کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ایجاد صفحه تمرین معرفی کتاب کاپوها و هاپوها
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵۷۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:کتاب کاپوها و هاپوها.JPG|جایگزین=کتاب «کاپوها و هاپوها، در باره قارقارها و عربده‌های یک باند منحط وزارتی»|بندانگشتی|300x300پیکسل|کتاب «کاپوها و هاپوها، در باره قارقارها و عربده‌های یک باند منحط وزارتی»]]
کتاب '''«کاپوها و هاپوها درباره قارقارها و عربده‌های یک باند منحط وزارتی»'''، نخستین مجموعه مقالات ویراسته‌شده‌ی مجاهد خلق، [[حمید اسدیان]] با نام کاظم مصطفوی است. این اثر که در ۲۴ تیر ۱۴۰۰ منتشر شده، به جای بررسی مستقیم جنگ با جمهوری اسلامی، به لایه جدیدی از نبرد می‌پردازد: رویارویی مقاومت با قشرها و افرادی که فاقد پوشش رسمی رژیم هستند اما خط وزارت اطلاعات را بازتاب می‌دهند. این کتاب از منظر نویسنده، تحمیلی مشابه جنگ اصلی با رژیم، اما با هدف انحراف و تخریب از درون است. حمید اسدیان در این مجموعه مقالات به تبیین چرایی ضرورت پاسخگویی به این «قشرهای جدیدالولاده» می‌پردازد که با عناوین آکادمیک و رسانه‌ای، به جایگاه مقاومت حمله می‌کنند و آن را مسبب خشونت رژیم معرفی می‌کنند. این اثر، روایتی از پایداری در برابر تهمت‌ها و دروغ‌پراکنی‌هاست که حتی از سوی شکنجه‌گران رسمی رژیم هم صورت نمی‌گرفت، و در نهایت تأکیدی بر ادامه مبارزه  با دشمن اصلی و عوامل آن است.<ref>[https://image.mojahedin.org/VideoAttach/703f854a-804c-44a9-b5d5-d5dc326b6980.pdf لینک دانلود کتاب «کاپوها و هاپوها، در باره قارقارها و عربده‌های یک باند منحط وزارتی»]</ref>


== معرفی کتاب: کاپوها و هاپوها درباره قارقارها و عربده‌های یک باند منحط وزارتی ==
{{جعبه زندگینامه
'''۱. اطلاعات کلی و هدف اثر'''
| اندازه جعبه =
 
| عنوان =
کتاب «کاپوها و هاپوها درباره قارقارها و عربده‌های یک باند منحط وزارتی» نخستین مجموعه از مقالاتی است که توسط حمید اسدیان، با استفاده از نام مستعار کاظم مصطفوی، جمع‌آوری و برای انتشار آماده شده است. این کتاب در تاریخ ۲۴ تیر ۱۴۰۰ (۱۵ جولای ۲۰۲۱) منتشر گردید. عنوان کتاب، برگرفته از تمثیلی از سعدی شیرازی، به معنای ناهنجاری در همنشینی صداهای نامناسب است و در چارچوب کتاب، به تلاش برای تمایز میان مبارزه اصلی و آنچه که از سوی نویسنده، «صداهای منحرف‌کننده» تلقی می‌شود، می‌پردازد. هدف اصلی این مجموعه مقالات، پاسخگویی به آنچه «جبهه جدیدی در برابر مقاومت» قلمداد می‌شود که از سوی عوامل پنهان و غیررسمی وابسته به حکومت ایران شکل گرفته است.
| نام = امیر حاتمی
 
| تصویر = امیر حاتمی.jpg
=== '''۲. تحلیل نویسنده از ماهیت مبارزه''' ===
| اندازه تصویر = ۲۴۰px
در مقدمه کتاب، نویسنده به مبارزه با حکومت ایران به عنوان یک «اجبار تحمیل‌شده» اشاره می‌کند، نه یک انتخاب خودخواسته. این مبارزه، از دیدگاه او، انتخابی قاطعانه میان دو طرف است و کوچکترین تردید در آن می‌تواند به نابودی فیزیکی، روانی، و ایدئولوژیک مبارزان منجر شود، که در نتیجه آن «یک فرصت تاریخی آزادی» برای مردم ایران از دست خواهد رفت. حمید اسدیان به قدرت و توانمندی طرف مقابل اشاره دارد که با بهره‌گیری از منابع مادی گسترده و استفاده از پوشش مذهبی و ایدئولوژیک، توانسته است اعتماد بخش وسیعی از جامعه را جلب کند. او اذعان می‌کند که از منظر صرف نظامی، این نبرد ممکن است «دیوانگی» به نظر برسد. با این حال، نویسنده بر این باور است که علی‌رغم دشواری‌ها و آسیب‌ها، «یقین» مبارزان تقویت شده و «امید» آن‌ها افزایش یافته است، چرا که به اعتقاد او، روند تاریخی به نفع مقاومت در حرکت است و این امر حتی برای طرف مقابل نیز آشکار شده است.
| عنوان تصویر = امیر حاتمی
 
| زادروز = ۱۳۴۵
=== '''۳. شناسایی نیروهای جدید و نقش آن‌ها''' ===
| زادگاه = زنجان، ایران
کتاب بر ظهور و فعالیت «نیروهای جدیدی» تمرکز دارد که از سوی حکومت برای مقابله با مقاومت به‌کار گرفته شده‌اند. این افراد، برخلاف نیروهای رسمی حکومتی، با ظاهری غیردولتی، از جمله با «کت و شلوار و کراوات»، و با عناوین آکادمیک و رسانه‌ای نظیر «استاد دانشگاه، محقق تاریخ، خبرنگار و ژورنالیست» فعالیت می‌کنند. نویسنده معتقد است که این قشر، با وجود عدم وابستگی ظاهری به نهادهای رسمی، «کینه عمیقی» نسبت به مقاومت دارند و مقاومت را «مانع اصلی» تحقق اهداف خود می‌دانند. آن‌ها تبلیغ می‌کنند که مقاومت، حکومت را به خشونت و گستاخی کشانده است و برای «رام کردن حکومت»، باید مقاومت را تضعیف کرد تا راه برای «مذاکره و مصالحه» با برخی از جناح‌های حکومتی باز شود و در نهایت، فرصت دستیابی به «مناصب و مقامات حکومتی» برای آن‌ها فراهم گردد. حمید اسدیان این قشر را طیفی متنوع شامل افراد با پیشینه‌های مختلف، از جمله کسانی که پیشتر از مقاومت جدا شده‌اند، توصیف می‌کند.  
| تاریخ مرگ = ۹ اسفند ۱۴۰۴
 
| مکان مرگ = تهران، ایران
=== '''۴. شیوه مواجهه و رسالت نویسنده''' ===
| عرض جغرافیایی محل دفن =
نویسنده کتاب اعتقاد دارد که این افراد، خواسته یا ناخواسته، به عنوان ابزاری برای حکومت علیه مقاومت عمل می‌کنند و پیام‌ها و «خطوط» وزارت اطلاعات را بازگو می‌کنند. او به اتهامات و دروغ‌پردازی‌هایی اشاره دارد که از سوی این اشخاص علیه مقاومت مطرح شده و حتی از سوی شکنجه‌گران رسمی نیز بیان نمی‌شد. وی این رویارویی را نیز مانند جنگ اصلی، «تحمیلی» به مقاومت می‌داند. با این حال، نویسنده تأکید می‌کند که در تمامی این «جنگ‌های قلمی و قدمی»، مقاومت هیچگاه آغازگر نبوده و همواره نهایت «خویشتن‌داری» را نشان داده است. حمید اسدیان می‌نویسد که قلمش تنها در مواقعی که «جان به لب» رسیده، به حرکت درآمده و «ناگفته‌ها» را افشا کرده است. هدف اصلی این نگارش‌ها همیشه «حکومت» و «وزارت اطلاعات» بوده است، حتی اگر نام افرادی مطرح شده باشد که به صورت مستقیم وابسته به حکومت نیستند، اما خطوط فکری آن را ترویج می‌دهند.  
| طول جغرافیایی محل دفن =
 
| latd =
در پایان کتاب، نویسنده اعترافی شخصی دارد؛ او بیان می‌کند که سازمان مجاهدین خلق در ابتدا با انتشار برخی از این مقالات موافق نبوده و به همین دلیل، او با استفاده از نام مستعار، اقدام به انتشار آن‌ها کرده است.  
| latm =
 
| lats =
== منابع و لینک دانلود ==
| latNS = N
| longd =
| longm =
| longs =
| longEW = E
| محل زندگی = زنجان (تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۹)
| ملیت = ایرانی
| نژاد =
| تابعیت =
| تحصیلات = کارشناسی مدیریت علوم دفاعی، دکتری مدیریت استراتژیک
| دانشگاه = دانشگاه افسری امام علی (ع)، دانشگاه عالی دفاع ملی
| پیشه = نظامی، فرمانده ارشد ارتش
| سال‌های فعالیت = ۱۳۵۹ – ۱۴۰۴
| کارفرما =
| نهاد = ارتش جمهوری اسلامی ایران، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
| نماینده =
| شناخته‌شده برای = فرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، بازسازی توان رزمی ارتش پس از جنگ، بومی‌سازی تسلیحات
| نقش‌های برجسته = فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۴)، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)
| سبک =
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی = زنجان
| تلویزیون =
| لقب = سرلشکر
| حزب =
| جنبش =
| هیئت =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه
| منصب =
| مکتب =
| آثار = مقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
| خویشاوندان سرشناس =
| فرزندان =
| جوایز = نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت از [[علی خامنه‌ای]] گرفته است
| امضا =
| اندازه امضا =
| وبگاه =
| پانویس =
}}
'''امیر حاتمی''' (زاده ۱۳۴۵ در زنجان – درگذشته ۹ اسفند ۱۴۰۴ در تهران)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در آخرین ماه‌های عمر خود به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. او پیش از آن، از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=سرلشکر امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.sharghdaily.com/بخش-سیاست-6/1021071-سرلشکر-امیر-حاتمی-بیوگرافی-سوابق|وبگاه=شرق|تاریخ=۱۳ ژوئن ۲۰۲۵|کد زبان=fa}}</ref>
حاتمی از معدود فرماندهان ارتش بود که سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی در جنگ ایران و عراق داشت و همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی  (دکتری مدیریت استراتژیک) بود. او در دوره وزارت دفاع بر بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی و تقویت همکاری ارتش با سپاه تأکید داشت. انتصاب او به فرماندهی کل ارتش در خرداد ۱۴۰۴، پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی رژیم رخ داد، اما عمر این سمت بسیار کوتاه بود و او در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به بیت [[سید علی خامنه ای|علی خامنه‌ای]] در ۹ اسفند ۱۴۰۴ کشته شد.
== زندگی ==
امیر حاتمی در سال ۱۳۴۵ در شهر زنجان در خانواده‌ای مذهبی و سنتی زاده شد. دوران کودکی و نوجوانی او در زنجان سپری گردید. او از ۱۴ سالگی (۱۳۵۹) به عنوان نیروی داوطلب به بسیج پیوست و در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق حضور فعال داشت. حاتمی در [[عملیات فروغ جاویدان]] علیه [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران|ارتش آزادیبخش ملی ایران]] و رزمندگان  [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] شرکت فعال داشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=وزیر دفاع ایران؛ امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.bbc.com/persian/iran-features-40992783|وبگاه=بی‌بی‌سی فارسی|تاریخ=۲۰ اوت ۲۰۱۷|کد زبان=fa}}</ref> پس از پایان جنگ، در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه افسری موسوم به امام علی شد و در رشته مدیریت علوم دفاعی فارغ‌التحصیل گردید.  
== تحصیلات و سوابق اولیه ==
حاتمی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه افسری، دوره‌های عالی تخصصی دفاعی، نظامی و امنیتی را گذراند. وی مدرک دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. سوابق اولیه او شامل فرماندهی یگان‌های زرهی و مکانیزه در مناطق عملیاتی شمال‌غرب و غرب کشور (۱۳۷۷–۱۳۸۴) است. در سال ۱۳۷۷ به دلیل سرسپردگی به حاکمیت ولایت فقیه دو درجه ارتقا یافت و به سمت معاون اطلاعات فرماندهی کل ارتش منصوب شد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=زندگینامه امیر حاتمی|نشانی=https://www.jamaran.news/مؤلف-385-امیر-حاتمی|وبگاه=جماران|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref> از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح بود. این سمت‌ها او را به شبکه فرماندهی ارشد ارتش نزدیک کرد و پایه صعود او به بالاترین سطوح نظامی را فراهم کرد.
== فرماندهی نیروی زمینی ارتش ==
حاتمی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ (۱۲ سال) فرمانده نیروی زمینی ارتش بود؛ طولانی‌ترین دوره فرماندهی این نیرو پس از انقلاب. در این دوره، او برنامه‌های نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد. او چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی؛ از فرمانده نیروی زمینی تا وزیر دفاع|نشانی=https://www.bbc.com/persian/iran-41045678|وبگاه=بی‌بی‌سی فارسی|تاریخ=۲۰۱۷|کد زبان=fa}}</ref>
== وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ==
در مرداد ۱۳۹۶، [[حسن روحانی]] او را به‌عنوان وزیر دفاع به مجلس معرفی کرد. حاتمی با کسب رأی اعتماد، اولین فرمانده ارتش بود که پس از بیش از دو دهه به این سمت رسید. در دوره وزارت (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، او بر بومی‌سازی تسلیحات، توسعه موشک‌های بالستیک و کروز، پهپادهای رزمی و ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی تمرکز کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی: ایران جزو ۵ قدرت برتر پهپادی دنیاست|نشانی=https://www.tasnimnews.com/fa/news/1401/12/10/1166097|وبگاه=تسنیم|تاریخ=۱۴۰۱|کد زبان=fa}}</ref> او ادعا کرد که تحریم‌های آمریکا باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است. حاتمی همچنین بر افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم تأکید داشت.
== انتصاب به فرماندهی کل ارتش ==
در خرداد ۱۴۰۴، با حکم [[سید علی خامنه ای|علی خامنه‌ای]]، حاتمی به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. این انتصاب پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی و در شرایط تنش‌های منطقه‌ای رخ داد. او به‌عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا در امور ارتش نیز فعالیت کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=سرلشکر امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.sharghdaily.com/بخش-سیاست-6/1021071-سرلشکر-امیر-حاتمی-بیوگرافی-سوابق|وبگاه=شرق|تاریخ=۱۳ ژوئن ۲۰۲۵|کد زبان=fa}}</ref>
== مرگ ==
امیر حاتمی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حملات گسترده مشترک آمریکا و اسرائیل به مراکز فرماندهی و بیت علی خامنه‌ای در تهران کشته شد. وی در جلسه‌ای در بیت خامنه‌ای حضور داشت که هدف حمله دقیق قرار گرفت. مرگ او ضربه سنگینی به ساختار فرماندهی ارتش تحت امر ولایت فقیه وارد کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=کشته شدن امیر حاتمی در حمله به بیت رهبری|نشانی=https://www.iranintl.com/20260301-iran-military-commanders-killed|وبگاه=ایران اینترنشنال|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۰۲

امیر حاتمی
امیر حاتمی
زادروز۱۳۴۵
زنجان، ایران
درگذشت۹ اسفند ۱۴۰۴
تهران، ایران
محل زندگیزنجان (تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۹)
ملیتایرانی
تحصیلاتکارشناسی مدیریت علوم دفاعی، دکتری مدیریت استراتژیک
از دانشگاهدانشگاه افسری امام علی (ع)، دانشگاه عالی دفاع ملی
پیشهنظامی، فرمانده ارشد ارتش
سال‌های فعالیت۱۳۵۹ – ۱۴۰۴
نهادارتش جمهوری اسلامی ایران، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
شناخته‌شده برایفرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، بازسازی توان رزمی ارتش پس از جنگ، بومی‌سازی تسلیحات
نقش‌های برجستهفرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۴)، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)
شهر خانگیزنجان
لقبسرلشکر
دیناسلام
مذهبشیعه
آثارمقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت از علی خامنه‌ای گرفته است

امیر حاتمی (زاده ۱۳۴۵ در زنجان – درگذشته ۹ اسفند ۱۴۰۴ در تهران)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در آخرین ماه‌های عمر خود به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. او پیش از آن، از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.[۱] حاتمی از معدود فرماندهان ارتش بود که سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی در جنگ ایران و عراق داشت و همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی (دکتری مدیریت استراتژیک) بود. او در دوره وزارت دفاع بر بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی و تقویت همکاری ارتش با سپاه تأکید داشت. انتصاب او به فرماندهی کل ارتش در خرداد ۱۴۰۴، پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی رژیم رخ داد، اما عمر این سمت بسیار کوتاه بود و او در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به بیت علی خامنه‌ای در ۹ اسفند ۱۴۰۴ کشته شد.

زندگی

امیر حاتمی در سال ۱۳۴۵ در شهر زنجان در خانواده‌ای مذهبی و سنتی زاده شد. دوران کودکی و نوجوانی او در زنجان سپری گردید. او از ۱۴ سالگی (۱۳۵۹) به عنوان نیروی داوطلب به بسیج پیوست و در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق حضور فعال داشت. حاتمی در عملیات فروغ جاویدان علیه ارتش آزادیبخش ملی ایران و رزمندگان سازمان مجاهدین خلق ایران شرکت فعال داشت.[۲] پس از پایان جنگ، در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه افسری موسوم به امام علی شد و در رشته مدیریت علوم دفاعی فارغ‌التحصیل گردید.

تحصیلات و سوابق اولیه

حاتمی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه افسری، دوره‌های عالی تخصصی دفاعی، نظامی و امنیتی را گذراند. وی مدرک دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. سوابق اولیه او شامل فرماندهی یگان‌های زرهی و مکانیزه در مناطق عملیاتی شمال‌غرب و غرب کشور (۱۳۷۷–۱۳۸۴) است. در سال ۱۳۷۷ به دلیل سرسپردگی به حاکمیت ولایت فقیه دو درجه ارتقا یافت و به سمت معاون اطلاعات فرماندهی کل ارتش منصوب شد.[۳] از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح بود. این سمت‌ها او را به شبکه فرماندهی ارشد ارتش نزدیک کرد و پایه صعود او به بالاترین سطوح نظامی را فراهم کرد.

فرماندهی نیروی زمینی ارتش

حاتمی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ (۱۲ سال) فرمانده نیروی زمینی ارتش بود؛ طولانی‌ترین دوره فرماندهی این نیرو پس از انقلاب. در این دوره، او برنامه‌های نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد. او چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت.[۴]

وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح

در مرداد ۱۳۹۶، حسن روحانی او را به‌عنوان وزیر دفاع به مجلس معرفی کرد. حاتمی با کسب رأی اعتماد، اولین فرمانده ارتش بود که پس از بیش از دو دهه به این سمت رسید. در دوره وزارت (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، او بر بومی‌سازی تسلیحات، توسعه موشک‌های بالستیک و کروز، پهپادهای رزمی و ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی تمرکز کرد.[۵] او ادعا کرد که تحریم‌های آمریکا باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است. حاتمی همچنین بر افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم تأکید داشت.

انتصاب به فرماندهی کل ارتش

در خرداد ۱۴۰۴، با حکم علی خامنه‌ای، حاتمی به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. این انتصاب پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی و در شرایط تنش‌های منطقه‌ای رخ داد. او به‌عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا در امور ارتش نیز فعالیت کرد.[۶]

مرگ

امیر حاتمی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حملات گسترده مشترک آمریکا و اسرائیل به مراکز فرماندهی و بیت علی خامنه‌ای در تهران کشته شد. وی در جلسه‌ای در بیت خامنه‌ای حضور داشت که هدف حمله دقیق قرار گرفت. مرگ او ضربه سنگینی به ساختار فرماندهی ارتش تحت امر ولایت فقیه وارد کرد.[۷]

منابع