درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class="main-box"> | <div class="main-box"> | ||
<div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div> | <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div> | ||
| خط ۵: | خط ۶: | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:ابنسینا.jpg|جایگزین=ابوعلی سینا|بندانگشتی|195x195پیکسل|بوعلی سینا]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
''' | '''ابوعلی سینا'''، با نام کامل ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسن بن علی بن سینا، (زاده سال ۳۵۹-ه.ش، بخارا - درگذشته ۳۱ خرداد ۴۱۶، همدان) پزشک ریاضیدان، منجم، فیزیکدان، جغرافیدان، زمینشناس، منطقدان، شاعر و یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین فیلسوفان و دانشمندان ایران و جهان است. ابوعلی سینا از همان آغاز کودکی قابلیت و استعداد شگفتانگیزی در فراگرفتن علوم گوناگون داشت. وی تا ده سالگی همهی قرآن و همچنین صرف و نحو را آموخت؛ و پس از آن به یادگیری منطق و ریاضیات پرداخت. وی در سن هجده سالگی به تمام علوم زمانهی خود مسلط بود. | ||
ابوعلی سینا۴۵۰ کتاب در زمینههای گوناگون نوشته است که حدود ۲۴۰ کتاب آن دستبهدست رسیده است. از معروفترین آثار او میتوان به کتاب قانون و کتاب شفا اشاره کرد. ابوعلی سینا در زمینهی ادبیات فارسی مهارت ویژهای داشت؛ و بیش از ۲۰ اثر فارسی به او نسبت داده شده است که دانشنامه علائی و رساله نبض از مهمترین آنها است. کتاب قانون ابوعلی سینا در مراکز علمی اروپا نزدیک به ۷۰۰ سال تدریس و تعلیم داده میشد؛ و تا سالیان متوالی تمام کتابهای دیگر در علوم پزشکی را تحتالشعاع قرار داد. کتاب قانون اکنون نیز بهعنوان بخش مهمی از طب کهن در برخی مراکز، آکادمیها و دانشگاههای جهان تدریس میشود. | |||
ابوعلی سینا سرانجام در ۳۱ خردادماه ۴۱۶-ه.ش، که مصادف با ماه رمضان بود، در سن ۵۷ سالگی درگذشت و در شهر همدان بهخاک سپرده شد. آرامگاه ابوعلی سینا در همدان که در سطح جهان شهرت دارد، یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری همدان و ایران بهشمار میرود. روز اول شهریور زادروز دانشمند بزرگ ابوعلی سینا بهنام روز پزشک نامگذاری شده است. | |||
[[ابوعلی سینا|بیشتر بخوانید...]] | |||
[[ | |||
<div> | <div> | ||
<!-- نوشتار ۲ --> | <!-- نوشتار ۲ --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:ندای1.JPG|جایگزین=ندا حسنی|بندانگشتی|195x195پیکسل|ندا حسنی]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
'''ندا حسنی'''، (زادهی سال ۱۳۵۶، تهران ـ درگذشتهی دوم تیر ۱۳۸۲) یکی از کسانی است که پس از [[حمله پلیس فرانسه به مقرات مجاهدین]] خلق در ژوئن ۲۰۰۳ و دستگیری [[مریم رجوی]] و احتمال استرداد وی به ایران، دست به خودسوزی زد و جان باخت. ندا حسنی در کودکی به همراه پدر و مادرش از ایران خارج شد. عموی ندا حسنی، محمود حسنی در جریان [[قتل عام ۶۷|قتلعام زندانیان سیاسی]] در سال ۱۳۶۷، توسط جمهوری اسلامی اعدام شد. ندا حسنی پس از پایان دورهی دبیرستان، تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته انفورماتیک در دانشگاه کارلتون اتاوا در کانادا ادامه داد. | |||
او همچنین در آکسیونها و تظاهرات افشاگرانه علیه رژیم ایران شرکت میکرد. ندا حسنی در سال ۱۳۷۶ تصمیم گرفت زندگی خود در کانادا را رها کرده و به [[ارتش آزادیبخش ملی ایران]] و سازمان مجاهدین خلق در عراق بپیوندد. ندا حسنی در سال ۱۳۸۲، برای انجام مأموریتی از عراق عازم انگلستان شد. پس از حملهی پلیس فرانسه به مقرهای مجاهدین در فرانسه و دستگیری مریم رجوی، اعضا و هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران|مجاهدین خلق]] در انگلستان و دیگر کشورها دست به اعتراض و تظاهرات زدند. | |||
در این حمله که جهت رضایت جمهوری اسلامی در پی یک معامله نفتی با شرکت توتال صورت گرفته بود، احتمال میرفت مریم رجوی به ایران استرداد شود. از همین رو بود که با اوجگیری اعتراضات، تعدادی از ایرانیان دست دست به خودسوزی زدند. ندا حسنی پس از آنکه در یک مصاحبه از دولت فرانسه خواست مریم رجوی را آزاد کند و آنها را به تن دادن به خواستهی رژیم ایران متهم کرد، خود را در برابر سفارت فرانسه در لندن به آتش کشید. او در دوم تیرماه ۱۳۸۲، در بیمارستانی در لندن جان باخت. | |||
[[ندا حسنی|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | <div> | ||
<!-- نوشتار 3 --> | <!-- نوشتار 3 --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:قائممقام فرهانی21.jpg|جایگزین=قائممقام فرهانی|بندانگشتی|147x147پیکسل|قائممقام فرهانی]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
'''میرزا ابوالقاسم فراهانی''' مشهور به '''قائممقام فراهانی'''، (متولد سال ۱۱۵۸ خورشیدی، هزاره فرهان اراک - درگذشته ۶ تیر ۱۲۱۴، تهران) صدر اعظم محمدشاه قاجار بود که در هزاره فراهان، از توابع اراک به دنیا آمد. پدرش میرزا عیسی «قائممقام اول» فرزند میرزا حسن و مادرش دختر میرزا محمدحسین فراهانی بود. قائممقام فراهانی صدراعظم ایران، سیاستمدار، ادیب، شخصیت برجسته و تأثیرگذار ایران زمین در عرصه حکومت و سیاست و نیز ادب و هنر نیمهی اول قرن سیزدهم هجری بود. | |||
وی به واسطه پدرش میرزا عیسی (میرزابزرگ قائممقام) در دستگاه حاجی ابراهیمخان كلانتر راه یافت. در ابتدا منشأت دولتی را مینگاشت و به حمایت حاجی ابراهیمخان در سلك خدمتگزاران دیوان درآمد. قائممقام با دخالت بیگانگان به مبارزه پرداخت و در اداره و تدبیر امور مملكت تا آنجا پیش رفت كه بدون اعتنا به شاه به اداره امور میپرداخت و حتی گزارشهای روزانه خود را به شاه ارائه نمیكرد. مخالفان وی كه عبارت بودند از درباریان، سفارتهای خارجی و شاهزادگان كه هر یك از وی كینه داشتند این امر را بهانه قرار داده و به محمدشاه این مطلب را القاء كردند كه قائممقام قصد تغییر تاج و تخت را دارد. | |||
سرانجام محمدشاه مخفیانه در ۵ تیر ۱۲۱۴ دستور قتل قائم مقام را داد و مأموران وی را شبانه (۶ تیر) خفه كردند. وی را در حرم عبدالعظیم دفن كردند. | |||
< | [[قائممقام فراهانی|بیشتر بخوانید...]] | ||
<div> | |||
نسخهٔ ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۵
نوشتارهای جدید هفته
ابوعلی سینا، با نام کامل ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسن بن علی بن سینا، (زاده سال ۳۵۹-ه.ش، بخارا - درگذشته ۳۱ خرداد ۴۱۶، همدان) پزشک ریاضیدان، منجم، فیزیکدان، جغرافیدان، زمینشناس، منطقدان، شاعر و یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین فیلسوفان و دانشمندان ایران و جهان است. ابوعلی سینا از همان آغاز کودکی قابلیت و استعداد شگفتانگیزی در فراگرفتن علوم گوناگون داشت. وی تا ده سالگی همهی قرآن و همچنین صرف و نحو را آموخت؛ و پس از آن به یادگیری منطق و ریاضیات پرداخت. وی در سن هجده سالگی به تمام علوم زمانهی خود مسلط بود. ابوعلی سینا۴۵۰ کتاب در زمینههای گوناگون نوشته است که حدود ۲۴۰ کتاب آن دستبهدست رسیده است. از معروفترین آثار او میتوان به کتاب قانون و کتاب شفا اشاره کرد. ابوعلی سینا در زمینهی ادبیات فارسی مهارت ویژهای داشت؛ و بیش از ۲۰ اثر فارسی به او نسبت داده شده است که دانشنامه علائی و رساله نبض از مهمترین آنها است. کتاب قانون ابوعلی سینا در مراکز علمی اروپا نزدیک به ۷۰۰ سال تدریس و تعلیم داده میشد؛ و تا سالیان متوالی تمام کتابهای دیگر در علوم پزشکی را تحتالشعاع قرار داد. کتاب قانون اکنون نیز بهعنوان بخش مهمی از طب کهن در برخی مراکز، آکادمیها و دانشگاههای جهان تدریس میشود. ابوعلی سینا سرانجام در ۳۱ خردادماه ۴۱۶-ه.ش، که مصادف با ماه رمضان بود، در سن ۵۷ سالگی درگذشت و در شهر همدان بهخاک سپرده شد. آرامگاه ابوعلی سینا در همدان که در سطح جهان شهرت دارد، یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری همدان و ایران بهشمار میرود. روز اول شهریور زادروز دانشمند بزرگ ابوعلی سینا بهنام روز پزشک نامگذاری شده است.
ندا حسنی، (زادهی سال ۱۳۵۶، تهران ـ درگذشتهی دوم تیر ۱۳۸۲) یکی از کسانی است که پس از حمله پلیس فرانسه به مقرات مجاهدین خلق در ژوئن ۲۰۰۳ و دستگیری مریم رجوی و احتمال استرداد وی به ایران، دست به خودسوزی زد و جان باخت. ندا حسنی در کودکی به همراه پدر و مادرش از ایران خارج شد. عموی ندا حسنی، محمود حسنی در جریان قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، توسط جمهوری اسلامی اعدام شد. ندا حسنی پس از پایان دورهی دبیرستان، تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته انفورماتیک در دانشگاه کارلتون اتاوا در کانادا ادامه داد. او همچنین در آکسیونها و تظاهرات افشاگرانه علیه رژیم ایران شرکت میکرد. ندا حسنی در سال ۱۳۷۶ تصمیم گرفت زندگی خود در کانادا را رها کرده و به ارتش آزادیبخش ملی ایران و سازمان مجاهدین خلق در عراق بپیوندد. ندا حسنی در سال ۱۳۸۲، برای انجام مأموریتی از عراق عازم انگلستان شد. پس از حملهی پلیس فرانسه به مقرهای مجاهدین در فرانسه و دستگیری مریم رجوی، اعضا و هواداران مجاهدین خلق در انگلستان و دیگر کشورها دست به اعتراض و تظاهرات زدند. در این حمله که جهت رضایت جمهوری اسلامی در پی یک معامله نفتی با شرکت توتال صورت گرفته بود، احتمال میرفت مریم رجوی به ایران استرداد شود. از همین رو بود که با اوجگیری اعتراضات، تعدادی از ایرانیان دست دست به خودسوزی زدند. ندا حسنی پس از آنکه در یک مصاحبه از دولت فرانسه خواست مریم رجوی را آزاد کند و آنها را به تن دادن به خواستهی رژیم ایران متهم کرد، خود را در برابر سفارت فرانسه در لندن به آتش کشید. او در دوم تیرماه ۱۳۸۲، در بیمارستانی در لندن جان باخت.
میرزا ابوالقاسم فراهانی مشهور به قائممقام فراهانی، (متولد سال ۱۱۵۸ خورشیدی، هزاره فرهان اراک - درگذشته ۶ تیر ۱۲۱۴، تهران) صدر اعظم محمدشاه قاجار بود که در هزاره فراهان، از توابع اراک به دنیا آمد. پدرش میرزا عیسی «قائممقام اول» فرزند میرزا حسن و مادرش دختر میرزا محمدحسین فراهانی بود. قائممقام فراهانی صدراعظم ایران، سیاستمدار، ادیب، شخصیت برجسته و تأثیرگذار ایران زمین در عرصه حکومت و سیاست و نیز ادب و هنر نیمهی اول قرن سیزدهم هجری بود.
وی به واسطه پدرش میرزا عیسی (میرزابزرگ قائممقام) در دستگاه حاجی ابراهیمخان كلانتر راه یافت. در ابتدا منشأت دولتی را مینگاشت و به حمایت حاجی ابراهیمخان در سلك خدمتگزاران دیوان درآمد. قائممقام با دخالت بیگانگان به مبارزه پرداخت و در اداره و تدبیر امور مملكت تا آنجا پیش رفت كه بدون اعتنا به شاه به اداره امور میپرداخت و حتی گزارشهای روزانه خود را به شاه ارائه نمیكرد. مخالفان وی كه عبارت بودند از درباریان، سفارتهای خارجی و شاهزادگان كه هر یك از وی كینه داشتند این امر را بهانه قرار داده و به محمدشاه این مطلب را القاء كردند كه قائممقام قصد تغییر تاج و تخت را دارد.
سرانجام محمدشاه مخفیانه در ۵ تیر ۱۲۱۴ دستور قتل قائم مقام را داد و مأموران وی را شبانه (۶ تیر) خفه كردند. وی را در حرم عبدالعظیم دفن كردند.