کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جزبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
(۷۸ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی
{{جعبه زندگینامه
|نام رویداد=تظاهرات بزرگ برلین - ۱۸ بهمن ۱۴۰۴
| اندازه جعبه =
|تصویر=تظاهرات بزرگ برلین.jpg
| عنوان = علیرضا اعرافی
|عرض تصویر=
| نام = علیرضا اعرافی
|توضیح تصویر=تصویر جمعیت تظاهرکنندگان ایرانی در میدان براندنبورگ برلین (تصویر نمادین)
| تصویر =
|عناوین دیگر=راهپیمایی و تظاهرات بزرگ ایرانیان آزاده برلین در سالگرد انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷
| اندازه تصویر = ۲۴۰px
|عاملان=ایرانیان آزاده و هواداران [[شورای ملی مقاومت ایران]]، شخصیت‌های سیاسی آلمانی و بین‌المللی، [[مریم رجوی]] (سخنرانی آنلاین)
| عنوان تصویر = علیرضا اعرافی
|مکان=برلین، آلمان (میدان براندنبورگ)
| زادروز = ۱۳۳۸
|زمان=۱۸ بهمن ۱۴۰۴ – ۷ فوریه ۲۰۲۶
| زادگاه = میبد، ایران
|نتیجه=حضور ده‌ها هزار ایرانی و حامیان بین‌المللی، محکومیت دیکتاتوری ولایت فقیه و سلطنت، حمایت از قیام مردم ایران برای آزادی، تأکید بر مرزبندی «نه شاه نه شیخ»، درخواست لیست‌گذاری [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]] در لیست تروریستی، و فراخوان به جامعه جهانی برای حمایت از [[طرح ده ماده‌ای مریم رجوی برای ایران فردا]] و تغییر دموکراتیک در ایران؛ بازتاب گسترده در رسانه‌های بین‌المللی
| تاریخ مرگ =
| مکان مرگ =
| عرض جغرافیایی محل دفن =
| طول جغرافیایی محل دفن =
| latd =
| latm =
| lats =
| latNS = N
| longd =
| longm =
| longs =
| longEW = E
| محل زندگی = میبد (تا ۱۳۴۹)، قم (از ۱۳۴۹ تاکنون)
| ملیت = ایرانی
| نژاد =
| تابعیت =
| تحصیلات = دروس حوزوی فقه، اصول، فلسفه و تفسیر
| دانشگاه = حوزه علمیه قم
| پیشه = روحانی، فقیه، مدیر حوزوی
| سال‌های فعالیت = دهه ۱۳۶۰ – تاکنون
| کارفرما =
| نهاد = [[حوزه علمیه قم]]، [[شورای نگهبان]]، [[مجلس خبرگان رهبری]]، [[شورای عالی انقلاب فرهنگی]]، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه
| نماینده =
| شناخته‌شده برای = ریاست مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، عضویت در شورای نگهبان، نایب‌رئیس مجلس خبرگان رهبری، عضویت در شورای موقت رهبری پس از مرگ علی خامنه‌ای، کنترل ایدئولوژیک آموزش دینی رژیم
| نقش‌های برجسته = عضو فقهای شورای نگهبان (از ۱۳۹۸)، نایب‌رئیس دوم مجلس خبرگان رهبری، عضو شورای موقت رهبری (از اسفند ۱۴۰۴)
| سبک =
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی = میبد
| تلویزیون =
| لقب = آیت‌الله
| حزب =
| جنبش =
| مخالفان = اصلاح‌طلبان، منتقدان ولایت فقیه، فعالان حقوق بشر
| هیئت =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه
| منصب =
| مکتب =
| آثار = کتاب‌هایی در فقه تربیتی، اجتهاد و تقلید، امر به معروف و نهی از منکر
| خویشاوندان سرشناس = محمدابراهیم اعرافی (پدر)
| فرزندان =
| جوایز =
| امضا =
| اندازه امضا =
| وبگاه =
| پانویس =
}}
}}
'''تظاهرات بزرگ برلین در ۱۸ بهمن ۱۴۰۴''' (۷ فوریه ۲۰۲۶یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های ایرانیان خارج از کشور بود که در میدان براندنبورگ برلین برگزار شد و هزاران ایرانی و حامیان بین‌المللی در آن شرکت کردند. این رویداد به مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷ ایران سازمان‌دهی گردید و به صحنه‌ای برای محکومیت دیکتاتوری ولایت فقیه و هرگونه بازگشت به سلطنت تبدیل شد. شرکت‌کنندگان با شعارهای «نه شاه نه شیخ» و «مرگ بر دیکتاتور»، مرزبندی قاطع با هر نوع استبداد را اعلام کردند و از قیام مردم ایران برای آزادی و دموکراسی حمایت نمودند. [[مریم رجوی]]، رئیس‌جمهور برگزیده [[شورای ملی مقاومت ایران]]، در سخنرانی آنلاین خود تأکید کرد: «قیام‌کنندگان و نسل جوان ایران، آزادی را می‌خواهند و آماده پرداختن بهای آن هستند. این قیام تا سرنگونی ولایت فقیه ادامه خواهد یافت.» او خواستار لیست‌گذاری [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]] در فهرست تروریستی، اخراج دیپلمات‌های رژیم از اروپا، و حمایت جامعه جهانی از [[طرح ده ماده‌ای مریم رجوی برای ایران فردا]] شد که شامل جمهوری دموکراتیک، سکولار، لغو اعدام، برابری جنسیتی و آزادی‌های اساسی است. سخنرانان دیگر مانند نمایندگان پارلمان آلمان (فرانک مولر-روزنتریت، دبورا دورینگ، اشتفان کایزر و اشتفانی شولتز)، شخصیت‌های سیاسی (مانفرد گراوند و کلاوس بوهم) و فعالان ایرانی، سرکوب رژیم را محکوم کردند و بر ضرورت تغییر دموکراتیک تأکید نمودند. فرانک مولر-روزنتریت گفت: «ما از قیام مردم ایران حمایت می‌کنیم و خواستار لیست‌گذاری سپاه هستیم.» این تظاهرات علی‌رغم سرمای شدید و اختلالات حمل‌ونقل، نماد اتحاد ایرانیان علیه استبداد بود و بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های بین‌المللی مانند رویترز، دویچه وله، اکسپرس و یورونیوز داشت که آن را تجمعی عظیم برای آزادی ایران توصیف کردند. این رویداد نشان‌دهنده شکست سیاست مماشات غرب با رژیم ایران و امید به پیروزی قریب‌الوقوع قیام مردم ایران است.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C زنده: تظاهرات ایرانیان آزاد برلین ۱۸ بهمن ۱۴۰۴]</ref><ref name=":1">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C بازتاب رسانه‌های بین‌المللی از تظاهرات برلین]</ref><ref name=":2">[https://leader.mojahedin.org/i/%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D9%88%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%B6%D8%AF%D8%B3%D9%84%D8%B7%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 سخنرانی خانم مریم رجوی در گردهمایی بزرگ ایرانیان برلین]</ref>
'''علیرضا اعرافی''' (زاده ۱۳۳۸ در میبد یزدروحانی تندرو و فقیه شیعه ایرانی است که به عنوان یکی از کلیدی‌ترین مدیران ایدئولوژیک رژیم جمهوری اسلامی شناخته می‌شود. او هم‌اکنون ریاست مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه کشور و مدیریت حوزه علمیه قم را بر عهده دارد و از تیر ۱۳۹۸ عضو فقهای [[شورای نگهبان]] است. اعرافی از خرداد ۱۴۰۳ نایب‌رئیس دوم [[مجلس خبرگان رهبری]] می‌باشد و پس از کشته شدن [[علی خامنه‌ای]] در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴، توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام به عنوان عضو فقیه شورای موقت رهبری (طبق اصل ۱۱۱ قانون اساسی) انتخاب شد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=تشکیل شورای موقت رهبری؛ علیرضا اعرافی کیست؟|نشانی=https://www.bbc.com/persian/articles/c4g4vvy0eq6o|وبگاه=بی‌بی‌سی فارسی|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref><ref>{{یادکرد وب|عنوان=علیرضا اعرافی عضو شورای موقت رهبری جمهوری اسلامی شد|نشانی=https://www.iranintl.com/202603012918|وبگاه=ایران اینترنشنال|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
==سخنرانی مریم رجوی==
اعرافی از چهره‌های بلندپایه حوزوی و نزدیک به ساختار قدرت رسمی روحانیت به شمار می‌رود که سال‌ها حوزه‌های علمیه را به ابزاری برای تربیت نیروهای وفادار به ولایت فقیه تبدیل کرده است. انتصاب او به شورای موقت رهبری در شرایط بحران پس از مرگ رهبر سابق، نشان‌دهنده تلاش رژیم برای حفظ تداوم استبداد clerical و جلوگیری از هرگونه تغییر واقعی است. او که سال‌ها در شورای نگهبان قوانین اصلاح‌طلبانه را رد کرده و انتخابات را مهندسی کرده، اکنون بخشی از مثلث موقت قدرت (همراه با رئیس‌جمهور و رئیس قوه قضاییه) است و این انتصاب پرسش‌های جدی درباره آینده دیکتاتوری ولایی ایجاد کرده است.
[[مریم رجوی]]، رئیس‌جمهور برگزیده [[شورای ملی مقاومت ایران]]، به‌صورت آنلاین از اشرف۳ در سخنرانی خود، قیام مردم ایران را «آغاز پایان رژیم آخوندی» خواند. او با تأکید بر ادامه مبارزه تا سرنگونی، نکات کلیدی زیر را مطرح کرد:
== زندگی ==
 
علیرضا اعرافی در سال ۱۳۳۸ در شهر میبد استان یزد زاده شد. او در خانواده‌ای مذهبی و نزدیک به روحانیت سنتی بزرگ شد. پدرش آیت‌الله محمدابراهیم اعرافی از علمای زاهد و شجاع میبد بود که از دوستان نزدیک [[سید روح‌الله خمینی]] به شمار می‌رفت. پدر او سال‌ها پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با برپایی نماز جمعه و دعوت مردم به راهپیمایی علیه رژیم پهلوی، نقش محوری در بیداری سیاسی منطقه ایفا کرد و حتی با سلاح در خطبه‌ها شرکت می‌کرد. مادر اعرافی نیز از دختران آیت‌الله شیخ کاظم ملک افضلی اردکانی بود و در تربیت فرزندان نقش مؤثری داشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=علیرضا اعرافی - ویکی‌پدیا|نشانی=https://fa.wikipedia.org/wiki/علیرضا_اعرافی|وبگاه=ویکی‌پدیا|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
«قیام‌کنندگان و نسل جوان ایران، آزادی را می‌خواهند و آماده پرداختن بهای آن هستند. این قیام تا سرنگونی ولایت فقیه ادامه خواهد یافت.»
دوران کودکی اعرافی در محیطی مذهبی و مبارزاتی گذشت. او روخوانی قرآن، ادبیات و احکام اولیه را نزد پدر و اساتید محلی آموخت. در سال ۱۳۴۹ (۱۱ سالگی) به قم هجرت کرد تا در مرکز اصلی حوزه علمیه شیعه تحصیل کند. این هجرت در شرایطی رخ داد که پدرش به دلیل فعالیت‌های ضد شاه تحت فشار بود، اما این حرکت اعرافی را به سرعت در مدار قدرت آینده روحانیت قرار داد. او پس از گذراندن دروس ابتدایی، از سال ۱۳۵۰ دروس حوزوی را آغاز کرد و با ذکاوت و تلاش، دوره مقدماتی و سطح را به سرعت پشت سر گذاشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=زندگینامه حجت الاسلام و المسلمین علی رضا اعرافی|نشانی=https://www.jamaran.news/مؤلف-407-علی-رضا-اعرافی|وبگاه=جماران|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
«رژیم با اعدام‌های گسترده و سرکوب وحشیانه، تنها ترس خود از سقوط را نشان می‌دهد. هر اعدام، عزم ملت را برای تغییر استوارتر می‌کند.»
این دوره اولیه زندگی اعرافی را به یکی از وفادارترین مدیران حوزوی رژیم تبدیل کرد. مخالفان رژیم تأکید دارند که چنین خانواده و تربیتی، او را از همان ابتدا به ابزاری برای حفظ ایدئولوژی ولایت فقیه تبدیل کرد و او هیچ‌گاه صدای مخالفی در برابر سرکوب‌های رژیم برنیاورد.
«جامعه جهانی باید سیاست مماشات را پایان دهد و سپاه پاسداران را در فهرست تروریستی قرار دهد.»
== تحصیلات حوزوی و اساتید ==
«[[طرح ده ماده‌ای مریم رجوی برای ایران فردا]] نقشه راه ایران آزاد است: جمهوری دموکراتیک، سکولار، لغو اعدام، برابری زن و مرد، آزادی بیان و تشکل، و جدایی دین از دولت.»
اعرافی پس از ورود به قم، دروس مقدماتی را نزد اساتید محلی گذراند و سپس به سرعت به دوره سطح رسید. در سال ۱۳۵۶ (۱۸ سالگی) وارد درس خارج فقه و اصول شد و از محضر بزرگان حوزه بهره برد. اساتید اصلی او عبارت بودند از آیت‌الله العظمی شیخ مرتضی حائری یزدی، آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی، آیت‌الله العظمی وحید خراسانی و آیت‌الله العظمی جواد تبریزی. او درس تفسیر قرآن را نزد آیت‌الله میرزا علی مشکینی و درس هیئت را نزد علامه حسن‌زاده آملی آموخت. همچنین کتاب‌های فلسفتنا و اقتصادنا شهید صدر را نزد آیت‌الله سید کاظم حائری مطالعه کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=علیرضا اعرافی - ویکی‌پدیا|نشانی=https://fa.wikipedia.org/wiki/علیرضا_اعرافی|وبگاه=ویکی‌پدیا|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
«ما نه به شاه برمی‌گردیم و نه به شیخ. آینده ایران در دست مردم آن و مقاومت سازمان‌یافته است.»
اعرافی علاوه بر فقه و اصول، در فلسفه و علوم تربیتی نیز تخصص یافت و بعدها کتاب‌هایی در فقه تربیتی نوشت. منتقدان می‌گویند این تحصیلات نه برای خدمت به اسلام ناب، بلکه برای خدمت به ولایت فقیه و توجیه سرکوب بود. او در دهه ۱۳۶۰ همزمان با جنگ ایران و عراق، چندین بار به جبهه رفت و رزمندگان را مشوق شد، اما این حضور بیشتر تبلیغاتی بود تا عملی.
 
== سوابق و مناصب ==
سخنرانی مریم رجوی با استقبال گسترده شرکت‌کنندگان همراه بود و شعارهای «مریم، مریم، رئیس‌جمهور»، «زنده باد آزادی» و «مرگ بر خامنه‌ای» را برانگیخت.<ref name=":2" />
علیرضا اعرافی یکی از معدود روحانیونی است که همزمان چندین منصب کلیدی در ساختار قدرت جمهوری اسلامی را در اختیار داشته و دارد. سوابق او نشان‌دهنده صعود تدریجی و سیستماتیک در سلسله‌مراتب روحانیت رسمی رژیم است که عمدتاً بر پایه وفاداری مطلق به ولایت فقیه و نزدیکی به بیت رهبری شکل گرفته است.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=علیرضا اعرافی - ویکی‌پدیا|نشانی=https://fa.wikipedia.org/wiki/علیرضا_اعرافی|وبگاه=ویکی‌پدیا|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
==سخنرانی نمایندگان پارلمان آلمان==
او امام جمعه قم (از سال ۱۳۹۷)، رئیس مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه کشور (از ۱۳۹۷)، مدیر حوزه علمیه قم، عضو فقهای شورای نگهبان (از ۱۳۹۸)، عضو مجلس خبرگان رهبری، نایب‌رئیس دوم مجلس خبرگان (از ۱۴۰۳) و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی (از ۱۳۹۰) است. این انباشت قدرت نشان‌دهنده اعتماد کامل علی خامنه‌ای به او بود. منتقدان تأکید دارند که چنین تمرکز قدرتی، زمینه‌ساز فساد و استبداد بیشتر در ساختار روحانیت شده است.
نمایندگان پارلمان آلمان از احزاب مختلف در تظاهرات سخنرانی کردند و حمایت خود را از مردم ایران اعلام نمودند:
== نقش در شورای نگهبان و مهندسی انتخابات ==
 
اعرافی از زمان عضویت در شورای نگهبان (تیر ۱۳۹۸)، یکی از سخت‌گیرانه‌ترین فقهای این شورا بوده است. او در رد صلاحیت گسترده کاندیداهای اصلاح‌طلب و اعتدالی در انتخابات‌های ۱۳۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۴ نقش کلیدی داشت. گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که اعرافی شخصاً در جلسات شورای نگهبان بر «مصلحت نظام» و «ولایت فقیه» تأکید کرده و صلاحیت بسیاری از کاندیداها را رد کرده است.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=علیرضا اعرافی، عضو شورای موقت رهبری جمهوری اسلامی کیست؟|نشانی=https://parsi.euronews.com/2026/03/01/who-is-alireza-arafi-member-of-iran-temporary-leadership-council|وبگاه=یورونیوز پارسی|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
فرانک مولر-روزنتریت (حزب سبزها): «ما از قیام مردم ایران حمایت می‌کنیم و خواستار لیست‌گذاری فوری سپاه پاسداران در فهرست تروریستی هستیم.»
در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰، او از رد صلاحیت بیش از ۵۰۰ کاندیدا دفاع کرد و آن را «حفظ سلامت نظام» نامید. مخالفان رژیم این اقدامات را مهندسی انتخابات و حذف رقابت واقعی می‌دانند. پس از مرگ علی خامنه‌ای، نقش او در شورای نگهبان به اوج رسید و او به عنوان فقیه شورای موقت رهبری انتخاب شد.
دبورا دورینگ (حزب سبزها): «رژیم ایران تهدیدی برای صلح جهانی است و باید با حمایت از مردم ایران، به پایان مماشات رسید.»
== مدیریت حوزه‌های علمیه و تربیت نیروهای ایدئولوژیک ==
اشتفان کایزر (حزب دموکرات مسیحی): «آزادی مردم ایران، وظیفه اخلاقی جامعه جهانی است
اعرافی از سال ۱۳۹۷ ریاست مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه را بر عهده دارد و حوزه‌ها را به کارخانه تولید نیروهای وفادار به ولایت فقیه تبدیل کرده است. او دروس «اندیشه ولایت فقیه» و «جهاد تبیین» را اجباری کرد، نظارت امنیتی بر طلاب را افزایش داد و طلاب را به عنوان نیروی کمکی بسیج در اعتراضات به کار گرفت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=زندگینامه حجت الاسلام و المسلمین علی رضا اعرافی|نشانی=https://www.jamaran.news/مؤلف-407-علی-رضا-اعرافی|وبگاه=جماران|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
اشتفانی شولتز (حزب سوسیال دموکرات): «ما در کنار زنان و جوانان ایران ایستاده‌ایم.»
منتقدان می‌گویند این سیاست‌ها حوزه قم را از جایگاه سنتی‌اش دور کرده و به ابزاری برای سرکوب فکری تبدیل کرده است. او در خطبه‌های نماز جمعه قم نیز اعتراضات را «فتنه» نامید و خواستار سرکوب شدیدتر شد.
 
== منابع ==
این سخنرانی‌ها نشان‌دهنده اجماع فراحزبی در پارلمان آلمان بر حمایت از تغییر دموکراتیک در ایران بود.
==سخنرانی شخصیت‌های سیاسی و فعالان==
 
مانفرد گراوند (سیاستمدار آلمانی): «رژیم ایران نمی‌تواند با سرکوب، قیام مردم را متوقف کند.»
کلاوس بوهم (نماینده پیشین پارلمان): «آینده ایران، جمهوری دموکراتیک و سکولار است.»
 
فعالان ایرانی و نمایندگان هیأت‌های جوانان و زنان نیز بر نقش پیشتاز زنان در مقاومت تأکید کردند و قیام را ادامه مبارزه ۴۵ ساله علیه استبداد خواندند.
(این قسمت دوم مقاله است. حدود ۸۰۰ کلمه تا اینجا، مجموع با چکیده حدود ۱۱۰۰ کلمه. ادامه در پیام بعدی با بخش‌های بازتاب رسانه‌ای، پیامدهای تظاهرات و جمع‌بندی برای رسیدن به حدود ۲۰۰۰ کلمه.)
 
 
تظاهرات ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ برلین بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های بین‌المللی داشت و به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین تجمعات ایرانیان خارج از کشور در سال‌های اخیر ثبت شد. خبرگزاری‌های معتبر مانند رویترز، دویچه وله، اکسپرس، یورونیوز و بی‌بی‌سی فارسی به پوشش زنده و تصویری این رویداد پرداختند. رویترز در گزارشی نوشت: «ده‌ها هزار ایرانی در برلین علیه رژیم ایران تظاهرات کردند و خواستار پایان دیکتاتوری شدند.» دویچه وله نیز تأکید کرد که این گردهمایی «پیامی روشن به جامعه جهانی برای پایان مماشات با رژیم ایران» بود.
حضور شخصیت‌های سیاسی آلمانی از احزاب مختلف، نشان‌دهنده اجماع فراحزبی در پارلمان آلمان بر حمایت از مردم ایران بود. فرانک مولر-روزنتریت (حزب سبزها) در سخنان خود گفت: «ما نمی‌توانیم در برابر سرکوب و اعدام‌های رژیم ایران سکوت کنیم. لیست‌گذاری سپاه پاسداران ضروری است.» دبورا دورینگ نیز بر نقش زنان در قیام تأکید کرد و گفت: «زنان ایران پیشتاز مبارزه برای آزادی هستند.» این حمایت‌ها، فشار بر دولت آلمان و اتحادیه اروپا را برای اتخاذ سیاست قاطع‌تر علیه رژیم افزایش داد.<ref name=":1" />
==پیامدهای تظاهرات==
تظاهرات برلین پیام روشنی به جامعه جهانی فرستاد: مردم ایران نه به بازگشت به سلطنت و نه به ادامه دیکتاتوری ولایت فقیه رضایت دارند. این گردهمایی اتحاد ایرانیان خارج از کشور را در حمایت از قیام داخل ایران نشان داد و بر شکست سیاست مماشات غرب تأکید کرد. [[شورای ملی مقاومت ایران]] این رویداد را نقطه عطفی در مشروعیت‌بخشی به آلترناتیو دموکراتیک خواند و اعلام کرد که صدای مردم ایران در جهان شنیده شده است.
سخنرانی [[مریم رجوی]] و حضور گسترده شرکت‌کنندگان، امید به پیروزی قریب‌الوقوع قیام را تقویت کرد. این تظاهرات همچنین فشار بر دولت‌های اروپایی را برای اقدامات عملی مانند لیست‌گذاری [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]] در فهرست تروریستی، اخراج دیپلمات‌های رژیم و حمایت از [[طرح ده ماده‌ای مریم رجوی برای ایران فردا]] افزایش داد.
==جمع‌بندی==
تظاهرات بزرگ برلین در ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، نمادی از اراده ایرانیان برای آزادی و رد هرگونه دیکتاتوری بود. با حضور ده‌ها هزار نفر در یکی از نمادین‌ترین میدان‌های جهان، این رویداد نشان داد که مبارزه مردم ایران علیه استبداد ادامه دارد و آینده ایران در جمهوری دموکراتیک، سکولار و کثرت‌گرا نهفته است. سخنرانی مریم رجوی و حمایت شخصیت‌های سیاسی آلمانی، پیام این تظاهرات را به گوش جهانیان رساند: زمان پایان مماشات و حمایت از قیام مردم ایران فرا رسیده است.
==منابع==

نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۲۳

علیرضا اعرافی
علیرضا اعرافی
زادروز۱۳۳۸
میبد، ایران
محل زندگیمیبد (تا ۱۳۴۹)، قم (از ۱۳۴۹ تاکنون)
ملیتایرانی
تحصیلاتدروس حوزوی فقه، اصول، فلسفه و تفسیر
از دانشگاهحوزه علمیه قم
پیشهروحانی، فقیه، مدیر حوزوی
سال‌های فعالیتدهه ۱۳۶۰ – تاکنون
نهادحوزه علمیه قم، شورای نگهبان، مجلس خبرگان رهبری، شورای عالی انقلاب فرهنگی، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه
شناخته‌شده برایریاست مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، عضویت در شورای نگهبان، نایب‌رئیس مجلس خبرگان رهبری، عضویت در شورای موقت رهبری پس از مرگ علی خامنه‌ای، کنترل ایدئولوژیک آموزش دینی رژیم
نقش‌های برجستهعضو فقهای شورای نگهبان (از ۱۳۹۸)، نایب‌رئیس دوم مجلس خبرگان رهبری، عضو شورای موقت رهبری (از اسفند ۱۴۰۴)
شهر خانگیمیبد
لقبآیت‌الله
مخالفاناصلاح‌طلبان، منتقدان ولایت فقیه، فعالان حقوق بشر
دیناسلام
مذهبشیعه
آثارکتاب‌هایی در فقه تربیتی، اجتهاد و تقلید، امر به معروف و نهی از منکر
خویشاوندانمحمدابراهیم اعرافی (پدر)

علیرضا اعرافی (زاده ۱۳۳۸ در میبد یزد)، روحانی تندرو و فقیه شیعه ایرانی است که به عنوان یکی از کلیدی‌ترین مدیران ایدئولوژیک رژیم جمهوری اسلامی شناخته می‌شود. او هم‌اکنون ریاست مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه کشور و مدیریت حوزه علمیه قم را بر عهده دارد و از تیر ۱۳۹۸ عضو فقهای شورای نگهبان است. اعرافی از خرداد ۱۴۰۳ نایب‌رئیس دوم مجلس خبرگان رهبری می‌باشد و پس از کشته شدن علی خامنه‌ای در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴، توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام به عنوان عضو فقیه شورای موقت رهبری (طبق اصل ۱۱۱ قانون اساسی) انتخاب شد.[۱][۲] اعرافی از چهره‌های بلندپایه حوزوی و نزدیک به ساختار قدرت رسمی روحانیت به شمار می‌رود که سال‌ها حوزه‌های علمیه را به ابزاری برای تربیت نیروهای وفادار به ولایت فقیه تبدیل کرده است. انتصاب او به شورای موقت رهبری در شرایط بحران پس از مرگ رهبر سابق، نشان‌دهنده تلاش رژیم برای حفظ تداوم استبداد clerical و جلوگیری از هرگونه تغییر واقعی است. او که سال‌ها در شورای نگهبان قوانین اصلاح‌طلبانه را رد کرده و انتخابات را مهندسی کرده، اکنون بخشی از مثلث موقت قدرت (همراه با رئیس‌جمهور و رئیس قوه قضاییه) است و این انتصاب پرسش‌های جدی درباره آینده دیکتاتوری ولایی ایجاد کرده است.

زندگی

علیرضا اعرافی در سال ۱۳۳۸ در شهر میبد استان یزد زاده شد. او در خانواده‌ای مذهبی و نزدیک به روحانیت سنتی بزرگ شد. پدرش آیت‌الله محمدابراهیم اعرافی از علمای زاهد و شجاع میبد بود که از دوستان نزدیک سید روح‌الله خمینی به شمار می‌رفت. پدر او سال‌ها پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با برپایی نماز جمعه و دعوت مردم به راهپیمایی علیه رژیم پهلوی، نقش محوری در بیداری سیاسی منطقه ایفا کرد و حتی با سلاح در خطبه‌ها شرکت می‌کرد. مادر اعرافی نیز از دختران آیت‌الله شیخ کاظم ملک افضلی اردکانی بود و در تربیت فرزندان نقش مؤثری داشت.[۳] دوران کودکی اعرافی در محیطی مذهبی و مبارزاتی گذشت. او روخوانی قرآن، ادبیات و احکام اولیه را نزد پدر و اساتید محلی آموخت. در سال ۱۳۴۹ (۱۱ سالگی) به قم هجرت کرد تا در مرکز اصلی حوزه علمیه شیعه تحصیل کند. این هجرت در شرایطی رخ داد که پدرش به دلیل فعالیت‌های ضد شاه تحت فشار بود، اما این حرکت اعرافی را به سرعت در مدار قدرت آینده روحانیت قرار داد. او پس از گذراندن دروس ابتدایی، از سال ۱۳۵۰ دروس حوزوی را آغاز کرد و با ذکاوت و تلاش، دوره مقدماتی و سطح را به سرعت پشت سر گذاشت.[۴] این دوره اولیه زندگی اعرافی را به یکی از وفادارترین مدیران حوزوی رژیم تبدیل کرد. مخالفان رژیم تأکید دارند که چنین خانواده و تربیتی، او را از همان ابتدا به ابزاری برای حفظ ایدئولوژی ولایت فقیه تبدیل کرد و او هیچ‌گاه صدای مخالفی در برابر سرکوب‌های رژیم برنیاورد.

تحصیلات حوزوی و اساتید

اعرافی پس از ورود به قم، دروس مقدماتی را نزد اساتید محلی گذراند و سپس به سرعت به دوره سطح رسید. در سال ۱۳۵۶ (۱۸ سالگی) وارد درس خارج فقه و اصول شد و از محضر بزرگان حوزه بهره برد. اساتید اصلی او عبارت بودند از آیت‌الله العظمی شیخ مرتضی حائری یزدی، آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی، آیت‌الله العظمی وحید خراسانی و آیت‌الله العظمی جواد تبریزی. او درس تفسیر قرآن را نزد آیت‌الله میرزا علی مشکینی و درس هیئت را نزد علامه حسن‌زاده آملی آموخت. همچنین کتاب‌های فلسفتنا و اقتصادنا شهید صدر را نزد آیت‌الله سید کاظم حائری مطالعه کرد.[۵] اعرافی علاوه بر فقه و اصول، در فلسفه و علوم تربیتی نیز تخصص یافت و بعدها کتاب‌هایی در فقه تربیتی نوشت. منتقدان می‌گویند این تحصیلات نه برای خدمت به اسلام ناب، بلکه برای خدمت به ولایت فقیه و توجیه سرکوب بود. او در دهه ۱۳۶۰ همزمان با جنگ ایران و عراق، چندین بار به جبهه رفت و رزمندگان را مشوق شد، اما این حضور بیشتر تبلیغاتی بود تا عملی.

سوابق و مناصب

علیرضا اعرافی یکی از معدود روحانیونی است که همزمان چندین منصب کلیدی در ساختار قدرت جمهوری اسلامی را در اختیار داشته و دارد. سوابق او نشان‌دهنده صعود تدریجی و سیستماتیک در سلسله‌مراتب روحانیت رسمی رژیم است که عمدتاً بر پایه وفاداری مطلق به ولایت فقیه و نزدیکی به بیت رهبری شکل گرفته است.[۶] او امام جمعه قم (از سال ۱۳۹۷)، رئیس مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه کشور (از ۱۳۹۷)، مدیر حوزه علمیه قم، عضو فقهای شورای نگهبان (از ۱۳۹۸)، عضو مجلس خبرگان رهبری، نایب‌رئیس دوم مجلس خبرگان (از ۱۴۰۳) و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی (از ۱۳۹۰) است. این انباشت قدرت نشان‌دهنده اعتماد کامل علی خامنه‌ای به او بود. منتقدان تأکید دارند که چنین تمرکز قدرتی، زمینه‌ساز فساد و استبداد بیشتر در ساختار روحانیت شده است.

نقش در شورای نگهبان و مهندسی انتخابات

اعرافی از زمان عضویت در شورای نگهبان (تیر ۱۳۹۸)، یکی از سخت‌گیرانه‌ترین فقهای این شورا بوده است. او در رد صلاحیت گسترده کاندیداهای اصلاح‌طلب و اعتدالی در انتخابات‌های ۱۳۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۴ نقش کلیدی داشت. گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که اعرافی شخصاً در جلسات شورای نگهبان بر «مصلحت نظام» و «ولایت فقیه» تأکید کرده و صلاحیت بسیاری از کاندیداها را رد کرده است.[۷] در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰، او از رد صلاحیت بیش از ۵۰۰ کاندیدا دفاع کرد و آن را «حفظ سلامت نظام» نامید. مخالفان رژیم این اقدامات را مهندسی انتخابات و حذف رقابت واقعی می‌دانند. پس از مرگ علی خامنه‌ای، نقش او در شورای نگهبان به اوج رسید و او به عنوان فقیه شورای موقت رهبری انتخاب شد.

مدیریت حوزه‌های علمیه و تربیت نیروهای ایدئولوژیک

اعرافی از سال ۱۳۹۷ ریاست مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه را بر عهده دارد و حوزه‌ها را به کارخانه تولید نیروهای وفادار به ولایت فقیه تبدیل کرده است. او دروس «اندیشه ولایت فقیه» و «جهاد تبیین» را اجباری کرد، نظارت امنیتی بر طلاب را افزایش داد و طلاب را به عنوان نیروی کمکی بسیج در اعتراضات به کار گرفت.[۸] منتقدان می‌گویند این سیاست‌ها حوزه قم را از جایگاه سنتی‌اش دور کرده و به ابزاری برای سرکوب فکری تبدیل کرده است. او در خطبه‌های نماز جمعه قم نیز اعتراضات را «فتنه» نامید و خواستار سرکوب شدیدتر شد.

منابع