|
|
| (۴۰۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی | | {{جعبه زندگینامه |
| | نام = بهمن رجبی | | | اندازه جعبه = |
| | تصویر = بهمن رجبی.jpg | | | عنوان = |
| | توضیح_تصویر = | | | نام = محمود فرد |
| | اندازه_تصویر = | | | تصویر =محمود فرد- ۱.jpg |
| | نام_اصلی = بهمن رجبی | | | اندازه تصویر = |
| | نام_مستعار = | | | عنوان تصویر = محمود فرد |
| | تولد = ۷ اسفند ۱۳۱۸، رشت | | | زادروز = ۱۳۴۶ |
| | مرگ = ۱۹ شهریور ۱۴۰۴، تهران | | | زادگاه = همدان |
| | علت مرگ = | | | تاریخ مرگ = ۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶) |
| | ملیت = ایرانی | | | مکان مرگ = آلبانی |
| | ساز = تنبک | | |عرض جغرافیایی محل دفن= |
| | نوع_صوت = | | |طول جغرافیایی محل دفن= |
| |سبکها=| حرفه = نوازنده، مدرس، مؤلف | | |latd=|latm=|lats=|latNS=N |
| | زمینه فعالیت = موسیقی ایرانی | | |longd=|longm=|longs=|longEW=E |
| | مدت = از دهه ۱۳۴۰ تا ۱۴۰۴ | | | محل زندگی = قرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی |
| | هنرمندان همکار = مرتضی اعیان، پرویز مشکاتیان و دیگر هنرمندان مرکز حفظ و اشاعه | | | ملیت = ایرانی |
| | تحصیلات = | | | نژاد = |
| | دانشگاه = | | | تابعیت = |
| | شاگرد = نسلهای متعدد تنبکنوازان (بر اساس کتابهای آموزشی) | | | تحصیلات = |
| | علت معروفشدن = بنیانگذاری مکتب تکنوازی تمبک و تألیف کتابهای آموزشی | | | دانشگاه = |
| | بنیانگذار = شیوهٔ مستقل آموزش و تکنوازی تمبک | | | پیشه = مجاهد، مبارز سیاسی |
| | آلبوم معروف = «گفتوگوی چپ و راست» و مجموعههای تکنوازی | | | سالهای فعالیت = از خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال) |
| | | کارفرما = |
| | | نهاد = سازمان مجاهدین خلق ایران |
| | | نماینده = |
| | | شناختهشده برای = مقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی |
| | | نقشهای برجسته = شرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی |
| | | سبک = |
| | | تأثیرگذاران = |
| | | تأثیرپذیرفتگان = |
| | | شهر خانگی = همدان |
| | | تلویزیون = |
| | | لقب = مجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور |
| | | حزب = |
| | | جنبش = مقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران |
| | | مخالفان = رژیم جمهوری اسلامی ایران |
| | | هیئت = |
| | | دین = |
| | | مذهب = |
| | | منصب = |
| | | مکتب = |
| | | آثار = |
| | | خویشاوندان سرشناس = |
| | | جوایز = |
| | | امضا = |
| | | اندازه امضا = |
| | | وبگاه = |
| | | پانویس = |
| }} | | }} |
| | '''محمود فرد''' (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو [[ارتش آزادیبخش ملی ایران]] بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در [[اشرف ۳|اشرف۳]] در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته میشود. |
| | == زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت == |
| | محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادیبخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیاتهای نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد]</ref> |
| | == سالهای پایداری در اشرف و لیبرتی == |
| | یکی از مهمترین دورههای زندگی مبارزهای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] بود. او در برابر بمبارانها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجههای روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمککار همرزمان خود بود. |
|
| |
|
| '''بهمن رجبی،''' (زاده ۷ اسفند ۱۳۱۸، رشت – درگذشته ۱۹ شهریور ۱۴۰۴)، نوازنده، مدرس و مؤلفِ صاحبسبکِ تمبک بود که با نگرشِ «تکنوازیِ مستقل» برای این ساز، سهمی تعیینکننده در تاریخ موسیقی معاصر ایران گذاشت. او با گسترش چشمگیرِ واژگان اجراییِ تمبک—از جمله افزودن گونههای تازهای از «ریز»—و با طراحی تمرینها و قطعاتی هدفمند، تمبک را از نقش صرفاً همراهیکننده بیرون کشید و به سازِ توانایِ بیانِ فردی بدل کرد. مجموعه کتابهای «آموزش تمبک» (جلد ۱: دورههای ابتدایی و متوسطه؛ جلد ۲: دورههای عالی و فوقعالی) نظام آموزشی یکپارچهای پدید آورد که دهههاست مبنای تربیت هنرجویان و مدرّسان فراوان است. قطعهٔ مشهور «گفتوگوی چپ و راست» نمادی از نگاه خلاقانهٔ او به فرم، جملهپردازی و توزیع نیروهای حرکتیِ دستهاست. رجبی از دههٔ ۱۳۵۰ با مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی و هنرمندانِ همدورهاش—از جمله مرتضی اعیان و پرویز مشکاتیان—رفتوآمد و همکاری داشت و با سخنرانیها و نوشتههای پرشورِ انتقادی، بر کیفیتِ سازسازی، شیوهٔ آموزش و رفتار حرفهای در موسیقی ایرانی تأکید میکرد.
| | این مجاهد در حماسههای مهم مقاومت شرکت داشت: |
|
| |
|
| در کنار انتشار آلبومها و کنسرتهای متعدد، او در نوشتهها و سخنرانیهایش با نگاهی ترقیخواهانه، نظامهای سیاسی اقتدارگرا (سلطنت پهلوی و نظام ولایت فقیه) را نقد میکرد و بهویژه در حوزهٔ فرهنگ و موسیقی، خواستار آزادی و استقلال هنری بود. روایتهایی از فعالیتهای او در کنفرانسهای هنری خارج از کشور، از جمله در آلمان، وجود دارد که در آنها به افشای محدودیتها و سیاستهای ضدفرهنگیِ حاکمیت در ایران پرداخت. به دنبال این رویکرد صریح، رجبی پس از بازگشت به کشور بازداشت و مدتی را در زندان اوین گذراند. منابع نزدیک به او از بیش از پنج سال حبس یاد کردهاند که بخشی از زندگی هنری و اجتماعی او را تحت تأثیر قرار داد.
| | حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸ |
|
| |
|
| استواریاش بهمن رجبی بر معیارهای موسیقایی، او رامرجعی اثرگذار برای چند نسلِ تمبکنوازان کرد. این هنرمند در ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ در ۸۶سالگی درگذشت و ۲۴ شهریور ۱۴۰۴ با بدرقهٔ گستردهٔ جامعهٔ موسیقی از مقابل خانهٔ هنرمندان ایران تشییع و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. دستآوردهای هنری او امروز در مکتبهای آموزشی، ضبطهای آرشیوی و ذهن و دستِ شاگردانش زنده است.
| | حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد |
| ----
| |
|
| |
|
| === زندگینامه و سالهای آغازین === | | او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.<ref name=":1">[https://iran-efshagari.com/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%DB%B3/#:~:text=%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%20%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%B1%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%20%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF,%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%D8%B1%D8%B2%D9%85%20%D9%88%20%D8%B4%D8%B1%D9%81%20%D9%BE%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%20%D9%88%20%D8%AF%D8%B1 جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد پس از ۳۶ سال نبرد با رژیم آخوندی در صفوف مجاهدین]</ref> |
| بهمن رجبی در ۷ اسفند ۱۳۱۸ در رشت به دنیا آمد. او از نوجوانی با حمایت خانواده به فراگیری موسیقی روی آورد و بهتدریج تمبک را به محور فعالیت هنری خود بدل کرد. روایتهای مربوط به دوران جوانیاش، از جمله حضور و سخنرانی در اواسط دههٔ ۱۳۵۰ و نیز آشناییها و اجراهای مشترک بعدی، تصویری از هنرمندی خودآموخته، جستوجوگر و پرانرژی به دست میدهد.
| | == تعهدات و نوشتهها == |
| | محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید میکرد. در یکی از نوشتههای سال ۱۳۹۱ آمده است:<blockquote>«من بهعنوان یک مجاهد اشرفی همچون خواهران و برادرانم متعهد میشوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. میکشم میکشم هر که برادرم کشت، میکشم میکشم هر آنکه خواهرم کشت.»</blockquote>در نقشهمسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادیبخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفتهاند و لحظه به لحظه قیمت آن را میپردازند. |
| | در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشهمسیر او چنین بود:<blockquote>«ما درس صداقت و صفا میخوانیم، آیین محبت و وفا میدانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایرانزمین است... میتوان و باید.»<ref name=":0" /></blockquote> |
|
| |
|
| == شکلگیری نگاه مستقل به تمبک == | | == نبرد با بیماری و درگذشت == |
| در زمانی که تمبک اغلب ساز همراهی تلقی میشد، رجبی بر ظرفیتهای بیانگرانهٔ آن در قالب تکنوازی پافشاری کرد؛ تصمیمی که به خلق ریپرتوار و تکنیکهای تازه و ارائهٔ کنسرتهای تکنوازی انجامید. قطعهٔ «گفتوگوی چپ و راست»—که در کتابهای آموزشی او نیز ثبت شده—نمونهای شاخص از این رویکرد است و بهسبب تقسیم هوشمندانهٔ نقشها میان دو دست و ساختار واریاسیونیاش شهرت یافته است.<ref name=":0">[https://magfilm.ir/blog/bahman-rajabi-passed-away/ درگذشت بهمن رجبی؛ پدر تنبکنوازی نوین ایران]</ref> | | محمود فرد سالها از نارسایی کلیه رنج میبرد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیتپذیری درخشان به وظایف خود عمل مینمود.<ref name=":1" /> |
| | == پیام تسلیت مریم رجوی == |
| | خانم '''[[مریم رجوی]]'''، رئیسجمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:<blockquote>«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بیامان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت میگویم. |
|
| |
|
| === نوآوریهای تکنیکی: ریزها و توسعهٔ واژگان اجرایی ===
| | درود بر او که بهرغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خونآشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد. |
| یکی از شناختهشدهترین جنبههای کار رجبی، مدونکردن و افزودن گونههای تازهای از «ریز» در تمبکنوازی است؛ ابتکاری که دامنهٔ ظرافتهای رنگی و حرکتیِ ساز را گسترش داد و در آموزشِ نسلهای بعدی اثر گذاشت. در برخی منابع به «افزودن یازده نوع ریز» و در برخی دیگر به دستهبندیهای گستردهتر اشاره شده است؛ اما بنمایهٔ همه، توسعهٔ سیستماتیک «ریز» بهعنوان واحد بنیادین حرکت است. Iran Music+1
| |
|
| |
|
| == نظام آموزشی و کتابها ==
| | یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران بهپا خاسته برای آزادی بهویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»<ref name=":0" /><ref name=":1" /></blockquote> |
| رجبی برای تثبیت روش خویش، مجموعهٔ «آموزش تمبک» را در دو جلد تالیف کرد: جلد اول (دورههای ابتدایی و متوسطه) و جلد دوم (دورههای عالی و فوقعالی). این کتابها با نتنویسی خطی و تمرینهای هدفمند، از دههٔ ۱۳۶۰ بهبعد به متون مرجع بدل شدند و هنوز نیز با مشخصات نشرِ روشن (ناشر: سرود، شابک و تعداد صفحات) در دسترساند. nakisashop.com+1
| |
| | |
| === ریپرتوار آموزشی و قطعات شاخص ===
| |
| تمرینهای مرحلهبهمرحلهٔ کتابها—از تمرینهای مقدماتی تا قطعات پیچیدهٔ واریاسیونی—بهگونهای طراحی شده که «حس ریتم»، استقلال حرکتی دستها و کنترل دینامیک را تقویت کند. اجرای عمومی و ویدئوییِ برخی درسها و قطعاتِ داخل همین کتابها—از جمله قطعهٔ یازدهم جلد اول—در آرشیوهای آنلاین موجود است و به سنجهای برای سنجش پیشرفت هنرجویان بدل شده است. YouTube+1
| |
| | |
| === کنسرتها، ضبطها و همنوازیها ===
| |
| از دههٔ ۱۳۵۰ تا ۱۳۷۰ و بعد از آن، رجبی در برنامههای متعدد بهعنوان تکنواز یا همنواز حضور یافت. از جمله، اجرای دونوازی در پیوند با مرکز حفظ و اشاعه و همکاری با چهرههایی چون مرتضی اعیان و پرویز مشکاتیان در اسناد صوتی و روایتهای همدورهایها دیده میشود. برخی اجراهای آرشیویِ او—از تکنیکهای ریز تا ریتمهای نمایشی—در ویدئوپلتفرمهای ایرانی ثبت و بازنشر شده است. SoundCloud+1
| |
| | |
| == شخصیت هنری ==
| |
| [[پرونده:بهمن رجبی - ۲.jpg|بندانگشتی|261x261پیکسل]]
| |
| رجبی در گفتار و نوشتار نیز سرسخت و صریح بود. یادداشتها و سخنرانیهایش—چه در نقد کیفیت سازسازی و آموزش، چه در طرح معیارهای اجرایی—نشان میدهد که او هنر را با «مسئولیت حرفهای» گره میزد.
| |
| | |
| رجبی روحی سرکش و منتقد داشت، از ریا و تعارف بیزار بود و زندگی را «بهمنگونه» پیش میبرد. شیفته احمد شاملو بود و شعر نیز میسرود. در سالهای پایانی عمر، تنها با حلقه محدودی از هنرمندان ارتباط داشت و زندگیاش را با تدریس در خانهای اجارهای میگذراند. او از عنوان «استاد» برای خود پرهیز میکرد و تنها خود را «تنبکنواز» میدانست.<ref name=":0" />
| |
| | |
| == روششناسی آموزشی: از تمرین تا اندیشهٔ ریتمیک == | |
| طراحی تمرینهای مرحلهای (از «الگوهای پایه» تا «بسط موتیفهای ریتمیک») در کتابهای رجبی با هدف تربیتِ کنترل، استقلال و خلاقیت هنرجو تنظیم شده و به تربیت شنیداری، «نظم وزن» و جملهپردازی میانجامد. این رویکرد در معرفی دورهها و کلاسهای مبتنی بر مکتب او نیز بازتاب یافته است. armisacademy.com+1
| |
| | |
| رجبی تمبک را سازِ گفتوگوگر میدید: گفتوگوی دست چپ و راست، گفتوگوی رنگها و بافتهای صوتی، و گفتوگوی ریتم با سکوت. قطعهٔ «گفتوگوی چپ و راست»—که در اجراهای صحنهای و ویدیوییِ متعدد ثبت شده—بیانی از همین نگاه است و همچنان بهعنوان قطعهای مرجع در کلاسها و آزمونها شنیده میشود. آپارات - سرویس اشتراک ویدیو+1
| |
| | |
| === آثار مکتوب و منابع دسترسی ===
| |
| افزون بر کتابهای اصلی آموزش، نسخهها و چاپهای گوناگون این آثار با مشخصات فنی در فروشگاهها و بانکهای اطلاعاتی در دسترس است؛ از جمله اشاره به شابک جلد اول و اطلاعات نشر جلد دوم. این دسترسپذیری، چرخهٔ آموزش مبتنی بر مکتب رجبی را برای نسلهای تازه استمرار بخشیده است. دیجیکالا+1
| |
| | |
| === جایگاه در تاریخ تمبکنوازی ===
| |
| حضور پررنگ آثار و گفتارهای رجبی در رسانههای اینترنتی—از کانالها و آرشیوهای ویدیوییاش تا برنامههای گفتوگومحور—دسترسی پژوهشگران و هنرجویان را به روایت دستاول از شیوهٔ او آسان کرده است. این منابع نشان میدهد که او همواره نگاهی «توضیحمحور» به تکنیک داشته و تلاش کرده است زبان مشترکی برای تحلیل حرکت در تمبک پدید آورد. YouTube+1
| |
| | |
| تحلیلگران موسیقی ایرانی، رجبی را از چهرههایی میدانند که تمبکنوازی را از همراهیِ صرف به پهنهٔ «بیان فردی و تکنوازی» ارتقا داد. مجموعهٔ نوآوریهای او—از تعریف سطوح دینامیک و رنگهای صوتی تا تبیین ریزهای متکثر—مبنای بحثهای آموزشی و پژوهشی فراوانی شده است. harmonytalk.com+1
| |
| | |
| === میراث آموزشی و نسل شاگردان ===
| |
| گسترهٔ نفوذ رجبی را میتوان در کلاسهای خصوصی و عمومیِ مبتنی بر کتابها و شیوهٔ او دید. معرفی دورهها و تدریسهای برگرفته از مکتبش، نشان میدهد که زبان آموزشیاش به «روش» بدل شده و از استاد به مدرس و از مدرس به هنرجو منتقل میشود. core.steach.org
| |
| [[پرونده:بهمن رجبی -۳.jpg|بندانگشتی|300x300پیکسل]]
| |
| | |
| === فهم ریتم ===
| |
| با اتکا به معیارهای سختگیرانهٔ هنری و اخلاق حرفهای، رجبی نقشهٔ راهی برای «فهم ریتم» در موسیقی ایرانی ترسیم کرد: ریتمی که نه فقط همراه ملودی، که خود روایتگر باشد. اگرچه صراحت کلام و تکرویاش گاه محل مناقشه بود، اما فراوردهٔ نهاییِ کار او—زبان آموزشی، ریپرتوار تکنوازی و گسترش واژگان اجرایی—چنان ژرف است که فراتر از موافقت و مخالفتهای مقطعی، به سرمایهای پایدار برای موسیقی ایران بدل شده است. harmonytalk.com+1
| |
| | |
| == سالهای پایانی، درگذشت و تشییع ==
| |
| این استاد بزرگ موسیقی در صبح ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ در ۸۶سالگی درگذشت. مراسم بدرقه و تشییع او روز ۲۴ شهریور ۱۴۰۴ با حضور گستردهٔ هنرمندان و دوستداران موسیقی از مقابل خانهٔ هنرمندان ایران برگزار و پیکرش در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. ایسنا+1
| |
| | |
| == فعالیتهای سیاسی، سخنرانیها و نگاه انتقادی ==
| |
| بهمن رجبی افزون بر نوازندگیِ ممتاز، بهعنوان سخنوری دانا و پژوهشگری جدی نیز شناخته میشد. او در نوشتهها و سخنرانیهایش با نگاهی ترقیخواهانه، نظامهای سیاسی اقتدارگرا (سلطنت پهلوی و نظام ولایت فقیه) را نقد میکرد و بهویژه در حوزهٔ فرهنگ و موسیقی، خواستار آزادی و استقلال هنری بود. روایتهایی از فعالیتهای او در کنفرانسهای هنری خارج از کشور، از جمله در آلمان، وجود دارد که در آنها به افشای محدودیتها و سیاستهای ضدفرهنگیِ حاکمیت در ایران پرداخت. به دنبال این رویکرد صریح، رجبی پس از بازگشت به کشور بازداشت و مدتی را در زندان اوین گذراند. منابع نزدیک به او از بیش از پنج سال حبس یاد کردهاند که بخشی از زندگی هنری و اجتماعی او را تحت تأثیر قرار داد.<ref>[https://news.mojahedin.org/i/%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B9-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87%D9%85%D9%86-%D8%B1%D8%AC%D8%A8%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D9%86%D8%A8%DA%A9-%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 وداع با زندهیاد بهمن رجبی استاد موسیقی و تنبکنواز مشهور ایران]</ref>
| |
| | |
| با وجود فشارها و چالشهای سیاسی، رجبی همچنان به فعالیتهای آموزشی و هنری ادامه داد. او با برگزاری کنسرتهای تکنوازی، ارائهٔ کنفرانسهای هنری و انتشار کتابهای آموزشی و تحلیلی دربارهٔ تکامل ریتم و جایگاه تمبک در موسیقی ایران، میراثی ماندگار از خود برجای گذاشت. این میراث نهتنها در آثار منتشرشده و ضبطهای صوتیاش بلکه در نظام آموزشیای که بنیان گذاشت، برای نسلهای بعدی هنرمندان همچنان زنده است.
| |
| | |
| وجه برجستهٔ کارنامهٔ بهمن رجبی، پیوندِ کمنظیرِ «زیباشناسیِ اجرا» با «روشمندیِ آموزش» است: او نشان داد که میتوان همزمان، خالقِ زبانِ شخصیِ اجرا و معمارِ یک نظام آموزشیِ فراگیر بود. نسلهای پس از او اگر بخواهند به توسعهٔ بیانِ ریتمیک در موسیقی ایرانی ادامه دهند، ناگزیر باید از این میراث آغاز کنند؛ میراثی که نشانههایش در کتابها، ضبطها، آرشیوها و خاطرهٔ جمعیِ جامعهٔ موسیقی باقی است.
| |
|
| |
|
| == منابع == | | == منابع == |
| محمود فرد |
|---|
 محمود فرد |
| زادروز | ۱۳۴۶
همدان |
|---|
| درگذشت | ۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
آلبانی |
|---|
| محل زندگی | قرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی |
|---|
| ملیت | ایرانی |
|---|
| پیشه | مجاهد، مبارز سیاسی |
|---|
| سالهای فعالیت | از خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال) |
|---|
| نهاد | سازمان مجاهدین خلق ایران |
|---|
| شناختهشده برای | مقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی |
|---|
| نقشهای برجسته | شرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی |
|---|
| شهر خانگی | همدان |
|---|
| لقب | مجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور |
|---|
| جنبش | مقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران |
|---|
| مخالفان | رژیم جمهوری اسلامی ایران |
|---|
محمود فرد (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو ارتش آزادیبخش ملی ایران بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در اشرف۳ در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته میشود.
زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت
محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادیبخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیاتهای نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.[۱]
سالهای پایداری در اشرف و لیبرتی
یکی از مهمترین دورههای زندگی مبارزهای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی بود. او در برابر بمبارانها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجههای روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمککار همرزمان خود بود.
این مجاهد در حماسههای مهم مقاومت شرکت داشت:
حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸
حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد
او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.[۲]
تعهدات و نوشتهها
محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید میکرد. در یکی از نوشتههای سال ۱۳۹۱ آمده است:
«من بهعنوان یک مجاهد اشرفی همچون خواهران و برادرانم متعهد میشوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. میکشم میکشم هر که برادرم کشت، میکشم میکشم هر آنکه خواهرم کشت.»
در نقشهمسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادیبخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفتهاند و لحظه به لحظه قیمت آن را میپردازند.
در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشهمسیر او چنین بود:
«ما درس صداقت و صفا میخوانیم، آیین محبت و وفا میدانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایرانزمین است... میتوان و باید.»[۱]
نبرد با بیماری و درگذشت
محمود فرد سالها از نارسایی کلیه رنج میبرد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیتپذیری درخشان به وظایف خود عمل مینمود.[۲]
پیام تسلیت مریم رجوی
خانم مریم رجوی، رئیسجمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:
«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بیامان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت میگویم.
درود بر او که بهرغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خونآشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.
یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران بهپا خاسته برای آزادی بهویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»[۱][۲]
منابع
