کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۷۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''درحال ویرایش'''{{جعبه زندگینامه
'''درحال ویرایش'''
|نام_شخص=ستایش شفیعی
{{جعبه زندگینامه|نام_شخص=صنم پوربابایی|تصویر=صنم پوربابایی.jpg|عرض_تصویر=260px|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری ۱۴۰۴، صنم پوربابایی|تاریخ_تولد=۱۳۷۸|محل_تولد=لاهیجان|تاریخ_مرگ=۱۸ دی ۱۴۰۴|ملیت=ایرانی|محل_مرگ=لاهیجان|مدفن=آرامستان سیاهکل|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به‌سر|شناخته‌شده برای=مدرس و نوازنده ویولن ساکن لاهیجان - اجرا با ارکستر فیلارمونیک گیلان، ارکستر زهی کاسپین و ارکستر زهی به‌همراهی گروه کر سکوت|همسر=|والدین=}}
|تصویر=ستایش شفیعی1.jpg
'''صنم پوربابایی،''' (متولد حدود ۱۳۷۸ – شهادت ۱۸ دی ۱۴۰۴) مدرس و نوازنده ویولن ساکن لاهیجان، استان گیلان، یکی از شهیدان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] ایران بود.
|عرض_تصویر=260px
|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، ستایش شفیعی
|تاریخ_تولد=
|محل_تولد=سقز-روستای شیخه‌له
|تاریخ_مرگ=۱۸ دی ۱۴۰۴
|ملیت=ایرانی (کرد)
|محل_مرگ=تهران، نازی‌آباد
|مدفن=
|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پیشانی
|شناخته‌شده برای=شهید اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴
|همسر=متاهل پدر دو فرزند
|والدین=عمر و خدیجه
|تاریخ تولد=
|تاریخ مرگ=۱۸دی ۱۴۰۴
}}
'''ستایش شفیعی،''' (متولد حدود ۱۳۸۴-شهادت ۱۸دی ۱۴۰۴ ) دختر ۲۰ساله متولد تهران، ورزشکار، بسکتبالیست عضو تیم منطقه۶ تهران، یکی‌از داوران «جایزه‌کتاب‌مهر» بود که در [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] ایران هدف دو گلوله جنگی قرارگرفت و به‌شهادت رسید. او نماد مقاومت جوانان بی‌سرپرست بودو با نام مستعار«دختری که خورشید بود» شناخته‌می‌شود.
== زندگینامه ==
ستایش شفیعی، دختر ۲۰ ساله تهرانی که از سه‌سالگی بدون خانواده، در مراکز سازمان بهزیستی بزرگ شد.  


او از کودکی زیر پوشش سازمان بهزیستی قرار داشت. وقتی فقط '''سه ساله''' بود، پدرش او را مقابل شیرخوارگاه رها کرد و رفت. ستایش در مراکز بهزیستی بزرگ شد و پس از رسیدن به ۱۸ سالگی، مستقل شد و باید زندگی خود را به تنهایی اداره می‌کرد.  
== زندگی‌نامه ==
صنم پوربابایی ۲۶ ساله در زمان شهادت، به عنوان مدرس ویولن در لاهیجان مشغول به کار و دارای زندگی آرامی بود. از جمله فعالیت‌های حرفه‌ای او می‌توان به اجرا با ارکستر فیلارمونیک گیلان، ارکستر زهی کاسپین و ارکستر زهی به‌همراهی گروه کر سکوت اشاره کرد. او همچنین در بخش موسیقی بیست‌وهفتمین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان حضور داشت.


ستایش ورزشکار بود و عضو تیم بسکتبال منطقه ۶ تهران در باشگاهی تحت نظر آموزش و پرورش فعالیت می‌کرد. او کتاب‌خوان هم بود و علاقه زیادی به مطالعه داشت و یکی‌از داوران «جایزه کتاب‌مهر» بود.
ویدیوهایی از اجراهای موسیقی او در دسترس است که مهارتش را نشان می‌دهد.<ref>[https://www.instagram.com/reel/DT_PAIqDz2k/?hl=de اینستاگرام بی‌بی‌سی]</ref><ref>'''[https://www.youtube.com/watch?v=doSeJ60k4D8 سازت شکست، اما آزادی نواخته شد - به یاد شهید قیام صنم پوربابایی-یوتیوب ایران‌آزادی]'''</ref>


او با کمک برخی سازمان‌های مدنی، ابتدا خانه‌ای در منطقه نواب تهران اجاره کرد و پاییز ۱۴۰۴ محل زندگی‌اش را به میدان خراسان تغییر داد.
== شهادت ==
 
ستایش به تازگی نامزد کرده بود و امید داشت زندگی جدیدی برای خود بسازد که از کودکی از او دریغ شده بود.
 
ستایش کانال تلگرامی داشت با نام '''«دختری که خورشید بود»''' و نوشته‌هایش را اغلب با امضای «خورشید» منتشر می‌کرد.
 
دوستان و نزدیکانش او را دختری سرکش، رها، شجاع و پر از امید توصیف می‌کردند. پس از کشته شدنش، به دلیل نداشتن خانواده نزدیک، شناسایی پیکرش دشوار بود و چند روز طول کشید تا توسط مددجویان دیگر بهزیستی شناسایی شود.
 
و آرمان‌گرایی‌اش او را به [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] کشاند.
 
 
به‌گفته یکی از مسولان بهزیستی، ستایش شفیعی یکی از چهار نفر کشته‌شدگان اعتراضات سراسری است که تحت پوشش این نهاد بودند.


به گفته دوستان او، ستایش ورزشکار و اهل مطالعه بود و به‌تازگی نامزد کرده بود و می‌خواست زندگی که از او دریع شده را از نو بسازد.
صنم در شب جشن تولدش هنگام فوت کردن شمع با دلی پر از امید گفت:<blockquote>آرزوهایم زیاد است و هیچکدام را بجز اینکه «خدایا آزاد شویم» به زبان نیاورد.</blockquote>او در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴  صنم به همراه دوستانش در محدوده سینما شهر سبز یا باغ ملی لاهیجان حضور داشت.  


== شهادت ==
نیروهای امنیتی به سمت معترضان تیراندازی کردند و گلوله‌ای به‌سر او اصابت کرد و در محل به شهادت رسید.<ref name=":0">[https://www.iranintl.com/202601200274 پیام مخاطبان: ماموران پیکر صنم پوربابایی را پس از دریافت پول از خانواده تحویل دادند-اینترنشنال]</ref>
در پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) حین اعتراضات خیابانی در میدان خراسان تهران، او خود را سپر بلای یک پسر۱۲ساله که تیر خورده‌بود می‌کند و قصد دارد تا جسد او را به عقب بکشد که همانجا نیروهای سرکوبگر جمهوری‌اسلامی یک تیر به پای‌او و پس از مدتی، یک تیر به کمر او شلیک‌ می‌کنند و درجا شهید می‌شود.  
== تحویل و دفن پیکر ==
خانواده پس از پیگیری‌های مکرر و پرداخت مبلغی پول، پیکر صنم را حدود ۱۰ روز بعد در ساعات پایانی شب دریافت کردند. تحویل مشروط به دفن شبانه در آرامستان سیاهکل یا بقعه برفجان بدون مراسم عمومی و تحت تدابیر امنیتی شدید بود.<ref name=":0" />


پیکر ستایش،بدون پیگیری خانواده تا چند روز درمیان شهدا رها شده‌بود، اما بعدها توسط فعالان حقوق‌بشری شناسایی گردید.  
خانواده صنم پوربابایی پیکر او را در آرامستان سیاهکل به‌خاک سپردند و در شب چهلم او شعار «این گل پرپر شده هدیه به‌میهن شده» سر دادند. <ref>[https://www.youtube.com/shorts/FCSdNj3UKbw چهلم صنم پوربابایی؛ این گل پرپرشده، هدیه به میهن شده-یوتیوب]</ref>


ستایش کسی را نداشت، اما نامش مثل خورشیدی در دل هر ایرانی می‌درخشد و خاموشی‌پذیر نیست.  
نام صنم در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری]] دی‌ماه در ردیف ۲۱۹ به‌ثبت رسیده‌است.


== یادبود و تأثیر ==
== منابع ==
نامش در فهرست‌های سازمان‌های حقوق‌بشری مانند هنکاو و گزارش‌های ایران‌وایر ثبت شده و به عنوان الگویی از شجاعت زنان قیام ۱۴۰۴ گرامی داشته می‌شود. پست‌های اینستاگرام و کانال‌های تلگرامی با هشتگ #ستایش_شفیعی، روایت زندگی و شهادتش را جاویدان نگه داشته‌اند

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۳

درحال ویرایش

صنم پوربابایی
شهید قیام سراسری ۱۴۰۴، صنم پوربابایی
زادروز۱۳۷۸
لاهیجان
درگذشت۱۸ دی ۱۴۰۴
لاهیجان
علت مرگشلیک مستقیم نیروهای حکومتی به‌سر
آرامگاهآرامستان سیاهکل
ملیتایرانی
شناخته‌شده برایمدرس و نوازنده ویولن ساکن لاهیجان - اجرا با ارکستر فیلارمونیک گیلان، ارکستر زهی کاسپین و ارکستر زهی به‌همراهی گروه کر سکوت

صنم پوربابایی، (متولد حدود ۱۳۷۸ – شهادت ۱۸ دی ۱۴۰۴) مدرس و نوازنده ویولن ساکن لاهیجان، استان گیلان، یکی از شهیدان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ایران بود.

زندگی‌نامه

صنم پوربابایی ۲۶ ساله در زمان شهادت، به عنوان مدرس ویولن در لاهیجان مشغول به کار و دارای زندگی آرامی بود. از جمله فعالیت‌های حرفه‌ای او می‌توان به اجرا با ارکستر فیلارمونیک گیلان، ارکستر زهی کاسپین و ارکستر زهی به‌همراهی گروه کر سکوت اشاره کرد. او همچنین در بخش موسیقی بیست‌وهفتمین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان حضور داشت.

ویدیوهایی از اجراهای موسیقی او در دسترس است که مهارتش را نشان می‌دهد.[۱][۲]

شهادت

صنم در شب جشن تولدش هنگام فوت کردن شمع با دلی پر از امید گفت:

آرزوهایم زیاد است و هیچکدام را بجز اینکه «خدایا آزاد شویم» به زبان نیاورد.

او در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ صنم به همراه دوستانش در محدوده سینما شهر سبز یا باغ ملی لاهیجان حضور داشت.

نیروهای امنیتی به سمت معترضان تیراندازی کردند و گلوله‌ای به‌سر او اصابت کرد و در محل به شهادت رسید.[۳]

تحویل و دفن پیکر

خانواده پس از پیگیری‌های مکرر و پرداخت مبلغی پول، پیکر صنم را حدود ۱۰ روز بعد در ساعات پایانی شب دریافت کردند. تحویل مشروط به دفن شبانه در آرامستان سیاهکل یا بقعه برفجان بدون مراسم عمومی و تحت تدابیر امنیتی شدید بود.[۳]

خانواده صنم پوربابایی پیکر او را در آرامستان سیاهکل به‌خاک سپردند و در شب چهلم او شعار «این گل پرپر شده هدیه به‌میهن شده» سر دادند. [۴]

نام صنم در فهرست جانباختگان اعتراضات سراسری دی‌ماه در ردیف ۲۱۹ به‌ثبت رسیده‌است.

منابع