کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۶۱ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ایندیرا پریادرشینی گاندی''' (۱۹۱۷–۱۹۸۴)، سیاستمدار برجستهٔ هندی و نخست‌وزیر هند، نخستین زن در تاریخ این کشور بود که به بالاترین مقام اجرایی رسید و یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های سیاسی قرن بیستم در جنوب آسیا به‌شمار می‌رود. او دختر جواهر لعل نهرو، نخستین نخست‌وزیر هند مستقل، بود و در بستر سنت سیاسی کنگره ملی هند رشد یافت. ایندیرا گاندی طی دو دورهٔ زمامداری خود (۱۹۶۶–۱۹۷۷ و ۱۹۸۰–۱۹۸۴) نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری دولت مدرن هند، سیاست‌های اقتصادی دولتی، استقلال راهبردی در سیاست خارجی و تثبیت جایگاه منطقه‌ای هند ایفا کرد.
زمامداری او با ترکیبی از اصلاحات اجتماعی، تمرکز قدرت، سیاست‌های سوسیالیستی دولتی و در عین حال گرایش‌های اقتدارگرایانه همراه بود. او از یک‌سو با ملی‌سازی بانک‌ها، اصلاحات ارضی و برنامه‌های رفاهی به محبوبیت گسترده دست یافت و از سوی دیگر با اعلام «وضعیت اضطراری» در سال‌های ۱۹۷۵–۱۹۷۷ به یکی از جنجالی‌ترین رهبران تاریخ هند بدل شد. ترور او در سال ۱۹۸۴ به دست دو محافظ سیک، پیامدهای سیاسی و اجتماعی عمیقی برای هند به‌جا گذاشت.
== زندگی‌نامه اولیه ==
ایندیرا گاندی در ۱۹ نوامبر ۱۹۱۷ در شهر الله‌آباد، در خانواده‌ای نخبه و عمیقاً سیاسی متولد شد. پدرش، جواهر لعل نهرو، از رهبران اصلی جنبش استقلال هند و از نزدیک‌ترین یاران مهاتما گاندی بود. مادرش، کامالا نهرو، نیز فعال سیاسی و اجتماعی محسوب می‌شد. کودکی ایندیرا در فضایی آکنده از مبارزه سیاسی، زندان، تبعید و جلسات مخفی استقلال‌طلبان سپری شد.
او از نوجوانی در فعالیت‌های ضد استعمار مشارکت داشت و حتی گروهی موسوم به «وانارا سنا» (ارتش میمون‌ها) را برای کمک‌رسانی به فعالان کنگره سازمان‌دهی کرد. تحصیلات ابتدایی‌اش را در هند و سپس در مدرسه‌ای در سوئیس ادامه داد. ایندیرا مدتی در دانشگاه ویسوا-بهاراتی، تأسیس‌شده توسط رابیندرانات تاگور، تحصیل کرد و سپس راهی دانشگاه آکسفورد شد، اما به دلیل مشکلات جسمی و شرایط جنگ جهانی دوم، تحصیلاتش را ناتمام گذاشت.<ref name=":0">[https://www.britannica.com/biography/Indira-Gandhi
Britannica. Indira Gandhi]</ref>
== ورود به سیاست ==
پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷ و نخست‌وزیری نهرو، ایندیرا به‌تدریج به یکی از نزدیک‌ترین مشاوران پدرش بدل شد. او در سال ۱۹۵۹ به ریاست کنگره ملی هند رسید؛ سمتی که نقش مهمی در تثبیت موقعیت سیاسی‌اش ایفا کرد. پس از مرگ نهرو در ۱۹۶۴، ایندیرا به‌عنوان وزیر اطلاعات و رادیو در کابینه لعل بهادر شاستری منصوب شد.
در سال ۱۹۶۶، پس از درگذشت ناگهانی شاستری، رهبران کنگره او را به‌عنوان گزینه‌ای سازش‌پذیر و موقت برگزیدند؛ اما برخلاف انتظار، ایندیرا گاندی به‌سرعت قدرت را در دست گرفت و رهبری مستقل و مقتدر از خود نشان داد.
== نخست‌وزیری و سیاست‌های داخلی ==
ایندیرا گاندی در نخستین دورهٔ زمامداری خود، سیاست‌های اقتصادی سوسیالیستی را در پیش گرفت. ملی‌سازی ۱۴ بانک بزرگ در سال ۱۹۶۹، کنترل دولت بر صنایع کلیدی، و تمرکز بر خودکفایی اقتصادی، از مهم‌ترین اقدامات او بود. این سیاست‌ها حمایت اقشار فقیر و روستایی را برایش به ارمغان آورد و شعار معروف «گاریبی هاتائو» (فقر را ریشه‌کن کنید) به نماد دوران او بدل شد.
در عین حال، او با تمرکز قدرت در دفتر نخست‌وزیری، تضعیف نهادهای حزبی و محدودسازی مخالفان، ساختار سیاسی هند را به‌سوی اقتدارگرایی سوق داد. انشعاب در حزب کنگره و حذف رقبای درون‌حزبی، نشان‌دهندهٔ سبک رهبری شخصی‌گرایانهٔ او بود.<ref name=":1">[https://www.jstor.org/stable/2643959
JSTOR. Indira Gandhi and Indian Politics]</ref>
== سیاست خارجی و جنگ ۱۹۷۱ ==
در عرصه سیاست خارجی، ایندیرا گاندی یکی از معماران سیاست «عدم تعهد فعال» هند بود. او روابط نزدیکی با اتحاد شوروی برقرار کرد، در حالی که استقلال نسبی از هر دو بلوک جنگ سرد را حفظ می‌کرد. نقطه اوج سیاست خارجی‌اش جنگ ۱۹۷۱ با پاکستان بود که به استقلال بنگلادش انجامید.
پیروزی قاطع هند در این جنگ، ایندیرا گاندی را به چهره‌ای ملی و حتی اسطوره‌ای بدل کرد. توافق‌نامه شیملا (۱۹۷۲) جایگاه هند را به‌عنوان قدرت مسلط جنوب آسیا تثبیت کرد و نفوذ منطقه‌ای این کشور را افزایش داد.<ref name=":2">[https://www.brookings.edu/articles/indira-gandhi-and-the-1971-war/
Brookings Institution]</ref>
== وضعیت اضطراری (۱۹۷۵–۱۹۷۷) ==
در سال ۱۹۷۵، پس از آن‌که دادگاه عالی الله‌آباد انتخاب ایندیرا گاندی را به دلیل تخلفات انتخاباتی باطل اعلام کرد، او با استناد به «تهدید علیه امنیت ملی»، وضعیت اضطراری اعلام نمود. در این دوره، آزادی‌های مدنی تعلیق شد، مطبوعات سانسور شدند و هزاران مخالف سیاسی بازداشت گردیدند.
این اقدام ضربه‌ای جدی به اعتبار دموکراتیک او وارد کرد و در انتخابات ۱۹۷۷، حزب کنگره شکست سنگینی خورد. ایندیرا گاندی برای نخستین بار قدرت را از دست داد؛ اما این شکست پایان حیات سیاسی‌اش نبود.
== بازگشت به قدرت و سال‌های پایانی ==
در سال ۱۹۸۰، ایندیرا گاندی بار دیگر به نخست‌وزیری رسید. دوره دوم زمامداری او با بحران‌های قومی و مذهبی، به‌ویژه در ایالت پنجاب، همراه بود. عملیات نظامی «ستاره آبی» در ۱۹۸۴ علیه شبه‌نظامیان سیک در معبد طلایی آمریتسار، خشم گسترده‌ای در میان جامعه سیک برانگیخت.
در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۴، ایندیرا گاندی به دست دو محافظ سیک خود ترور شد. پس از مرگ او، شورش‌های ضدسیک در دهلی و دیگر شهرها هزاران قربانی گرفت و یکی از تاریک‌ترین فصول تاریخ معاصر هند رقم خورد.<ref name=":3">[https://www.bbc.com/news/world-asia-india-29889303
BBC. Indira Gandhi assassination]</ref>
== مرگ و میراث ==
ایندیرا گاندی شخصیتی دوگانه در تاریخ هند است: از یک‌سو نماد اقتدار، استقلال ملی و رهبری قاطع، و از سوی دیگر نمونه‌ای از تمرکز قدرت و نقض آزادی‌های دموکراتیک. میراث او همچنان موضوع مناقشه میان تاریخ‌نگاران و سیاست‌پژوهان است.
با این حال، تأثیر او بر سیاست هند انکارناپذیر است. خاندان نهرو–گاندی پس از او نیز نقش محوری در سیاست هند ایفا کرد و پسرش، راجیو گاندی، جانشین او شد. ایندیرا گاندی به‌عنوان یکی از معدود زنان رهبر در جهان قرن بیستم، جایگاهی ماندگار در تاریخ جهانی سیاست دارد.
== پانویس ==
=== کتاب‌ها و زندگینامه‌ها ===
Frank, Katherine. ''Indira: The Life of Indira Nehru Gandhi''. Boston: Houghton Mifflin, 2002.
Guha, Ramachandra. ''India After Gandhi''. New York: HarperCollins, 2007.
=== دانشنامه‌ها و مقالات ===
"Indira Gandhi." ''Encyclopædia Britannica''. <nowiki>https://www.britannica.com/biography/Indira-Gandhi
</nowiki>
"Indira Gandhi." ''Wikipedia''. <nowiki>https://en.wikipedia.org/wiki/Indira_Gandhi
</nowiki>


{{جعبه زندگینامه
| اندازه جعبه =
| عنوان =
| نام = امیر حاتمی
| تصویر = امیر حاتمی.jpg
| اندازه تصویر = ۲۴۰px
| عنوان تصویر = امیر حاتمی
| زادروز = ۱۳۴۵
| زادگاه = زنجان، ایران
| تاریخ مرگ = ۹ اسفند ۱۴۰۴
| مکان مرگ = تهران، ایران
| عرض جغرافیایی محل دفن =
| طول جغرافیایی محل دفن =
| latd =
| latm =
| lats =
| latNS = N
| longd =
| longm =
| longs =
| longEW = E
| محل زندگی = زنجان (تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۹)
| ملیت = ایرانی
| نژاد =
| تابعیت =
| تحصیلات = کارشناسی مدیریت علوم دفاعی، دکتری مدیریت استراتژیک
| دانشگاه = دانشگاه افسری امام علی (ع)، دانشگاه عالی دفاع ملی
| پیشه = نظامی، فرمانده ارشد ارتش
| سال‌های فعالیت = ۱۳۵۹ – ۱۴۰۴
| کارفرما =
| نهاد = ارتش جمهوری اسلامی ایران، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
| نماینده =
| شناخته‌شده برای = فرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، بازسازی توان رزمی ارتش پس از جنگ، بومی‌سازی تسلیحات
| نقش‌های برجسته = فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۴)، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)
| سبک =
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی = زنجان
| تلویزیون =
| لقب = سرلشکر
| حزب =
| جنبش =
| هیئت =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه
| منصب =
| مکتب =
| آثار = مقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
| خویشاوندان سرشناس =
| فرزندان =
| جوایز = نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت از [[علی خامنه‌ای]] گرفته است
| امضا =
| اندازه امضا =
| وبگاه =
| پانویس =
}}
'''امیر حاتمی''' (زاده ۱۳۴۵ در زنجان – درگذشته ۹ اسفند ۱۴۰۴ در تهران)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در آخرین ماه‌های عمر خود به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. او پیش از آن، از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=سرلشکر امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.sharghdaily.com/بخش-سیاست-6/1021071-سرلشکر-امیر-حاتمی-بیوگرافی-سوابق|وبگاه=شرق|تاریخ=۱۳ ژوئن ۲۰۲۵|کد زبان=fa}}</ref>
حاتمی از معدود فرماندهان ارتش بود که سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی در جنگ ایران و عراق داشت و همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی  (دکتری مدیریت استراتژیک) بود. او در دوره وزارت دفاع بر بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی و تقویت همکاری ارتش با سپاه تأکید داشت. انتصاب او به فرماندهی کل ارتش در خرداد ۱۴۰۴، پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی رژیم رخ داد، اما عمر این سمت بسیار کوتاه بود و او در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به بیت [[سید علی خامنه ای|علی خامنه‌ای]] در ۹ اسفند ۱۴۰۴ کشته شد.
== زندگی ==
امیر حاتمی در سال ۱۳۴۵ در شهر زنجان در خانواده‌ای مذهبی و سنتی زاده شد. دوران کودکی و نوجوانی او در زنجان سپری گردید. او از ۱۴ سالگی (۱۳۵۹) به عنوان نیروی داوطلب به بسیج پیوست و در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق حضور فعال داشت. حاتمی در [[عملیات فروغ جاویدان]] علیه [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران|ارتش آزادیبخش ملی ایران]] و رزمندگان  [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] شرکت فعال داشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=وزیر دفاع ایران؛ امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.bbc.com/persian/iran-features-40992783|وبگاه=بی‌بی‌سی فارسی|تاریخ=۲۰ اوت ۲۰۱۷|کد زبان=fa}}</ref> پس از پایان جنگ، در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه افسری موسوم به امام علی شد و در رشته مدیریت علوم دفاعی فارغ‌التحصیل گردید.
== تحصیلات و سوابق اولیه ==
حاتمی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه افسری، دوره‌های عالی تخصصی دفاعی، نظامی و امنیتی را گذراند. وی مدرک دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. سوابق اولیه او شامل فرماندهی یگان‌های زرهی و مکانیزه در مناطق عملیاتی شمال‌غرب و غرب کشور (۱۳۷۷–۱۳۸۴) است. در سال ۱۳۷۷ به دلیل سرسپردگی به حاکمیت ولایت فقیه دو درجه ارتقا یافت و به سمت معاون اطلاعات فرماندهی کل ارتش منصوب شد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=زندگینامه امیر حاتمی|نشانی=https://www.jamaran.news/مؤلف-385-امیر-حاتمی|وبگاه=جماران|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref> از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح بود. این سمت‌ها او را به شبکه فرماندهی ارشد ارتش نزدیک کرد و پایه صعود او به بالاترین سطوح نظامی را فراهم کرد.
== فرماندهی نیروی زمینی ارتش ==
حاتمی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ (۱۲ سال) فرمانده نیروی زمینی ارتش بود؛ طولانی‌ترین دوره فرماندهی این نیرو پس از انقلاب. در این دوره، او برنامه‌های نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد. او چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی؛ از فرمانده نیروی زمینی تا وزیر دفاع|نشانی=https://www.bbc.com/persian/iran-41045678|وبگاه=بی‌بی‌سی فارسی|تاریخ=۲۰۱۷|کد زبان=fa}}</ref>
== وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ==
در مرداد ۱۳۹۶، [[حسن روحانی]] او را به‌عنوان وزیر دفاع به مجلس معرفی کرد. حاتمی با کسب رأی اعتماد، اولین فرمانده ارتش بود که پس از بیش از دو دهه به این سمت رسید. در دوره وزارت (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، او بر بومی‌سازی تسلیحات، توسعه موشک‌های بالستیک و کروز، پهپادهای رزمی و ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی تمرکز کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=امیر حاتمی: ایران جزو ۵ قدرت برتر پهپادی دنیاست|نشانی=https://www.tasnimnews.com/fa/news/1401/12/10/1166097|وبگاه=تسنیم|تاریخ=۱۴۰۱|کد زبان=fa}}</ref> او ادعا کرد که تحریم‌های آمریکا باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است. حاتمی همچنین بر افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم تأکید داشت.
== انتصاب به فرماندهی کل ارتش ==
در خرداد ۱۴۰۴، با حکم [[سید علی خامنه ای|علی خامنه‌ای]]، حاتمی به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. این انتصاب پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی و در شرایط تنش‌های منطقه‌ای رخ داد. او به‌عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا در امور ارتش نیز فعالیت کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=سرلشکر امیر حاتمی کیست؟|نشانی=https://www.sharghdaily.com/بخش-سیاست-6/1021071-سرلشکر-امیر-حاتمی-بیوگرافی-سوابق|وبگاه=شرق|تاریخ=۱۳ ژوئن ۲۰۲۵|کد زبان=fa}}</ref>
== مرگ ==
امیر حاتمی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حملات گسترده مشترک آمریکا و اسرائیل به مراکز فرماندهی و بیت علی خامنه‌ای در تهران کشته شد. وی در جلسه‌ای در بیت خامنه‌ای حضور داشت که هدف حمله دقیق قرار گرفت. مرگ او ضربه سنگینی به ساختار فرماندهی ارتش تحت امر ولایت فقیه وارد کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=کشته شدن امیر حاتمی در حمله به بیت رهبری|نشانی=https://www.iranintl.com/20260301-iran-military-commanders-killed|وبگاه=ایران اینترنشنال|تاریخ=۱ مارس ۲۰۲۶|کد زبان=fa}}</ref>
== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۰۲

امیر حاتمی
امیر حاتمی
زادروز۱۳۴۵
زنجان، ایران
درگذشت۹ اسفند ۱۴۰۴
تهران، ایران
محل زندگیزنجان (تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷)، تهران و مناطق عملیاتی (از ۱۳۵۹)
ملیتایرانی
تحصیلاتکارشناسی مدیریت علوم دفاعی، دکتری مدیریت استراتژیک
از دانشگاهدانشگاه افسری امام علی (ع)، دانشگاه عالی دفاع ملی
پیشهنظامی، فرمانده ارشد ارتش
سال‌های فعالیت۱۳۵۹ – ۱۴۰۴
نهادارتش جمهوری اسلامی ایران، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
شناخته‌شده برایفرماندهی نیروی زمینی ارتش، وزارت دفاع در دولت روحانی، بازسازی توان رزمی ارتش پس از جنگ، بومی‌سازی تسلیحات
نقش‌های برجستهفرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۴)، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، فرمانده نیروی زمینی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۶)
شهر خانگیزنجان
لقبسرلشکر
دیناسلام
مذهبشیعه
آثارمقالات و کتاب‌هایی در مدیریت استراتژیک دفاعی و جنگ نامتقارن
نشان فتح (درجه ۱ و ۲)، نشان شجاعت از علی خامنه‌ای گرفته است

امیر حاتمی (زاده ۱۳۴۵ در زنجان – درگذشته ۹ اسفند ۱۴۰۴ در تهران)، سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در آخرین ماه‌های عمر خود به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. او پیش از آن، از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.[۱] حاتمی از معدود فرماندهان ارتش بود که سابقه طولانی فرماندهی عملیاتی در جنگ ایران و عراق داشت و همزمان دارای تحصیلات دانشگاهی (دکتری مدیریت استراتژیک) بود. او در دوره وزارت دفاع بر بومی‌سازی تسلیحات، افزایش توان موشکی و پهپادی و تقویت همکاری ارتش با سپاه تأکید داشت. انتصاب او به فرماندهی کل ارتش در خرداد ۱۴۰۴، پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی رژیم رخ داد، اما عمر این سمت بسیار کوتاه بود و او در حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به بیت علی خامنه‌ای در ۹ اسفند ۱۴۰۴ کشته شد.

زندگی

امیر حاتمی در سال ۱۳۴۵ در شهر زنجان در خانواده‌ای مذهبی و سنتی زاده شد. دوران کودکی و نوجوانی او در زنجان سپری گردید. او از ۱۴ سالگی (۱۳۵۹) به عنوان نیروی داوطلب به بسیج پیوست و در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق حضور فعال داشت. حاتمی در عملیات فروغ جاویدان علیه ارتش آزادیبخش ملی ایران و رزمندگان سازمان مجاهدین خلق ایران شرکت فعال داشت.[۲] پس از پایان جنگ، در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه افسری موسوم به امام علی شد و در رشته مدیریت علوم دفاعی فارغ‌التحصیل گردید.

تحصیلات و سوابق اولیه

حاتمی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه افسری، دوره‌های عالی تخصصی دفاعی، نظامی و امنیتی را گذراند. وی مدرک دکتری مدیریت استراتژیک را از دانشگاه عالی دفاع ملی دریافت کرد. سوابق اولیه او شامل فرماندهی یگان‌های زرهی و مکانیزه در مناطق عملیاتی شمال‌غرب و غرب کشور (۱۳۷۷–۱۳۸۴) است. در سال ۱۳۷۷ به دلیل سرسپردگی به حاکمیت ولایت فقیه دو درجه ارتقا یافت و به سمت معاون اطلاعات فرماندهی کل ارتش منصوب شد.[۳] از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح بود. این سمت‌ها او را به شبکه فرماندهی ارشد ارتش نزدیک کرد و پایه صعود او به بالاترین سطوح نظامی را فراهم کرد.

فرماندهی نیروی زمینی ارتش

حاتمی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ (۱۲ سال) فرمانده نیروی زمینی ارتش بود؛ طولانی‌ترین دوره فرماندهی این نیرو پس از انقلاب. در این دوره، او برنامه‌های نوسازی یگان‌های زرهی، افزایش آمادگی رزمی و ادغام تجهیزات بومی را اجرا کرد. او چندین رزمایش بزرگ را هدایت کرد و بر «دکترین دفاع فعال و جنگ نامتقارن» تأکید داشت.[۴]

وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح

در مرداد ۱۳۹۶، حسن روحانی او را به‌عنوان وزیر دفاع به مجلس معرفی کرد. حاتمی با کسب رأی اعتماد، اولین فرمانده ارتش بود که پس از بیش از دو دهه به این سمت رسید. در دوره وزارت (۱۳۹۶–۱۴۰۰)، او بر بومی‌سازی تسلیحات، توسعه موشک‌های بالستیک و کروز، پهپادهای رزمی و ساخت ناوچه‌ها و زیردریایی‌های بومی تمرکز کرد.[۵] او ادعا کرد که تحریم‌های آمریکا باعث پیشرفت صنعت دفاعی ایران شده است. حاتمی همچنین بر افزایش صادرات تسلیحاتی به کشورهای متحد رژیم تأکید داشت.

انتصاب به فرماندهی کل ارتش

در خرداد ۱۴۰۴، با حکم علی خامنه‌ای، حاتمی به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. این انتصاب پس از تغییرات گسترده در ساختار نظامی و در شرایط تنش‌های منطقه‌ای رخ داد. او به‌عنوان مشاور عالی فرمانده کل قوا در امور ارتش نیز فعالیت کرد.[۶]

مرگ

امیر حاتمی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حملات گسترده مشترک آمریکا و اسرائیل به مراکز فرماندهی و بیت علی خامنه‌ای در تهران کشته شد. وی در جلسه‌ای در بیت خامنه‌ای حضور داشت که هدف حمله دقیق قرار گرفت. مرگ او ضربه سنگینی به ساختار فرماندهی ارتش تحت امر ولایت فقیه وارد کرد.[۷]

منابع