را برای آزادی نشان داد.


بیشتر بخوانید...