کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳۴۱ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی |نام رویداد=کنفرانس برلین ۱۴۰۴ |تصویر=کنفرانس برلین (۲۰۲۵).jpg |عرض تصویر=انگشتی |زیرنویس=کارستن مولر، یان متسلر، ماریکل هرمایل، یواخیم روکر، هانس اولریش زایت، لئو داوتزنبرگ، مارتین پاتسلت، معصومه بلورچی، پیام ریتا زوسموت، سخنرانی آنلاین مریم رجوی |عناوین دیگر=کنفرانس همبستگی با مقاومت ایران |عاملان=نمایندگان پارلمان فدرال آلمان، دیپلمات‌های سابق، شورای ملی مقاومت ایران |مکان=برلین، آلمان |زمان=۳ مهر ۱۴۰۴ – ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵ |نتیجه=حمایت از آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت ایران، درخواست برای اعمال تحریم‌های قاطع علیه رژیم ایران، به‌رسمیت شناختن حق مقاومت مردم ایران، و قرار دادن سپاه پاسداران در لیست تروریستی }}
'''کنفرانس برلین (۲۰۲۵)''' که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵ در برلین، آلمان برگزار شد، رویدادی سیاسی با تمرکز بر سیاست ایران بود. این کنفرانس با حضور نمایندگان پارلمان فدرال آلمان (بوندستاگ) و شخصیت‌های سیاسی، از جمله کارستن مولر (رئیس کمیسیون قضایی بوندستاگ)، یان متسلر و ماریکل هرمایل (نمایندگان بوندستاگ)، یواخیم روکر (سفیر سابق آلمان و رئیس سابق شورای حقوق بشر سازمان ملل)، هانس اولریش زایت (سفیر سابق آلمان)، لئو داوتزنبرگ (رئیس کمیته آلمانی همبستگی برای ایران آزاد)، مارتین پاتسلت (نمایندگان سابق بوندستاگ)، و معصومه بلورچی (نماینده شورای ملی مقاومت ایران در آلمان) تشکیل شد.
سخنرانی اصلی به صورت آنلاین توسط مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران (NCRI)، ارائه گردید. پیام پروفسور ریتا زوسموت، رئیس سابق بوندستاگ، نیز قرائت شد. موضوعات کلیدی شامل افشاگری‌های مقاومت ایران در مورد برنامه هسته‌ای رژیم ایران، ضرورت اعمال تحریم‌های بیشتر، و حمایت از تغییر رژیم دموکراتیک بود. مریم رجوی بر ۱۳۳ افشاگری مقاومت در ۳۴ سال گذشته تأکید کرد که مانع دستیابی رژیم به سلاح هسته‌ای شده است. سخنرانان آلمانی بر همبستگی با مقاومت ایران و رد هرگونه بازگشت به دیکتاتوری‌های گذشته، از جمله رژیم شاهنشاهی، اصرار ورزیدند.
این کنفرانس بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای سیاست‌گذاری اروپا در قبال ایران محسوب می‌شود و بر لزوم به‌رسمیت شناختن مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم تأکید داشت. اهمیت آن در برجسته‌سازی آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت و برنامه ده‌ماده‌ای رجوی نهفته است، که چارچوبی برای گذار به دموکراسی ارائه می‌دهد.
== مقدمه ==
کنفرانس برلین ۲۰۲۵، با عنوان رسمی «کنفرانس آنلاین در برلین با اعضای پارلمان فدرال آلمان و شخصیت‌های برجسته»، یک رویداد سیاسی بین‌المللی بود که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵ (۳ مهر ۱۴۰۴) در برلین، پایتخت آلمان، برگزار گردید. این کنفرانس توسط کمیته آلمانی همبستگی برای ایران آزاد سازمان‌دهی شد و بر مسائل مرتبط با سیاست ایران، به ویژه برنامه هسته‌ای رژیم جمهوری اسلامی، حقوق بشر، و چشم‌انداز تغییرات دموکراتیک تمرکز داشت. این رویداد بخشی از سری کنفرانس‌های بین‌المللی است که توسط حامیان شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) برگزار می‌شود و هدف آن همبستگی و حمایت سیاستمداران اروپایی از جنبش مقاومت ایران است. با توجه به تنش‌های ژئوپلیتیکی خاورمیانه، این کنفرانس در زمانی برگزار شد که اعمال مجدد تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران در حال بررسی بود، و سخنرانان بر لزوم اقدام قاطعانه تأکید کردند.
== زمینه تاریخی و سازمان‌دهی ==
شورای ملی مقاومت ایران، که در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد، به عنوان یک ائتلاف اپوزیسیون دموکراتیک علیه رژیم جمهوری اسلامی عمل می‌کند. NCRI تحت رهبری مریم رجوی، که از سال ۱۹۹۳ به عنوان رئیس‌جمهور برگزیده برای دوران گذار انتخاب شده، بر اصول دموکراسی، جدایی دین از دولت، و حقوق زنان تأکید دارد. کنفرانس برلین ادامه‌ای از رویدادهای مشابه پیشین، مانند کنفرانس‌های مونیخ و برلین در سال‌های گذشته، بود که بر سیاست‌های اروپا در قبال ایران تمرکز داشتند. در سال ۲۰۲۵، این کنفرانس همزمان با تظاهرات گسترده ایرانیان در بروکسل (۶ سپتامبر) و نیویورک (۲۳ سپتامبر) برگزار شد، که نشان‌دهنده افزایش فعالیت‌های اپوزیسیون ایرانی در سطح بین‌المللی بود. سازمان‌دهندگان، از جمله لئو داوتزنبرگ، بر تضعیف رژیم ایران به دلیل بحران‌های داخلی و خارجی تأکید کردند و کنفرانس را فرصتی برای بحث درباره آلترناتیوهای دموکراتیک دانستند.
== شرکت‌کنندگان و سخنرانان ==
کنفرانس با حضور برجسته سیاستمداران آلمانی همراه بود. کارستن مولر، رئیس کمیسیون قضایی بوندستاگ، بر لزوم جایگزین دموکراتیک تأکید کرد و برنامه ده‌ماده‌ای رجوی را ستود. یان متسلر، نماینده بوندستاگ، حضور خود را نشانه‌ای از همبستگی آلمان با مقاومت ایران دانست. ماریکل هرمایل بر شجاعت مبارزان برای آزادی تمرکز داشت. یواخیم روکر، سفیر سابق آلمان در سوئد (۲۰۰۸-۲۰۱۱) و رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل (۲۰۱۵)، بر اصل صلاحیت جهانی برای پیگیری جنایات رژیم ایران اصرار ورزید و جنایات رژیم‌های پیشین، از جمله رژیم شاه، را محکوم کرد. هانس اولریش زایت، سفیر سابق در افغانستان و کره جنوبی (۲۰۰۵-۲۰۱۲)، تحلیل ژئوپلیتیکی از بحران موجودیتی رژیم ایران ارائه داد. لئو داوتزنبرگ بر تغییر ریشه‌دار از درون جامعه ایران تأکید کرد. مارتین پاتسلت، نماینده سابق بوندستاگ (۲۰۱۳-۲۰۲۱)، بر حمایت از اپوزیسیون سازمان‌یافته برای گذار دموکراتیک اصرار ورزید. معصومه بلورچی، نماینده NCRI در آلمان، سابقه ۶۰ ساله مقاومت علیه دو دیکتاتوری را یادآوری کرد. پیام پروفسور ریتا زوسموت، رئیس بوندستاگ برای ده سال، NCRI را به عنوان آلترناتیو دموکراتیک معرفی کرد و پایداری مریم رجوی را ستود.
سخنرانی اصلی توسط مریم رجوی به صورت آنلاین ارائه شد. وی شرایط ایران را "لحظه‌ای فوق‌العاده" توصیف کرد و بر ۱۳۳ افشاگری مقاومت در ۳۴ سال گذشته تأکید نمود که مانع بمب‌سازی اتمی رژیم شده است. رجوی سیاست اروپا را نقد کرد و راه‌حل بنیادی را سرنگونی رژیم توسط مردم و مقاومت سازمان‌یافته دانست، که دست رژیم را از بمب اتمی کوتاه می‌کند و از جنگ جلوگیری می‌نماید.
== محتوای کلیدی و موضوعات مورد بحث ==
کنفرانس بر چندین محور تمرکز داشت. نخست، برنامه هسته‌ای ایران: رجوی بر نقش مقاومت در جلوگیری از دستیابی رژیم به سلاح هسته‌ای تأکید کرد و هشدار داد که بدون افشاگری‌ها، جهان با یک رژیم بنیادگرای مسلح به هسته‌ای روبرو می‌شد. دوم، تحریم‌ها و سیاست خارجی: سخنرانان بر اعمال تحریم‌های بیشتر اصرار ورزیدند، اما هشدار دادند که بدون راه‌حل دموکراتیک، این سیاست‌ها ناکارآمد خواهند بود. سوم، حقوق بشر و مقاومت: بحث بر سر به‌رسمیت شناختن مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم، قرار دادن سپاه پاسداران در لیست تروریستی، و حمایت از جوانان شورشگر بود. چهارم، رد دیکتاتوری‌های گذشته: روکر و داوتزنبرگ بر عدم بازگشت به رژیم شاهنشاهی تأکید کردند و شورای ملی مقاومت را تنها آلترناتیو مشروع دانستند. برنامه ده‌ماده‌ای رجوی، که شامل انتخابات آزاد، برابری جنسیتی، و حفاظت از اقلیت‌ها است، به عنوان پایه‌ای برای آینده دموکراتیک ایران برجسته شد.
== اهمیت و تأثیرات ==
کنفرانس برلین ۲۰۲۵ اهمیت ژئوپلیتیکی دارد، زیرا در زمانی برگزار شد که تنش‌های هسته‌ای ایران افزایش یافته بود. این رویداد حمایت آلمان و اتحادیه اروپا از اپوزیسیون ایرانی را تقویت کرد و بر لزوم سیاست قاطعانه علیه رژیم تأکید نمود. از منظر حقوق بشر، کنفرانس بر پیگیری جنایات رژیم، از جمله اعدام‌ها و سرکوب‌ها، اصرار ورزید. تأثیرات آن شامل افزایش آگاهی عمومی در رسانه‌های آلمانی مانند Stuttgarter Zeitung و Welt بود، که پوشش گسترده‌ای از رویداد ارائه دادند. در سطح بین‌المللی، این کنفرانس بخشی از کمپین گسترده‌تر NCRI برای تغییر رژیم است و می‌تواند بر سیاست‌های آینده اروپا تأثیرگذار باشد.


{{جعبه زندگینامه
| اندازه جعبه =
| عنوان =
| نام = امیر حاتمی
| تصویر = امیر حاتمی.jpg
| اندازه تصویر = ۲۴۰px
| عنوان تصویر = امیر حاتمی
| زادروز = ۱۳۴۵
| زادگاه = زنجان، ایران
| تاریخ مرگ = ۹ اسفند ۱۴۰۴
| مکان مرگ = تهران، ایران
| عرض جغرافیایی محل دفن =
| طول جغرافیایی محل دفن =
| latd =
| latm =
| lats =
| latNS = N
| longd =
| longm =
| longs =
| longEW = E
| محل زندگی = زنجان (تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۹)
| ملیت = ایرانی
| نژاد =
| تابعیت =
| تحصیلات = کارشناسی مدیریت علوم دفاعی، دکتری مدیریت استراتژیک
| دانشگاه = دانشگاه افسری امام علی (ع)، دانشگاه عالی دفاع ملی
| پیشه = نظامی، فرمانده ارشد ارتش
| سال‌های فعالیت = ۱۳۵۹ – ۱۴۰۴
| کارفرما =
| نهاد = ارتش جمهوری اسلامی ایران، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
| نماینده =
| شناخته‌شده برای = فرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، بازسازی توان رزمی ارتش پس از جنگ، بومی‌سازی تسلیحات
| نقش‌های برجسته = فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۴)، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)
| سبک =
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی = زنجان
| تلویزیون =
| لقب = سرلشکر
| حزب =
| جنبش =
| هیئت =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه
| منصب =
| مکتب =
| آثار = مقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
| خویشاوندان سرشناس =
| فرزندان =
| جوایز = نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت از [[علی خامنه‌ای]] گرفته است
| امضا =
| اندازه امضا =
| وبگاه =
| پانویس =
}}
'''امیر حاتمی''' (زاده ۱۳۴۵ در زنجان – درگذشته ۹ اسفند ۱۴۰۴ در تهران)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در آخرین ماه‌های عمر خود به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. او پیش از آن، از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=سرلشکر امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.sharghdaily.com/بخش-سیاست-6/1021071-سرلشکر-امیر-حاتمی-بیوگرافی-سوابق|وبگاه=شرق|تاریخ=۱۳ ژوئن ۲۰۲۵|کد زبان=fa}}</ref>
حاتمی از معدود فرماندهان ارتش بود که سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی در جنگ ایران و عراق داشت و همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی  (دکتری مدیریت استراتژیک) بود. او در دوره وزارت دفاع بر بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی و تقویت همکاری ارتش با سپاه تأکید داشت. انتصاب او به فرماندهی کل ارتش در خرداد ۱۴۰۴، پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی رژیم رخ داد، اما عمر این سمت بسیار کوتاه بود و او در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به بیت [[سید علی خامنه ای|علی خامنه‌ای]] در ۹ اسفند ۱۴۰۴ کشته شد.
== زندگی ==
امیر حاتمی در سال ۱۳۴۵ در شهر زنجان در خانواده‌ای مذهبی و سنتی زاده شد. دوران کودکی و نوجوانی او در زنجان سپری گردید. او از ۱۴ سالگی (۱۳۵۹) به عنوان نیروی داوطلب به بسیج پیوست و در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق حضور فعال داشت. حاتمی در [[عملیات فروغ جاویدان]] علیه [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران|ارتش آزادیبخش ملی ایران]] و رزمندگان  [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] شرکت فعال داشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=وزیر دفاع ایران؛ امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.bbc.com/persian/iran-features-40992783|وبگاه=بی‌بی‌سی فارسی|تاریخ=۲۰ اوت ۲۰۱۷|کد زبان=fa}}</ref> پس از پایان جنگ، در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه افسری موسوم به امام علی شد و در رشته مدیریت علوم دفاعی فارغ‌التحصیل گردید.
== تحصیلات و سوابق اولیه ==
حاتمی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه افسری، دوره‌های عالی تخصصی دفاعی، نظامی و امنیتی را گذراند. وی مدرک دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. سوابق اولیه او شامل فرماندهی یگان‌های زرهی و مکانیزه در مناطق عملیاتی شمال‌غرب و غرب کشور (۱۳۷۷–۱۳۸۴) است. در سال ۱۳۷۷ به دلیل سرسپردگی به حاکمیت ولایت فقیه دو درجه ارتقا یافت و به سمت معاون اطلاعات فرماندهی کل ارتش منصوب شد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=زندگینامه امیر حاتمی|نشانی=https://www.jamaran.news/مؤلف-385-امیر-حاتمی|وبگاه=جماران|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref> از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح بود. این سمت‌ها او را به شبکه فرماندهی ارشد ارتش نزدیک کرد و پایه صعود او به بالاترین سطوح نظامی را فراهم کرد.
== فرماندهی نیروی زمینی ارتش ==
حاتمی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ (۱۲ سال) فرمانده نیروی زمینی ارتش بود؛ طولانی‌ترین دوره فرماندهی این نیرو پس از انقلاب. در این دوره، او برنامه‌های نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد. او چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی؛ از فرمانده نیروی زمینی تا وزیر دفاع|نشانی=https://www.bbc.com/persian/iran-41045678|وبگاه=بی‌بی‌سی فارسی|تاریخ=۲۰۱۷|کد زبان=fa}}</ref>
== وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ==
در مرداد ۱۳۹۶، [[حسن روحانی]] او را به‌عنوان وزیر دفاع به مجلس معرفی کرد. حاتمی با کسب رأی اعتماد، اولین فرمانده ارتش بود که پس از بیش از دو دهه به این سمت رسید. در دوره وزارت (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، او بر بومی‌سازی تسلیحات، توسعه موشک‌های بالستیک و کروز، پهپادهای رزمی و ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی تمرکز کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی: ایران جزو ۵ قدرت برتر پهپادی دنیاست|نشانی=https://www.tasnimnews.com/fa/news/1401/12/10/1166097|وبگاه=تسنیم|تاریخ=۱۴۰۱|کد زبان=fa}}</ref> او ادعا کرد که تحریم‌های آمریکا باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است. حاتمی همچنین بر افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم تأکید داشت.
== انتصاب به فرماندهی کل ارتش ==
در خرداد ۱۴۰۴، با حکم [[سید علی خامنه ای|علی خامنه‌ای]]، حاتمی به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. این انتصاب پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی و در شرایط تنش‌های منطقه‌ای رخ داد. او به‌عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا در امور ارتش نیز فعالیت کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=سرلشکر امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.sharghdaily.com/بخش-سیاست-6/1021071-سرلشکر-امیر-حاتمی-بیوگرافی-سوابق|وبگاه=شرق|تاریخ=۱۳ ژوئن ۲۰۲۵|کد زبان=fa}}</ref>
== مرگ ==
امیر حاتمی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حملات گسترده مشترک آمریکا و اسرائیل به مراکز فرماندهی و بیت علی خامنه‌ای در تهران کشته شد. وی در جلسه‌ای در بیت خامنه‌ای حضور داشت که هدف حمله دقیق قرار گرفت. مرگ او ضربه سنگینی به ساختار فرماندهی ارتش تحت امر ولایت فقیه وارد کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=کشته شدن امیر حاتمی در حمله به بیت رهبری|نشانی=https://www.iranintl.com/20260301-iran-military-commanders-killed|وبگاه=ایران اینترنشنال|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۰۲

امیر حاتمی
امیر حاتمی
زادروز۱۳۴۵
زنجان، ایران
درگذشت۹ اسفند ۱۴۰۴
تهران، ایران
محل زندگیزنجان (تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۹)
ملیتایرانی
تحصیلاتکارشناسی مدیریت علوم دفاعی، دکتری مدیریت استراتژیک
از دانشگاهدانشگاه افسری امام علی (ع)، دانشگاه عالی دفاع ملی
پیشهنظامی، فرمانده ارشد ارتش
سال‌های فعالیت۱۳۵۹ – ۱۴۰۴
نهادارتش جمهوری اسلامی ایران، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
شناخته‌شده برایفرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، بازسازی توان رزمی ارتش پس از جنگ، بومی‌سازی تسلیحات
نقش‌های برجستهفرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۴)، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)
شهر خانگیزنجان
لقبسرلشکر
دیناسلام
مذهبشیعه
آثارمقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت از علی خامنه‌ای گرفته است

امیر حاتمی (زاده ۱۳۴۵ در زنجان – درگذشته ۹ اسفند ۱۴۰۴ در تهران)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در آخرین ماه‌های عمر خود به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. او پیش از آن، از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.[۱] حاتمی از معدود فرماندهان ارتش بود که سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی در جنگ ایران و عراق داشت و همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی (دکتری مدیریت استراتژیک) بود. او در دوره وزارت دفاع بر بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی و تقویت همکاری ارتش با سپاه تأکید داشت. انتصاب او به فرماندهی کل ارتش در خرداد ۱۴۰۴، پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی رژیم رخ داد، اما عمر این سمت بسیار کوتاه بود و او در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به بیت علی خامنه‌ای در ۹ اسفند ۱۴۰۴ کشته شد.

زندگی

امیر حاتمی در سال ۱۳۴۵ در شهر زنجان در خانواده‌ای مذهبی و سنتی زاده شد. دوران کودکی و نوجوانی او در زنجان سپری گردید. او از ۱۴ سالگی (۱۳۵۹) به عنوان نیروی داوطلب به بسیج پیوست و در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق حضور فعال داشت. حاتمی در عملیات فروغ جاویدان علیه ارتش آزادیبخش ملی ایران و رزمندگان سازمان مجاهدین خلق ایران شرکت فعال داشت.[۲] پس از پایان جنگ، در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه افسری موسوم به امام علی شد و در رشته مدیریت علوم دفاعی فارغ‌التحصیل گردید.

تحصیلات و سوابق اولیه

حاتمی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه افسری، دوره‌های عالی تخصصی دفاعی، نظامی و امنیتی را گذراند. وی مدرک دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. سوابق اولیه او شامل فرماندهی یگان‌های زرهی و مکانیزه در مناطق عملیاتی شمال‌غرب و غرب کشور (۱۳۷۷–۱۳۸۴) است. در سال ۱۳۷۷ به دلیل سرسپردگی به حاکمیت ولایت فقیه دو درجه ارتقا یافت و به سمت معاون اطلاعات فرماندهی کل ارتش منصوب شد.[۳] از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح بود. این سمت‌ها او را به شبکه فرماندهی ارشد ارتش نزدیک کرد و پایه صعود او به بالاترین سطوح نظامی را فراهم کرد.

فرماندهی نیروی زمینی ارتش

حاتمی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ (۱۲ سال) فرمانده نیروی زمینی ارتش بود؛ طولانی‌ترین دوره فرماندهی این نیرو پس از انقلاب. در این دوره، او برنامه‌های نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد. او چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت.[۴]

وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح

در مرداد ۱۳۹۶، حسن روحانی او را به‌عنوان وزیر دفاع به مجلس معرفی کرد. حاتمی با کسب رأی اعتماد، اولین فرمانده ارتش بود که پس از بیش از دو دهه به این سمت رسید. در دوره وزارت (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، او بر بومی‌سازی تسلیحات، توسعه موشک‌های بالستیک و کروز، پهپادهای رزمی و ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی تمرکز کرد.[۵] او ادعا کرد که تحریم‌های آمریکا باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است. حاتمی همچنین بر افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم تأکید داشت.

انتصاب به فرماندهی کل ارتش

در خرداد ۱۴۰۴، با حکم علی خامنه‌ای، حاتمی به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. این انتصاب پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی و در شرایط تنش‌های منطقه‌ای رخ داد. او به‌عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا در امور ارتش نیز فعالیت کرد.[۶]

مرگ

امیر حاتمی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حملات گسترده مشترک آمریکا و اسرائیل به مراکز فرماندهی و بیت علی خامنه‌ای در تهران کشته شد. وی در جلسه‌ای در بیت خامنه‌ای حضور داشت که هدف حمله دقیق قرار گرفت. مرگ او ضربه سنگینی به ساختار فرماندهی ارتش تحت امر ولایت فقیه وارد کرد.[۷]

منابع