ایرانپدیا:نوشتار پیشنهادی هفته/۲۰۲۶/۳۳: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «<div class="main-box"> <div class="box-header">40px|alt=|پیوند= مطلب برگزیده</div> <div class="box-content"> <div>جایگزین= حزب دموکرات کردستان ایران |بندانگشتی|250x250پیکسل| ق حزب دموکرات کردستان ایران</div> <div> '''حزب د...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده: کشتار ۶۷.jpg|جایگزین= قتلعام ۶۷|بندانگشتی|250x250پیکسل| قتلعام ۶۷]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
''' | '''قتلعام ۶۷'''، به واقعهای گفته میشود که طی آن به فرمان [[روحالله خمینی]] بیش از ۳۰هزار زندانی سیاسی در زندانهای حکومت ایران از اواخر تیرماه تا اواسط پائیز ۶۷ در تهران و در شهرستانها اعدام شدند و به صورت مخفیانه در گورهای جمعی در مکانهایی غالباً نامعلوم دفن گردیدند. بیشترین تعداد زندانیان سیاسی اعدام شده از اعضا و هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] بودند، در حالی که اعدام اعضا و هواداران طیفی از نیروهای دیگر مانند احزاب و سازمانهای مارکسیستی را هم شامل میشد. مقامات حکومت ایران هیچگاه این قتل عام را انکار نکردند و برخی از آنها به صراحت به آن اذعان نمودند. | ||
این | [[حسینعلی منتظری]]، بلندپایهترین روحانی حکومت ایران بعد از [[روحالله خمینی]] که در زمان اعدام زندانیان سیاسی قائم مقام خمینی بود، از مخالفین این اعدامها بود که با نوشتن چندین نامه به خمینی و دیدار با چند تن از [[هیئت مرگ]]، مجری و دستاندرکار قتلعام زندانیان سیاسی، مخالفت خویش را ابراز کرد. مخالفتی که به برکناریاش از جانشینی توسط روحالله خمینی و حبس خانگی تا پایان عمر منجر شد. متن فرمان روحالله خمینی برای قتلعام زندانیان سیاسی، نامههای حسینعلی منتظری به خمینی در مخالفت با این اعدامها و فایل صوتی دیدار منتظری با اعضای هیئت مجری اعدام زندانیان سیاسی از جمله اسناد و مدارکی هستند که تردیدی در وقوع این قتلعام باقی نمیگذارند. | ||
دادخواهی قتلعام شدگان از همان سال شروع و بعضا به صورت تشکلیافته پیگیری شد. اما بطور مشخص با فراخوان به جنبش دادخواهی قتلعام شدگان تابستان ۶۷ از سوی [[مریم رجوی]] در مرداد ۱۳۹۵ موضوع اعدام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ بطور گسترده به رسانهها، دانشگاهها، فضای مجازی و به اقصی نقاط شهرهای ایران راه یافت و به همین دلیل مقامات حکومت پس از ۲۹ سال ناگزیر به موضعگیری دربارهٔ قتلعام زندانیان سیاسی شدند. تاکنون برخی از شخصیتها، سازمانها و ارگانهای بینالمللی مانند سازمان ملل متحد، سازمان عفو بینالملل، [[گزارشگر ویژه حقوق بشر|گزارشگر ویژه ملل متحد برای نظارت بر وضعیت حقوقبشر در ایران]] و شماری از سازمانهای غیردولتی دارای رتبه مشورتیِ ملل متحد، به قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ اشاره کرده و آنرا محکوم نمودهاند. | |||
[[ | در روز ۲ دی ۱۳۹۸ با دستگیری یکی از عوامل این قتلعام در زندان گوهردشت کرج، بنام [[حمید نوری|حمید نوری معروف به حمید عباسی]]، در فرودگاه استکهلم سوئد و شرکت شاهدان قتلعام در دادگاه وی این موضوع بار دیگر در ابعاد بینالمللی بعنوان یکی از موارد وخیم جنایت علیه بشریت به جریان افتاده است. | ||
[[قتلعام ۶۷|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | <div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۷
مطلب برگزیده
قتلعام ۶۷، به واقعهای گفته میشود که طی آن به فرمان روحالله خمینی بیش از ۳۰هزار زندانی سیاسی در زندانهای حکومت ایران از اواخر تیرماه تا اواسط پائیز ۶۷ در تهران و در شهرستانها اعدام شدند و به صورت مخفیانه در گورهای جمعی در مکانهایی غالباً نامعلوم دفن گردیدند. بیشترین تعداد زندانیان سیاسی اعدام شده از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بودند، در حالی که اعدام اعضا و هواداران طیفی از نیروهای دیگر مانند احزاب و سازمانهای مارکسیستی را هم شامل میشد. مقامات حکومت ایران هیچگاه این قتل عام را انکار نکردند و برخی از آنها به صراحت به آن اذعان نمودند.
حسینعلی منتظری، بلندپایهترین روحانی حکومت ایران بعد از روحالله خمینی که در زمان اعدام زندانیان سیاسی قائم مقام خمینی بود، از مخالفین این اعدامها بود که با نوشتن چندین نامه به خمینی و دیدار با چند تن از هیئت مرگ، مجری و دستاندرکار قتلعام زندانیان سیاسی، مخالفت خویش را ابراز کرد. مخالفتی که به برکناریاش از جانشینی توسط روحالله خمینی و حبس خانگی تا پایان عمر منجر شد. متن فرمان روحالله خمینی برای قتلعام زندانیان سیاسی، نامههای حسینعلی منتظری به خمینی در مخالفت با این اعدامها و فایل صوتی دیدار منتظری با اعضای هیئت مجری اعدام زندانیان سیاسی از جمله اسناد و مدارکی هستند که تردیدی در وقوع این قتلعام باقی نمیگذارند.
دادخواهی قتلعام شدگان از همان سال شروع و بعضا به صورت تشکلیافته پیگیری شد. اما بطور مشخص با فراخوان به جنبش دادخواهی قتلعام شدگان تابستان ۶۷ از سوی مریم رجوی در مرداد ۱۳۹۵ موضوع اعدام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ بطور گسترده به رسانهها، دانشگاهها، فضای مجازی و به اقصی نقاط شهرهای ایران راه یافت و به همین دلیل مقامات حکومت پس از ۲۹ سال ناگزیر به موضعگیری دربارهٔ قتلعام زندانیان سیاسی شدند. تاکنون برخی از شخصیتها، سازمانها و ارگانهای بینالمللی مانند سازمان ملل متحد، سازمان عفو بینالملل، گزارشگر ویژه ملل متحد برای نظارت بر وضعیت حقوقبشر در ایران و شماری از سازمانهای غیردولتی دارای رتبه مشورتیِ ملل متحد، به قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ اشاره کرده و آنرا محکوم نمودهاند.
در روز ۲ دی ۱۳۹۸ با دستگیری یکی از عوامل این قتلعام در زندان گوهردشت کرج، بنام حمید نوری معروف به حمید عباسی، در فرودگاه استکهلم سوئد و شرکت شاهدان قتلعام در دادگاه وی این موضوع بار دیگر در ابعاد بینالمللی بعنوان یکی از موارد وخیم جنایت علیه بشریت به جریان افتاده است. بیشتر بخوانید...