کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جزبدون خلاصۀ ویرایش
نوشتن مقاله محمود فرد
 
(۴۲۸ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{Infobox civil conflict
{{جعبه زندگینامه
| title      = نامه ۱۰۲ برنده جایزه نوبل به دبیرکل سازمان ملل متحد
| اندازه جعبه =
| image      = پرونده:جایزه نوبل.jpg
| عنوان =
| caption    = بیانیه جهانی برندگان نوبل درباره وضعیت ایران
| نام = محمود فرد
| date        = {{Start date|2025|09|02|df=yes}}
| تصویر =محمود فرد- ۱.jpg
| place      = نیویورک (سازمان ملل متحد)
| اندازه تصویر =
| goals      = محکومیت اعدام‌ها و سرکوب در ایران؛ حمایت از جمهوری دموکراتیک؛ تأکید بر برنامه ده ماده‌ای شورای ملی مقاومت
| عنوان تصویر = محمود فرد
| methods    = نامه سرگشاده و بیانیه عمومی
| زادروز = ۱۳۴۶
| status      = انتشار در رسانه‌های بین‌المللی
| زادگاه = همدان
| result      = پیوستن ۱۰۲ برنده جایزه نوبل به حمایت جهانی از مردم ایران
| تاریخ مرگ = ۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
| howmany3    = ۱۰۲ برنده جایزه نوبل از ۵ قاره
| مکان مرگ = آلبانی
| casualties1 =
|عرض جغرافیایی محل دفن=
| casualties2 =
|طول جغرافیایی محل دفن=
| injuries    =  
|latd=|latm=|lats=|latNS=N
| fatalities  =  
|longd=|longm=|longs=|longEW=E
| arrests    =  
| محل زندگی = قرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
| notes      = بخشی از کارزار بین‌المللی حمایت از مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته
| ملیت = ایرانی
| نژاد =
| تابعیت =
| تحصیلات =
| دانشگاه =
| پیشه = مجاهد، مبارز سیاسی
| سال‌های فعالیت = از خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
| کارفرما =
| نهاد = سازمان مجاهدین خلق ایران
| نماینده =
| شناخته‌شده برای = مقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
| نقش‌های برجسته = شرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
| سبک =
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی = همدان
| تلویزیون =
| لقب = مجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
| حزب =
| جنبش = مقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
| مخالفان = رژیم جمهوری اسلامی ایران
| هیئت =
| دین =
| مذهب =
| منصب =
| مکتب =
| آثار =  
| خویشاوندان سرشناس =
| جوایز =
| امضا =
| اندازه امضا =
| وبگاه =
| پانویس =
}}
}}
'''محمود فرد''' (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران]] بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در [[اشرف ۳|اشرف۳]] در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.
== زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت ==
محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد]</ref>
== سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی ==
یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.


این مجاهد  در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:


حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸


'''نامه مشترک ۱۰۲ برنده جایزه نوبل به دبیرکل سازمان ملل متحد،''' به نامه‌ای گفته می‌شود که در ۱۱شهریور ۱۴۰۴، (۲سپتامبر ۲۰۲۵)، ۱۰۲ تن از برندگان جایزه نوبل از پنج قاره جهان با امضای نامه‌ای مشترک خطاب به دبیرکل [[سازمان ملل متحد]] نوشته و نگرانی عمیق خود را نسبت به وضعیت وخیم حقوق‌بشر در ایران ابراز داشتند. امضاکنندگان که شامل برندگان نوبل در حوزه‌های صلح، ادبیات، فیزیک، شیمی، پزشکی و اقتصاد بودند، رژیم ایران را به دلیل افزایش اعدام‌ها، از جمله بیش از هزار مورد در سال ۲۰۲۴، و سرکوب اقلیت‌های قومی و مذهبی محکوم کردند. آنان همچنین با اشاره به حمایت گسترده پارلمان‌ها و رهبران سیاسی جهان از [[طرح ده ماده‌ای مریم رجوی برای ایران فردا|برنامه ده ماده‌ای مریم رجوی]]، بر ضرورت گذار به یک [[جمهوری دموکراتیک]] در ایران تأکید کردند. برندگان نوبل تصریح کردند که مردم ایران هم دیکتاتوری سلطنتی و هم حکومت دینی را رد کرده و خواهان جمهوری دموکراتیک هستند. در این نامه، مقاومت ایران به عنوان پلتفرمی دموکراتیک معرفی شده که می‌تواند راهکاری برای پایان دیکتاتوری مذهبی، استقرار حاکمیت مردم و تحقق صلح پایدار در خاورمیانه باشد.
حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد


== نامه مشترک ۱۰۲ برنده جایزه نوبل ==
او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.<ref name=":1">[https://iran-efshagari.com/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%DB%B3/#:~:text=%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%20%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%B1%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%20%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF,%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%D8%B1%D8%B2%D9%85%20%D9%88%20%D8%B4%D8%B1%D9%81%20%D9%BE%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%20%D9%88%20%D8%AF%D8%B1 جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد پس از ۳۶ سال نبرد با رژیم آخوندی در صفوف مجاهدین]</ref>
در ۱۱شهریور ۱۴۰۴ (۲سپتامبر ۲۰۲۵)، نامه‌ای سرگشاده با امضای ۱۰۲ برنده جایزه نوبل از رشته‌ها و قاره‌های مختلف جهان به دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال شد. این نامه در واکنش به افزایش اعدام‌ها، سرکوب داخلی و وخامت اوضاع حقوق‌بشر در ایران نوشته شد و همزمان از برنامه ده ماده‌ای مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب [[شورای ملی مقاومت ایران]]، حمایت به عمل آورد. اهمیت این نامه در آن است که طیف متنوعی از نخبگان علمی و فرهنگی جهان را در کنار یک موضع سیاسی مشترک قرار داده است.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%B4%D8%AA%D8%B1%DA%A9-%DB%B1%DB%B0%DB%B2%D8%AA%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%A8%D9%84-%DB%B5%D9%82%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%B1%DA%A9%D9%84-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84--%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF نامه مشترک ۱۰۲تن از برندگان جایزه نوبل از ۵قاره جهان به دبیرکل سازمان ملل متحد]</ref>
== تعهدات و نوشته‌ها ==
محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:<blockquote>«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»</blockquote>در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند.
در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:<blockquote>«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»<ref name=":0" /></blockquote>


=== مضمون نامه ===
== نبرد با بیماری و درگذشت ==
امضاکنندگان در نامه خود اعلام کردند که رژیم ایران تنها در سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۰۰۰ نفر، از جمله ۳۴ زن، را اعدام کرده است. به گفته آنان، دولت ایران با حداقل ۱۲۷۵ اعدام در ده ماه نخست ریاست‌جمهوری [[مسعود پزشکیان]]، همچنان رکورددار جهانی [[اعدام در ایران|اعدام]] باقی مانده است. در این نامه آمده است که سرکوب اقلیت‌های قومی و مذهبی و استفاده سیستماتیک از مجازات اعدام به‌عنوان ابزار ارعاب، بخش جدایی‌ناپذیر سیاست‌های رژیم است.
محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.<ref name=":1" />
== پیام تسلیت مریم رجوی ==
خانم '''[[مریم رجوی]]'''، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:<blockquote>«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.


همچنین، در نامه بر پیوند سیاست خارجی جمهوری اسلامی با فعالیت‌های نیابتی در منطقه و حمایت از گروه‌هایی مانند حزب‌الله لبنان تأکید شده است. نویسندگان یادآور شدند که سقوط سریع دیکتاتوری سوریه و کاهش نفوذ حزب‌الله، اهرم‌های منطقه‌ای تهران را به‌شدت تضعیف کرده است.
درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.


=== تأکید بر خواست مردم ایران ===
یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»<ref name=":0" /><ref name=":1" /></blockquote>
برندگان نوبل در این بیانیه یادآوری کردند که مردم ایران در جریان [[قیام ۱۴۰۱]]، با شعارها و کنش‌های اعتراضی، هم دیکتاتوری سلطنتی و هم حکومت دینی را رد کرده و بر استقرار جمهوری دموکراتیک تأکید کردند. آنان با اشاره به تحریم گسترده انتخابات ریاست‌جمهوری، این اقدامات را نشانه‌ای از نارضایتی عمیق و مطالبه‌گری سیاسی مردم ایران دانستند.
 
=== پیوند با ابتکارات جهانی ===
نامه ۱۰۲ برنده نوبل به زنجیره‌ای از مواضع بین‌المللی پیوست که پیش‌تر شامل حمایت بیش از ۴۰۰۰ نماینده پارلمان‌های جهان، ۱۳۰ رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر سابق و ۸۰ برنده نوبل از برنامه ده ماده‌ای مریم رجوی بوده است. این برنامه تأکید دارد بر: حق رأی عمومی، انتخابات آزاد، [[جدایی دین و دولت]]، برابری جنسیتی، آزادی‌های فردی و سیاسی، و یک ایران غیراتمی.
 
در ادامه، نویسندگان اعلام کردند که هم‌صدا با نمایندگان و رهبران سیاسی جهان، از آرمان‌های دموکراتیک مردم ایران حمایت کرده و بر ضرورت پایان دادن به موج اعدام‌ها و سرکوب گسترده تأکید می‌کنند.<ref name=":0" />
 
== امضاکنندگان ==
پروفسور دارون عجم اوغلو Daron Acemoglu، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۲۴، ترکیه-آمریکا
 
پروفسور پیر آگوستینی Pierre Agostini، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۳، فرانسه
 
پروفسور پیتر آگر Peter Agre، جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۳، آمریکا
 
پروفسور اسوتلانا الکسیویچ Svetlana Alexievich، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۵، بلاروس
 
پروفسور هاروی جی آلتر Harvey J Alter، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۰، آمریکا
 
پروفسور ویکتور آمبروس Victor Ambros، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۴، آمریکا
 
آقای اسکار آریاس Oscar Arias، جایزه نوبل صلح ۱۹۸۷، رئیس‌جمهور کاستاریکا ۲۰۰۶-۲۰۱۰
 
پروفسور آلن اسپکت Alain Aspect، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۲، فرانسه
 
پروفسور رابرت آومن Robert Aumann، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۵، آمریکا-اسرائیل
 
پروفسور بری سی باریش Barry C Barish، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷، آمریکا
 
پروفسور مونجی باوندی Moungi Bawendi، جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۳، آمریکا-تونس-فرانسه
 
پروفسور گئورگ بدنورز Georg Bednorz، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۸۷، آلمان
 
آقای کارلوس فیلیپه بلو Carlos Filipe Ximenes Belo، جایزه نوبل صلح ۱۹۹۶، تیمور شرقی
 
پروفسور بن برنانکه Ben Bernanke، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۱۲، آمریکا
 
پروفسور بروس بویتلر Bruce Beutler، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۱، آمریکا
 
پروفسور ماریو کاپچی Mario Capecchi، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۰۷، ایتالیا-آمریکا
 
پروفسور توماس چک Thomas Cech، جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۹، آمریکا
 
پروفسور الیاس کوری Elias Corey، جایزه نوبل شیمی ۱۹۹۰، آمریکا
 
پروفسور یوهان دایزنهوفر Johann Deisenhofer، جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۸، آمریکا
 
پروفسور پیتر سی. دوهرتی Peter C. Doherty، جایزه نوبل پزشکی ۱۹۹۶، استرالیا
 
پروفسور گرهارد ارتل Gerhard Ertl، جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۷، آلمان
 
پروفسور فرانسوا انگلرت Francois Englert، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۳، بلژیک
 
پروفسور آنی ارنو Annie Ernaux، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۲، فرانسه
 
آقای آدولفو پرز اسکوئیول Adolfo Perez Esquivel جایزه نوبل صلح ۱۹۸۰، آرژانتین
 
پروفسور یواخیم فرانک Joachim Frank، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۷، آمریکا-آلمان
 
پروفسور جروم فریدمن Jerome Friedman، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۹۰، آمریکا
 
خانم لیما روبرتا گبووی Leymah Roberta Gbowee، جایزه نوبل صلح ۲۰۱۱، لیبریا
 
پروفسور شلدون گلاشو Sheldon Glashow، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۹، آمریکا
 
پروفسور جان لوئیس هال John Lewis Hall، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۵، آمریکا
 
پروفسور سرژ هاروش Serge Haroche، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۲، فرانسه
 
پروفسور الیور هارت Oliver Hart، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۱۶، آمریکا
 
پروفسور آلن هیگر Alan Heeger، جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۰، آمریکا
 
پروفسور ریچارد هندرسون Richard Henderson، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۷، انگلستان
 
پروفسور جفری هینتون Geoffrey Hinton، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۴، کانادا
 
پروفسور ژول هافمن Jules Hoffmann، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۱، فرانسه
 
پروفسور روآلد هافمن Roald Hoffmann، جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۱، آمریکا
 
پروفسور جراردوس هوفت Gerardus‘t Hooft، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۹۹، هلند
 
پروفسور جان هاپفیلد John Hopfield، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۴، آمریکا
 
پروفسور مایکل هوتون Michael Houghton، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۰، انگلستان
 
پروفسور آنه لوئیلیه Anne l&#۳۹;Huillier، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۳، سوئد
 
پروفسور لوئیس ایگنارو Louis Ignarro، جایزه نوبل پزشکی ۱۹۹۸، آمریکا
 
سر کازوئو ایشیگورو Sir Kazuo Ishiguro، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۷، انگلستان -ژاپن
 
خانم الفریده یلینک Elfriede Jelinek، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۴، اتریش
 
پروفسور برایان جوزفسون Brian Josephson، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۳، انگلستان
 
پروفسور تاکاکی کاجیتا Takaaki Kajita، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۵، ژاپن
 
پروفسور ولفگانگ کترله جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۱ آمریکا- آلمان
 
پروفسور راینهارد گنزل Reinhard Genzel، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۰، آلمان
 
پروفسور برایان کوبیلکا Brian Kobilka، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۲، آمریکا
 
پروفسور راجر دی. کورنبرگ Roger D. Kornberg، جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۶، آمریکا
 
پروفسور فرنس کراوس Ferenc Krausz، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۳، اتریش-مجارستان
 
پروفسور فین کیدلند Finn Kydland، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۴، نروژ-آمریکا
 
پروفسور خوان تی. لی Juan T. Lee، جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۶، آمریکا-چین
 
پروفسور رابرت لفکوویتز Robert Lefkowitz، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۲، آمریکا
 
پروفسور آنتونی لگت Anthony Legett، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۳، انگلستان -آمریکا
 
پروفسور ژان ماری لن Jean-Marie Lehn، جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۷، فرانسه
 
پروفسور دیوید مک‌میلان David MacMillan، جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۱، انگلستان
 
پروفسور اریک مسکین Eric Maskin، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۷، آمریکا
 
پروفسور جان متر John Mather جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۶، آمریکا
 
خانم اولکساندرا ماتویچوک جایزه صلح نوبل ۲۰۲۲ اوکراین
 
پروفسور میشل مایور Michel Mayor، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۹، سوئیس
 
پروفسور کرگ ملو Craig Mello، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۰۶، آمریکا
 
پروفسور پل میلگروم Paul Milgrom، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۲۰، آمریکا
 
پروفسور پاتریک مودیانو Patrick Modiano، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۴، فرانسه
 
پروفسور پل مودریچ Paul Modrich، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۵، آمریکا
 
پروفسور ویلیام مورنر William Moerner، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۴، آمریکا
 
پروفسور ادوارد موزر Edvard Moser، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۴، نروژ
 
پروفسور می-بریت موزر May-Britt Moser، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۴، نروژ
 
خانم هرتا مولر Herta Muller، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۹، آلمان
 
آقای دیمیتری موراتوف Dmitry Muratov، جایزه نوبل صلح ۲۰۲۱، روسیه
 
پروفسور کریستین نوسلین-فولهارد Christiane Nusslein-volhard، جایزه نوبل پزشکی ۱۹۹۵، آلمان
 
پروفسور اورهان پاموک Orhan Pamuk، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۶، ترکیه-آمریکا
 
پروفسور جیمز پیبلز James Peebles، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۹، آمریکا
 
پروفسور ویلیام فیلیپس William Phillips، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۹۷، آمریکا
 
پروفسور کریستوفر پیسارایدز Christopher Pissarides جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۱۰، قبرس- انگلستان
 
پروفسور جان پولانی، John Polanyi جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۶، کانادا
 
پروفسور ونکاترامان راما کریشنان Venkatraman RamaKrishnan، جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۹، آمریکا- انگلستان –هند
 
پروفسور سر پیتر رتکلیف Sir Peter Ratcliffe، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۹، انگلستان
 
پروفسور چارلز ام. رایس Charles M. Rice، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۰، آمریکا
 
پروفسور سر ریچارد رابرتس Sir Richard J. Roberts، جایزه نوبل پزشکی ۱۹۹۳، انگلستان -آمریکا
 
پروفسور مایکل روزباش Michael Rosbash، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۷، آمریکا
 
پروفسور ژان پیر سوواژ Jean-Pierre Sauvage، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۶، فرانسه
 
پروفسور رندی شکمن Randy Schekman، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۳، آمریکا
 
پروفسور ریچارد شراک Richard Schrock، جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۵، آمریکا
 
پروفسور گرگ سمنزا Gregg Semenza، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۹، آمریکا
 
پروفسور کارل بری شارپلس Karl Barry Sharpless، جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۲، شیمی ۲۰۰۱، آمریکا
 
پروفسور ورنون اسمیت Vernon Smith، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۴، آمریکا
 
پروفسور جرج اسموت جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۶ آمریکا
 
پروفسور ووله سوینکا Wole Soyinka، جایزه نوبل ادبیات ۱۹۸۶، نیجریه
 
پروفسور دانا استریکلند Donna Strickland، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۸، کانادا
 
پروفسور جک شوستک Jack Szostak، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۰۹، آمریکا
 
پروفسور جوزف تیلور Joseph H. Taylor، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۹۳، آمریکا
 
پروفسور کیپ تورن Kip Thorne، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷، آمریکا
 
پروفسور اولگا توکارچوک Olga Tokarczuk، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۸، لهستان
 
پروفسور هارولد وارموس Harold Varmus، جایزه نوبل پزشکی ۱۹۸۹، آمریکا
 
پروفسور جان واکر John Walker، جایزه نوبل شیمی ۱۹۹۸، انگلستان
 
پروفسور آریه وارشل Arieh Warshel، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۳، اسراییل-آمریکا
 
پروفسور استنلی ویتینگهام Stanley Whittingham، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۹، آمریکا- انگلستان
 
پروفسور اریک ویشاس Eric Wieschaus، جایزه نوبل پزشکی ۱۹۹۵، آمریکا
 
پروفسور رابرت ویلسون Robert Wilson، جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۸، آمریکا
 
پروفسور دیوید جی واینلند David J. Wineland، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۲، آمریکا
 
پروفسور گرگوری وینتر Gregory Winter، جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۸، انگلستان
 
پروفسور آنتون زایلینگر Anton Zeilinger، جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۲، اتریش
 
نامه ۱۰۲ برنده جایزه نوبل را می‌توان بخشی از روند رو‌به‌رشد همبستگی بین‌المللی با مردم ایران دانست. این نامه، علاوه بر محکومیت نقض حقوق‌بشر و اعدام‌ها، به حمایت از یک پلتفرم دموکراتیک برای آینده ایران می‌پردازد. همسویی چنین جمع بزرگی از نخبگان علمی و فرهنگی جهان نشان‌دهنده اهمیت جایگاه مقاومت ایران در افکار عمومی جهانی و تأکید بر گذار به یک جمهوری دموکراتیک است.<ref name=":0" />


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۲

محمود فرد
محمود فرد
زادروز۱۳۴۶
همدان
درگذشت۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
آلبانی
محل زندگیقرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
ملیتایرانی
پیشهمجاهد، مبارز سیاسی
سال‌های فعالیتاز خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
نهادسازمان مجاهدین خلق ایران
شناخته‌شده برایمقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
نقش‌های برجستهشرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
شهر خانگیهمدان
لقبمجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
جنبشمقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
مخالفانرژیم جمهوری اسلامی ایران

محمود فرد (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو ارتش آزادی‌بخش ملی ایران بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در اشرف۳ در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.

زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت

محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.[۱]

سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی

یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.

این مجاهد در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:

حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸

حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد

او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.[۲]

تعهدات و نوشته‌ها

محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:

«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»

در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند. در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:

«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»[۱]

نبرد با بیماری و درگذشت

محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.[۲]

پیام تسلیت مریم رجوی

خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:

«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.

درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.

یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»[۱][۲]

منابع