درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="main-box">
<div class="main-box">
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
   <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div>
خط ۵: خط ۶:
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">


<div>[[پرونده:احمد شاملو.jpg|جایگزین=احمد شاملو|بندانگشتی|230x230پیکسل|احمد شاملو]]</div>
<div>[[پرونده:نعیم عبداللهی1.jpg|جایگزین=نعیم عبداللهی|بندانگشتی|175x175پیکسل|نعیم عبداللهی]]</div>
   <div>
   <div>
'''نعیم عبداللهی'''، (زاده‌ی حدود ۱۳۷۰، جان‌باخته‌ی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]]، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد. 


'''احمد شاملو'''، (زاده‌ی ۲۱ آذر ۱۳۰۴ مصادف با ۱۲ دسامبر ۱۹۲۵در تهران، درگذشته‌ در ۲ مرداد ۱۳۷۹)، با نام شعری الف.بامداد، برجسته‌ترین شاعر معاصر ایران، از فرهنگ‌سازان وفرهنگ‌نویسان بزرگ ایران، نویسنده، پژوهشگر و مترجم ایرانی است. پدرش حیدر و مادرش کوکب نام داشت و از قفقاز به ایران آمده بود. پدر احمد شاملو افسر ارتش و مدام در سفر بود و خانواده‌‌ی آن‌ها از شهری به شهر دیگر می‌کوچید.
در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکان‌های [[کانون‌های شورشی|کانون شورشی]] را برعهده داشت و نوشته‌ها و سوگندنامه‌هایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامه‌دهنده مسیر کشته‌شدگان پیشین توصیف می‌کند.  
 
احمد شاملو دبیرستان را به پایان برد اما شرایط زندگی به وی امکان ادامه‌ی تحصیل نداد. شوق آموختن و علاقه‌ی او به شعر او را به کار در روزنامه‌ها و سپس سرودن شعر هدایت کرد. احمد شاملو اولین دفتر شعر خود را با نام آهنگ‌های فراموش‌شده به چاپ رساند اما بعدها آن‌را ناچیز خواند و از انتشار آن اظهار پشیمانی کرد. از نخستین اشعار وی که بسیار مورد توجه واقع شد، شعر «از شکوفه‌ی سرخ یک پیراهن» بود که در سال ۱۳۲۹ برای عبور از سد سانسور با نام دیگری منتشر شد. این اولین شعر غیرموزون احمدشاملو بود. به این ترتیب احمد شاملو آغازگر شعر سپید فارسی گشت. احمد شاملو سه بار ازدواج کرد اما تنها ازدواج سوم او با آیدا سرکیسیان دوام داشت. او نام «آیدا» را بر دو دفتر شعری خود به نام‌های «آیدا، درخت و خنجر و خاطره» و «آیدا در آینه» نیز گذاشته است. آیدا سرکیسیان علاوه بر همسر،‌ همکار و تنها یار و پشتیبان او در جمع‌آوری اشعار و پژوهش‌هایش بود.
 
احمد شاملو در طول زندگی خود سه بار دستگیر شد. در یکی از حملات توسط نیروهای امنیتی [[محمدرضا پهلوی]] به خانه‌ی او برخی کتاب‌ها و نوشته‌های او برای همیشه از بین رفت. همواره شعرها و کتاب‌های او مورد سانسور و ممیزی قرار می‌گرفت. پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]] وی در همان ابتدا نسبت به سرکوب رو به رشد در حاکمیت جدید هشدار داد. او در دوران جمهوری اسلامی به طور کامل با رسانه‌ها و افراد و تمامیت سیستم خط قرمز داشت و انزوا را ترجیح داد. از اشعار معروف او پس از انقلاب شعر «در این بن بست» است که با مطلع مشهور «دهانت را می‌بویند، مبادا گفته باشی دوستت دارم! » آغاز می‌شود.


احمدشاملو هم‌چنین تلاشی بسیار دشوار را در ساختن اولین فرهنگنامه واژه‌های عامیانه انجام داد. این فرهنگ‌نامه که به کتاب کوچه شهرت دارد دارای ده‌ها جلد است و نوشتن آن سال ها زمان برده است. احمد شاملو این کار را به تنهایی و بدون هیچ‌ پشتیبانی انجام داد، به طوری که بسیاری از مجلدهای آن تا پس از مرگ وی نیز هنوز تدوین و منتشر نشده بود. احمد شاملو در سال‌های پایانی از بیماری قند رنج می‌برد. یک سال پیش از درگذشت پزشکان مجبور به قطع یکی از پاهای وی شدند. احمدشاملو سرانجام در ۲ مرداد ۱۳۷۹ درگذشت.
[[نعیم عبداللهی|بیشتر بخوانید...]]
 
 
 
[[احمد شاملو|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>
خط ۲۸: خط ۲۲:
  <div class="box-content">
  <div class="box-content">


<div>[[پرونده:مجیدرضا رهنورد ۱.JPG|جایگزین=مجیدرضا رهنورد|بندانگشتی|180x180پیکسل|مجیدرضا رهنورد]]</div>
<div>[[پرونده:سمانه میرزایی1.jpg|جایگزین=سمانه میرزایی|بندانگشتی|170x170پیکسل|سمانه میرزایی]]</div>
   <div>
   <div>
'''سمانه میرزایی'''، دختر جوان ایرانی بود که در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] در تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی جان باخت. وی شهروندی عادی بود که ویدیوهایی از رقص و لحظات شاد زندگی‌اش پس از مرگ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادی از نسل جوان معترض گردید.
سمانه میرزایی متولد ۱۹ آبان ۱۳۷۲ بود و اطلاعات دقیقی از شغل یا پیشینه تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست. نزدیکان و گزارش‌های منتشرشده او را جوانی پرجنب‌وجوش و شاد توصیف کرده‌اند. ویدیوهایی از رقص و لحظات زندگی روزمره‌اش پس از جان‌باختن در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید که نشان‌دهنده علاقه او به زندگی و شادی بود.
در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه میرزایی شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهران، در محدوده مسجد لولاگر، خیابان نواب یا منطقه سلسبیل هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت.
پس از جان‌باختن، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر از خانواده مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان مطالبه کردند و تعهد کتبی گرفتند که علت مرگ را «تصادف» اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی یا پیگیری مستقل خودداری نمایند.


'''مجیدرضا رهنورد'''، (متولد ۲۶ خرداد سال ۱۳۷۸ جان‌باخته‌ی ۲۱ آذر ۱۴۰۱)، با نام کامل «مجیدرضا رهنورد پایین ده» فرزند محمد جواد جوان کشتی‌گیر مشهدی بود که تا پیش از دستگیری در یک میوه‌فروشی در خیابان پیروزی مشهد کار می‌کرد. مجیدرضا رهنورد، در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۱]]، زمانی که دسته‌ای از بسیجیان اقدام به ایجاد رعب و وحشت و شلیک گاز اشک‌‌آور به منازل مردم کردند مجیدرضا به دفاع از مردم پرداخت.
[[سمانه میرزایی|بیشتر بخوانید...]]


اتهام او به هلاکت رساندن دو بسیجی و مجروح کردن ۴ بسیجی دیگر در شهر مشهد بود. مجیدرضا رهنورد روز ۲۸ آبان دستگیر شد و در روز ۲۱ آذر ۱۴۰۱ به اتهام قتل اعدام شد.
<div>
 
 
 
[[مجیدرضا رهنورد|بیشتر بخوانید...]]


<div>




خط ۴۶: خط ۳۸:


   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده:لگوی8.PNG|جایگزین=لگوی8.PNG|بندانگشتی|235x175پیکسل|اعلامیه جهانی حقوق بشر]]</div>
<div>[[پرونده:یزدان افروغ1.jpg|جایگزین=یزدان افروغ|بندانگشتی|200x200پیکسل|یزدان افروغ]]</div>
   <div>
   <div>


'''اعلامیه جهانی حقوق بشر'''، در روز ۱۰ دسامبر سال ۱۹۴۸ برابر با ۱۹ آذر ۱۳۲۷، بدون رأی مخالف، با ۴۸ رأی موافق و ۸ رأی ممتنع توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید. اعلامیه جهانی حقوق بشر، یک پیمان بین‌المللی برای تضمین حقوق و با هدف برقراری آزادی‌های برابر برای تمام مردم است. این پیمان بین‌المللی نتیجه مستقیم فجایع جنگ جهانی دوم بود و برای نخستین بار حقوق اساسی مدنی،‌ فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را که تمام انسان‌ها در هر کشوری باید از آن برخوردار باشند به صورت جهانی مشخص کرد. اعلامیه جهانی حقوق بشر دارای ۳۰ ماده است که نظرگاه سازمان ملل متحد را در مورد حقوق بشر تشریح می‌کند. هرساله این روز در جهان به عنوان روز بین‌المللی حقوق بشر گرامی داشته می‌شود.
'''یزدان افروغ'''، (زاده ۱۳۸۶، الیگودرز لرستان – جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴، تهران) یکی از شهدای نوجوان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] و قهرمان کشتی تهران در رده‌های سنی جوانان بود. او اصالتاً اهل الیگودرز استان لرستان است و به عنوان ورزشکاری با استعداد و پشتکار در مسابقات استانی و شهری کشتی شرکت می‌کرد و به دلیل مهارتش مورد توجه قرار گرفته بود.
شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، یزدان افروغ در جریان اعتراضات مردمی محله شادآباد تهران (منطقه هفده شهریور) مورد اصابت شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. وی ابتدا با گلوله مجروح شد و بر زمین افتاد، سپس مأموران با تیر خلاص دو گلوله به قلب و شکمش او را به شهادت رساندند.
خانواده‌اش برای تحویل پیکر تحت فشار قرار گرفتند تا او را بسیجی جلوه دهند، اما گزارش‌ها این ادعا را رد کرده و مرگش را بخشی از سرکوب گسترده معترضان می‌دانند. یزدان افروغ نمادی از نسل جوان ورزشکار قیام ۱۴۰۴ شد که با حضور در خیابان‌ها، فداکاری خود را برای آزادی نشان داد.




[[یزدان افروغ|بیشتر بخوانید...]]


<br>[[اعلامیه جهانی حقوق بشر|بیشتر بخوانید...]]
<div>
 
</div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۲

نوشتارهای جدید هفته
نعیم عبداللهی
نعیم عبداللهی

نعیم عبداللهی، (زاده‌ی حدود ۱۳۷۰، جان‌باخته‌ی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد.

در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکان‌های کانون شورشی را برعهده داشت و نوشته‌ها و سوگندنامه‌هایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامه‌دهنده مسیر کشته‌شدگان پیشین توصیف می‌کند.

بیشتر بخوانید...



سمانه میرزایی
سمانه میرزایی

سمانه میرزایی، دختر جوان ایرانی بود که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی جان باخت. وی شهروندی عادی بود که ویدیوهایی از رقص و لحظات شاد زندگی‌اش پس از مرگ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادی از نسل جوان معترض گردید. سمانه میرزایی متولد ۱۹ آبان ۱۳۷۲ بود و اطلاعات دقیقی از شغل یا پیشینه تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست. نزدیکان و گزارش‌های منتشرشده او را جوانی پرجنب‌وجوش و شاد توصیف کرده‌اند. ویدیوهایی از رقص و لحظات زندگی روزمره‌اش پس از جان‌باختن در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید که نشان‌دهنده علاقه او به زندگی و شادی بود. در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه میرزایی شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهران، در محدوده مسجد لولاگر، خیابان نواب یا منطقه سلسبیل هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت. پس از جان‌باختن، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر از خانواده مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان مطالبه کردند و تعهد کتبی گرفتند که علت مرگ را «تصادف» اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی یا پیگیری مستقل خودداری نمایند.

بیشتر بخوانید...



یزدان افروغ
یزدان افروغ

یزدان افروغ، (زاده ۱۳۸۶، الیگودرز لرستان – جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴، تهران) یکی از شهدای نوجوان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و قهرمان کشتی تهران در رده‌های سنی جوانان بود. او اصالتاً اهل الیگودرز استان لرستان است و به عنوان ورزشکاری با استعداد و پشتکار در مسابقات استانی و شهری کشتی شرکت می‌کرد و به دلیل مهارتش مورد توجه قرار گرفته بود. شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، یزدان افروغ در جریان اعتراضات مردمی محله شادآباد تهران (منطقه هفده شهریور) مورد اصابت شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. وی ابتدا با گلوله مجروح شد و بر زمین افتاد، سپس مأموران با تیر خلاص دو گلوله به قلب و شکمش او را به شهادت رساندند. خانواده‌اش برای تحویل پیکر تحت فشار قرار گرفتند تا او را بسیجی جلوه دهند، اما گزارش‌ها این ادعا را رد کرده و مرگش را بخشی از سرکوب گسترده معترضان می‌دانند. یزدان افروغ نمادی از نسل جوان ورزشکار قیام ۱۴۰۴ شد که با حضور در خیابان‌ها، فداکاری خود را برای آزادی نشان داد.


بیشتر بخوانید...