کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
(۱۱۹ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
| نام = لخ والسا
| اندازه جعبه =
| نام‌به‌لهستانی = Lech Wałęsa
| عنوان = امیر حاتمی
| تاریخ تولد = ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۳
| نام = امیر حاتمی
| مکان تولد = پوپوو، ووتسواوک، لهستان
| تصویر = Amir Hatami.jpg
| ملیت = لهستانی
| اندازه تصویر = ۲۴۰px
| تحصیلات = آموزش فنی حرفه‌ای (برق‌کار صنعتی)
| عنوان تصویر = امیر حاتمی
| حرفه = فعال کارگری، سیاست‌مدار
| زادروز = ۱۳۴۰
| سمت‌ها =
| زادگاه = نجف‌آباد، ایران
 
| تاریخ مرگ =
رهبر اتحادیه [[سولیدارنوشچ|همبستگی]] (۱۹۸۰–۱۹۹۰)
| مکان مرگ =
 
| عرض جغرافیایی محل دفن =
رئیس‌جمهور لهستان (۱۹۹۰–۱۹۹۵)
| طول جغرافیایی محل دفن =
| همسر = دانوتا والسا
| latd =
| فرزندان = ۸
| latm =
| جوایز = جایزه صلح نوبل (۱۹۸۳)
| lats =
| وبگاه = https://walesa.eu/
| latNS = N
 
| longd =
| longm =
| longs =
| longEW = E
| محل زندگی = نجف‌آباد (تا پیش از انقلاب)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۸)
| ملیت = ایرانی
| نژاد =
| تابعیت =
| تحصیلات = کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دکتری مدیریت استراتژیک
| دانشگاه = دانشگاه صنعتی اصفهان (کارشناسی)، دانشگاه تهران و دانشگاه عالی دفاع ملی (دکتری)
| پیشه = نظامی، فرمانده ارشد ارتش
| سال‌های فعالیت = ۱۳۵۸ – تاکنون
| کارفرما =
| نهاد = [[ارتش جمهوری اسلامی ایران]]، [[وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح]]
| نماینده =
| شناخته‌شده برای = فرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، نقش در بازسازی توان دفاعی پس از جنگ، مدیریت پروژه‌های تسلیحاتی بومی
| نقش‌های برجسته = وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)، جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش
| سبک =
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی = نجف‌آباد
| تلویزیون =
| لقب = سرلشکر
| حزب =
| جنبش =
| مخالفان = منتقدان نظامی رژیم، برخی اصولگرایان تندرو
| هیئت =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه
| منصب =
| مکتب =
| آثار = مقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
| خویشاوندان سرشناس =
| فرزندان =
| جوایز = نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت
| امضا =
| اندازه امضا =
| وبگاه =
| پانویس =
}}
}}
'''امیر حاتمی''' (زاده ۱۳۴۰ در نجف‌آباد اصفهان)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران و یکی از فرماندهان ارشد نظامی است که از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح بود. او پیش از وزارت، به مدت ۱۲ سال (۱۳۸۴–۱۳۹۶) فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود و نقش مهمی در بازسازی و نوسازی توان رزمی نیروی زمینی پس از جنگ ایران و عراق ایفا کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی - ویکی‌پدیا|نشانی=https://fa.wikipedia.org/wiki/امیر_حاتمی|وبگاه=ویکی‌پدیا|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
حاتمی از معدود فرماندهان ارتش است که همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی بالا (دکتری مدیریت استراتژیک) و سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی است. او در دوره وزارت دفاع بر پروژه‌های بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی، و تقویت همکاری ارتش با سپاه پاسداران تأکید داشت. پس از پایان وزارت، به عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا و عضو شورای عالی امنیت ملی فعالیت کرد و همچنان یکی از چهره‌های تأثیرگذار در ساختار دفاعی رژیم به شمار می‌رود.
== زندگی ==
امیر حاتمی در سال ۱۳۴۰ در شهر نجف‌آباد استان اصفهان زاده شد. او در خانواده‌ای متوسط و مذهبی بزرگ شد و از نوجوانی به فعالیت‌های انقلابی علاقه‌مند بود. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، در سال ۱۳۵۸ (۱۸ سالگی) به ارتش پیوست و دوره آموزشی اولیه را در دانشگاه افسری امام علی (ع) گذراند.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی - ویکی‌پدیا|نشانی=https://fa.wikipedia.org/wiki/امیر_حاتمی|وبگاه=ویکی‌پدیا|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
در طول جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹–۱۳۶۷)، حاتمی در عملیات‌های متعدد شرکت کرد و به سرعت در سلسله‌مراتب ارتش صعود نمود. او در تیپ‌های زرهی و مکانیزه خدمت کرد و در عملیات‌هایی مانند بیت‌المقدس، والفجر ۸ و کربلای ۵ حضور داشت. این دوره جنگ، پایه تجربه عملیاتی او را بنا نهاد و او را به یکی از فرماندهان جوان و موفق ارتش تبدیل کرد.
پس از جنگ، حاتمی به تحصیلات دانشگاهی روی آورد. او کارشناسی ارشد مهندسی صنایع را از دانشگاه صنعتی اصفهان گرفت و سپس دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه تهران و دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. این ترکیب تحصیلات آکادمیک و تجربه میدانی، او را از بسیاری از فرماندهان هم‌دوره‌اش متمایز کرد.
== سوابق نظامی ==
حاتمی یکی از طولانی‌مدت‌ترین فرماندهان نیروی زمینی ارتش بود:


لخ والسا (به لهستانی: Lech Wałęsa؛ زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۳) فعال کارگری و سیاست‌مدار لهستانی است که نقش محوری در تحولات سیاسی لهستان در اواخر قرن بیستم و گذار این کشور از نظام کمونیستی به دموکراسی ایفا کرد. او بیش از همه به‌عنوان رهبر اتحادیه مستقل کارگری [[سولیدارنوشچ|همبستگی]] شناخته می‌شود؛ جنبشی که نخستین تشکل قانونی و مستقل کارگران در بلوک شرق بود و تأثیر قابل‌توجهی بر فروپاشی نظام‌های کمونیستی در اروپای مرکزی و شرقی گذاشت.¹²³
فرمانده تیپ و لشکرهای مختلف زرهی و مکانیزه در دهه ۱۳۷۰
 
جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۰–۱۳۸۴)
والسا فعالیت سیاسی خود را از دل جنبش‌های کارگری دههٔ ۱۹۷۰ آغاز کرد و در جریان اعتصابات کشتی‌سازی گدانسک در سال ۱۹۸۰ به چهره‌ای ملی و سپس بین‌المللی تبدیل شد. امضای توافق‌نامه‌های گدانسک میان دولت کمونیستی و نمایندگان کارگران، به رهبری او، به رسمیت شناختن اتحادیه‌های مستقل و گسترش فضای اجتماعی و سیاسی را در پی داشت.¹² این روند، هرچند با اعلام حکومت نظامی در سال ۱۹۸۱ و سرکوب شدید جنبش متوقف شد، اما به‌طور کامل از میان نرفت و والسا به نماد مقاومت مدنی غیرخشونت‌آمیز بدل شد.¹
فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۳۸۴–۱۳۹۶): طولانی‌ترین دوره فرماندهی نیروی زمینی در تاریخ ارتش پس از انقلاب (۱۲ سال). در این دوره، او برنامه نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی، و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد.
 
وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰): در دولت روحانی، او اولین فرمانده ارتش بود که به وزارت دفاع رسید. در این دوره بر پروژه‌های موشکی، پهپادی، ساخت ناوچه‌ها و افزایش توان دفاعی بومی تمرکز داشت.
در سال ۱۹۸۳، به‌دلیل نقش او در دفاع مسالمت‌آمیز از حقوق کارگران و آزادی‌های مدنی، جایزهٔ صلح نوبل به والسا اعطا شد.³ این جایزه جایگاه بین‌المللی او را تثبیت کرد و توجه افکار عمومی جهان را به تحولات لهستان جلب نمود. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، والسا از بازیگران اصلی مذاکرات موسوم به «میز گرد» بود که به برگزاری انتخابات نیمه‌آزاد در سال ۱۹۸۹ و پایان نظام تک‌حزبی انجامید.¹²
مشاور عالی فرمانده کل قوا و عضو شورای عالی امنیت ملی (پس از ۱۴۰۰)
 
پس از فروپاشی رسمی نظام کمونیستی، والسا در سال ۱۹۹۰ به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور لهستان که با رأی مستقیم مردم انتخاب شد، به قدرت رسید. دوران ریاست‌جمهوری او با اصلاحات اقتصادی گسترده، تغییر جهت سیاست خارجی و چالش‌های سیاسی داخلی همراه بود. با وجود اختلاف‌نظرها دربارهٔ عملکرد او در این دوره، والسا همچنان یکی از چهره‌های تأثیرگذار تاریخ سیاسی معاصر لهستان به شمار می‌رود.¹²
 
== زندگی‌نامه ==
 
لخ والسا در خانواده‌ای کارگری در روستای پوپوو به دنیا آمد. پدرش، بولسواف والسا، کهنه‌سرباز جنگ جهانی دوم بود که پس از جنگ درگذشت و مادرش مسئولیت تأمین خانواده را بر عهده گرفت.¹ شرایط اقتصادی دشوار و فضای سیاسی بستهٔ لهستان پساجنگ، تأثیر قابل‌توجهی بر شکل‌گیری شخصیت اجتماعی او داشت.
 
والسا پس از پایان تحصیلات عمومی، آموزش فنی دید و به‌عنوان برق‌کار صنعتی مشغول به کار شد.³ او تحصیلات دانشگاهی نداشت و همین پیشینهٔ کارگری بعدها به بخش مهمی از هویت سیاسی‌اش تبدیل شد. در سال ۱۹۶۷ در کشتی‌سازی لنین در گدانسک استخدام شد؛ مکانی که بعدها به کانون اصلی فعالیت‌های اعتراضی بدل شد.²
 
مشارکت در اعتراضات کارگری سال ۱۹۷۰ و مشاهدهٔ سرکوب خشونت‌آمیز معترضان، نگرش سیاسی والسا را شکل داد.² پس از اخراج از کار در سال ۱۹۷۶ به‌دلیل فعالیت‌های اعتراضی، او به فعالیت‌های سازمان‌یافته‌تر مخالف حکومت روی آورد و در آستانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ به یکی از چهره‌های شناخته‌شدهٔ جنبش کارگری بدل شد.¹²


== فعالیت‌های حرفه‌ای و سیاسی ==
او در طول فرماندهی نیروی زمینی، چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت. منتقدان داخلی می‌گویند دوره او با کاهش بودجه ارتش و افزایش نفوذ سپاه همراه بود، اما حامیانش او را «معمار نوسازی نیروی زمینی» می‌دانند.
== نقش در وزارت دفاع ==
در دوره وزارت دفاع (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، حاتمی بر بومی‌سازی تسلیحات تأکید کرد:


اعتصابات گستردهٔ اوت ۱۹۸۰ در گدانسک نقطهٔ عطف فعالیت سیاسی والسا بود. او به‌عنوان رهبر اعتصاب و مذاکره‌کنندهٔ اصلی با دولت شناخته شد و نقش کلیدی در تأسیس اتحادیه همبستگی ایفا کرد.¹² این اتحادیه به‌سرعت به یک جنبش اجتماعی فراگیر با میلیون‌ها عضو تبدیل شد.²
افزایش تولید موشک‌های بالستیک و کروز
 
توسعه پهپادهای شناسایی و رزمی (مانند شاهد و مهاجر)
پس از اعلام حکومت نظامی در دسامبر ۱۹۸۱، والسا بازداشت و فعالیت‌های همبستگی ممنوع شد. با این حال، او همچنان چهره‌ای محوری در مقاومت مدنی باقی ماند.¹ در سال ۱۹۸۳ جایزهٔ صلح نوبل به او تعلق گرفت.³
ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی
 
تقویت همکاری ارتش و سپاه در پروژه‌های مشترک
در سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۸۰، والسا در مذاکرات سیاسی با حکومت مشارکت داشت که به انتخابات ۱۹۸۹ و انتقال قدرت انجامید.¹² در سال ۱۹۹۰، او رئیس‌جمهور لهستان شد و تا ۱۹۹۵ در این سمت باقی ماند.¹
افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم (مانند ونزوئلا و سوریه)
 
== مواضع و دیدگاه‌ها ==
 
والسا از گذار مسالمت‌آمیز به دموکراسی، نظام چندحزبی و ادغام لهستان در ساختارهای غربی حمایت می‌کرد.¹ او از اصلاحات اقتصادی بازارمحور پشتیبانی نمود، هرچند پیامدهای اجتماعی این اصلاحات با انتقاداتی همراه بود.⁴
 
در سیاست خارجی، والسا از پیوستن لهستان به [[ناتو]] و نزدیکی به [[اتحادیه اروپا]] دفاع می‌کرد.¹ در حوزهٔ اجتماعی، دیدگاه‌های او اغلب محافظه‌کارانه توصیف شده و گاه موجب فاصله گرفتن بخشی از نیروهای لیبرال از او شده است.²
 
== نقدها و ارزیابی‌ها ==
 
والسا از سوی بسیاری از تاریخ‌نگاران به‌عنوان نماد مقاومت مدنی و یکی از عوامل کلیدی پایان کمونیسم در اروپای شرقی ارزیابی می‌شود.² در مقابل، منتقدان به سبک رهبری شخص‌محور و تنش‌های سیاسی دوران ریاست‌جمهوری او اشاره کرده‌اند.¹
 
یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات مربوط به او، اتهام همکاری با سرویس امنیتی لهستان کمونیستی در دههٔ ۱۹۷۰ است. این اتهامات از سوی والسا رد شده و همچنان موضوع اختلاف‌نظر پژوهشگران است.⁵


او در سخنرانی‌های متعدد بر «اقتصاد مقاومتی در بخش دفاعی» و «خودکفایی تسلیحاتی» تأکید کرد. در این دوره، تحریم‌های شدید آمریکا اعمال شد و حاتمی ادعا کرد که این تحریم‌ها باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است.
== دیدگاه‌های سیاسی و نظامی ==
حاتمی از حامیان سرسخت «اقتدار دفاعی» و «مقاومت در برابر تهدیدات خارجی» است. او بارها آمریکا و اسرائیل را تهدید اصلی امنیت ایران نامیده و بر ضرورت تقویت توان موشکی و پهپادی تأکید کرده است. در عین حال، او از معدود فرماندهان ارتش است که بر همکاری نزدیک با سپاه پاسداران تأکید داشته و از «وحدت نیروهای مسلح» دفاع کرده است.
در سال‌های اخیر، او در مصاحبه‌ها و سخنرانی‌ها بر «دفاع پیش‌دستانه» و «جنگ نامتقارن» تمرکز کرده و گفته است که ایران باید توانایی بازدارندگی در برابر هر تهدیدی را داشته باشد.
== منابع ==
== منابع ==
Lech Wałęsa, Encyclopaedia Britannica
https://www.britannica.com/biography/Lech-Walesa
Timothy Garton Ash, The Polish Revolution: Solidarity, Yale University Press
Lech Wałęsa – The Nobel Peace Prize 1983, NobelPrize.org
https://www.nobelprize.org/prizes/peace/1983/walesa/biographical/
Leszek Balcerowicz, Socialism, Capitalism, Transformation, Central European University Press
Lech Wałęsa denies secret police collaboration, Euronews
https://www.euronews.com/2016/02/22/lech-walesa-denies-secret-police-collaboration

نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۳۸

امیر حاتمی
امیر حاتمی
پرونده:Amir Hatami.jpg
امیر حاتمی
زادروز۱۳۴۰
نجف‌آباد، ایران
محل زندگینجف‌آباد (تا پیش از انقلاب)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۸)
ملیتایرانی
تحصیلاتکارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دکتری مدیریت استراتژیک
از دانشگاهدانشگاه صنعتی اصفهان (کارشناسی)، دانشگاه تهران و دانشگاه عالی دفاع ملی (دکتری)
پیشهنظامی، فرمانده ارشد ارتش
سال‌های فعالیت۱۳۵۸ – تاکنون
نهادارتش جمهوری اسلامی ایران، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
شناخته‌شده برایفرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، نقش در بازسازی توان دفاعی پس از جنگ، مدیریت پروژه‌های تسلیحاتی بومی
نقش‌های برجستهوزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)، جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش
شهر خانگینجف‌آباد
لقبسرلشکر
مخالفانمنتقدان نظامی رژیم، برخی اصولگرایان تندرو
دیناسلام
مذهبشیعه
آثارمقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت

امیر حاتمی (زاده ۱۳۴۰ در نجف‌آباد اصفهان)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران و یکی از فرماندهان ارشد نظامی است که از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح بود. او پیش از وزارت، به مدت ۱۲ سال (۱۳۸۴–۱۳۹۶) فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود و نقش مهمی در بازسازی و نوسازی توان رزمی نیروی زمینی پس از جنگ ایران و عراق ایفا کرد.[۱] حاتمی از معدود فرماندهان ارتش است که همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی بالا (دکتری مدیریت استراتژیک) و سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی است. او در دوره وزارت دفاع بر پروژه‌های بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی، و تقویت همکاری ارتش با سپاه پاسداران تأکید داشت. پس از پایان وزارت، به عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا و عضو شورای عالی امنیت ملی فعالیت کرد و همچنان یکی از چهره‌های تأثیرگذار در ساختار دفاعی رژیم به شمار می‌رود.

زندگی

امیر حاتمی در سال ۱۳۴۰ در شهر نجف‌آباد استان اصفهان زاده شد. او در خانواده‌ای متوسط و مذهبی بزرگ شد و از نوجوانی به فعالیت‌های انقلابی علاقه‌مند بود. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، در سال ۱۳۵۸ (۱۸ سالگی) به ارتش پیوست و دوره آموزشی اولیه را در دانشگاه افسری امام علی (ع) گذراند.[۲] در طول جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹–۱۳۶۷)، حاتمی در عملیات‌های متعدد شرکت کرد و به سرعت در سلسله‌مراتب ارتش صعود نمود. او در تیپ‌های زرهی و مکانیزه خدمت کرد و در عملیات‌هایی مانند بیت‌المقدس، والفجر ۸ و کربلای ۵ حضور داشت. این دوره جنگ، پایه تجربه عملیاتی او را بنا نهاد و او را به یکی از فرماندهان جوان و موفق ارتش تبدیل کرد. پس از جنگ، حاتمی به تحصیلات دانشگاهی روی آورد. او کارشناسی ارشد مهندسی صنایع را از دانشگاه صنعتی اصفهان گرفت و سپس دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه تهران و دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. این ترکیب تحصیلات آکادمیک و تجربه میدانی، او را از بسیاری از فرماندهان هم‌دوره‌اش متمایز کرد.

سوابق نظامی

حاتمی یکی از طولانی‌مدت‌ترین فرماندهان نیروی زمینی ارتش بود:

فرمانده تیپ و لشکرهای مختلف زرهی و مکانیزه در دهه ۱۳۷۰ جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۰–۱۳۸۴) فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۳۸۴–۱۳۹۶): طولانی‌ترین دوره فرماندهی نیروی زمینی در تاریخ ارتش پس از انقلاب (۱۲ سال). در این دوره، او برنامه نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی، و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد. وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰): در دولت روحانی، او اولین فرمانده ارتش بود که به وزارت دفاع رسید. در این دوره بر پروژه‌های موشکی، پهپادی، ساخت ناوچه‌ها و افزایش توان دفاعی بومی تمرکز داشت. مشاور عالی فرمانده کل قوا و عضو شورای عالی امنیت ملی (پس از ۱۴۰۰)

او در طول فرماندهی نیروی زمینی، چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت. منتقدان داخلی می‌گویند دوره او با کاهش بودجه ارتش و افزایش نفوذ سپاه همراه بود، اما حامیانش او را «معمار نوسازی نیروی زمینی» می‌دانند.

نقش در وزارت دفاع

در دوره وزارت دفاع (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، حاتمی بر بومی‌سازی تسلیحات تأکید کرد:

افزایش تولید موشک‌های بالستیک و کروز توسعه پهپادهای شناسایی و رزمی (مانند شاهد و مهاجر) ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی تقویت همکاری ارتش و سپاه در پروژه‌های مشترک افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم (مانند ونزوئلا و سوریه)

او در سخنرانی‌های متعدد بر «اقتصاد مقاومتی در بخش دفاعی» و «خودکفایی تسلیحاتی» تأکید کرد. در این دوره، تحریم‌های شدید آمریکا اعمال شد و حاتمی ادعا کرد که این تحریم‌ها باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است.

دیدگاه‌های سیاسی و نظامی

حاتمی از حامیان سرسخت «اقتدار دفاعی» و «مقاومت در برابر تهدیدات خارجی» است. او بارها آمریکا و اسرائیل را تهدید اصلی امنیت ایران نامیده و بر ضرورت تقویت توان موشکی و پهپادی تأکید کرده است. در عین حال، او از معدود فرماندهان ارتش است که بر همکاری نزدیک با سپاه پاسداران تأکید داشته و از «وحدت نیروهای مسلح» دفاع کرده است. در سال‌های اخیر، او در مصاحبه‌ها و سخنرانی‌ها بر «دفاع پیش‌دستانه» و «جنگ نامتقارن» تمرکز کرده و گفته است که ایران باید توانایی بازدارندگی در برابر هر تهدیدی را داشته باشد.

منابع